Connect with us

Actueel

Groot drama voor Wesley Sneijder

Published

on

Wesley Sneijder openhartig over miljoenenverlies: “Dit blijft een blok aan mijn been”

Terwijl zijn ex-vrouw Yolanthe Cabau haar leven voortzet tussen de palmbomen van Los Angeles, waar ze zich omringt met glamour, filmprojecten en een vleugje Hollywood, speelt zich aan de andere kant van de wereld een heel ander verhaal af. Wesley Sneijder, ooit een van de best betaalde voetballers ter wereld, kijkt inmiddels met gemengde gevoelens terug op zijn investeringen. In een openhartig gesprek in de podcast Leergeld vertelt hij over een beslissing die hem niet alleen geld, maar ook veel gemoedsrust heeft gekost.

Succesvolle carrière, grote dromen

Wesley Sneijder was jarenlang het boegbeeld van het Nederlandse voetbal. Met een indrukwekkende loopbaan bij clubs als Real Madrid, Internazionale en Galatasaray leek zijn succes grenzeloos. In die jaren stroomden de miljoenen binnen. Met zijn populariteit in Turkije en de goede contacten die hij daar opbouwde, leek investeren in vastgoed in Istanbul een logische volgende stap. Maar dat liep anders dan gehoopt.

Vastgoed in Istanbul: van droom naar nachtmerrie

“Het leek een fantastisch project,” vertelt Wesley. Het ging om meerdere torenflats in Istanbul, een stad die booming was en waar de vastgoedprijzen snel stegen. De plannen waren groots: moderne woontorens, strategisch gelegen, met alle luxe voorzieningen. De verwachte opleverdatum was 2018. Alles leek in kannen en kruiken. Sneijder stapte in met een flinke investering, naar eigen zeggen tussen de twee en drie miljoen euro.

Maar het project liep al snel vertraging op. De ene na de andere deadline werd niet gehaald. “En toen kwamen we er ineens achter dat er hele andere dingen aan de hand waren,” zegt Sneijder zichtbaar aangeslagen in de podcast. Want wat begon als een veelbelovende investering, eindigde in een juridisch mijnenveld.

Justitie grijpt in: torens in beslag genomen

De vastgoedontwikkeling bleek achteraf verbonden te zijn aan een criminele organisatie. Een ontdekking die als een mokerslag aankwam. “Die torens staan er nu wel,” aldus Sneijder, “maar ik heb er nog geen euro van gezien.” De gebouwen werden door justitie in beslag genomen, waardoor alle investeerders – waaronder Wesley – met lege handen achterbleven.

De gevolgen zijn nog altijd voelbaar. “Het is nog steeds een blok aan mijn been,” vertelt hij. De ex-voetballer heeft juridische stappen ondernomen in de hoop zijn investering terug te krijgen. “Ik wil er gewoon van af en mijn geld terugzien. Daarom heb ik er een advocaat op gezet.”

Van controle naar chaos

Het verhaal van Wesley Sneijder raakt aan een universeel thema: de zoektocht naar zekerheid na een carrière vol snelheid, roem en rijkdom. Na jaren op het veld waarin alles tot in de puntjes geregeld was, wordt de overgang naar het ‘gewone leven’ soms onderschat. Voor veel topsporters is het vinden van een nieuwe balans een uitdaging. De verleiding van snelle investeringen ligt op de loer. Zeker als het gaat om een markt die je denkt te kennen, zoals Sneijder met Turkije.

Maar zelfs met alle goede bedoelingen en kennis van de cultuur, bleek het risico niet te overzien. Het contrast tussen zijn zorgvuldig opgebouwde voetbalcarrière en het financiële debacle in Istanbul is wrang.

Contrast met Yolanthe

Ondertussen lijkt ex-partner Yolanthe Cabau haar leven op een andere manier te hebben ingericht. Vanuit Los Angeles laat ze via social media regelmatig zien hoe ze werkt aan nieuwe acteerklussen, samen met hun zoon Xess Xava tijd doorbrengt en betrokken is bij diverse maatschappelijke projecten. Voor de buitenwereld lijkt haar leven licht, soepel en stijlvol.

Dat contrast is voor sommige volgers opvallend. Terwijl Yolanthe zichtbaar haar weg heeft gevonden in het internationale entertainmentcircuit, lijkt Sneijder in een fase van heroriëntatie te zitten. Zijn financiële zorgen maken deel uit van een bredere zoektocht: hoe geef je een nieuw leven vorm als de stadionlichten eenmaal uit zijn?

Een les voor velen

De titel van de podcast, Leergeld, is toepasselijk. Sneijder spreekt in alle openheid over de misstap. Niet om medelijden te wekken, maar om te waarschuwen. “Soms denk je dat je het goed voor elkaar hebt,” vertelt hij, “maar dan ontdek je pas veel later wat er echt speelt.” Zijn verhaal is een herinnering aan het belang van due diligence, en het gevaar van blind vertrouwen in mensen of projecten.

Het is dapper dat Sneijder zijn verhaal deelt. Zeker in een wereld waarin faalangst en gezichtsverlies vaak groot zijn, en zeker als publieke figuur. Door transparant te zijn over zijn financiële tegenslagen, helpt hij andere (ex-)topsporters om hun weg te vinden na hun carrière. Hij doorbreekt het taboe dat succes altijd gegarandeerd doorloopt, ook ná de sport.

Hoop op herstel

Hoewel de miljoenen nog niet terug zijn, is Sneijder de hoop nog niet kwijt. Zijn juridische stappen zijn in volle gang, al beseft hij dat het een langdurig traject kan worden. In de tussentijd richt hij zich op projecten dichter bij huis. Hij is regelmatig te zien als analist bij sportprogramma’s, en blijft een geliefd gezicht bij voetbalminnend Nederland.

Wesley

Bovendien heeft hij zijn verhaal nu publiek gemaakt. Dat levert misschien geen geld op, maar wel iets dat minstens zo waardevol is: erkenning, begrip en bewustwording. Het verhaal van Sneijder is dat van een man die opnieuw leert lopen – niet op het veld, maar in het leven daarbuiten.

Slotgedachte

Wesley Sneijder was ooit het gezicht van Nederlandse voetbaltriomfen. Nu is hij het gezicht van iets anders: de kwetsbaarheid die zelfs met miljoenen op de bank nooit helemaal verdwijnt. Zijn investering in Istanbul is een harde les, maar ook een bewijs van veerkracht. Want ook al is het bedrag dat hij verloor fors, zijn wil om recht te zetten wat krom is gebleven, is minstens zo groot.

En dat verdient respect. Want in een tijd waarin succes vaak wordt afgemeten aan zichtbare rijkdom, toont Sneijder dat ware kracht zit in eerlijkheid, herstel en volharding. Met of zonder flats in Istanbul.

Actueel

An Lemmens in tranen bij afscheid: “Het voelt definitief”

Published

on

Emotioneel afscheid van An Lemmens bij ‘Een Echte Job’: “Mag ik dit vaker doen?”

Voor de vele trouwe kijkers van Een Echte Job is het een moment vol gemengde gevoelens. De laatste aflevering van het veelbesproken programma is uitgezonden, en dat betekent ook het tijdelijke afscheid van An Lemmens als vroedvrouw. De presentatrice liet de afgelopen weken een diepe indruk achter met haar betrokkenheid, empathie en openhartigheid in de verloskamer. Op Instagram blikt ze nu terug – én vooruit.

Een programma dat raakte

In Een Echte Job draaide alles om het échte leven. Geen gescripte drama of opgelegde spanning, maar rauwe, pure verhalen recht uit het hart van de zorg. An Lemmens dompelde zich volledig onder in de wereld van de verloskunde. Kijkers zagen hoe ze meehielp bij bevallingen, meeleefde met ouders én stil werd bij momenten van verdriet.

Het programma wist niet alleen informatief te zijn, maar vooral ook emotioneel. Thema’s zoals geboorte, verlies, onzekerheid en hoop kwamen aan bod. En die openhartigheid van An maakte dat veel mensen zich in haar herkenden.

An Lemmens: “Deze ervaring heeft mij veranderd”

Na de uitzending van de laatste aflevering richtte An zich via sociale media tot haar volgers. In een persoonlijke boodschap op Instagram schreef ze hoe diep de ervaring haar heeft geraakt. “Wat een rollercoaster aan emoties, aan inzichten en aan levensverhalen”, begon ze. “Ik heb gehuild, gelachen, meegeleefd en vooral: geleerd.”

Ze benadrukt dat het niet enkel ging om het medische aspect van het werk als vroedvrouw, maar vooral om het menselijke: “Het wonder van nieuw leven, maar ook de angst, de twijfel en soms het afscheid. Alles zit in die eerste momenten.”

Open vraag aan haar volgers

Maar wat vooral opvalt in haar bericht, is de vraag die An haar kijkers stelt:
“Mag ik dit vaker doen?”
Een simpele, maar veelzeggende zin. Ze vraagt of mensen meer van dit soort programma’s willen zien. “Willen jullie dat ik vaker dit soort verhalen vertel? Echte mensen, echte emoties, echte ervaringen – dat is waar mijn hart sneller van gaat kloppen,” schrijft ze.

Het is een duidelijke indicatie dat An openstaat voor een vervolg. Niet alleen op Een Echte Job, maar misschien ook op andere projecten waarin het menselijke centraal staat.

Veel bijval op social media

De reacties onder haar bericht zijn hartverwarmend. Honderden volgers laten weten dat ze geraakt zijn door het programma en de rol die An daarin speelde. “Jij hebt mijn respect echt verdiend, An,” schrijft iemand. Een ander voegt eraan toe: “Zelden zo’n eerlijk programma gezien. Als dit de toekomst van televisie is, teken ik direct.”

Ook collega’s uit de media- en zorgsector reageren enthousiast. Een vroedvrouw schrijft: “Wat jij hebt laten zien, is zo herkenbaar voor ons in het veld. Bedankt dat je dit vak met zoveel liefde en respect hebt neergezet.”

Komt er een vervolg?

Of er een tweede seizoen van Een Echte Job komt, is op dit moment nog niet bevestigd door de zender. Maar insiders laten doorschemeren dat de kans groot is. De kijkcijfers waren solide en de online betrokkenheid is uitzonderlijk hoog. Als de publieke respons op An’s oproep positief blijft, lijkt een vervolg slechts een kwestie van tijd.

Televisiemakers houden de reacties in elk geval nauwlettend in de gaten. De combinatie van maatschappelijke relevantie, authentieke verhalen en een bekende presentatrice als gids door deze wereld blijkt een gouden formule.

Een nieuwe richting voor An Lemmens?

De vraag blijft: staat An Lemmens aan het begin van een nieuwe fase in haar carrière? In plaats van entertainment en talentenjachten lijkt ze zich steeds meer te profileren als een verteller van menselijke verhalen – een brug tussen de kijker en het leven van alledag.

In eerdere interviews gaf ze al aan steeds meer behoefte te voelen aan projecten met inhoud en impact. “Ik wil mensen raken. Ik wil iets vertellen dat blijft hangen,” zei ze vorig jaar nog in een gesprek met Het Laatste NieuwsEen Echte Job past daar naadloos in.

Meer dan televisie alleen

Wat dit programma zo bijzonder maakt, is dat het verder gaat dan televisie. Het werpt licht op een sector die vaak onderbelicht blijft, maar een enorme impact heeft op het leven van mensen: de geboortezorg. De betrokkenheid van An Lemmens bij de gezinnen, de verpleging en de artsen zorgde voor meer bewustzijn, meer waardering en meer begrip.

In een tijd waarin de zorg onder druk staat, levert een programma als Een Echte Job ook een maatschappelijke bijdrage. Het maakt zichtbaar wat normaal achter gesloten deuren gebeurt – en het laat zien hoe kwetsbaar én krachtig die momenten zijn.

Een toekomst vol mogelijkheden

De komende weken zal duidelijk worden of de vraag van An Lemmens beantwoord wordt. Maar de eerste signalen wijzen erop dat het publiek snakt naar échte verhalen. Naar programma’s waarin empathie en verbondenheid centraal staan. En naar presentatoren die de moed hebben om zich kwetsbaar op te stellen.

Voor An lijkt de ervaring met Een Echte Job in ieder geval een kantelpunt te zijn geweest. Een ervaring die ze wil delen, herhalen en verder uitdiepen. Of dat opnieuw als vroedvrouw is, of in een ander menselijk project, dat zal de tijd uitwijzen.

Conclusie: Een programma dat blijft hangen

De laatste aflevering van Een Echte Job markeert het einde van een televisiereeks, maar mogelijk ook het begin van iets groters. Voor An Lemmens én voor de kijkers. Met haar oprechte vraag — “Mag ik dit vaker doen?” — raakt ze een snaar bij velen.

Het succes van het programma toont aan dat er behoefte is aan verhalen die raken, die verbinden en die tonen wat het betekent om mens te zijn. An Lemmens heeft dat talent – en de wil – om die verhalen te blijven vertellen.

Of er een tweede seizoen komt? Die beslissing ligt nu deels bij de kijker. Maar één ding is zeker: Een Echte Job heeft zijn sporen nagelaten. En als het aan An ligt, is dit pas het begin.

Continue Reading