Actueel
Grote paniek in Dolfinarium: show direct stilgelegd
Een bijzonder incident vond vanmiddag plaats in het Dolfinarium in Harderwijk, waar de populaire dolfijnenshow Oceanica ruw werd onderbroken door activisten. Tijdens de middagvoorstelling van 13.30 uur sprongen twee activisten plotseling het water in, wat zorgde voor flinke opschudding onder de aanwezigen. De actievoerders maakten deel uit van de Vegan Strike Group, een organisatie die zich inzet tegen het gebruik van dieren in entertainment.
De Vegan Strike Group in Actie
De activisten, die zichzelf identificeerden als leden van de Vegan Strike Group, kozen bewust de drukbezochte show van het Dolfinarium uit om hun boodschap kracht bij te zetten. Tijdens de show, die normaal gesproken bestaat uit indrukwekkende stunts en kunstjes van dolfijnen, kozen de activisten een moment om onverwachts het water in te springen. Dit zorgde voor verwarring en lichte paniek onder het publiek, aangezien het aanvankelijk onduidelijk was wat hun bedoelingen waren.
De onverwachte sprong van de activisten vanaf de tribune het water in veroorzaakte een onmiddellijke verstoring van de voorstelling. Het personeel van het Dolfinarium reageerde snel door de show stil te leggen en instructies door te geven via de luidsprekers. Bezoekers werden verzocht de showkoepel rustig te verlaten en niet in te gaan op de acties van de activisten. Deze maatregel was bedoeld om verdere escalatie te voorkomen en de veiligheid van zowel de dieren als de toeschouwers te waarborgen.
Boodschap met Spandoeken
Om hun protest kracht bij te zetten, hadden de activisten spandoeken meegenomen waarop hun boodschap duidelijk te lezen was. De doeken droegen teksten die opriepen tot het beëindigen van het gebruik van dieren voor vermaak en wezen op de ethische bezwaren tegen het houden van dolfijnen in gevangenschap. De beelden van de actie en de spandoeken werden snel verspreid via sociale media, wat leidde tot veel discussie en reacties online.
Deze actie was niet de eerste keer dat de Vegan Strike Group zich richtte op het Dolfinarium. Het was inmiddels de vijfde keer dat de groep in actie kwam tegen het park, waarbij ze steeds aandacht proberen te vestigen op wat zij beschouwen als de onethische behandeling van de dieren. De vorige keer dat de groep een vergelijkbare actie uitvoerde was in de zomer van 2022, al verliep die actie toen zonder veel ophef. Ditmaal wilden ze echter een duidelijker signaal afgeven, en dat is hen gelukt.
Herhaalde Protestacties
De Vegan Strike Group, onder leiding van de bekende dierenrechtenactivist Peter Janssen, staat bekend om hun directe en soms confronterende acties. Janssen en zijn medestanders richten zich op locaties waar dieren worden gebruikt voor entertainment of andere doeleinden die zij als uitbuiting beschouwen. Het Dolfinarium is al langere tijd een doelwit voor hun protesten vanwege de shows waarin dolfijnen en andere zeedieren optreden.
De herhaalde protestacties van de Vegan Strike Group hebben tot veel debat geleid over de ethische aspecten van het houden van dolfijnen in gevangenschap en het gebruik van dieren in amusementsindustrieën in het algemeen. Voorstanders van deze dierentuinen en aquaria wijzen vaak op de educatieve waarde en de conservatie-inspanningen die door deze instellingen worden ondernomen. Critici, zoals de Vegan Strike Group, beweren echter dat het welzijn van de dieren wordt opgeofferd voor commercieel gewin en entertainment.
Juridische Gevolgen
Na de actie van vandaag werden de activisten door het personeel uit het water gehaald en overgedragen aan de politie. Het Dolfinarium hervatte later op de dag zijn normale programmering, met de volgende dolfijnenshow die om 14.45 uur plaatsvond. Hoewel het incident voor tijdelijke opschudding zorgde, werd het programma uiteindelijk weer hervat, en konden de overige bezoekers hun dag in het park vervolgen.
De actievoerders moeten echter mogelijk rekening houden met juridische consequenties. Vorig jaar oordeelde de rechtbank dat het illegaal is om tijdens een show in het water van het Dolfinarium te springen, omdat dit een risico vormt voor zowel de dieren als de aanwezigen. Dit vonnis benadrukt het potentieel gevaar van dergelijke acties, zowel voor de fysieke veiligheid van de betrokken dieren als voor het publiek dat getuige is van deze incidenten. Dit kan leiden tot vervolging van de activisten, wat eerder ook het geval was bij soortgelijke acties.
Breder Maatschappelijk Debat
De actie van de Vegan Strike Group werpt opnieuw de vraag op over de rol van dierentuinen en aquaria in de moderne samenleving. Het Dolfinarium, een van de bekendste dierentuinen in Nederland die gespecialiseerd is in mariene zoogdieren, bevindt zich midden in een breder debat over dierenwelzijn. Dergelijke instellingen staan onder toenemende druk van dierenrechtenorganisaties die pleiten voor alternatieve vormen van educatie en vermaak waarbij geen gebruik wordt gemaakt van levende dieren.
Dierenrechtenactivisten zoals Peter Janssen en zijn Vegan Strike Group blijven erop hameren dat de omstandigheden waarin dolfijnen en andere dieren worden gehouden, inherent stressvol en schadelijk zijn, ongeacht de goede bedoelingen van de instellingen. Ze betogen dat dieren in gevangenschap, zelfs met de beste zorg, niet dezelfde levenskwaliteit kunnen ervaren als in het wild. Deze boodschap wint aan kracht in een tijd waarin steeds meer mensen bewuster worden van dierenrechten en het ethische gebruik van dieren.
Reacties van het Publiek
De acties van de Vegan Strike Group hebben gemengde reacties opgeroepen. Sommigen prijzen de groep voor hun vastberadenheid en moed om op te komen voor wat zij zien als een rechtvaardige zaak. Ze steunen de oproep tot een heroverweging van het gebruik van dieren in amusementssettings. Aan de andere kant zijn er ook mensen die vinden dat de acties van de groep te ver gaan en onnodige risico’s met zich meebrengen voor zowel mensen als dieren.
Het Dolfinarium zelf heeft nog niet publiekelijk gereageerd op het specifieke incident van vandaag, maar heeft in het verleden aangegeven dat ze zich inzetten voor het welzijn van hun dieren en dat hun shows gericht zijn op educatie en het bevorderen van bewustzijn over mariene levensvormen. Ze wijzen erop dat de dieren in hun zorg met de grootste aandacht en professionaliteit worden behandeld en dat de shows deel uitmaken van hun bredere conservatie- en educatiemissie.
Conclusie
De verstoring van de dolfijnenshow in het Dolfinarium door de Vegan Strike Group is een nieuwe episode in de aanhoudende discussie over het gebruik van dieren voor vermaak. Terwijl de activisten hun punt duidelijk wilden maken door letterlijk in het water te springen, hebben hun acties opnieuw de aandacht gevestigd op de ethische kwesties rondom dierentuinen en aquaria. Of dit soort acties daadwerkelijk zullen leiden tot verandering in beleid of publieke opinie blijft de vraag, maar één ding is zeker: de discussie over dierenrechten en het gebruik van dieren in de amusementsindustrie is nog lang niet voorbij.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.