Connect with us

Actueel

FOTO’S | Hollywoodster stopte met acteren en woont nu in een klein stadje waar mensen haar privacy respecteren

Published

on

Ali MacGraw werd op 1 april 1939 geboren in Pound Ridge, New York, en groeide op in een gezin dat zowel doordrenkt was van creativiteit als uitdagingen. Haar moeder, Frances, was een kunstenares die haar opleiding in Parijs had genoten, terwijl haar vader, Richard, een begaafde schilder was die echter worstelde met persoonlijke trauma’s uit zijn jeugd. Dit zorgde voor een instabiele thuissituatie die Ali als kind diep beïnvloedde. Toch gaf deze onconventionele achtergrond haar een unieke kijk op het leven, wat later van pas zou komen in haar carrière.

Een Kunstzinnig Begin

Frances en Richard hadden moeite om rond te komen. Ze woonden met hun gezin in een bescheiden huis in een natuurgebied, dat ze deelden met een ouder echtpaar. Hoewel de situatie verre van comfortabel was en de privacy beperkt, leerde Ali al op jonge leeftijd het belang van persoonlijke ruimte en vrijheid. Deze waarden zouden haar later in het leven helpen navigeren door de uitdagingen van de roem.

Ondanks de moeilijkheden in haar jeugd bleek Ali al vroeg een creatieve geest te hebben. Ze volgde haar passie en wist met haar talent een beurs te winnen voor Wellesley College, een gerenommeerde universiteit in Massachusetts. Haar tijd daar legde de basis voor een carrière vol onverwachte wendingen.

De Weg Naar New York

Na haar afstuderen verhuisde Ali naar New York, waar ze aan de slag ging bij het modetijdschrift Harper’s Bazaar. Hoewel ze begon met eenvoudige taken zoals het assisteren van fotografen, viel haar charme en werkethiek al snel op. Ali groeide uit tot een van de meest gewaardeerde stijliconen van het tijdschrift en kreeg kansen om haar talent verder te ontwikkelen.

Diana Vreeland, een invloedrijke figuur in de modewereld, herkende Ali’s potentieel en gaf haar de ruimte om te schitteren. Hierdoor kreeg ze de kans om zich niet alleen als styliste te ontplooien, maar ook als model. Haar werk in de modewereld legde de basis voor haar latere succes in de filmindustrie. Ali stond bekend om haar toewijding en het vermogen om altijd net dat beetje extra te geven. Het was deze instelling die haar ook in Hollywood ver zou brengen.

Een Filmster Worden

Ali’s natuurlijke uitstraling en charme op de covers van tijdschriften brachten haar in de schijnwerpers, en het duurde niet lang voordat de filmwereld haar opmerkte. Hoewel ze geen formele acteeropleiding had genoten, brak ze door met haar rol in de film Goodbye, Columbus (1969). Voor haar vertolking won ze de Golden Globe voor ‘Most Promising Newcomer’.

Haar echte doorbraak kwam echter een jaar later met de hoofdrol in de romantische film Love Story. In deze film speelde ze Jenny, een jonge vrouw uit de arbeidersklasse. Haar oprechte en ingetogen vertolking raakte een snaar bij het publiek en maakte van de film een groot succes. Love Story bracht miljoenen op en werd een van de meest succesvolle films uit die tijd. Ali kreeg lovende kritieken en ontving zelfs een nominatie voor een Academy Award. Vanaf dat moment was het duidelijk: Ali MacGraw was niet zomaar een ster, maar iemand die de filmwereld betoverde.

Een Complex Privéleven

Ondanks haar carrière-succes was Ali’s privéleven verre van eenvoudig. In 1969 trouwde ze met de invloedrijke filmproducent Robert Evans, en samen kregen ze een zoon, Josh. Hun huwelijk leek perfect, maar er schuilde meer onder het oppervlak. Terwijl haar carrière in de lift zat, begon Ali een relatie met Steve McQueen, haar tegenspeler in The Getaway. De aantrekkingskracht tussen hen was sterk, en Ali besloot haar huwelijk met Evans te beëindigen om een leven met McQueen op te bouwen.

Haar relatie met McQueen bleek zowel gepassioneerd als uitdagend. McQueen was een man met een complexe persoonlijkheid en kampte met diepe onzekerheden. Hij was veeleisend en probeerde Ali te controleren, wat haar creatieve vrijheid beperkte. Uiteindelijk besefte Ali dat ze zichzelf moest terugvinden en koos ze ervoor de relatie te beëindigen.

De Schijnwerpers Verlaten

Na haar relatie met McQueen besloot Ali een stap terug te nemen uit de filmwereld. De glamour en druk van het leven als actrice hadden hun tol geëist, en ze voelde dat haar creatieve potentieel niet langer werd benut. De filmindustrie bood weinig ruimte voor vrouwen van boven de 40, en Ali wilde niet blijven worstelen om rollen te bemachtigen die haar niet vervulden.

Ze besloot zich te richten op andere passies, zoals interieurontwerp en dierenrechten. Hoewel ze de filmwereld niet volledig de rug toekeerde, koos ze ervoor om haar leven buiten de schijnwerpers op te bouwen. In 2006 keerde ze kort terug naar het podium voor een Broadway-bewerking van de Deense film Festen, waar ze opnieuw samenwerkte met Ryan O’Neal. Maar deze kleine uitstapjes naar haar vroegere carrière waren uitzonderingen, en ze bleef haar tijd voornamelijk besteden aan vrijwilligerswerk.

Een Rustig Leven In New Mexico

In de jaren ’90 verliet Ali de drukte van Los Angeles en verhuisde ze naar het rustige Tesuque, in de buurt van Santa Fe, New Mexico. Daar vond ze de rust en privacy die ze altijd had gewenst. Tesuque is een plek waar mensen elkaar respecteren en waar Ali als een gewone buurvrouw wordt gezien in plaats van als een voormalige Hollywoodster. In deze vredige omgeving bloeide ze op en vond ze nieuwe manieren om haar leven te verrijken, vooral door zich in te zetten voor vrijwilligerswerk en dierenrechten.

Nieuwe Creatieve Uitdagingen

Hoewel Ali zich had teruggetrokken uit Hollywood, betekende dit niet dat ze haar creativiteit volledig opgaf. Ze vond nieuwe manieren om haar passie te uiten, onder andere door het produceren van yogavideo’s en het organiseren van evenementen voor goede doelen. Haar betrokkenheid bij de jaarlijkse International Folk Art Market in Santa Fe is daar een mooi voorbeeld van. Dit werk gaf haar een gevoel van voldoening dat ze eerder in de filmindustrie had gemist.

Een Nieuwe Generatie: De Carrière Van Josh Evans

Hoewel Ali’s carrière als actrice op een laag pitje stond, blijft haar familie actief in de entertainmentindustrie. Haar zoon, Josh Evans, heeft zijn eigen weg gevonden in Hollywood als acteur en regisseur. Zijn werk in films zoals The Doors en Death in the Desert laat zien dat hij zijn moeders creatieve genen heeft geërfd. Ali geniet van haar rol als oma en de sterke band die ze met haar zoon heeft opgebouwd. Haar familie betekent alles voor haar en is een van de belangrijkste pijlers in haar leven geworden.

Ali MacGraw’s Filosofie: Nieuwsgierig Blijven

In interviews spreekt Ali vaak over het belang van nieuwsgierig blijven naar het leven, ongeacht de leeftijd. Ze gelooft dat het vinden van nieuwe avonturen en creatieve projecten essentieel is voor een vervuld leven. Of het nu gaat om vrijwilligerswerk, yoga of nieuwe creatieve initiatieven, Ali blijft zichzelf uitdagen om te groeien. Haar levenshouding is een inspiratie voor velen die haar reis hebben gevolgd.

Hoewel ze niet langer dagelijks in de schijnwerpers staat, blijft Ali MacGraw een blijvende indruk achterlaten op de mensen die ze heeft geïnspireerd. Ze heeft laten zien dat het mogelijk is om jezelf opnieuw uit te vinden en een betekenisvol leven te leiden, zelfs na het verlaten van een glansrijke carrière.

Kernpunten

  • Kunstzinnige Jeugd: Ali groeide op in een creatief gezin vol uitdagingen, wat haar leven en carrière vormde.
  • Moderne Modecarrière: Ze begon haar carrière als styliste, wat de weg vrijmaakte voor haar succes in de filmwereld.
  • Doorbraak In Hollywood: Haar rol in Love Story bezorgde haar wereldwijde faam en kritische erkenning.
  • Complex Liefdesleven: Haar relaties met Robert Evans en Steve McQueen waren vol passie en uitdagingen.
  • Terugtrekking Uit De Filmwereld: Ze koos voor een rustiger leven en richtte zich op nieuwe creatieve projecten.
  • Sterke Familierelaties: Haar zoon Josh heeft zijn eigen carrière in Hollywood en Ali geniet van haar rol als oma.
  • Nieuwsgierigheid En Groei: Ali blijft zichzelf uitdagen en is nog steeds op zoek naar nieuwe avonturen en creaties.

Ali MacGraw heeft bewezen dat het leven na Hollywood net zo waardevol kan zijn als de tijd in de schijnwerpers. Haar reis toont de kracht van veerkracht, nieuwsgierigheid en zelfontdekking, en blijft een bron van inspiratie voor velen.

Actueel

Enorme klap voor iedereen met een huurwoning

Published

on

Woningtekort blijft groeien: verkoopgolf van huurwoningen dreigt de crisis verder te verdiepen

Het woningtekort in Nederland blijft hardnekkig oplopen en is inmiddels uitgekomen op circa 410.000 woningen. Daarmee staat de druk op de woningmarkt op een historisch hoog niveau. Alsof dat nog niet genoeg is, wijst nieuw onderzoek erop dat er nog meer problemen op komst zijn. Zowel beleggers als woningcorporaties zijn namelijk van plan om de komende jaren nog meer huurwoningen te verkopen. De gevolgen daarvan kunnen ingrijpend zijn voor huurders, starters en gezinnen.

Het vooruitzicht: een verder krimpend huuraanbod, stijgende huren in de vrije sector en een generatie jongeren die noodgedwongen langer bij hun ouders blijft wonen.


Alarmerend rapport over de toekomst van huurwoningen

Uit een gezamenlijk rapport van Capital Value en ABF Research, opgesteld in opdracht van de overheid, blijkt dat de bereidheid om huurwoningen te verkopen groot is. Meer dan de helft van de ondervraagde partijen geeft aan dat zij hun huurbezit verder willen afbouwen.

Concreet zegt 56 procent van de woningcorporaties te verwachten dat zij in de komende jaren meer woningen zullen “uitponden”. Uitponden betekent dat huurwoningen bij mutatie — dus wanneer een huurder vertrekt — niet opnieuw worden verhuurd, maar te koop worden gezet.

Ook particuliere en institutionele beleggers volgen deze strategie steeds vaker.


Waarom corporaties en beleggers verkopen

Voor woningcorporaties is de verkoop van huurwoningen geen doel op zich, maar een middel. De opbrengsten worden ingezet voor nieuwbouwprojecten en voor het verduurzamen van bestaande woningen. In theorie zou dat op lange termijn moeten bijdragen aan meer en betere woningen.

In de praktijk wringt het echter. De verkoop gebeurt sneller dan de nieuwbouw kan worden gerealiseerd, waardoor het netto-aanbod aan huurwoningen verder afneemt.

Beleggers hebben weer andere motieven. Volgens Arjan Peerboom, directeur van Capital Value, speelt vooral de veranderde financiële context een rol. “Beleggers kiezen steeds vaker voor individuele verkoop vanwege hogere fiscale lasten en lagere rendementen bij het aanhouden van huurwoningen,” aldus Peerboom.


Een harde klap voor huurders en starters

De gevolgen van deze verkoopgolf zijn aanzienlijk. Minder huurwoningen betekent meer concurrentie op een markt die al extreem krap is. Vooral in de vrije huursector, waar de huren minder gereguleerd zijn, zal dat leiden tot forse prijsstijgingen.

Voor jongeren en starters wordt het daardoor steeds moeilijker om een zelfstandige woning te vinden. Veel twintigers en dertigers blijven noodgedwongen langer thuis wonen of delen een woning, simpelweg omdat er geen betaalbare alternatieven zijn.

Ook gezinnen die willen doorstromen, lopen vast. Wie een betaalbare huurwoning verlaat, heeft geen garantie dat er iets passends voor terugkomt.


Cijfers laten trend duidelijk zien

De trend is al zichtbaar in de cijfers. In 2024 werden 26.180 huurwoningen verkocht. Dat aantal ligt fors hoger dan in eerdere jaren en vormt een duidelijke aanwijzing dat het uitponden structureel is geworden.

Als deze ontwikkeling doorzet — en daar wijzen de huidige plannen op — zal het tekort aan huurwoningen verder oplopen. Dat werkt als een vicieuze cirkel: minder aanbod leidt tot hogere prijzen, waardoor nog meer mensen buiten de boot vallen.

 

 


Nieuwbouw kan tempo niet bijhouden

Tegenover de verkoop van huurwoningen staat de bouw van nieuwe woningen. In 2025 werden 69.200 nieuwbouwwoningen opgeleverd. Voor dit jaar wordt een stijging verwacht naar ongeveer 88.000 woningen. Dat lijkt positief, maar het is onvoldoende om het bestaande tekort snel terug te dringen.

Bovendien is er een zorgwekkende ontwikkeling zichtbaar aan de voorkant van de bouwketen. Het aantal bouwvergunningen bevindt zich momenteel in een “stevige dip”, zo meldt De Telegraaf. Minder vergunningen vandaag betekent minder opleveringen over enkele jaren.


Buitenlandse investeerders haken af

Een belangrijke factor in de teruglopende bouwactiviteit is het afhaken van buitenlandse beleggers. Hun aandeel in de financiering van Nederlandse woningbouwprojecten is gedaald naar slechts 7 procent, het laagste niveau ooit gemeten.

Internationale investeerders noemen meerdere obstakels:

  • De hoge overdrachtsbelasting in Nederland

  • Strenge huurwetgeving, vooral in de gereguleerde sector

  • Veranderde fiscale regels, waardoor rendementen onder druk staan

Als gevolg daarvan bouwen buitenlandse partijen hun vastgoedportefeuilles in Nederland af.


Afnemend buitenlands bezit

De cijfers onderstrepen die trend. Begin vorig jaar bezaten buitenlandse beleggers nog ongeveer 80.000 huurwoningen in Nederland. Inmiddels is dat aantal gedaald naar 72.500. Die woningen verdwijnen niet van de markt, maar worden verkocht — vaak aan particulieren die ze zelf gaan bewonen.

Hoewel dat voor individuele kopers gunstig kan zijn, betekent het op macroniveau opnieuw een krimp van het huuraanbod.


Politieke en maatschappelijke onrust

De ontwikkelingen zorgen voor groeiende maatschappelijke en politieke onrust. Op sociale media en in het publieke debat klinkt steeds vaker de vraag hoe het mogelijk is dat het woningtekort blijft oplopen, terwijl de behoefte aan betaalbare woonruimte zo groot is.

Sommige opiniemakers wijzen erop dat vooral Nederlandse starters en jonge gezinnen de gevolgen voelen. Zij stellen hun toekomstplannen uit, wonen langer bij hun ouders en ervaren steeds meer onzekerheid over wonen en samenleven.


Structureel probleem vraagt structurele oplossingen

Experts zijn het erover eens dat het woningtekort niet met één maatregel kan worden opgelost. Het gaat om een structureel probleem, waarin bouwtempo, regelgeving, financiering en demografie samenkomen.

Zonder versnelling van de bouw, stabiel beleid voor investeerders en bescherming van het huuraanbod dreigt de situatie verder te verslechteren. De verkoop van huurwoningen kan op korte termijn geld opleveren, maar vergroot het probleem zolang de nieuwbouw achterblijft.


Wat betekent dit voor de komende jaren?

Als de huidige trends zich doorzetten, moeten huurders zich voorbereiden op:

  • Minder keuze op de huurmarkt

  • Langere wachttijden voor betaalbare woningen

  • Stijgende huren, vooral in de vrije sector

  • Meer jongeren die langer thuis blijven wonen

Zonder ingrijpen kan het woningtekort de komende jaren nog verder oplopen, ondanks alle ambities en plannen.


Conclusie: druk op woningmarkt neemt verder toe

Het oplopende woningtekort, gecombineerd met de geplande verkoop van huurwoningen door corporaties en beleggers, vormt een zorgwekkende cocktail. Hoewel nieuwbouwprojecten in de planning staan, blijft het tempo onvoldoende om de uitstroom uit de huursector te compenseren.

Voor huurders, starters en gezinnen betekent dit aanhoudende onzekerheid. De cijfers laten zien dat het probleem niet vanzelf verdwijnt. Zonder duidelijke koers en langdurige oplossingen blijft de Nederlandse woningmarkt gevangen in een crisis die steeds meer mensen direct raakt.

Continue Reading