Actueel
Dit is het absurde bedrag dat Patty Brard verdient met Ranking the Stars
Het populaire programma Ranking the Stars is bekend geworden om de pittige confrontaties en de scherpe opmerkingen die BN’ers naar elkaars hoofd slingeren. Maar wat velen zich afvragen is: waarom doen deze bekende Nederlanders dit eigenlijk? Is het puur voor het geld, of speelt er meer? Volgens verschillende media-kenners, waaronder Tina Nijkamp, blijkt dat Ranking the Stars zowel financiële voordelen als aanzienlijke risico’s voor het imago met zich meebrengt.
Rob Goossens: Imagoverlies door Ranking the Stars
In de huidige serie van Ranking the Stars heeft Rob Goossens het niet makkelijk. Hoewel zijn rol als deskundige in RTL Boulevard eerder zijn bekendheid heeft vergroot, lijkt zijn deelname aan Ranking the Stars niet goed voor zijn imago. De manier waarop hij wordt afgebeeld in het programma heeft hem geen goed gedaan, en het lijkt erop dat zijn reputatie verder beschadigd wordt. Dit roept de vraag op waarom BN’ers zich toch aan dit soort programma’s onderwerpen, gezien de risico’s voor hun publieke beeld.
De Financiële Kant: Wat Verdienen BN’ers Aan Ranking the Stars?
Volgens Tina Nijkamp, die jarenlang aan het roer stond bij SBS 6, is het antwoord deels te vinden in de financiële beloning die deze BN’ers ontvangen voor hun deelname. In de podcast Tina’s TV Update legt ze uit dat de bedragen variëren afhankelijk van de status van de deelnemer.
Grote sterren zoals Gordon en Patty Brard kunnen tot wel 15.000 euro per aflevering verdienen. “Bij grote sterren, grote namen, moet je denken aan 10 tot 15 duizend euro per aflevering,” vertelt Nijkamp. Voor minder bekende of beginnende sterren ligt dat bedrag aanzienlijk lager, tussen de 2.000 en 3.000 euro per aflevering.
De Imagoschade van de Campagne
Een ander aspect van Ranking the Stars dat veel kritiek heeft opgeleverd, is de campagne “Start Loving, Stop Hating, Be Sweet” van RTL. Deze campagne, die gericht was op positieve televisie, lijkt in schril contrast te staan met de vaak negatieve sfeer van het programma. Critici, zoals Rob Goossens, beweren dat het programma zijn reputatie schaadt en afbreuk doet aan de positieve boodschap die RTL zich in het verleden had aangemeten. De kritiek op de show lijkt dus steeds sterker te worden, en de vraag blijft waarom sterren toch kiezen voor dit programma.
Conclusie: Het Prijskaartje van Ranking the Stars
Hoewel Ranking the Stars een flinke som geld oplevert voor de deelnemers, lijkt de balans tussen financiële beloning en imagoschade een moeilijke afweging voor veel BN’ers. Terwijl grote sterren zich waarschijnlijk geen zorgen hoeven te maken over de financiële impact van deelname, blijft de vraag of het programma op lange termijn nog steeds de moeite waard is voor hun imago. In de toekomst zullen we waarschijnlijk meer BN’ers zien afwegen of de prijs die ze voor deze media-aandacht betalen het echt waard is.
Actueel
Sonck neemt drastisch besluit: “Zie ik niet meer zitten”
Voormalig topvoetballer Wesley Sonck heeft weinig ambitie om nog terug te keren als voetbaltrainer. De oud-international van België, die tegenwoordig regelmatig als analist op televisie verschijnt, kijkt met gemengde gevoelens terug op het trainersvak. Volgens Sonck is de druk op coaches tegenwoordig zo groot dat hij geen toekomst meer voor zichzelf ziet langs de zijlijn.
In de podcast Peter & De Zandloper vertelt de voormalig spits openhartig waarom hij bewust voor een andere richting heeft gekozen. Hoewel hij jarenlang actief was als trainer, heeft hij inmiddels vrede met zijn rol als voetbalanalist. De onzekerheid die volgens hem bij het trainersvak hoort, speelt daarbij een belangrijke rol.
Trainers staan voortdurend onder druk
Volgens Sonck is het trainersvak de afgelopen jaren steeds minder aantrekkelijk geworden. Waar clubs vroeger vaker kozen voor een langetermijnvisie, ziet hij tegenwoordig vooral dat resultaten op de korte termijn bepalend zijn.
Hij omschrijft het trainersberoep als een ondankbare functie waarin de druk vrijwel continu aanwezig is.
Tijdens het gesprek vergelijkt hij het trainersvak met een radioprogramma waarvan de luistercijfers tegenvallen.
Volgens Sonck zou bijna niemand vrijwillig beginnen aan een baan waarbij je al na enkele maanden het risico loopt om ontslagen te worden wanneer de resultaten tegenvallen.
Juist dat gebrek aan stabiliteit maakt het vak volgens hem minder aantrekkelijk.
Lange termijn steeds zeldzamer
De voormalige Rode Duivel merkt op dat voetbalclubs steeds minder geduld hebben met hun trainers.
Wanneer resultaten uitblijven, wordt vaak al snel gekozen voor een nieuwe coach in de hoop dat die direct verbetering brengt.
Volgens Sonck is het daardoor lastig geworden om een ploeg stap voor stap op te bouwen of een duidelijke speelstijl over meerdere seizoenen te ontwikkelen.
Hij vindt dat veel trainers nauwelijks nog de tijd krijgen om hun plannen daadwerkelijk uit te voeren voordat er alweer aan hun positie wordt getwijfeld.
Belgische competitie als voorbeeld
Om zijn standpunt kracht bij te zetten verwijst Sonck naar de Belgische Jupiler Pro League.
Volgens hem was Besnik Hasi vorig seizoen de langstzittende trainer in de hoogste Belgische competitie.
Zelfs die periode duurde volgens Sonck minder dan een jaar.
Voor de oud-spits laat dat zien hoe snel clubs tegenwoordig van trainer wisselen.
Hij noemt het illustratief voor de realiteit waarin veel coaches moeten werken.
Grote verschillen met andere competities
Tegelijkertijd benadrukt Sonck dat het niet overal hetzelfde is.
Hij wijst op de situatie in Engeland, waar sommige clubs hun trainer jarenlang het vertrouwen geven.
Als voorbeeld noemt hij Mikel Arteta, die inmiddels al meerdere seizoenen aan het roer staat bij Arsenal.
Volgens Sonck laat dat zien dat continuïteit wel degelijk mogelijk is wanneer een club vasthoudt aan een langetermijnplan.
Hij spreekt zijn bewondering uit voor dergelijke situaties, omdat ze volgens hem steeds zeldzamer worden in het moderne voetbal.
Van spits naar analist
Na zijn actieve loopbaan bleef Sonck jarenlang betrokken bij het voetbal.
Naast verschillende trainersfuncties ontwikkelde hij zich ook tot voetbalanalist, een rol waarin hij regelmatig wedstrijden en actuele voetbalonderwerpen bespreekt.
Juist die functie bevalt hem tegenwoordig beter.
Als analist kan hij zijn ervaring als voormalig profvoetballer inzetten zonder dagelijks onder de enorme druk van het trainersvak te staan.
Dat betekent niet dat hij minder betrokken is bij het voetbal. Integendeel: Sonck volgt de ontwikkelingen nog altijd op de voet en deelt regelmatig zijn visie op tactiek, spelers en trainers.
Toenemende druk op coaches
De opmerkingen van Sonck sluiten aan bij een bredere discussie binnen het internationale voetbal.
In veel competities worden trainers steeds sneller afgerekend op resultaten.
Een reeks mindere wedstrijden kan voldoende zijn om een samenwerking vroegtijdig te beëindigen, zelfs wanneer een coach nog volop bezig is met de opbouw van een nieuw team.
Daardoor wordt het voor trainers steeds moeilijker om een eigen visie rustig te ontwikkelen.
Voor supporters levert een trainerswissel soms nieuwe hoop op, maar volgens veel kenners lost een nieuwe coach lang niet altijd de onderliggende problemen binnen een club op.
Continuïteit als succesfactor
Toch zijn er ook clubs die bewust kiezen voor stabiliteit.
Wanneer een trainer langere tijd de kans krijgt om zijn ideeën door te voeren, ontstaat vaak meer rust binnen de selectie en kan een herkenbare speelstijl worden ontwikkeld.
Sonck noemt dat een belangrijke voorwaarde voor duurzaam succes.
Hij ziet voorbeelden in binnen- en buitenland waarbij clubs juist dankzij vertrouwen in de technische staf sportieve vooruitgang boeken.
Volgens hem zou meer geduld uiteindelijk zowel trainers als clubs ten goede kunnen komen.
Geen terugkeer op de bank
Met zijn uitspraken lijkt Sonck de deur naar een nieuwe trainersfunctie voorlopig gesloten te houden.
Hoewel hij het voetbal nog altijd een warm hart toedraagt, voelt hij weinig behoefte om opnieuw onderdeel te worden van de onzekere wereld van het trainersvak.
Zijn huidige werkzaamheden als analist geven hem de mogelijkheid om dicht bij het voetbal te blijven, zonder de dagelijkse druk van wedstrijden, resultaten en mogelijke ontslagen.
Daarmee kiest de voormalig international bewust voor meer stabiliteit in zijn carrière. Zijn opmerkingen laten zien hoe kritisch hij kijkt naar de huidige ontwikkelingen binnen het trainersvak, waarin volgens hem steeds minder ruimte is voor een langetermijnvisie en steeds meer nadruk ligt op directe prestaties. Voor Sonck is dat een belangrijke reden om voorlopig niet meer terug te keren als hoofdtrainer langs de lijn.