Actueel
Glennis Grace op de vuist met medewerker vliegtuigmaatschappij
Wat een zonnige droomvakantie had moeten worden voor Glennis Grace, veranderde al snel in een nachtmerrie. Bij aankomst op het paradijselijke Curaçao bleek een van haar koffers spoorloos verdwenen. En alsof dat nog niet genoeg was, raakte de zangeres gefrustreerd door de lakse houding van vliegmaatschappij Corendon, wat haar vakantieplannen flink in de war stuurde.
Koffer kwijt bij aankomst op Curaçao
Glennis, die binnenkort te zien is in het nieuwe seizoen van Ranking The Stars, deelde haar teleurstelling direct via Instagram. Ze vertelde haar volgers dat ze “gisteravond aangekomen op Curaçao” was, maar helaas was een van haar koffers niet aangekomen. De zangeres, duidelijk geïrriteerd, tagde de vliegmaatschappij in haar berichten en liet via haar socials weten dat dit voor haar niet acceptabel was. “We worden continu van het kastje naar de muur gestuurd,” voegde ze eraan toe, wat haar frustratie nog verder benadrukte.
Geen oplossing van Corendon
Voor iemand als Glennis, die gewend is haar zaken snel en efficiënt aan te pakken, viel de gebrekkige communicatie van Corendon helemaal verkeerd. In haar Instagram stories uitte ze haar woede over de situatie, waarbij ze het niet kon begrijpen hoe zoiets kon gebeuren. “Hoe is dit mogelijk?” vroeg ze zich af, daarbij de nodige uitroeptekens en hoofdletters gebruikend om haar ongenoegen te uiten. Haar volgers reageerden massaal op haar posts, met velen die haar steunden en hun eigen verhalen over verloren bagage en slechte klantenservice deelden.
Klantenservice die geen service biedt
Glennis is niet iemand die haar frustraties voor zich houdt, en haar ontevredenheid over de gebrekkige klantenservice van Corendon was dan ook snel duidelijk. Ze had geen geduld voor de onduidelijke en trage communicatie, en haar boosheid werd alleen maar versterkt door het gebrek aan hulp en duidelijkheid. Veel volgers begrepen haar woede, omdat zij ook soortgelijke ervaringen hadden met verloren bagage en het onvermogen van luchtvaartmaatschappijen om snel en efficiënt te handelen.
Drama, zelfs op vakantie
Het lijkt een geval van pech te zijn voor Glennis, maar haar reactie is inmiddels wel bekend: ze laat zich niet zomaar in de hoek zetten. Glennis Disgrace, zoals haar naam inmiddels vaak wordt gebruikt, staat niet bekend om haar geduld en zelfbeheersing. Een volger merkte op dat dit niet de eerste keer was dat ze haar frustraties publiekelijk uitvecht, wat haar imago als uitgesproken persoonlijkheid verder versterkt. Het is dus geen verrassing dat ze haar kofferperikelen aan de wereld laat weten, zelfs als het haar vakantie betreft.
Hopen op een beter vervolg van de vakantie
Of het drama rondom haar verloren koffer inmiddels is opgelost, blijft onduidelijk. Wat wel duidelijk is, is dat het voor Glennis een valse start was voor wat een ontspannende vakantie had moeten zijn. Het is te hopen dat ze na deze vervelende gebeurtenis alsnog kan genieten van haar tijd op het eiland en haar vakantie alsnog kan ombuigen naar iets positievers.
Terug op tv met een scherpe tong
Ondanks deze tegenvaller probeert Glennis haar kalmte te bewaren, vooral omdat ze zich voorbereidt op haar deelname aan het nieuwe seizoen van Ranking The Stars. De show, die vanaf januari weer te zien zal zijn, belooft volgens insiders een frisse en pittigere opzet. Glennis, met haar scherpe tong en uitgesproken mening, lijkt daarin perfect op haar plek te zitten. Of haar recente kofferperikelen in het programma ter sprake komen, is nog maar de vraag, maar het is zeker dat ze met haar aanwezigheid de nodige aandacht zal trekken.
Een pittige start van het jaar
Glennis kan zich dus opmaken voor een spannend en waarschijnlijk pittig 2025. De kans is groot dat haar vakantieperikelen niet het enige drama zijn waar ze mee te maken krijgt, zeker gezien haar uitgesproken persoonlijkheid en de nieuwe uitdagingen die voor haar liggen in Ranking The Stars. Of ze haar vakantieavonturen in de show deelt, is nog af te wachten, maar één ding is zeker: Glennis blijft een van de meest opvallende figuren in de Nederlandse showbizz.
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.