Connect with us

Actueel

Grote paniek in Dolfinarium: show direct stilgelegd

Published

on

Een bijzonder incident vond vanmiddag plaats in het Dolfinarium in Harderwijk, waar de populaire dolfijnenshow Oceanica ruw werd onderbroken door activisten. Tijdens de middagvoorstelling van 13.30 uur sprongen twee activisten plotseling het water in, wat zorgde voor flinke opschudding onder de aanwezigen. De actievoerders maakten deel uit van de Vegan Strike Group, een organisatie die zich inzet tegen het gebruik van dieren in entertainment.

De Vegan Strike Group in Actie

De activisten, die zichzelf identificeerden als leden van de Vegan Strike Group, kozen bewust de drukbezochte show van het Dolfinarium uit om hun boodschap kracht bij te zetten. Tijdens de show, die normaal gesproken bestaat uit indrukwekkende stunts en kunstjes van dolfijnen, kozen de activisten een moment om onverwachts het water in te springen. Dit zorgde voor verwarring en lichte paniek onder het publiek, aangezien het aanvankelijk onduidelijk was wat hun bedoelingen waren.

De onverwachte sprong van de activisten vanaf de tribune het water in veroorzaakte een onmiddellijke verstoring van de voorstelling. Het personeel van het Dolfinarium reageerde snel door de show stil te leggen en instructies door te geven via de luidsprekers. Bezoekers werden verzocht de showkoepel rustig te verlaten en niet in te gaan op de acties van de activisten. Deze maatregel was bedoeld om verdere escalatie te voorkomen en de veiligheid van zowel de dieren als de toeschouwers te waarborgen.

Boodschap met Spandoeken

Om hun protest kracht bij te zetten, hadden de activisten spandoeken meegenomen waarop hun boodschap duidelijk te lezen was. De doeken droegen teksten die opriepen tot het beëindigen van het gebruik van dieren voor vermaak en wezen op de ethische bezwaren tegen het houden van dolfijnen in gevangenschap. De beelden van de actie en de spandoeken werden snel verspreid via sociale media, wat leidde tot veel discussie en reacties online.

Deze actie was niet de eerste keer dat de Vegan Strike Group zich richtte op het Dolfinarium. Het was inmiddels de vijfde keer dat de groep in actie kwam tegen het park, waarbij ze steeds aandacht proberen te vestigen op wat zij beschouwen als de onethische behandeling van de dieren. De vorige keer dat de groep een vergelijkbare actie uitvoerde was in de zomer van 2022, al verliep die actie toen zonder veel ophef. Ditmaal wilden ze echter een duidelijker signaal afgeven, en dat is hen gelukt.

Herhaalde Protestacties

De Vegan Strike Group, onder leiding van de bekende dierenrechtenactivist Peter Janssen, staat bekend om hun directe en soms confronterende acties. Janssen en zijn medestanders richten zich op locaties waar dieren worden gebruikt voor entertainment of andere doeleinden die zij als uitbuiting beschouwen. Het Dolfinarium is al langere tijd een doelwit voor hun protesten vanwege de shows waarin dolfijnen en andere zeedieren optreden.

De herhaalde protestacties van de Vegan Strike Group hebben tot veel debat geleid over de ethische aspecten van het houden van dolfijnen in gevangenschap en het gebruik van dieren in amusementsindustrieën in het algemeen. Voorstanders van deze dierentuinen en aquaria wijzen vaak op de educatieve waarde en de conservatie-inspanningen die door deze instellingen worden ondernomen. Critici, zoals de Vegan Strike Group, beweren echter dat het welzijn van de dieren wordt opgeofferd voor commercieel gewin en entertainment.

Juridische Gevolgen

Na de actie van vandaag werden de activisten door het personeel uit het water gehaald en overgedragen aan de politie. Het Dolfinarium hervatte later op de dag zijn normale programmering, met de volgende dolfijnenshow die om 14.45 uur plaatsvond. Hoewel het incident voor tijdelijke opschudding zorgde, werd het programma uiteindelijk weer hervat, en konden de overige bezoekers hun dag in het park vervolgen.

De actievoerders moeten echter mogelijk rekening houden met juridische consequenties. Vorig jaar oordeelde de rechtbank dat het illegaal is om tijdens een show in het water van het Dolfinarium te springen, omdat dit een risico vormt voor zowel de dieren als de aanwezigen. Dit vonnis benadrukt het potentieel gevaar van dergelijke acties, zowel voor de fysieke veiligheid van de betrokken dieren als voor het publiek dat getuige is van deze incidenten. Dit kan leiden tot vervolging van de activisten, wat eerder ook het geval was bij soortgelijke acties.

Breder Maatschappelijk Debat

De actie van de Vegan Strike Group werpt opnieuw de vraag op over de rol van dierentuinen en aquaria in de moderne samenleving. Het Dolfinarium, een van de bekendste dierentuinen in Nederland die gespecialiseerd is in mariene zoogdieren, bevindt zich midden in een breder debat over dierenwelzijn. Dergelijke instellingen staan onder toenemende druk van dierenrechtenorganisaties die pleiten voor alternatieve vormen van educatie en vermaak waarbij geen gebruik wordt gemaakt van levende dieren.

Dierenrechtenactivisten zoals Peter Janssen en zijn Vegan Strike Group blijven erop hameren dat de omstandigheden waarin dolfijnen en andere dieren worden gehouden, inherent stressvol en schadelijk zijn, ongeacht de goede bedoelingen van de instellingen. Ze betogen dat dieren in gevangenschap, zelfs met de beste zorg, niet dezelfde levenskwaliteit kunnen ervaren als in het wild. Deze boodschap wint aan kracht in een tijd waarin steeds meer mensen bewuster worden van dierenrechten en het ethische gebruik van dieren.

Reacties van het Publiek

De acties van de Vegan Strike Group hebben gemengde reacties opgeroepen. Sommigen prijzen de groep voor hun vastberadenheid en moed om op te komen voor wat zij zien als een rechtvaardige zaak. Ze steunen de oproep tot een heroverweging van het gebruik van dieren in amusementssettings. Aan de andere kant zijn er ook mensen die vinden dat de acties van de groep te ver gaan en onnodige risico’s met zich meebrengen voor zowel mensen als dieren.

Het Dolfinarium zelf heeft nog niet publiekelijk gereageerd op het specifieke incident van vandaag, maar heeft in het verleden aangegeven dat ze zich inzetten voor het welzijn van hun dieren en dat hun shows gericht zijn op educatie en het bevorderen van bewustzijn over mariene levensvormen. Ze wijzen erop dat de dieren in hun zorg met de grootste aandacht en professionaliteit worden behandeld en dat de shows deel uitmaken van hun bredere conservatie- en educatiemissie.

Conclusie

De verstoring van de dolfijnenshow in het Dolfinarium door de Vegan Strike Group is een nieuwe episode in de aanhoudende discussie over het gebruik van dieren voor vermaak. Terwijl de activisten hun punt duidelijk wilden maken door letterlijk in het water te springen, hebben hun acties opnieuw de aandacht gevestigd op de ethische kwesties rondom dierentuinen en aquaria. Of dit soort acties daadwerkelijk zullen leiden tot verandering in beleid of publieke opinie blijft de vraag, maar één ding is zeker: de discussie over dierenrechten en het gebruik van dieren in de amusementsindustrie is nog lang niet voorbij.

Actueel

Opnieuw schokkend nieuws opgedoken over moeder Monique

Published

on

Wat begon als een noodoplossing uit medemenselijkheid, is inmiddels uitgegroeid tot een pijnlijk hoofdstuk vol verwijten, woede en ongemak. Monique Hansler ligt opnieuw onder vuur, ditmaal vanwege haar gedrag richting Marc Trines, de man die Denise van der Laan opving nadat zij abrupt uit het huis van de familie Hansler werd gezet in Altea. In een openhartig gesprek met weekblad Story doet Trines nu zijn verhaal – en dat schetst een beeld dat bij veel kijkers opnieuw vragen oproept over de manier waarop Mama Mo met anderen omgaat.


Van realitydrama naar rauwe werkelijkheid

Kijkers van De Hanslers: Van de Piste naar de Playa zagen het allemaal gebeuren: de situatie tussen Monique en Denise escaleerde in rap tempo. Wat begon als onderlinge spanningen, eindigde in een explosieve confrontatie waarin Denise letterlijk haar koffers moest pakken. Monique was woedend omdat Denise volgens haar “dingen had geroepen” over haar op de boulevard van Altea. In de serie werd duidelijk hoe hoog de emoties opliepen en hoe snel de situatie onhoudbaar werd.

Het gevolg: Denise stond plotseling op straat, zonder vaste verblijfplaats, in een vreemd land. Wat op televisie misschien leek op een dramatisch moment in een realityserie, bleek in werkelijkheid een zeer kwetsbare situatie.


Een toevallige ontmoeting met grote gevolgen

Marc Trines had op dat moment geen enkele intentie om onderdeel te worden van dit conflict. Hij ontmoette Denise een dag vóór de escalatie, toevallig, op het terras van een beachclub in Altea.
“Toen leek er echt nog niets aan de hand,” vertelt Trines aan Story. “We raakten gewoon aan de praat. Ik vertelde wat ik hier deed, dat ik samen met mijn partner caravans verhuur die we als B&B gebruiken.”

Een onschuldig gesprek, zonder enig vermoeden dat hij een dag later een cruciale rol zou spelen in Denise’ leven.


“Ik ben eruit gezet en weet niet waar ik heen moet”

Die volgende dag kreeg Trines plots een telefoontje van Denise.
“Ze klonk overstuur,” zegt hij. “Ze zei: ‘Ik ben op straat gezet en weet niet waar ik naartoe moet.’ Dat komt natuurlijk keihard binnen.”

Trines hoefde niet lang na te denken. Toevallig was er nog plek in één van de caravans die hij verhuurt.
“Ik dacht: dan heeft ze in ieder geval een dak boven haar hoofd. Van daaruit kunnen we verder kijken.”

Belangrijk detail: Denise verbleef daar niet gratis.
“Ze heeft gewoon netjes betaald voor haar verblijf,” benadrukt Trines. “Het was geen gunst zonder afspraken. Het was een tijdelijke, eerlijke oplossing.”


Woede aan de andere kant van de lijn

Waar Trines dacht iets goeds te doen, bleek dat bij Monique Hansler totaal verkeerd te vallen. Volgens hem nam zij persoonlijk contact met hem op – en dat gesprek verliep allesbehalve vriendelijk.

“Ze belde me op en was woedend,” vertelt hij. “Ze begon me uit te schelden. Ze vroeg hoe ik het in mijn hoofd haalde om Denise op te vangen en haar te helpen.”

De toon van het gesprek maakte diepe indruk.
“Het ging niet om een normaal meningsverschil. Het was echt agressief. Ik werd voor van alles uitgemaakt.”

Volgens Trines probeerde Monique hem ook emotioneel onder druk te zetten door te zeggen dat zij toch “vrienden” waren.
“Maar dat vond ik echt onzin. Ik heb één keer bij haar op het terras gezeten. Dat maakt ons geen vrienden.”


Medemenselijkheid versus loyaliteit

Wat deze situatie extra pijnlijk maakt, is de morele botsing die erin besloten ligt. Aan de ene kant een vrouw die plotseling dakloos is, aan de andere kant een familieconflict waarin loyaliteit wordt verwacht.

“Ik heb geen seconde getwijfeld,” zegt Trines. “Als iemand belt en zegt dat ze nergens heen kan, dan help je. Punt.”

Dat juist dát werd aangegrepen als reden voor woede, begrijpt hij nog steeds niet.
“Het voelde alsof ik werd gestraft omdat ik gewoon menselijk reageerde.”


Angstige nachten in de caravan

Hoewel Denise dankbaar was voor de opvang, voelde ze zich in de caravan allesbehalve veilig. Dat vertelde ze eerder al zelf, en Trines bevestigt dat beeld.

“Er stond wel een hekje om het terrein,” vertelt Denise elders, “maar ’s nachts hoorde ik scooters voorbijrijden. Dan dacht ik steeds: wat als er iemand het terrein op loopt?”

Voor iemand die net emotioneel is uitgeput, in conflict ligt met een machtige familie én in een vreemd land zit, waren die nachten zwaar.
“Het voelde doodeng,” gaf Denise toe. “Je bent constant alert.”


Een situatie die verder gaat dan televisie

Wat deze onthullingen vooral laten zien, is dat de impact van reality-tv niet stopt zodra de camera’s uitgaan. Achter de schermen spelen echte emoties, echte angsten en echte gevolgen.

Voor Marc Trines bleef er vooral verbijstering achter.
“Ik ben geen onderdeel van hun familie, geen deelnemer aan dat programma. Ik deed gewoon wat ik dacht dat juist was.”

Dat hij daar vervolgens persoonlijk op werd aangesproken – en volgens hem zelfs verbaal werd aangevallen – heeft zijn kijk op de situatie blijvend veranderd.


Publieke reacties en groeiende kritiek

Sinds het verschijnen van zijn verhaal reageren kijkers en lezers opnieuw fel. Op sociale media klinkt veel steun voor Trines en Denise. Veel mensen prijzen zijn keuze om te helpen, ongeacht de gevolgen.

Tegelijkertijd groeit de kritiek op Monique Hansler verder. Voor velen past dit gedrag in een patroon dat zij al langer menen te zien: weinig empathie, sterke controle en felle reacties wanneer iemand haar gezag lijkt te ondermijnen.


Geen vrienden, geen agenda

Voor Trines is één ding duidelijk: hij had geen verborgen agenda.
“Ik wilde geen kant kiezen, geen partij zijn. Ik wilde gewoon helpen.”

Of hij nog contact heeft met Denise?
“We hebben elkaar nog gesproken, ja. Maar iedereen probeert nu vooral zijn leven weer op te pakken.”


Een wrange nasmaak

Wat begon als een menselijke handreiking, eindigde in een conflict dat niemand had voorzien. Voor Marc Trines is het hoofdstuk afgesloten, maar de wrange nasmaak blijft.

“Ik zou het zo weer doen,” zegt hij. “Maar ik had nooit verwacht dat hulp bieden zoveel woede zou oproepen.”

En daarmee raakt dit verhaal aan een grotere vraag die veel kijkers bezighoudt:
waar ligt de grens tussen loyaliteit en menselijkheid – en wie bepaalt die eigenlijk?

Continue Reading