Connect with us

Actueel

Diepe rouw bij Monique Westenberg: ‘Mijn kindje is heengegaan.’

Avatar foto

Published

on

Voor Monique Westenberg blijft 12 december een dag met een gouden randje, ondanks het verdriet dat eraan kleeft. Deze datum markeert de geboortedag van haar geliefde hond Dunya, die in 2018 op 14-jarige leeftijd is 0verleden. Monique liet haar destijds insl*pen, omdat Dunya leed aan een hersentum0r en spieruitval.

Een bijzondere herinnering

Op Instagram deelt Monique een emotioneel eerbetoon aan haar trouwe viervoeter. In haar Story schrijft ze: “12-12, de datum waarop deze mooiste ziel werd geboren. Dankzij haar mocht ik 14 jaar onvoorwaardelijke liefde ervaren. 12-12 blijft voor mij een bijzondere datum. Ik weet zeker dat ze altijd bij me is!” Bij de tekst plaatst ze een ontroerende foto van Dunya, een ode aan de hond die jarenlang haar steun en toeverlaat was.

Kinderboek als herinnering

Dunya’s 0verlijden had een diepe impact op Monique, die haar verdriet besloot om te zetten in iets tastbaars. In 2019 bracht ze een kinderboek uit over haar geliefde hond. Het boek, geïllustreerd met prachtige tekeningen, vertelt het verhaal van haar leven met Dunya en biedt kinderen een manier om afscheid en verlies te begrijpen.

“Ik wilde mijn verdriet verwerken door het te delen,” schreef Monique destijds op Instagram. “Ons verhaal, ons leven samen op papier. Hoe leg je aan een kind uit dat een huisdier oud of z!ek is? Of dat het naar de hemel gaat? Maar ook: hoe maak je duidelijk dat een huisdier familie is en dat je er goed voor moet zorgen?”

Dunya leeft voort

Volgens Monique blijft Dunya altijd een plek in haar hart en herinneringen houden. Het kinderboek is haar manier om Dunya’s nalatenschap door te geven aan kinderen, zodat zij de waarde van een huisdier kunnen leren begrijpen. “Dunya was mijn meisje, mijn wereld. Ze verdient het om door te leven in de hartjes van kindjes,” aldus Monique.

Een dag vol betekenis

Hoewel het gemis groot blijft, blijft 12 december een speciale dag voor Monique. Het is een moment van reflectie, herinnering en liefde voor de viervoeter die 14 jaar lang een bijzondere plek in haar leven innam. Met haar woorden en het kinderboek zorgt Monique ervoor dat Dunya niet vergeten wordt.

Actueel

Enorm grote zorgen om Sam Bettens

Avatar foto

Published

on

Sam Bettens bezorgd over mensenrechten in de VS: “Wat als jonge mensen dit normaal gaan vinden?”

De Verenigde Staten maken momenteel een periode door waarin mensenrechten voor minderheidsgroepen onder druk staan. Die ontwikkeling baart velen zorgen – ook Sam Bettens, de Belgische zanger die al jarenlang in de VS woont. Hoewel hij persoonlijk nog weinig directe gevolgen ervaart, ziet hij de politieke koers in het land met lede ogen aan. Vooral de gevolgen voor jongeren en kwetsbare groepen houden hem bezig.

Tijdens een openhartig interview in het radioprogramma Spijkers met Koppen op NPO Radio 2 sprak Bettens zich uit over zijn groeiende ongerustheid. Als transman voelt hij zich nauw betrokken bij de recente ontwikkelingen, waarbij vooral de retoriek vanuit de politiek hem raakt.

Nieuwe realiteit sinds politieke machtswisseling

De aanleiding voor zijn zorgen is de koers die de Amerikaanse overheid sinds de verkiezingen is ingeslagen. Sinds het aantreden van een nieuwe president zijn er maatregelen genomen die de rechten van transgender personen beperken. Dat gaat van wetgeving tot publieke uitspraken, die volgens Bettens een klimaat creëren waarin uitsluiting en onbegrip worden genormaliseerd.

Een van de maatregelen die tot veel ophef heeft geleid, is het besluit om transpersonen uit te sluiten van het Amerikaanse leger. Ook zijn er voorstellen gedaan om trans vrouwen onder te brengen in mannengevangenissen, en om transgender sporters te weren van internationale sportevenementen, waaronder de Olympische Spelen. Volgens critici gaat het hier niet alleen om beleidskeuzes, maar om een bredere boodschap: deze mensen zouden er volgens de politiek “niet mogen zijn”.

Voor Sam Bettens, die zich jarenlang heeft ingezet voor meer begrip en acceptatie rondom genderidentiteit, voelt dit als een forse stap terug. “Ik ben er niet immuun voor,” zegt hij in het interview. “Het raakt me, ook al had ik niet verwacht dat het me zó zwaar zou vallen.”

Wonen in een progressieve staat

Sam Bettens woont in Californië, een staat die bekendstaat om haar vooruitstrevende wetgeving en tolerante klimaat. Daardoor merkt hij in het dagelijks leven voorlopig nog weinig van de politieke maatregelen die op federaal niveau worden doorgevoerd. Toch neemt dat zijn bezorgdheid niet weg. Integendeel – hij vreest vooral voor mensen in minder veilige staten, waar de nieuwe koers sneller en harder gevoeld wordt.

“Persoonlijk voel ik me nog beschermd. Maar ik ben vooral bang voor jonge mensen, en voor transpersonen die in conservatievere staten wonen,” vertelt hij. “Wat doet het met hen als de hoogste politieke leider openlijk zegt dat ze er niet mogen zijn?”

De kracht – en het gevaar – van woorden

Voor Bettens is het niet alleen de wetgeving die zorgwekkend is, maar ook de toon waarop over LGBTQ+-personen wordt gesproken. Hij benoemt expliciet de impact van taal en het voorbeeld dat leiders stellen. “Woorden hebben kracht,” zegt hij. “Als jonge mensen horen dat de president zegt dat transpersonen niet mogen meedoen of bestaan, dan kan dat hun beeld van normaal gedrag compleet veranderen.”

Die taalgebruik kan volgens hem leiden tot onverdraagzaamheid en zelfs tot discriminatie op straat, in scholen en op de werkvloer. “Als iemand met zo’n invloed dingen zegt die uitsluiten of ontkennen, dan krijgen anderen het idee dat zij dat ook mogen doen. En dan wordt het gevaarlijk.”

Een stem van ervaring

Sam Bettens heeft zelf een lange weg afgelegd in zijn persoonlijke zoektocht naar identiteit en aanvaarding. Zijn coming-out als transman in 2019 maakte veel los, zowel in België als internationaal. Sindsdien gebruikt hij zijn bekendheid om zich uit te spreken over thema’s als gelijkheid, respect en mentale gezondheid.

Juist vanwege die achtergrond komt het huidige politieke klimaat harder binnen. “Ik heb geleerd mezelf te aanvaarden. Maar nu hoor ik opnieuw dat ik volgens sommigen niet besta. En dat komt aan. Meer dan ik dacht.”

Zijn openheid is voor veel mensen een bron van herkenning en steun. Toch benadrukt hij dat hij vooral spreekt vanuit zijn bezorgdheid voor anderen. “Ik red me wel. Maar ik denk aan al die jongeren die nog middenin hun worsteling zitten. Zij hebben een veilige omgeving nodig – en dat dreigt nu af te brokkelen.”

Hoop en verbinding blijven nodig

Ondanks de zorgen blijft Bettens geloven in de kracht van verbondenheid en het belang van blijven spreken. In het interview roept hij op tot dialoog, tot empathie en tot het erkennen van ieders bestaansrecht. “Wat we nodig hebben, is een samenleving waarin je mag zijn wie je bent. Waar jongeren niet hoeven te twijfelen of hun gevoel er mag zijn.”

Daarvoor is volgens hem niet alleen politiek leiderschap nodig, maar ook moed van gewone mensen. “We moeten blijven opkomen voor elkaar. Dat begint in de klas, op de werkvloer, aan de keukentafel. Daar kunnen we het verschil maken.”

Tot slot

De woorden van Sam Bettens zijn geen politiek manifest, maar een persoonlijke reflectie op een veranderend klimaat. Zijn boodschap is helder: wees waakzaam, wees empathisch en wees een veilige haven voor wie het nodig heeft. Want wat vandaag gezegd wordt door een leider, kan morgen invloed hebben op het leven van een kind dat zoekt naar wie het is.

In een wereld die snel verandert, en waar debatten vaak fel en gepolariseerd zijn, blijft zijn stem een warme, menselijke herinnering aan wat echt telt: erkenning, veiligheid en de vrijheid om jezelf te zijn.

Continue Reading