Actueel
Jan Versteegh in diepe rouw: ‘Ik hield zoveel van haar!’
Presentator Jan Versteegh heeft een zware dag achter de rug. In een column voor LINDA.nl deelt hij het verlies van zijn peettante, Jannie, die hij met veel liefde herdenkt. De uitvaart, die plaatsvond op woensdag, raakte hem diep. “Nu huilde ik ook omdat ik zélf verdrietig was,” schrijft hij openhartig.
Geen gewone tante, maar een bijzondere band
Jan omschrijft zijn peettante Jannie als een klein, rank persoon, maar met grootse daden. “Ze was niet mijn tante vanwege een familieband, maar omdat ze één van de beste vriendinnen van mijn moeder was,” legt hij uit. Hij herinnert zich haar als een positieve vrouw die altijd klaarstond voor anderen.
“Ze wist je altijd te verrassen met iets attents. Geen verjaardag ging voorbij zonder dat ze even langskwam, ondanks dat ik op oudejaarsdag ben geboren.”
Reflectie op het leven
Tijdens de emotionele speech van Jannies kinderen besefte Jan hoe onverbiddelijk de dood kan zijn. Het bracht hem tot nadenken over de toekomst en zijn eigen ouders. “Ik pakte de hand van mijn moeder en kneep er zacht in,” schrijft hij. Terwijl hij in de kerk zat, vroeg hij zich af hoe hij ooit het leven van zijn moeder in woorden zou kunnen vatten.
“Het leven is niet altijd eerlijk, maar de dood is keihard,” vervolgt hij. De realiteit van verlies bracht niet alleen verdriet om zijn peettante, maar ook om wat de toekomst nog zou kunnen brengen.
Een moment van menselijkheid
Jan’s dag eindigde met een ironisch moment: tijdens het teruglopen naar de auto stapte hij in hondenpoep. Het alledaagse ongelukje contrasteerde scherp met de zwaarte van de dag en bood een onverwacht luchtig slot.
Met zijn openhartige column laat Jan zien hoe intens verdriet en reflectie hand in hand gaan, zelfs op een dag vol afscheid en pijn.
Actueel
Annelien Coorevits diep geraakt na wat haar dochter zegt: “Komt keihard binnen”
Annelien Coorevits deelt emotionele les na scheiding: “Die woorden van mijn dochter hebben mij veranderd”
Sommige inzichten komen pas jaren later. Dat ondervond Annelien Coorevits toen haar dochter een opmerking maakte die haar kijk op ouderschap en emoties volledig veranderde.
De voormalige Miss België blikte onlangs openhartig terug op de periode na haar scheiding van Olivier Deschacht. Daarbij vertelde ze hoe ze jarenlang dacht dat ze haar kinderen beschermde door haar verdriet zoveel mogelijk verborgen te houden.
Achteraf kwam ze tot een heel andere conclusie.
Een periode vol veranderingen
Een scheiding brengt voor veel gezinnen grote veranderingen met zich mee. Niet alleen voor de ouders zelf, maar ook voor de kinderen die hun vertrouwde situatie zien veranderen.
Voor Annelien Coorevits was die periode niet anders. Hoewel ze naar buiten toe sterk probeerde te blijven, speelde er achter de schermen veel emotie.
Zoals veel ouders wilde ze haar kinderen beschermen tegen zorgen en verdriet. Daarom koos ze ervoor haar emoties zoveel mogelijk voor zichzelf te houden.
Destijds voelde dat als de juiste beslissing.
Een opmerking die alles veranderde
Jaren later kreeg ze echter een onverwachte spiegel voorgehouden door haar dochter.
Tijdens een gesprek maakte haar dochter een observatie die diepe indruk op haar maakte. Volgens haar dochter leek het alsof haar vader meer verdriet had gehad van de scheiding, simpelweg omdat hij zijn emoties zichtbaar liet zien.
Die woorden kwamen hard binnen.
Niet omdat ze bedoeld waren als kritiek, maar omdat ze Annelien deden beseffen hoe kinderen gebeurtenissen soms heel anders ervaren dan volwassenen denken.
Kinderen kijken anders naar emoties
Volgens deskundigen leren kinderen veel door te observeren. Niet alleen woorden spelen daarbij een rol, maar ook gedrag, lichaamstaal en de manier waarop ouders omgaan met emoties.
Juist daarom bleef de opmerking van haar dochter zo hangen.
Annelien realiseerde zich dat haar poging om sterk te blijven misschien een andere boodschap had afgegeven dan ze bedoeld had.
Waar zij dacht haar kinderen rust te geven, konden zij mogelijk hebben gedacht dat verdriet geen plek mocht krijgen.
Dat inzicht zorgde voor een belangrijke verandering in haar manier van denken.
De wens om kinderen te beschermen
Veel ouders herkennen de neiging om moeilijke gevoelens verborgen te houden.
Wanneer er verdriet, onzekerheid of teleurstelling speelt, willen ouders hun kinderen vaak ontzien. Vanuit liefde proberen zij emoties weg te stoppen zodat kinderen zich geen zorgen hoeven te maken.
Maar volgens psychologen is het ook belangrijk dat kinderen leren dat emoties onderdeel zijn van het leven.
Verdriet, teleurstelling en onzekerheid horen net zo goed bij het mens-zijn als geluk, enthousiasme en trots.
Wanneer kinderen zien dat emoties er mogen zijn, leren zij vaak dat het normaal is om gevoelens te ervaren en te uiten.
Een waardevolle levensles
Voor Annelien werd die ontdekking één van de belangrijkste lessen uit haar leven als moeder.
Ze beseft nu dat openheid over gevoelens niet automatisch betekent dat kinderen belast worden met volwassen problemen. Integendeel: het kan juist helpen om emoties beter te begrijpen en bespreekbaar te maken.
Dat betekent niet dat ouders alles moeten delen wat zij voelen. Wel kan het waardevol zijn om te laten zien dat verdriet en kwetsbaarheid normale menselijke reacties zijn.
Volgens Annelien had zij dat destijds anders aangepakt als ze deze inzichten eerder had gehad.
Persoonlijke groei na moeilijke periodes
De openhartige uitspraken van Annelien raken aan een onderwerp waar veel ouders zich in herkennen.
Iedere ouder probeert immers het beste te doen voor zijn of haar kinderen. Achteraf blijkt soms dat bepaalde keuzes anders uitpakken dan verwacht.
Dat maakt ouderschap zo bijzonder, maar ook uitdagend.
Vaak ontstaan de belangrijkste levenslessen niet tijdens de gemakkelijkste momenten, maar juist tijdens periodes van verandering en onzekerheid.
Voor Annelien werd de scheiding niet alleen een periode van afscheid en aanpassing, maar uiteindelijk ook een bron van persoonlijke groei.
Openheid als kracht
Tegenwoordig kijkt ze met meer mildheid naar zichzelf en naar die periode uit het verleden.
Ze begrijpt waarom ze destijds handelde zoals ze deed, maar ziet ook welke lessen ze daaruit heeft meegenomen.
Haar verhaal laat zien dat kwetsbaarheid niet hetzelfde is als zwakte. Soms kan juist het tonen van emoties een krachtig voorbeeld zijn voor kinderen.
Door open te zijn over gevoelens leren kinderen dat verdriet, onzekerheid en herstel allemaal deel uitmaken van het leven.
En misschien was dat wel de belangrijkste boodschap die Annelien uiteindelijk uit de woorden van haar dochter haalde: niet dat ze iets verkeerd had gedaan, maar dat liefde soms ook betekent dat je laat zien hoe je je écht voelt.
Voor veel ouders is dat een herkenbare én waardevolle les.