Connect with us

Actueel

Er gaan natuurfilms van Monique Westenberg rond, wij hebben er één gevonden!

Published

on

Het lijkt erop dat de familierust bij André Hazes en Monique Westenberg eindelijk terug is, tot groot geluk van hun zoontje Dré. Het gezin geniet van hun tijd samen, maar de kerstdagen en de daaropvolgende reis naar Londen verliepen allesbehalve vlekkeloos. Wat begon als een ontspannen uitje, ontaardde in een opeenstapeling van uitdagingen.

Familiehereniging te midden van Rachel’s drama

Hoewel André en Monique weer gelukkig samen zijn, blijft de spanning met André’s moeder, Rachel Hazes, voelbaar. Rachel, inmiddels omgedoopt tot de ‘Kerstheks’ door critici, zorgde voor opschudding door haar zoon op kerstavond een dagvaarding te sturen.

Ze eist dat André zijn artiestennaam wijzigt en voortaan ‘André Hazes jr.’ gebruikt. Deze juridische twist heeft echter geen invloed gehad op de gezinsvakantie, die vooral bedoeld was om tijd met elkaar door te brengen.

Een turbulente reis naar Londen

De reis naar Londen verliep allesbehalve soepel. André en Monique misten aanvankelijk hun vlucht vanaf Schiphol. Ze besloten hun tickets om te boeken, maar kregen toen te horen dat de vlucht volledig was geannuleerd.

Met weinig opties vertrok het gezin uiteindelijk via Milaan naar hun eindbestemming. Deze omweg zorgde ervoor dat hun reis flink langer duurde dan gepland.

Eenmaal in Londen aangekomen bleek hun pech nog niet voorbij. De koffers van de familie waren achtergebleven in Amsterdam en zouden pas later arriveren.

Hierdoor moest André zijn eerste dag in Londen doorbrengen zonder schone kleding, inclusief een ‘vieze onderbroek’, zoals hij zelf grappend op Instagram meldde.

Een reeks van ongelukkige gebeurtenissen

Het gezin probeerde ondanks alles te genieten van hun tijd in Londen. Ze bezochten een voorstelling in het beroemde theaterdistrict West End, maar ook daar wachtte hen een nieuwe tegenslag.

Voor de deur van het theater werd Monique’s mobiele telefoon gestolen uit haar zak. Deze gebeurtenis zorgde niet alleen voor frustratie, maar riep ook zorgen op over de inhoud van de gestolen telefoon.

Hoewel er geen bevestiging is van compromitterende beelden, speculeerden fans en volgers op sociale media over de mogelijkheid dat privébeelden van het stel zouden kunnen opduiken. Deze speculaties zorgen voor extra druk op het gezin tijdens hun vakantie.

Een peperdure rit in een fietstaxi

Na hun theaterbezoek besloten André, Monique en hun zoontje een ritje te maken in een fietstaxi, ook wel een tuktuk genoemd. In hun haast om naar het hotel te gaan, vergaten ze een prijs af te spreken met de bestuurder.

Bij aankomst kregen ze de schrik van hun leven toen hen een rekening van maar liefst 252 pond (ongeveer 304 euro) werd gepresenteerd. Zonder enige mogelijkheid om te onderhandelen, moesten ze het bedrag betalen.

André deelde deze ervaring met zijn volgers en gaf aan dat hij er helemaal klaar mee was. “Het is klaar. Ik ben er helemaal klaar mee,” schreef hij in een Instagram-verhaal.

De reis die bedoeld was om het jaar op een positieve noot af te sluiten, veranderde in een aaneenschakeling van teleurstellingen en onverwachte uitgaven.

 

 

Rust of nog meer drama?

Ondanks alle tegenslagen proberen André en Monique het beste te maken van hun tijd samen. Fans van het stel blijven hen steunen en uiten hun medeleven op sociale media.

Tegelijkertijd worden er vragen gesteld over hoe het gezin omgaat met deze uitdagingen en of hun vakantie uiteindelijk nog een lichtpuntje zal kennen.

Monique Westenberg

Met 2025 in het vooruitzicht hopen fans dat André en Monique in het nieuwe jaar meer geluk zullen hebben en de rust kunnen vinden die ze zo hard lijken te zoeken.

Tot die tijd blijft hun chaotische vakantie in Londen een herinnering aan hoe zelfs de best geplande trips volledig anders kunnen verlopen dan verwacht.

Actueel

Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden

Published

on

Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.

Een diagnose die alles veranderde

In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.

Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.

Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen

Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.

Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.

Door het oog van de naald – keer op keer

De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.

In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.

Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.

Leven in verlengingen – een open blik naar binnen

In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.

De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.

Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.

Herval na herval

In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.

Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.

Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.

Omringd door liefde

Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.

VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.

Een blijvende indruk

Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.

Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.

Een gezin dat samen bleef staan

Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.

Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.

Een verhaal dat blijft

Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.

Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.

Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.

Continue Reading