Actueel
Gordon krijgt het aan de stok met Tino Martin: ´Hij zoekt het gewoon zelf op dat hij pispaal is´
Tino Martin, een van de meest populaire zangers van Nederland, heeft in een interview met The Friday Move zijn mening gegeven over de huidige situatie van Gordon. Volgens Tino heeft Gordon het grotendeels aan zichzelf te danken dat hij tegenwoordig zoveel kritiek krijgt. Hoewel hij respect heeft voor Gordon als artiest, laat hij niet na zijn kritiek te delen.
Muzikale helden
Tijdens het interview met Wilfred Genee vertelde Tino Martin over de artiesten die hem vroeger inspireerden. “Mijn helden waren vroeger echt Hazes, Froger… Met René ben ik helemaal goed en ik heb hem ook wel eens te gast gehad bij mij in de show,” vertelde Tino. Hij roemde ook artiesten uit de jaren 90, zoals Ruth Jacott, Gerard Joling en Gordon. Over de muziek uit die tijd zei hij: “Dat is eigenlijk de muziek die ik het leukst vind.”
Gordon onder vuur
Wilfred Genee vroeg Tino hoe hij aankijkt tegen de huidige situatie rondom Gordon. De zanger ligt al enige tijd onder vuur vanwege zijn optredens en mediaoptredens. “Wat vind je ervan wat er nu met Gordon gebeurt dan? Die ligt behoorlijk onder vuur als het om z’n zingen gaat,” vroeg Wilfred.
Kritische noot
Hoewel Tino aangeeft goed met Gordon te zijn, is hij kritisch over hoe Gordon met de situatie omgaat. “Ik vind dat hij dat wel een beetje over zichzelf afroept,” zei Tino. Hij benadrukte echter dat hij het jammer vindt, omdat Gordon een groot talent is: “Deze gozer kon zó verschrikkelijk goed zingen. Het was een blanke man met een soulstem.”
Verlies van kwaliteit
Tino vermoedt dat Gordon zijn stem niet goed heeft onderhouden en dat leeftijd hierin een rol speelt. “Je wordt wat ouder en je moet je stem goed onderhouden,” zei hij. Volgens Tino is het essentieel om als zanger continu te blijven werken aan je stem, iets wat bij Gordon mogelijk is nagelaten.
Pispaal van de media
Naast de kritiek op Gordon’s zang, vindt Tino ook dat Gordon zichzelf in een lastige positie heeft gemanoeuvreerd in de media. “Hij roept het over zichzelf af door de manier waarop hij daar dan weer op reageert en hoe hij daarmee omgaat. Dat is jammer,” aldus Tino. Hij vindt het sneu dat Gordon nu vaak als “pispaal” wordt gezien.
Eigen ervaringen
Tino gaf toe dat hij zelf ook niet altijd perfect is geweest. “Ik zing al een hele tijd en ik heb ook wel eens een paar uitglijders en missers gemaakt,” vertelde hij. Vooral na de coronatijd had hij het moeilijk: “Het gaat weer beginnen, maar ik voel het niet.”
Lessen geleerd
In tegenstelling tot Gordon, ziet Tino zijn eigen problemen als tijdelijk. “Ik was er helemaal uit en heb een jaar lang een aantal dingen wel verkloot. Daar heb ik ook echt wel voor op de blaren gezeten,” zei hij. Inmiddels heeft hij zijn draai weer gevonden en is hij bezig met een nieuwe theatertour.
Conclusie
Tino Martin respecteert Gordon als artiest, maar hij is kritisch over hoe de zanger met zijn carrière en media-imago omgaat. Volgens Tino is het belangrijk om zowel je stem als je reputatie goed te onderhouden om succesvol te blijven in de muziekindustrie. Voor zichzelf ziet hij een positieve toekomst, terwijl hij hoopt dat Gordon zijn situatie kan verbeteren.
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.