Actueel
💔 Jan Smit opnieuw getroffen door verdriet: ‘Dit is gewoon niet te bevatten…’ 😢
De afgelopen periode is buitengewoon zwaar geweest voor Jan Smit. Vorig jaar moest hij afscheid nemen van zijn geliefde oma, een verlies dat hem diep raakte. Alsof dat nog niet genoeg was, kreeg hij recent opnieuw slecht nieuws te verwerken: een goede kennis van hem is op slechts 45-jarige leeftijd overleden, en laat daarbij twee jonge kinderen achter. Dit plotselinge 0verlijden heeft hem niet alleen verdrietig gemaakt, maar ook aan het denken gezet over de vergankelijkheid van het leven.
Reflectie op het Nieuwe Jaar: “Waarom Juist Nu?”
Jan sprak onlangs met weekblad Story, waarin hij zijn gedachten deelde over deze moeilijke tijd. Oorspronkelijk zou het gesprek draaien om het opmaken van de balans in het nieuwe jaar, maar daar had Jan niet veel mee.
“Waarom zou het begin van een nieuw jaar hét moment moeten zijn om terug te blikken?” vraagt hij zich hardop af.
Toch moet hij toegeven dat hij er onbewust wel mee bezig is.
“Ik ben sowieso een denker. Ik maak het hele jaar door de balans op.”
Het overlijden van een vrouw van slechts 45 jaar heeft hem extra hard geraakt.
“Dat stemt toch wel tot nadenken. Naarmate je ouder wordt, gebeurt dat steeds meer.”
Het verlies laat hem stilstaan bij de kwetsbaarheid van het leven en hoe onverwacht het lot kan toeslaan.
Diep Verdriet om Zijn Oma: “Het Blijft Een Wake-upcall”
Naast het recente verlies worstelt Jan nog steeds met het gemis van zijn oma, die in april 2024 op 91-jarige leeftijd overleed.
Zijn oma had een bijzondere rol in zijn leven en stond zelfs centraal in zijn emotionele hit ‘Ik zing dit lied voor jou alleen’.
“Mijn oma is 91 jaar geworden, en ik besef dat zo’n leeftijd een unicum is, maar het blijft toch weer een wake-upcall.”
Voor het eerst moest hij de feestdagen zonder haar doorbrengen, en dat voelde pijnlijk en leeg.
“Sinterklaas, Kerst, Oud & Nieuw… Het voelde vreemd zonder haar. Je merkt pas echt hoe groot het gemis is wanneer je die speciale momenten beleeft zonder haar aanwezigheid.”
Het Belang van Familie: “Je Gaat Alles Meer Waarderen”
De afgelopen maanden waren emotioneel zwaar voor Jan, maar ondanks de pijn blijft hij sterk en probeert hij positief te blijven.
“Het maakt me nog bewuster van hoe belangrijk familie en dierbaren zijn.”
Het verlies van zijn oma én zijn kennis confronteert hem met het verstrijken van de tijd.
“Je leert alles nog meer te waarderen. Het zijn vaak de kleine momenten die je het meeste mist.”
Hoewel hij deze periode met veel verdriet doormaakt, gebruikt hij de tijd ook om zijn prioriteiten helder te krijgen.
“Dit soort gebeurtenissen zetten je aan het denken over wat écht belangrijk is in het leven.”
Levenslessen en Toekomstplannen: “Blik Op De Toekomst”
Ondanks de moeilijke periode blijft Jan ambitieus en gericht op de toekomst. Hij heeft altijd de kracht gevonden in muziek en zijn dierbaren om door te gaan.
Hij weet dat het verdriet nog lang bij hem zal blijven, maar hij wil zich blijven richten op de mooie momenten die het leven te bieden heeft.
“Het enige wat je kunt doen, is doorgaan. Koesteren wat je hebt en genieten van de tijd die je met je dierbaren kunt doorbrengen.”
Met deze levenslessen op zak, probeert hij het nieuwe jaar te omarmen en zich te focussen op wat écht telt.
Zijn boodschap aan anderen? Blijf je dierbaren koesteren, want het leven kan zo onverwacht veranderen. 💙
Actueel
Jean-Marie Pfaff geeft eerlijk update over zijn vrouw Carmen: “Nooit meer”
Het leven van de familie Pfaff, jarenlang gevolgd door miljoenen Vlamingen en Nederlanders, heeft de afgelopen jaren een ongekend zware wending genomen. Waar het gezin ooit symbool stond voor levenslust, humor en samenhorigheid, wordt het dagelijkse leven nu overschaduwd door zorg, herstel en blijvende beperkingen. In een openhartig en emotioneel gesprek met Het Nieuwsblad doet Jean-Marie Pfaff (72) een onthulling die diepe indruk maakt: zijn vrouw Carmen is officieel invalide verklaard. Het is een uitspraak die de ernst van wat het gezin heeft doorgemaakt in één klap duidelijk maakt.
Een vakantie die alles veranderde
De opeenvolging van drama’s begon in mei 2023, tijdens wat een ontspannen vakantie op Mallorca had moeten worden. Voor Carmen Pfaff sloeg het noodlot onverwacht toe: ze werd getroffen door een zware hersenbloeding. Plots stond het leven van het gezin volledig stil. Carmen belandde in kritieke toestand op de afdeling intensieve zorg, waar artsen dagenlang vreesden voor het ergste.
Voor Jean-Marie en hun dochters Debby, Kelly en Lyndsey brak een periode aan van angst, onzekerheid en machteloos wachten. De man die Vlaanderen jarenlang kende als de flamboyante, energieke doelman van de Rode Duivels, stond nu naast het ziekenhuisbed van zijn vrouw, niet wetend of ze het zou halen. “Dat waren de donkerste dagen van mijn leven,” liet hij eerder al doorschemeren.
Een loodzware revalidatie
Tegen alle verwachtingen in overleefde Carmen de hersenbloeding. Wat volgde, was echter geen snelle terugkeer naar het oude leven, maar een lange en slopende revalidatie. Ze moest opnieuw leren vertrouwen op haar lichaam, haar evenwicht hervinden en omgaan met vermoeidheid en beperkingen die haar dagelijks leven bepaalden.
In die periode speelde de familie een cruciale rol. De dochters Pfaff waren voortdurend aanwezig, boden emotionele steun en hielpen hun moeder door momenten van wanhoop heen. Jean-Marie noemt die familiale verbondenheid nog altijd de reden dat Carmen niet heeft opgegeven. “Zonder onze kinderen was dit niet gelukt,” zegt hij.
Langzaam leek er weer wat licht te komen aan het einde van de tunnel. Carmen boekte vooruitgang, het gezin begon voorzichtig te hopen dat het ergste achter de rug was. Maar het lot had andere plannen.
De klap van de homejacking
In augustus 2023 sloeg het noodlot opnieuw toe, en dit keer op een manier die diepe psychologische wonden naliet. Terwijl Jean-Marie afwezig was, drongen drie mannen de woning van de Pfaffs in Brasschaat binnen. Carmen, nog herstellende van haar hersenbloeding, was alleen thuis.
Wat volgde was een brute homejacking. Carmen kreeg slagen tegen het hoofd, werd aan haar arm meegesleurd over een marmeren trap en uiteindelijk opgesloten in het toilet. De daders gingen ervandoor met juwelen, maar de materiële schade verbleekt volledig bij wat dit incident emotioneel en fysiek heeft aangericht.
Jean-Marie vertelt er zichtbaar aangeslagen over: “Mijn vrouw was net aan het herstellen van haar beroerte, en dan gebeurt dit. Dat is niet te vatten.” De angst, het gevoel van onveiligheid en de hernieuwde lichamelijke schade maakten het herstel van Carmen opnieuw een stuk zwaarder.
Officieel invalide verklaard
De gevolgen van deze dubbele klap zijn blijvend. In het interview onthult Jean-Marie dat Carmen inmiddels voor 67 procent invalide is verklaard. Het is een harde realiteit, die bevestigt wat het gezin al langer voelde: het leven zal nooit meer worden zoals het was.
“Het gaat redelijk,” zegt Jean-Marie eerlijk, “maar we moeten aanvaarden dat het nooit meer hetzelfde wordt.” Die woorden dragen zowel verdriet als berusting in zich. Carmen kan niet meer alles wat ze vroeger deed, en eenvoudige dagelijkse handelingen vragen vaak meer tijd, energie en ondersteuning.
Leven met beperkingen
Toch weigert de familie Pfaff zich volledig te laten verlammen door het verdriet. Carmen probeert, binnen haar mogelijkheden, nog steeds van het leven te genieten. Kleine momenten krijgen een grotere betekenis: samen zijn met de kinderen, lachen met de kleinkinderen, een rustige dag thuis zonder stress.
Jean-Marie wijkt geen moment meer van haar zijde. Waar hij vroeger bekendstond om zijn drukke agenda en publieke optredens, ligt zijn focus nu volledig bij zijn vrouw. “Ik ben er meer dan ooit voor haar,” zegt hij. “Dat is mijn taak, mijn plicht, maar vooral mijn liefde.”
Angst en veiligheid
De homejacking heeft ook het gevoel van veiligheid voorgoed aangetast. Het huis in Brasschaat, ooit een veilige haven, draagt nu beladen herinneringen met zich mee. Jean-Marie geeft toe dat de angst soms nog aanwezig is, vooral bij Carmen. Slapen, alleen zijn, onverwachte geluiden – het zijn triggers geworden.
Toch probeert het gezin niet in die angst te blijven hangen. Met extra veiligheidsmaatregelen en de steun van elkaar zoeken ze een nieuw evenwicht. “Je kunt niet blijven leven in schrik,” zegt Jean-Marie. “Maar je neemt het wel mee, elke dag.”
Dankbaarheid ondanks alles
Wat opvalt in het verhaal van Jean-Marie Pfaff is de dankbaarheid die, ondanks alles, blijft doorschemeren. Dankbaarheid dat Carmen de hersenbloeding heeft overleefd. Dankbaarheid dat ze de homejacking heeft doorstaan. En vooral dankbaarheid voor de familieband die sterker is geworden door de tegenslagen.
“Onze juwelen zijn weg,” zei hij eerder al, “maar Carmen is er nog. Dat is wat telt.” Die zin vat perfect samen waar het voor hem om draait. Materiële zaken zijn vervangbaar, gezondheid en liefde niet.
Een ander leven, maar samen
Het leven van de familie Pfaff is onherroepelijk veranderd. De vrolijke televisiemomenten van vroeger maken plaats voor een stiller bestaan, waarin zorg en aandacht centraal staan. Maar de kern van het gezin – samen, loyaal en veerkrachtig – is intact gebleven.
Jean-Marie sluit af met woorden die zowel verdrietig als hoopvol zijn: “We maken er samen het beste van. Elke dag opnieuw.” Het is geen optimisme uit naïviteit, maar uit liefde. En misschien is dat, ondanks alles, de grootste kracht van de familie Pfaff.