Actueel
Glennis Grace op de vuist met medewerker vliegtuigmaatschappij
Wat een zonnige droomvakantie had moeten worden voor Glennis Grace, veranderde al snel in een nachtmerrie. Bij aankomst op het paradijselijke Curaçao bleek een van haar koffers spoorloos verdwenen. En alsof dat nog niet genoeg was, raakte de zangeres gefrustreerd door de lakse houding van vliegmaatschappij Corendon, wat haar vakantieplannen flink in de war stuurde.
Koffer kwijt bij aankomst op Curaçao
Glennis, die binnenkort te zien is in het nieuwe seizoen van Ranking The Stars, deelde haar teleurstelling direct via Instagram. Ze vertelde haar volgers dat ze “gisteravond aangekomen op Curaçao” was, maar helaas was een van haar koffers niet aangekomen. De zangeres, duidelijk geïrriteerd, tagde de vliegmaatschappij in haar berichten en liet via haar socials weten dat dit voor haar niet acceptabel was. “We worden continu van het kastje naar de muur gestuurd,” voegde ze eraan toe, wat haar frustratie nog verder benadrukte.
Geen oplossing van Corendon
Voor iemand als Glennis, die gewend is haar zaken snel en efficiënt aan te pakken, viel de gebrekkige communicatie van Corendon helemaal verkeerd. In haar Instagram stories uitte ze haar woede over de situatie, waarbij ze het niet kon begrijpen hoe zoiets kon gebeuren. “Hoe is dit mogelijk?” vroeg ze zich af, daarbij de nodige uitroeptekens en hoofdletters gebruikend om haar ongenoegen te uiten. Haar volgers reageerden massaal op haar posts, met velen die haar steunden en hun eigen verhalen over verloren bagage en slechte klantenservice deelden.
Klantenservice die geen service biedt
Glennis is niet iemand die haar frustraties voor zich houdt, en haar ontevredenheid over de gebrekkige klantenservice van Corendon was dan ook snel duidelijk. Ze had geen geduld voor de onduidelijke en trage communicatie, en haar boosheid werd alleen maar versterkt door het gebrek aan hulp en duidelijkheid. Veel volgers begrepen haar woede, omdat zij ook soortgelijke ervaringen hadden met verloren bagage en het onvermogen van luchtvaartmaatschappijen om snel en efficiënt te handelen.
Drama, zelfs op vakantie
Het lijkt een geval van pech te zijn voor Glennis, maar haar reactie is inmiddels wel bekend: ze laat zich niet zomaar in de hoek zetten. Glennis Disgrace, zoals haar naam inmiddels vaak wordt gebruikt, staat niet bekend om haar geduld en zelfbeheersing. Een volger merkte op dat dit niet de eerste keer was dat ze haar frustraties publiekelijk uitvecht, wat haar imago als uitgesproken persoonlijkheid verder versterkt. Het is dus geen verrassing dat ze haar kofferperikelen aan de wereld laat weten, zelfs als het haar vakantie betreft.
Hopen op een beter vervolg van de vakantie
Of het drama rondom haar verloren koffer inmiddels is opgelost, blijft onduidelijk. Wat wel duidelijk is, is dat het voor Glennis een valse start was voor wat een ontspannende vakantie had moeten zijn. Het is te hopen dat ze na deze vervelende gebeurtenis alsnog kan genieten van haar tijd op het eiland en haar vakantie alsnog kan ombuigen naar iets positievers.
Terug op tv met een scherpe tong
Ondanks deze tegenvaller probeert Glennis haar kalmte te bewaren, vooral omdat ze zich voorbereidt op haar deelname aan het nieuwe seizoen van Ranking The Stars. De show, die vanaf januari weer te zien zal zijn, belooft volgens insiders een frisse en pittigere opzet. Glennis, met haar scherpe tong en uitgesproken mening, lijkt daarin perfect op haar plek te zitten. Of haar recente kofferperikelen in het programma ter sprake komen, is nog maar de vraag, maar het is zeker dat ze met haar aanwezigheid de nodige aandacht zal trekken.
Een pittige start van het jaar
Glennis kan zich dus opmaken voor een spannend en waarschijnlijk pittig 2025. De kans is groot dat haar vakantieperikelen niet het enige drama zijn waar ze mee te maken krijgt, zeker gezien haar uitgesproken persoonlijkheid en de nieuwe uitdagingen die voor haar liggen in Ranking The Stars. Of ze haar vakantieavonturen in de show deelt, is nog af te wachten, maar één ding is zeker: Glennis blijft een van de meest opvallende figuren in de Nederlandse showbizz.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.