Actueel
Heeft Maan een nieuwe lover? Maan is volgens fans véél te intiem met ándere zanger dan vriendje Karel Gerlach van Goldband op podium
Zangeres Maan de Steenwinkel, jarenlang een van de meest geliefde artiesten in Nederland, stond bekend om haar krachtige stem, energieke optredens en aanstekelijke dansmoves. Ze werd zelfs de “Nederlandse Dua Lipa” genoemd, een titel die ze met flair en talent waarmaakte. Toch lijkt haar sterrenstatus de afgelopen tijd een knauw te hebben gekregen. Een reeks veranderingen in haar muzikale richting en persoonlijke leven heeft een deel van haar trouwe fanbase doen afhaken.
Een iconisch begin met een uitzinnig publiek
Maan wist vanaf haar doorbraak de harten van vele Nederlanders te veroveren. Haar optredens op festivals en concerten waren gevuld met energieke nummers die het publiek uitnodigden om mee te zingen en te dansen. Ze trok een breed publiek, maar vooral mannen stonden vaak vooraan bij het podium, volledig betoverd door haar uitstraling. Met haar vrolijke repertoire werd ze een symbool van positiviteit en muzikaal talent.
De grote koerswijziging
Recentelijk heeft Maan echter een andere weg ingeslagen. Haar nieuwe muzikale stijl wordt door veel van haar fans omschreven als “depressief” en “hallucinerend.” De opzwepende en vrolijke nummers die haar populair maakten, hebben plaatsgemaakt voor melancholische melodieën en introspectieve teksten. Hoewel deze transformatie artistiek gewaagd is, valt deze niet bij iedereen in de smaak. Trouwe fans, die juist op haar levendige optredens rekenden, voelen zich hierdoor minder aangesproken.
Invloed van Karel Gerlach en Goldband
Een veelbesproken factor in deze verandering is haar relatie met Karel Gerlach, de leadzanger van de populaire band Goldband. Fans speculeren dat haar nieuwe stijl deels is beïnvloed door Karel en de sfeer rondom zijn band. Goldband, bekend om hun alternatieve stijl en rauwe uitstraling, contrasteert sterk met het beeld dat Maan jarenlang neerzette. Sinds haar relatie met Karel wordt Maan regelmatig geassocieerd met een meer rebelse en hedonistische levensstijl, iets wat in interviews ook subtiel naar voren kwam toen ze open sprak over haar ervaring met dr*gsgebruik.
Een verschuiving in haar publiek
Waar vroeger menig heteroman vooraan stond om Maan te bewonderen, lijkt die trend te zijn gekeerd. Haar veranderde imago en muzikale koers hebben de dynamiek tijdens haar optredens compleet veranderd. Vooral wanneer Maan samen met Karel en zijn band op het podium staat, wordt er door sommige fans gesproken over een compleet andere sfeer. Op sociale media wordt gespeculeerd dat haar optredens minder professioneel en meer chaotisch aandoen. Sommigen zeggen zelfs dat het meer weg heeft van een scène uit een “probleemwijk” dan van een concert.
Erotiek en controverse op het podium
Ook het gedrag van Maan tijdens haar optredens staat onder de loep. Haar optredens worden door een deel van haar publiek als té erotisch bestempeld, vooral in combinatie met de andere leden van Goldband. Speculaties over haar interacties met een van de andere zangers van de band doen de ronde, wat tot verdeeldheid leidt onder haar fans. Sommigen juichen haar zelfverzekerdheid en durf toe, terwijl anderen haar stijl als “overdreven” en “onprofessioneel” bestempelen.
Een bewuste artistieke keuze of een misstap?
Hoewel Maan’s ommezwaai ongetwijfeld een artistieke keuze is, roept het vragen op over de balans tussen persoonlijke groei en het behouden van een trouwe fanbase. Veranderingen in stijl en imago zijn niet ongewoon in de muziekindustrie, maar ze brengen risico’s met zich mee. Voor Maan lijkt de transformatie niet zonder gevolgen te zijn. Haar populariteit is nog steeds groot, maar haar publiek is verdeeld.
Reacties van fans en critici
Op sociale media wordt volop gediscussieerd over Maan’s carrièreverloop. Veel fans waarderen haar nieuwe stijl en zien het als een natuurlijke evolutie van een artiest die haar eigen pad volgt. Anderen vinden dat ze zich te veel laat beïnvloeden door haar relatie en de sfeer rondom Goldband. “Waar is de Maan van ‘Perfect World’ gebleven?” vragen sommigen zich af, terwijl anderen juist aangeven dat ze haar authentieker vinden dan ooit.
Critici wijzen erop dat een artiest nooit alleen maar kan voldoen aan de verwachtingen van een fanbase. Ze prijzen Maan’s durf om een andere richting in te slaan, maar waarschuwen ook dat de associaties met een meer losbandig imago risico’s met zich meebrengen.
De toekomst van Maan
Het blijft de vraag hoe Maan haar carrière zal voortzetten. Blijft ze trouw aan haar nieuwe stijl en imago, of zal ze zich opnieuw heruitvinden om haar oorspronkelijke publiek terug te winnen? Haar talent en charisma staan buiten kijf, maar de uitdaging zal zijn om een balans te vinden tussen artistieke vrijheid en het behouden van een brede aantrekkingskracht.
Wat de toekomst ook brengt, één ding is zeker: Maan blijft een van de meest besproken artiesten van Nederland. Haar carrière is een voorbeeld van hoe artistieke keuzes niet alleen kansen, maar ook uitdagingen kunnen creëren.
Wat vinden jullie van Maan’s nieuwe richting? Deel je mening hieronder!
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.