Actueel
Dit vergeten mapje met de eerste euromunten blijkt nu verrassend veel waard.
De Zalmkit: van nationale trots tot nostalgisch verzamelobject
Iedereen die de overgang van de gulden naar de euro bewust heeft meegemaakt, herinnert zich het kleine kartonnen mapje met muntjes nog wel. Eind 2001 kreeg bijna elk Nederlands huishouden een zogenoemd euro-startpakket, bedoeld om alvast kennis te maken met de nieuwe munteenheid.

Het mapje, officieel de eurokit genoemd maar al snel bekend als de Zalmkit, was vernoemd naar toenmalig minister van Financiën Gerrit Zalm. Het voelde voor velen als een stukje geschiedenis in handen — een tastbaar bewijs dat Nederland een nieuw tijdperk binnentrad.
Ruim twintig jaar later zijn veel van die kits nog altijd bewaard gebleven, zorgvuldig opgeborgen in lades, vitrines of op zolder. Sommige mensen hoopten dat ze ooit veel geld waard zouden worden. Maar anno 2025 blijkt die hoop vooral symbolisch.
Hoe de Zalmkit in omloop kwam
In december 2001 werd Nederland klaargestoomd voor de overgang van de gulden naar de euro. Om de nieuwe munt alvast te leren kennen, kreeg iedere Nederlander van zes jaar en ouder een bon waarmee een euro-startpakket kon worden opgehaald.
De kits waren te verkrijgen bij postkantoren, banken en zelfs bij winkels zoals de HEMA. In totaal werden er bijna 15 miljoen pakketten verspreid — een gigantische operatie die destijds weken van voorbereiding vergde.
In elk mapje zaten acht munten, netjes bevestigd met een druppeltje lijm: van 1 cent tot 2 euro. De totale waarde bedroeg 3,88 euro, wat omgerekend ongeveer 8,55 gulden was.
Het doel was simpel maar belangrijk: Nederlanders moesten vóór 1 januari 2002 alvast het nieuwe geld kunnen vasthouden, zodat de overgang soepel zou verlopen. Daarmee werd de Zalmkit niet alleen een praktisch hulpmiddel, maar ook een symbool van nationale verandering.

Een moment dat velen nooit vergeten
De introductie van de euro ging gepaard met opwinding, nieuwsgierigheid én een vleugje weemoed. Voor het eerst in decennia verdwenen de vertrouwde guldens uit het dagelijks leven.
Huishoudens bewaarden hun Zalmkit met trots. Sommige mensen zagen het als een historisch souvenir, anderen als een mogelijke investering. Er werd zelfs gespeculeerd dat de kits ooit honderden euro’s waard konden worden, zeker als ze ongeopend bleven.
Maar net als bij veel nationale herinneringen geldt: de emotionele waarde overtreft de financiële.
De huidige waarde van een ongeopende eurokit
Wie in 2025 nog een ongeopende Zalmkit in de kast heeft liggen, zal merken dat het geen goudmijn is geworden. Op platforms zoals Marktplaats en Bol.com schommelt de verkoopprijs tussen de 20 en 30 euro.
Dat is meer dan de oorspronkelijke waarde, maar geen bedrag dat de gemiddelde verzamelaar rijk maakt. Een eurokit in perfecte staat levert hooguit genoeg op voor een etentje of een bioscoopavond.
Volgens muntenhandelaren komt dat vooral doordat er zoveel kits zijn uitgegeven. Met 15 miljoen stuks is er geen sprake van zeldzaamheid — en zonder schaarste stijgt de waarde zelden.
“Het is een leuk stukje nostalgie, maar niet zeldzaam genoeg om echt waardevol te worden,” legt een handelaar uit. “Er zijn er gewoon te veel van.”
Waarom de Zalmkit geen zeldzaam verzamelobject is
De waarde van verzamelobjecten hangt grotendeels af van één factor: schaarste. Hoe kleiner de oplage, hoe groter de kans op waardestijging.
De Zalmkit is daar een schoolvoorbeeld van: het was bedoeld voor iedereen. Het is dus geen zeldzaam muntstuk, maar eerder een massaproduct met emotionele lading.
Munten die wél waardevol worden, zijn vaak zeldzame exemplaren of speciale edities met drukfouten of afwijkende ontwerpen. Denk aan herdenkingsmunten of munten die alleen in kleine landen, zoals Monaco of San Marino, zijn uitgegeven.
“Wie echt wil investeren in munten, kan beter kijken naar speciale uitgiftes of zilveren guldens,” aldus een verzamelaar. “Daar zit nog schaarste — en dus toekomstwaarde.”
Hoe zit het met oude guldens?
Hoewel gewone guldenmunten hun functie verloren hebben, zijn zilveren varianten nog steeds interessant voor verzamelaars. De waarde ligt daar niet in de nostalgie, maar in het metaal zelf.
Een zilveren gulden levert momenteel rond de 5 euro op, en een rijksdaalder zelfs meer dan 11 euro. Dat is aanzienlijk meer dan de oorspronkelijke waarde in guldens ooit was.
De actuele prijs schommelt mee met de zilverkoers, die dagelijks verandert. Wie wil verkopen, doet er goed aan meerdere opkopers of handelaren te vergelijken. Sommige bieden meer, afhankelijk van de staat van de munt of het jaartal.

Guldenbiljetten: nog steeds inwisselbaar
Ook oude guldenbiljetten kunnen nog altijd
worden omgewisseld bij De
Nederlandsche Bank. Dat kan tot op de dag van vandaag, en
wel tegen de vaste koers:
1 euro = 2,20371
gulden.
Een briefje van 25 gulden levert dus iets meer dan 11 euro op.
Alleen uitzonderlijke biljetten — bijvoorbeeld met zeldzame serienummers of beperkte oplages — kunnen extra waarde hebben. De meeste biljetten vertegenwoordigen echter uitsluitend hun officiële omwisselwaarde.
“Wie denkt een oud briefje te hebben dat duizenden waard is, komt meestal bedrogen uit,” zegt een medewerker van een muntencollectief. “Maar de emotionele waarde is vaak groter dan wat de bank uitbetaalt.”
Bewaren of verkopen?
Of je de eurokit moet bewaren of verkopen, hangt af van wat hij voor jou betekent.
Wie hem ziet als een tastbare herinnering aan een historisch moment, kan hem beter koesteren. Het is een stukje Nederland van begin deze eeuw, een symbool van verandering, verbondenheid en vooruitgang.
Wie de Zalmkit puur als beleggingsobject beschouwt, zal teleurgesteld zijn. Zelfs in perfecte staat en ongeopend blijft de opbrengst beperkt tot enkele tientjes.
“De waarde zit in het verhaal, niet in het geld,” zegt een verzamelaar. “Je kunt er misschien 25 euro voor krijgen, maar je verkoopt een stukje geschiedenis.”
Een stukje nostalgie met blijvende betekenis
De Zalmkit markeert een kantelpunt in de Nederlandse geschiedenis: het afscheid van de gulden en het begin van de euro. Voor velen roept het herinneringen op aan een tijd waarin alles ineens anders voelde — nieuwe prijzen, nieuwe munten, nieuwe gewoontes.
Het pakketje zelf is vandaag de dag vooral nostalgisch erfgoed. Een object dat symbool staat voor vertrouwen in de toekomst, en voor de praktische nuchterheid waarmee Nederlanders altijd omgaan met verandering.
De waarde in euro’s mag beperkt zijn, maar de emotionele waarde blijft groot. Veel mensen bewaren hun eurokit niet omdat hij geld waard is, maar omdat hij een moment vasthoudt dat nooit meer terugkomt.
“Je kunt hem verkopen voor 25 euro, maar de herinnering aan dat nieuwe begin? Die is onbetaalbaar.”
Conclusie: een klein doosje met grote symboliek
De Zalmkit is geen verborgen schat, maar wel een stukje nationale geschiedenis. Wie hem nog op zolder heeft liggen, bezit een tastbare herinnering aan een tijdperk waarin Nederland overging naar de euro — een gebeurtenis die het dagelijkse leven voorgoed veranderde.
Financieel gezien levert het niet veel op. Maar emotioneel gezien vertegenwoordigt het iets dat niet in cijfers is uit te drukken: het gevoel van saamhorigheid, nieuwsgierigheid en een beetje verwondering dat Nederland destijds in zijn greep hield.
Of je hem nu bewaart of verkoopt, de Zalmkit blijft een symbool van verandering — een herinnering aan het moment waarop de gulden plaatsmaakte voor de euro, en Nederland letterlijk een nieuw hoofdstuk begon.
Actueel
Puberzoon is niet echt te spreken over het brood en heeft een paar creatieve manieren bedacht om dat aan zijn moeder duidelijk te maken via WhatsApp (8 screens)
Iedereen kent wel die ochtenden waarop je ontbijt niet helemaal gaat zoals je had gehoopt. Maar stel je voor: je wordt wakker en je ziet dat er alleen maar ‘stom’ brood over is, dat je niet eens lekker vindt. Zoiets gebeurde laatst bij een jonge knul die niet bepaald blij was met de broodkeuze van zijn moeder. In plaats van rustig te blijven, maakte hij het duidelijk dat hij niet te vinden was voor het brood dat voor hem klaarstond. Het was niet zomaar brood, maar een stuk Alphadesem, een zuurdesembrood dat niet meteen in de smaak valt bij iedereen.

Zijn moeder had waarschijnlijk gehoopt dat hij het zou accepteren, maar dat was buiten zijn ochtendsfeer gerekend. Alphadesem brood, bekend om zijn lichtzure smaak en het lange fermentatieproces, was niet bepaald wat hij verwachtte. Terwijl zijn moeder zich waarschijnlijk al had verheugd op een rustige ochtend, werd het ontbijt meteen een strijd van smaken. ……
Klik op de knop hieronder om de volgende foto’s te zien


