Actueel
Estelle van ‘t Schip deelt emotioneel bericht over vader: ‘Ik ga je ontzettend missen’ 😞❤
Voor John van ‘t Schip breekt een bijzonder en spannend hoofdstuk aan in zijn carrière. De voormalig Ajax-trainer heeft officieel de overstap gemaakt naar een nieuwe uitdaging: hij wordt bondscoach van het nationale elftal van Armenië. Dit betekent niet alleen een frisse start op professioneel vlak, maar ook een grote verandering voor zijn familie. Zijn dochter Estelle van ‘t Schip heeft haar trots én emoties rondom het vertrek van haar vader gedeeld op sociale media.
Met deze stap sluit Van ‘t Schip een intensieve periode bij Ajax af en opent hij een nieuw boek, waarin hij de taak krijgt om het Armeense voetbal naar een hoger niveau te tillen. Maar hoe kijkt zijn familie naar deze beslissing? En welke verwachtingen zijn er rondom zijn nieuwe rol?
Van Ajax naar een internationaal avontuur
John van ‘t Schip is een naam die in de voetbalwereld niet onbekend is. De in Canada geboren Nederlander heeft als speler en trainer een indrukwekkende loopbaan opgebouwd. Zijn carrière bracht hem al op veel verschillende plekken: van zijn gloriejaren bij AFC Ajax tot zijn trainersperiodes in onder meer Australië, Griekenland en Mexico. Zijn meest recente uitdaging was als interim-trainer bij Ajax, waar hij in een turbulente periode de ploeg tijdelijk onder zijn hoede nam.
Nu kiest hij opnieuw voor een buitenlandse missie. Het bondscoachschap van Armenië biedt hem de kans om een nationale ploeg op te bouwen en zijn visie en tactische inzichten toe te passen in een nieuwe voetbalcultuur. De uitdaging is niet gering, want Armenië staat voor de taak om zich verder te ontwikkelen en een serieuze concurrent te worden in het internationale voetbal.
Hoewel deze stap voor John een belangrijke nieuwe fase betekent, heeft dit ook een grote impact op zijn gezin. Zijn dochter Estelle van ‘t Schip deelde openlijk haar gevoelens over het vertrek van haar vader.
Een emotioneel, maar trots afscheid
Op Instagram plaatste Estelle een ontroerende boodschap, waarin ze haar gevoelens rondom het vertrek van haar vader beschrijft. Ze deelde een foto van John en schreef:
“Op naar Armenië – Ik ga je ontzettend missen. Maar zoals mama altijd zei: tijd en afstand bestaan niet. Een nieuw land om te ontdekken, een nieuw team, nieuwe mensen om te ontmoeten. Dit is weer een nieuw hoofdstuk, en wat voor één.”
Met haar woorden verwijst Estelle ook naar de wijze lessen van haar moeder, die in 2022 overleed na een ziekbed. De familie heeft sindsdien moeilijke tijden doorgemaakt, en de herinneringen aan haar moeder spelen nog altijd een grote rol in hun leven. Haar uitspraak dat tijd en afstand niet bestaan, symboliseert de band die ze als gezin blijven koesteren – ongeacht waar ter wereld ze zich bevinden.
Ze sluit haar bericht af met bemoedigende woorden:
“Het maakt niet uit wat de resultaten zullen zijn: iedereen is trots op jou.”
Het laat zien dat John niet alleen een gewaardeerde coach is, maar vooral een vader die geliefd is binnen zijn familie. Zijn nieuwe avontuur wordt door hen gesteund, ondanks dat het betekent dat ze hem minder vaak zullen zien.
De uitdaging in Armenië: een nieuw hoofdstuk voor Van ‘t Schip
De beslissing om bondscoach van Armenië te worden, is niet zomaar een stap. Het nationale elftal van Armenië bevindt zich in een opbouwfase en heeft een coach nodig die zowel ervaring als visie meebrengt.
Armenië wist zich in het verleden nog nooit te kwalificeren voor een groot toernooi zoals het EK of het WK. Toch heeft het team potentie, met talentvolle spelers die in buitenlandse competities actief zijn. John van ‘t Schip krijgt nu de taak om een hecht elftal te smeden en de ploeg competitief te maken in de strijd om kwalificaties.
Zijn ervaring als speler en coach maakt hem een waardevolle aanwinst voor het Armeense voetbal. In zijn eerdere trainersjaren stond hij bekend om zijn tactische flexibiliteit, het ontwikkelen van jonge spelers en zijn offensieve speelstijl. Dit kan een frisse wind betekenen voor het team en wellicht leiden tot betere prestaties in de komende kwalificatiereeksen.
De verwachtingen in Armenië zijn hoog. De fans hopen op een coach die stabiliteit en groei kan brengen, en Van ‘t Schip lijkt de juiste persoon voor deze missie.
Familie en vrienden steunen zijn keuze
Hoewel de stap naar Armenië een mooie kans is, betekent het ook dat John zijn vertrouwde omgeving moet achterlaten. Zijn familie en vrienden steunen hem volledig, maar het afscheid is toch emotioneel.
Estelle’s openhartige bericht is daar een voorbeeld van, maar ook binnen zijn vriendenkring in Nederland zijn er veel mensen die hem het beste wensen. Collega’s uit de voetbalwereld spreken lovend over hem en noemen hem een coach met passie en geduld.
Ajax-supporters, die hem het afgelopen seizoen aan het werk zagen, reageren gemengd. Sommigen vinden het jammer dat hij niet langer bij de club blijft, terwijl anderen hem veel succes wensen in zijn nieuwe avontuur.
Kan Van ‘t Schip geschiedenis schrijven met Armenië?
De vraag is nu: kan John van ‘t Schip met Armenië een historische prestatie neerzetten? De uitdagingen zijn groot, maar zijn ervaring en tactisch inzicht kunnen een verschil maken.
Als hij erin slaagt om het nationale team een duidelijke speelstijl te geven en de spelers optimaal te benutten, kan Armenië een gevaarlijke outsider worden in de komende kwalificatietoernooien.
Veel voetbalfans in Nederland zullen zijn prestaties blijven volgen, en er is ongetwijfeld nieuwsgierigheid naar hoe hij het er in Armenië vanaf zal brengen.
Conclusie: een spannend nieuw avontuur voor Van ‘t Schip
De keuze van John van ‘t Schip om bondscoach van Armenië te worden, markeert een nieuw hoofdstuk in zijn lange voetbalcarrière. Hij verlaat Ajax en Nederland om zich te storten op een nieuwe uitdaging in een land waar veel voetballiefhebbers hopen op vooruitgang.
Zijn familie steunt hem, al betekent het dat ze hem minder zullen zien. Zijn dochter Estelle sprak haar trots uit in een emotioneel bericht, waarin ze hem aanmoedigt en herinneringen ophaalt aan wijze woorden van haar moeder.
Of Van ‘t Schip het Armeense team naar een hoger niveau kan tillen, zal de tijd leren. Maar één ding is zeker: hij begint aan dit avontuur met de steun van zijn geliefden en een schat aan ervaring.
Wij wensen hem veel succes en hopen op een mooie toekomst voor hem en het Armeense voetbal! ⚽🚀
Actueel
GTST-actrice Babette van Veen maakt verdrietig nieuws bekend
Babette van Veen (58) gaat door een bijzonder zware periode. Het overlijden van haar ex-man Bas Westerweel heeft niet alleen emotioneel, maar ook lichamelijk zijn sporen nagelaten. De GTST-actrice vertelt openhartig dat de spanning en het verdriet zich uiteindelijk fysiek begonnen te uiten. Zo kreeg ze ernstige problemen met haar gebit en ging ze later ook nog door haar rug.
Voor Babette en haar kinderen veranderde het leven ingrijpend toen Bas Westerweel op 15 mei overleed. Hij stierf onverwacht in zijn slaap.
Hoewel Babette en Bas niet meer samen waren, bleven ze door hun twee zoons Silvijn en Sebastiaan voor altijd met elkaar verbonden. Voor de kinderen betekende zijn plotselinge overlijden dat ze van het ene op het andere moment hun vader moesten missen.
In gesprek met VROUW vertelt Babette hoe zwaar de afgelopen maanden voor het gezin zijn geweest.
Stress uit zich tijdens haar slaap
Babette staat naar eigen zeggen bekend als iemand die veel aankan. Overdag lukt het haar doorgaans om door te gaan en zaken te regelen, zeker wanneer haar kinderen haar nodig hebben.
Maar tijdens haar slaap bleek haar lichaam anders op alle spanning te reageren.
“Ik durf best van mezelf te zeggen dat ik overdag veel kan hebben. Maar ’s nachts heb je daar geen controle over en heb ik zo hard mijn kaken op elkaar geklemd dat een wortel van een kroon brak”, vertelt ze.
Het gevolg was behoorlijk pijnlijk. De actrice moest niet alleen naar de tandarts, maar uiteindelijk ook naar de kaakchirurg.
“Dus toen werd het tandarts, kaakchirurg, alles eruit gehaald, gedoe.”
Voor Babette voelde het alsof haar lichaam haar uiteindelijk duidelijk maakte dat de situatie te veel werd.
“Dat zijn van die klachten doordat je onderbewuste denkt: jij kan wel vinden dat je daar allemaal tegen kan en het regelen voor iedereen, maar nu even stoppen.”
Daarna ging ze ook nog door haar rug
Daar bleef het helaas niet bij.
Nadat de problemen met haar gebit waren ontstaan, kreeg Babette opnieuw te maken met lichamelijke klachten. Ditmaal speelde haar rug op.
“Als klap op de vuurpijl ging ik door mijn rug en kon niet meer vooruit of achteruit.”
Voor de actrice zijn die lichamelijke signalen confronterend. Ze realiseert zich dat ze de neiging heeft om lang door te gaan, zelfs wanneer haar eigen grenzen eigenlijk bereikt zijn.
Dat patroon herkent ze ook uit andere periodes in haar leven.
“Dat is wel een thema in mijn leven, dat ik het lastig vind om mijn grenzen aan te geven.”
Kinderen staan voor Babette op de eerste plaats
Dat Babette zichzelf soms voorbijloopt, heeft volgens haar ook te maken met haar rol als moeder.
Na het overlijden van Bas wil ze er boven alles voor Silvijn en Sebastiaan zijn. Zij verloren immers onverwacht hun vader en moeten leren omgaan met een werkelijkheid waarin hij er niet meer is.
“Ik wil gewoon een veilige haven bieden voor mijn kinderen Silvijn en Sebastiaan, ook al zit ik er zelf niet zo lekker in”, legt ze uit.
Daarmee probeert Babette haar eigen verdriet soms tijdelijk opzij te zetten om haar kinderen zo goed mogelijk te ondersteunen.
Tegelijkertijd blijkt uit haar fysieke klachten hoe moeilijk het is om zo’n ingrijpend verlies volledig weg te drukken.
Veel steun na overlijden Bas Westerweel
In de periode na het overlijden heeft Babette gelukkig ook veel steun vanuit haar omgeving ontvangen.
Daar is ze bijzonder dankbaar voor.
Het verlies verwerken blijft desondanks een langdurig proces. Inmiddels zijn er enkele maanden verstreken, maar voor Babette en haar kinderen betekent dat vanzelfsprekend niet dat het verdriet verdwenen is.
Ze proberen vooral iedere dag afzonderlijk door te komen en langzaam te wennen aan hun nieuwe werkelijkheid.
‘Er is gewoon niks positiefs te bedenken’
Babette omschrijft zichzelf en haar kinderen als positief ingestelde mensen. Normaal gesproken proberen ze zelfs in moeilijke omstandigheden iets te vinden waaraan ze zich kunnen vasthouden.
Bij het verlies van Bas lukt dat volgens haar nauwelijks.
“Het is een ingewikkelde tijd. Zowel mijn kinderen als ik zijn positief ingestelde mensen die proberen van vervelende dingen nog iets te maken.”
Maar bij zo’n plotseling en definitief verlies is dat volgens haar anders.
“Bij een dramatisch sterfgeval als dit is er gewoon niks positiefs te bedenken. Het wordt nooit meer beter…”
Het zijn woorden die duidelijk maken hoe groot het gemis binnen het gezin is.
Iedere dag opnieuw doorgaan
Dat betekent niet dat Babette en haar kinderen opgeven. Integendeel: ze proberen ondanks alles hun leven weer stap voor stap op te pakken.
Daarbij accepteert Babette dat verdriet zich niet volgens een vast schema laat verwerken.
“Je weet gewoon dat je er met z’n allen doorheen moet en elke dag is er één.”
Vooral het verdriet van haar kinderen raakt haar diep.
“Het is een enorm verdriet en mijn kinderen slaan zich daar zo goed en kwaad als het gaat doorheen.”
Voor Babette betekent dat tegelijkertijd dat ze zelf overeind probeert te blijven. Ze wil haar kinderen ondersteunen, maar merkt inmiddels ook dat ze haar eigen grenzen niet onbeperkt kan negeren.
Lichaam trekt uiteindelijk aan de bel
De gebroken wortel onder haar kroon en de problemen met haar rug hebben haar duidelijk gemaakt dat emotionele belasting ook lichamelijke gevolgen kan hebben.
Waar Babette overdag probeert sterk te blijven en praktische zaken te regelen, kwam de opgebouwde spanning op andere momenten alsnog naar buiten.
Juist daarin zit voor haar een belangrijke les: sterk zijn betekent niet dat alles eindeloos kan worden opgevangen.
De komende tijd staat daarom niet alleen in het teken van er zijn voor Silvijn en Sebastiaan, maar ook van ruimte maken voor haar eigen verdriet.
Na maanden waarin ontzettend veel op het gezin is afgekomen, proberen ze gezamenlijk hun weg vooruit te vinden.
Het gemis van Bas blijft daarbij aanwezig. Babette weet dat ze het verlies niet kan veranderen of oplossen. Wat ze wél kan doen, is samen met haar kinderen iedere dag opnieuw proberen verder te gaan en voor hen de veilige haven te blijven die ze zo graag wil zijn.