Actueel
“Een keiharde klap voor wie onze samenleving wil ondermijnen” – Nieuwe wet van kracht: “Belgische nationaliteit wordt AUTOMATISCH en ONMIDDELLIJK afgenomen”
Nieuwe wet zet toon in België: intrekken van nationaliteit bij zware misdrijven nu realiteit
Wat gisteren door sommigen nog werd afgedaan als politieke retoriek, is vandaag officieel beleid. Met één stemming en een duidelijke juridische verankering heeft de regering een stevig signaal afgegeven: wie zich schuldig maakt aan ernstige misdrijven en niet van geboorte de Belgische nationaliteit bezit, kan die nationaliteit verliezen. De maatregel is inmiddels van kracht en markeert een belangrijke koerswijziging in het veiligheids- en justitiebeleid van België.
Volgens de regering gaat het om een noodzakelijke stap om de samenleving te beschermen. Critici spreken daarentegen van een riskant precedent. Wat vaststaat, is dat de nieuwe wet het maatschappelijke debat op scherp zet en het land verdeelt.
Van aankondiging naar uitvoering
Jarenlang werd er gesproken over strengere maatregelen tegen zware criminaliteit. In debatten, beleidsnota’s en verkiezingsprogramma’s keerde het onderwerp telkens terug, maar concrete uitvoering bleef vaak uit. Dit keer is dat anders. De nieuwe wet is niet symbolisch, maar direct toepasbaar.
De kern van de maatregel is helder: personen die zijn veroordeeld voor zware geweldsdelicten, georganiseerde criminaliteit of terrorisme kunnen hun Belgische nationaliteit verliezen, op voorwaarde dat zij die nationaliteit niet van geboorte hebben. Daarmee wil de regering een duidelijk onderscheid maken tussen verworven nationaliteit en het burgerschap dat men vanaf de geboorte bezit.
“Geen wraak, maar verantwoordelijkheid”
In regeringskringen wordt benadrukt dat de wet niet is bedoeld als straf boven op een straf. “Dit is geen wraakwet,” klinkt het. “Het gaat over verantwoordelijkheid. Wie bewust de fundamenten van onze samenleving ondermijnt, kan zich niet blijven beroepen op de bescherming ervan.”
Volgens voorstanders is de maatregel een logisch gevolg van een fundamenteel principe: rechten en plichten horen bij elkaar. Wie zich schuldig maakt aan daden die de veiligheid van de samenleving ernstig aantasten, kan niet automatisch aanspraak blijven maken op alle voordelen van het burgerschap.
Opvallende formulering in de wetstekst
Wat vooral opvalt aan de nieuwe wet, is de strakke formulering. Waar eerdere voorstellen vaak verzandden in complexe procedures en langdurige beroepsmogelijkheden, kiest de wetgever nu voor een duidelijk kader.
De intrekking van de nationaliteit kan automatisch en onmiddellijk volgen na een definitieve veroordeling, binnen de grenzen van de wet. Voorstanders spreken van eindelijk daadkracht. Tegenstanders waarschuwen juist voor het risico van juridische grijze zones en mogelijke botsingen met internationale verdragen.
Juridische vragen blijven bestaan
Hoewel de wet nu van kracht is, blijven er juridische vragen bestaan. Experts wijzen erop dat België gebonden is aan internationale afspraken over staatloosheid en mensenrechten. De wet voorziet daarom expliciet dat niemand staatloos mag worden als gevolg van deze maatregel.
Toch vragen juristen zich af hoe de wet in de praktijk zal worden toegepast. Wanneer is een misdrijf “ernstig” genoeg? Hoe wordt proportionaliteit gewaarborgd? En hoe wordt voorkomen dat vergelijkbare gevallen verschillend worden behandeld?
Achter de schermen al dossiers?
In justitiële kringen wordt gefluisterd dat er al meerdere dossiers klaarliggen waarin de nieuwe wet mogelijk toegepast kan worden. Officiële bevestiging ontbreekt, maar de signalen wijzen erop dat de maatregel geen dode letter zal blijven.
Of en wanneer de eerste nationaliteiten daadwerkelijk worden ingetrokken, is nog onduidelijk. Wel is duidelijk dat het openbaar ministerie en de rechterlijke macht zich nu moeten voorbereiden op een nieuwe realiteit waarin nationaliteit onderdeel kan worden van het sanctie-instrumentarium.
Publiek debat laait op
Zoals te verwachten was, zijn de reacties in de samenleving verdeeld. Op sociale media, in actualiteitenprogramma’s en opiniestukken botsen standpunten fel op elkaar.
Voorstanders spreken van “eindelijk ruggengraat” en zien de wet als een noodzakelijke bescherming van de samenleving. Zij vinden het onbegrijpelijk dat mensen die zich schuldig maken aan zware misdrijven, dezelfde status zouden behouden als burgers die zich aan de regels houden.
Critici vrezen echter een samenleving met twee snelheden. Zij waarschuwen dat de wet vooral mensen met een migratieachtergrond treft en dat nationaliteit daarmee een voorwaardelijk recht wordt in plaats van een stabiele status.
Angst voor glijdende schaal
Een veelgehoorde zorg is die van de glijdende schaal. “Vandaag zijn het zware criminelen,” zegt een jurist off the record, “maar waar ligt morgen de grens?” Die vraag leeft breed in academische en maatschappelijke kringen.
Tegenstanders vrezen dat wat nu begint als een uitzonderingsmaatregel, in de toekomst kan worden uitgebreid of ruimer geïnterpreteerd. Voorstanders noemen die angst ongegrond en wijzen erop dat de wet duidelijke grenzen kent.
Meer dan een juridische maatregel
Wat steeds duidelijker wordt, is dat deze wet meer is dan een technische aanpassing van het strafrecht. Het is een politiek en maatschappelijk statement over veiligheid, identiteit en de betekenis van burgerschap.
De maatregel raakt aan fundamentele vragen: wat betekent het om deel uit te maken van een samenleving? Is nationaliteit een onvoorwaardelijk recht, of ook een verantwoordelijkheid? En hoe ver mag de staat gaan in het beschermen van zijn burgers?
Regering bewust van risico’s
Binnen de regering is men zich bewust van de gevoeligheid van het dossier. De keuze om deze wet door te voeren, wordt gezien als politiek risicovol. Toch lijkt men bereid dat risico te nemen.
Volgens insiders wil de regering laten zien dat zij niet terugdeinst voor moeilijke beslissingen, zeker op het gebied van veiligheid. Daarbij wordt erop gewezen dat de maatregel alleen geldt voor een zeer beperkte groep en binnen strikte juridische kaders.
Internationale aandacht
Ook buiten België wordt met belangstelling gekeken naar de nieuwe wet. Vergelijkbare maatregelen bestaan in andere Europese landen, maar de Belgische aanpak wordt als relatief scherp gezien vanwege de automatische toepassing na veroordeling.
Internationale mensenrechtenorganisaties volgen de ontwikkelingen nauwgezet en zullen waarschijnlijk toetsen of de uitvoering in lijn blijft met internationale normen.
Wat betekent dit voor de toekomst?
Of de wet daadwerkelijk zal bijdragen aan meer veiligheid, is nog onzeker. Voorstanders hopen op een afschrikkend effect, critici betwijfelen of mensen die zware misdrijven plegen zich laten leiden door dit soort consequenties.
Wat wel vaststaat, is dat het debat voorlopig niet zal verstommen. De eerste concrete toepassingen van de wet zullen bepalend zijn voor hoe deze maatregel wordt beoordeeld — juridisch, politiek en maatschappelijk.
Conclusie: België op een kantelpunt
Met deze nieuwe wet heeft België een duidelijke lijn getrokken. Het is een keuze die het land op een kantelpunt plaatst, tussen daadkracht en terughoudendheid, tussen veiligheid en rechtsbescherming.
Of deze stap zal leiden tot meer vertrouwen in de rechtsstaat of juist tot verdere polarisatie, zal de komende jaren blijken. Eén ding is zeker: het laatste woord over deze wet is nog lang niet gesproken.
Actueel
The Voice-kijker herkent Myrthe ineens en dat blijkt een hele bekende
Myrthe Hendrix maakt indruk bij The Voice of Holland: drie stoelen draaien, maar ze is geen onbekende op tv
In de nieuwste aflevering van The Voice of Holland was er één optreden dat kijkers duidelijk bijbleef. Myrthe Hendrix, een jonge zangeres uit Breda, wist met haar auditie drie coaches te overtuigen en zorgde voor een moment dat nog lang werd besproken. Haar stem, haar rust en haar uitstraling maakten indruk. Toch bleek al snel dat dit niet haar eerste kennismaking met nationale televisie was.
Hoewel Myrthe zich presenteert als een beginnende artiest die haar weg zoekt in de muziekwereld, heeft ze al eerder op een groot podium gestaan. Dat maakt haar verhaal extra interessant.
Een auditie die meteen opviel
Tijdens de blind auditions stapte Myrthe zelfverzekerd het podium op. Zonder grote aankondiging of theatrale introductie begon ze aan haar nummer: Homesick van Dua Lipa. Het is een lied dat vraagt om controle, gevoel en timing — elementen die Myrthe moeiteloos leek te beheersen.
Al na een paar zinnen was duidelijk dat haar stem iets losmaakte bij de coaches. Willie Wartaal draaide als een van de eersten zijn stoel om, gevolgd door Dinand Woesthoff. Beiden waren zichtbaar geraakt door haar manier van zingen.
Verdeelde reacties aan de jurytafel
Niet alle coaches waren meteen overtuigd. Suzan & Freek bleven aanvankelijk zitten. Suzan gaf aan dat ze Myrthes stem “niet per se bijzonder”, maar wel mooi vond. Het duo twijfelde zichtbaar, iets wat kijkers inmiddels herkennen als onderdeel van hun gezamenlijke besluitvorming.
Freek merkte op dat hij Myrthe technisch juist erg sterk vond. Hij benoemde haar ademhaling, controle en zuiverheid als pluspunten. Toch bleef het duo uiteindelijk zitten — een keuze waar later spijt over zou volgen.
Ook Ilse DeLange draait om
Na de eerste twee stoelen volgde nog een belangrijke wending: Ilse DeLange draaide haar stoel alsnog om. Daarmee kreeg Myrthe de kans om te kiezen tussen drie coaches, een luxe die lang niet elke kandidaat krijgt.
De spanning was voelbaar, zowel in de studio als bij kijkers thuis. Wie zou haar het beste kunnen begeleiden in haar muzikale ontwikkeling?
Spijt bij Suzan & Freek
Na afloop van het optreden kwamen Suzan & Freek terug op hun beslissing. Suzan was opvallend eerlijk: “Toen je klaar was, dacht ik eigenlijk: waarom hebben we niet gedrukt?” Ze benadrukte dat het optreden sterk was en dat de twijfel dit keer meer bij henzelf lag dan bij Myrthe.
“Je hebt supergoed gezongen,” zei Suzan. “Ik denk dat het deze keer niet aan jou lag, maar aan ons.” Het was een zeldzaam moment van zelfreflectie aan de jurytafel, dat door veel kijkers werd gewaardeerd.
Dinand Woesthoff zichtbaar onder de indruk
Dinand Woesthoff was daarentegen vanaf het begin overtuigd. Hij omschreef Myrthes stem als een stem die “verhaalt”. “Sommige stemmen doen iets met je,” zei hij. “Ik werd er heel rustig van. Ik dacht: wauw, wat speciaal.”
Volgens Dinand is dat precies waar hij naar zoekt in het programma: niet alleen technische perfectie, maar een stem die emotie overbrengt zonder te forceren. “Jij hebt dat gewoon,” voegde hij eraan toe.
Op zoek naar de juiste coach
Myrthe liet weten dat ze niet alleen een coach zocht die haar zangtechnisch kon begeleiden, maar ook iemand die haar kon helpen bij haar eigen muziek. Ze schrijft namelijk zelf liedjes en zoekt iemand die haar daarin richting en feedback kan geven.
Na het horen van alle coaches maakte ze haar keuze: ze sloot zich aan bij Ilse DeLange. Voor Myrthe voelde Ilse als de juiste persoon om haar te helpen groeien, zowel artistiek als inhoudelijk.
Een jonge artiest met ambities
Myrthe is net afgestudeerd en staat aan het begin van haar carrière. Ze is momenteel op zoek naar werk, maar haar grote droom ligt duidelijk in de muziek. Ze speelt al in een coverband en treedt regelmatig op tijdens feesten en partijen.
Volgens Myrthe is deelname aan The Voice of Holland voor haar vooral een leerproces. “Ik vind het superleuk om hier te zijn,” liet ze weten. “Ik hoop dat dit me helpt om mezelf als artiest verder te ontwikkelen.”
Geen onbekende op televisie
Wat veel kijkers verraste, was het feit dat Myrthe al eerder op televisie te zien was. Wie goed terugkijkt, herkent haar misschien uit Junior Songfestival.
In 2015 deed Myrthe daar aan mee met het nummer Kinderen Van De Zon, een lied dat ze zelf schreef. Dat ze toen al haar eigen muziek presenteerde, laat zien dat haar ambitie niet nieuw is.
Finaleplek bij Junior Songfestival
Tijdens haar deelname aan het Junior Songfestival wist Myrthe de finale te bereiken. Hoewel ze het programma uiteindelijk niet won, deed ze waardevolle ervaring op. Optreden voor een groot publiek, omgaan met spanning en feedback krijgen — het zijn lessen die haar nu opnieuw van pas komen.
Die eerdere ervaring verklaart misschien ook haar rust en zelfverzekerdheid op het podium van The Voice. Ze weet hoe het voelt om in de spotlights te staan en lijkt zich daar comfortabel bij te voelen.
Een lange adem in de muziekwereld
Het verhaal van Myrthe laat zien dat een muzikale carrière vaak geen rechte lijn is. Van het Junior Songfestival als tiener, via coverbands en lokale optredens, naar een nieuw podium bij The Voice of Holland. Het zijn stappen die getuigen van doorzettingsvermogen.
Ze lijkt niet op zoek naar snelle roem, maar naar duurzame groei. Dat maakt haar voor veel kijkers een herkenbare en sympathieke kandidaat.
Wat kunnen we nog verwachten?
Met Ilse DeLange als coach ligt er een interessant traject voor Myrthe in het verschiet. Ilse staat bekend om haar oog voor detail, haar ervaring met songwriting en haar vermogen om artiesten hun eigen identiteit te laten behouden.
Of Myrthe ver zal komen in het programma, valt nog te bezien. Maar haar auditie heeft in elk geval laten zien dat ze iets te vertellen heeft — en dat ze klaar is voor een volgende stap.
Conclusie: meer dan een sterke auditie
Myrthe Hendrix maakte niet alleen indruk met haar auditie, maar ook met haar verhaal. Ze combineert ervaring met ambitie, techniek met gevoel en rust met overtuiging. Dat maakt haar tot een van de kandidaten om in de gaten te houden dit seizoen.
Of ze nu wint of niet: haar optreden bij The Voice of Holland voelt als een nieuw hoofdstuk in een muzikale reis die al veel eerder begon — en die voorlopig nog niet ten einde lijkt.