Actueel
Geen kerst voor Donny Roelvink: “Vanwege mijn geloof”
Kerst in BN’er-land: Familie Roelvink zonder Donny, die kerst afzweert vanwege islamitisch geloof
De feestdagen staan weer voor de deur en overal in Nederland bereiden families zich voor op gezelligheid, cadeaus en uitgebreid eten. Maar niet iedereen viert kerst op de traditionele manier. In de wereld van bekende Nederlanders zijn er uiteenlopende kerstplannen, met een opvallende wending in de familie Roelvink: Donny Roelvink viert dit jaar geen kerst, aangezien hij zich in april heeft bekeerd tot de islam.
Kerst in de spotlight: BN’ers delen hun plannen
De feestdagen zijn voor velen een tijd van tradities, maar in BN’er-land wordt kerst op allerlei manieren beleefd. De Telegraaf besloot naar het evenement Boxing Influencers te gaan om bekende Nederlanders te vragen naar hun kerstplannen. Het resultaat? Een mix van feestelijke voornemens en verrassende uitspraken.
Michella Kox: “Zuipen en uitbrakken”
Realityster Michella Kox, bekend van Echte Meisjes in de Jungle, neemt de feestdagen niet al te serieus. In een openhartig interview deelt ze haar plannen: “Ik heb niets ingepland, omdat ik eigenlijk oma zou worden. Dus wij, ik ga gewoon zuipen.”
Ze vervolgt met haar schema: “Kerstavond: zuipen. Eerste kerstdag: lekker uitbrakken. Tweede kerstdag weer zuipen en op de derde kerstdag weer uitbrakken.” Voor Michella draait kerst dus vooral om genieten op haar eigen manier, zonder al te veel poespas.
Farja Farvardin: “Helemaal in kerstsferen”
Social media-persoonlijkheid Farja Farvardin, beter bekend als Fawrynotsawry, heeft dit jaar een positiever gevoel bij de feestdagen. “Ik ben lekker met familie en vrienden. Met hele leuke mensen om me heen,” vertelt hij enthousiast. Hoewel hij in het verleden minder op had met kerst, zegt hij nu: “De laatste jaren ben ik weer helemaal into de kerstsferen.”
Voor Farja draait kerst om het samenzijn met geliefden, een sentiment dat velen zullen herkennen.
Boer Ayoub: “Geen kerst zonder vriendin”
Boer Ayoub, die bekend werd via Boer Zoekt Vrouw, doet niet mee aan de kersttraditie. “Ik vier überhaupt geen kerst,” zegt hij. Hoewel hij in het verleden wel kerst vierde met Nederlandse vriendinnen, ziet hij daar nu geen reden meer toe. “Als je die niet hebt, hoeft het niet.”
Ayoub benadrukt dat kerst voor hem geen verplichting is, maar meer een keuze die afhangt van zijn situatie.
Donny Roelvink: Een nieuwe kijk op kerst
De meest opvallende kerstwending komt van Donny Roelvink, die dit jaar kerst volledig laat schieten. Donny, opgegroeid met kersttradities, heeft in april van dit jaar een belangrijke levenskeuze gemaakt: hij bekeerde zich tot de islam. Voor hem betekent dit dat kerst niet langer een onderdeel is van zijn leven.
Een bewuste keuze
In een interview legt Donny uit: “Nou ja, ik vier niet echt kerst meer.” Wanneer de verslaggever vraagt waarom, antwoordt hij: “Vanwege mijn geloof. Nu moet ik wel zeggen: hoe wij altijd kerst vierden was ook niet met een religieus doeleinde.”
Hoewel kerst in de Roelvink-familie altijd meer een gezellig samenzijn dan een religieuze viering was, kiest Donny ervoor om zich aan zijn nieuwe overtuigingen te houden. Dit betekent dat hij dit jaar geen deel uitmaakt van de gebruikelijke festiviteiten.
De familie Roelvink en kerst
Kerst is altijd een belangrijk moment geweest voor de Roelvink-familie, met name voor vader Dries Roelvink, die bekendstaat om zijn flamboyante levensstijl en optredens tijdens de feestdagen. Ook dit jaar zal Dries een optreden geven, waarbij Donny aanwezig zal zijn om te kijken. Verder zal Donny zich echter niet mengen in de kerstvieringen. Hij lijkt zich volledig te willen richten op het naleven van zijn nieuwe geloofsovertuiging.
Verschillende perspectieven
De uiteenlopende kerstplannen van deze BN’ers bieden een interessant inkijkje in hoe verschillend mensen omgaan met tradities en feestdagen. Terwijl Michella Kox zich richt op feesten en ontspanning, en Farja Farvardin kiest voor familie en vrienden, laat Donny Roelvink zien hoe persoonlijke keuzes en overtuigingen invloed kunnen hebben op de manier waarop we feestdagen beleven.
Donny’s beslissing roept zowel respect als vragen op. Voor veel mensen is kerst een seculiere viering geworden, los van religieuze connotaties. Toch kiest Donny ervoor om afstand te nemen van de traditie, uit respect voor zijn geloof. Zijn keuze weerspiegelt de groeiende diversiteit in hoe feestdagen in Nederland worden gevierd.
De kern van kerst
Wat opvalt in de verhalen van deze BN’ers, is dat kerst niet voor iedereen dezelfde betekenis heeft. Voor sommigen draait het om tradities en gezelligheid, terwijl anderen het juist aangrijpen als een moment van reflectie of, zoals in het geval van Donny, een bewuste keuze maken om de feestdagen niet te vieren.
Hoewel de kerstperiode vaak wordt geassocieerd met eenheid, laat deze diversiteit zien dat er geen ‘juiste’ manier is om de feestdagen te beleven. Het belangrijkste blijft dat iedereen de gelegenheid krijgt om de dagen op een manier door te brengen die past bij hun eigen waarden en overtuigingen.
Conclusie
De kerstplannen van BN’ers zoals Michella Kox, Farja Farvardin en Boer Ayoub geven een divers beeld van hoe de feestdagen worden gevierd in Nederland. Maar het verhaal van Donny Roelvink springt eruit. Zijn keuze om kerst niet te vieren vanwege zijn bekering tot de islam laat zien hoe persoonlijke overtuigingen invloed kunnen hebben op tradities.
Voor de familie Roelvink betekent dit dat ze de feestdagen voor het eerst zonder Donny doorbrengen, maar zijn keuze wordt gerespecteerd. Het herinnert ons eraan dat feestdagen voor iedereen een andere invulling kunnen hebben, en dat respect voor elkaars overtuigingen en keuzes een belangrijk onderdeel is van samenleven.
Actueel
Frans en Christiaan Bauer compleet in shock door hartverscheurend nieuws: ‘Laat dit alsjeblieft niet waar zijn’
De familie Bauer staat bij het grote publiek bekend als warm, toegankelijk en onverwoestbaar positief. Frans Bauer, zijn broer Christiaan en de rest van het gezin hebben in de loop der jaren een bijna symbiotische band opgebouwd met hun fans. Ze delen successen, lachen samen en tonen ook kwetsbaarheid wanneer dat nodig is. Maar achter die vertrouwde glimlach voltrok zich onlangs een moment dat alles even stilzette. Een onverwacht bericht sloeg in als een mokerslag en liet de familie compleet ontredderd achter.
Een bericht dat alles veranderde
Volgens bronnen uit de directe omgeving van de Bauers kwam het nieuws volledig onverwacht binnen. Het ging om het afscheid van iemand die jarenlang een cruciale rol speelde in hun leven. Geen familielid in de klassieke zin, maar iemand die voor Frans en Christiaan voelde als familie. Een mentor, vertrouwenspersoon en steunpilaar die op beslissende momenten klaarstond, juist wanneer de toekomst onzeker was.
Toen het bericht hen bereikte, zouden zowel Frans als Christiaan zichtbaar aangeslagen zijn geweest. Mensen die erbij waren, beschrijven een ijzige stilte. Geen woorden, geen reacties – alleen ongeloof. Voor een familie die bekendstaat om hun veerkracht en optimisme, was dit een moment waarop zelfs zij geen antwoord hadden.
Meer dan een zakelijke band
Wat dit verlies zo zwaar maakt, is dat het niet gaat om een oppervlakkige samenwerking of een kortstondige ontmoeting. De overleden man was decennialang een vaste waarde in hun leven. Iemand die niet op de voorgrond trad, maar achter de schermen van onschatbare betekenis was. Hij bood kansen, dacht mee, beschermde en gaf advies op momenten dat dat het hardst nodig was.
Volgens insiders was hij aanwezig in een periode waarin Frans Bauer nog niet de nationale volksheld was die hij nu is. In tijden van twijfel, wanneer keuzes allesbepalend konden zijn, was hij degene die rust bracht en perspectief bood. “Hij zag iets in Frans voordat anderen het zagen,” zegt iemand uit de kring rond de familie. “En hij had het geduld om dat talent te laten groeien.”
Ook voor Christiaan onmisbaar
Niet alleen Frans, maar ook Christiaan Bauer had een hechte band met deze man. Waar Frans vooral muzikaal werd begeleid en gesteund, kreeg Christiaan hulp bij zijn eerste stappen in de mediawereld. Televisie, presentatie, zelfvertrouwen – het zijn allemaal gebieden waarop de mentor een belangrijke rol speelde.
Voor Christiaan was hij iemand bij wie hij altijd terechtkon met vragen of onzekerheden. “Hij geloofde in me op momenten dat ik dat zelf nog niet deed,” zou Christiaan ooit hebben gezegd in een intiem gesprek. Dat maakt het verlies voor hem minstens zo ingrijpend.
Een stilte uit respect
Opvallend is dat de familie er bewust voor kiest om de naam en details rond het afscheid voorlopig niet publiek te maken. Dat is geen toeval. Uit respect voor de nabestaanden en om ruimte te geven aan rouw, willen Frans en Christiaan geen publieke speculaties. Ze hebben laten weten dat ze zelf, wanneer de tijd rijp is, meer zullen delen.
Die keuze wordt door veel fans gerespecteerd. In plaats van nieuwsgierigheid overheerst medeleven. De reacties die online verschijnen zijn warm, steunend en vol begrip. Mensen lijken te voelen dat dit geen nieuws is om te consumeren, maar om stil bij te staan.
Fans leven intens mee
Zodra het nieuws doorsijpelde, stroomden de steunbetuigingen binnen. Fans herinneren zich momenten waarop Frans of Christiaan in interviews spraken over “mensen die altijd achter hen stonden”. Velen vermoeden dat het om diezelfde figuur gaat.
“Sterkte voor de hele familie,” schrijft iemand. “Je ziet aan alles dat dit iemand was die jullie gevormd heeft.” Anderen delen persoonlijke herinneringen aan concerten of televisieoptredens waarin de Bauers dankbaarheid uitten richting mensen achter de schermen. Het verlies wordt niet alleen door de familie gevoeld, maar ook door een publiek dat zich al jaren met hen verbonden voelt.
Een man die levens raakte
Mensen uit de omgeving beschrijven de overleden mentor als iemand met een groot hart en een scherp oog voor talent. Niet iemand die zichzelf op de borst klopte, maar juist iemand die voldoening haalde uit het succes van anderen. Zijn invloed reikte verder dan alleen de Bauers; ook anderen zouden dankzij hem kansen hebben gekregen.
Toch lijkt de band met Frans en Christiaan bijzonder diep te zijn geweest. “Hij was geen adviseur, hij was een rots,” aldus een familielid. “Iemand die bleef staan, ook als het moeilijk werd.”
Rouw in stilte
De familie Bauer heeft laten weten voorlopig een stap terug te doen. Niet uit afstand tot het publiek, maar uit noodzaak. Rouw vraagt tijd, en sommige verliezen laten zich niet combineren met de openbaarheid die bij hun leven hoort.
Voor Frans, die gewend is emoties te delen via muziek en optredens, is dit een andere vorm van verwerking. Mensen dicht bij hem zeggen dat hij dankbaar is voor de steun, maar dat hij nu vooral rust zoekt bij zijn gezin. Christiaan zou hetzelfde doen: dicht bij zijn naasten blijven, weg van de hectiek.
Dankbaarheid naast verdriet
Hoewel het gemis groot is, klinkt er ook dankbaarheid door in de woorden die voorzichtig naar buiten komen. Dankbaarheid voor alles wat deze man hen heeft gegeven, voor de richting die hij hielp bepalen en voor het vertrouwen dat hij schonk op cruciale momenten.
“Zonder hem waren wij niet waar we nu zijn,” zou Frans tegen zijn omgeving hebben gezegd. Het zijn woorden die veelzeggend zijn. Ze maken duidelijk dat dit afscheid niet alleen gaat over het verlies van een persoon, maar ook over het afsluiten van een hoofdstuk dat diep verweven is met hun levensverhaal.
Een blijvende plek in hun hart
Voor Frans en Christiaan voelt dit afscheid als het verliezen van iemand die je maar één keer in je leven tegenkomt. Iemand die niet vervangbaar is, omdat hij een unieke rol vervulde. De pijn daarvan zal niet snel verdwijnen, maar de herinnering blijft.
In een familie die bekendstaat om verbondenheid en warmte, zal deze man altijd een plek houden. Niet alleen in verhalen of herinneringen, maar in alles wat zij zijn geworden. En juist daarin schuilt misschien ook troost: dat zijn invloed voortleeft, elke keer wanneer Frans zingt, Christiaan presenteert en de Bauers samen doen waar ze altijd voor hebben gestaan.
Nederland leeft mee met dit verlies. Niet uit nieuwsgierigheid, maar uit oprechte empathie. Want soms raakt verdriet verder dan de familie alleen – zeker wanneer het gaat om mensen die al jaren een bijzondere plek innemen in het hart van het publiek.