Actueel
De heilige voorwerpen in de kist van paus Franciscus
In de laatste dagen van zijn leven maakte paus Franciscus, geliefd over de hele wereld om zijn nederigheid en compassie, een keuze die zijn hele pontificaat samenvat. Zelfs in de d00d wist hij af te wijken van eeuwenoude Vaticaanse tradities – niet uit rebellie, maar uit oprechte overtuiging. Zijn begrafenis, gepland voor zaterdag 26 april op het Sint-Pietersplein, zal geen pompeus afscheid zijn. In plaats daarvan wordt het een sobere en betekenisvolle ceremonie, doordrenkt van symboliek en persoonlijke elementen die iets vertellen over de man die Jorge Mario Bergoglio was.
Een paus van het volk – tot het einde
Paus Franciscus 0verleed op maandag op 88-jarige leeftijd, na complicaties veroorzaakt door een beroerte en hartfalen. Hij had wekenlang gevochten tegen een zware longontsteking en leek zich langzaam te herstellen. Toch verslechterde zijn toestand plotseling. In zijn laatste uren sprak hij zijn dankbaarheid uit tegen zijn persoonlijke verpleger Massimiliano Strappetti – een man die hem trouw bijstond tijdens zijn zwaarste momenten. “Bedankt dat je me terug naar het plein hebt gebracht,” waren zijn laatste woorden. Een verwijzing naar de rit in de pausmobiel op Paaszondag, zijn laatste verschijning in het openbaar.
Die rit was symbolisch en spontaan. Franciscus twijfelde nog of hij het fysiek aan zou kunnen, maar wilde dicht bij de mensen zijn. Daar, tussen de gelovigen op het Sint-Pietersplein, zwaaiend naar kinderen en zegenend met een vermoeide glimlach, nam hij onbewust al afscheid. Het was typerend voor zijn hele pontificaat: dichtbij het volk, eenvoudig en vol toewijding.
Zijn laatste rustplaats: een bewuste breuk met de traditie
Wat volgde na zijn 0verlijden was allesbehalve traditioneel. Waar eerdere pausen vaak werden bijgezet in monumentale, driedubbele d00dskisten van cipreshout, lood en eiken, koos Franciscus voor eenvoud. Zijn kist is van onbewerkt hout, bekleed met een dunne laag zink – een bewuste keuze die zijn toewijding aan nederigheid onderstreept. Geen fluweel, geen gouden details. Slechts een houten doos, waarin zijn lichaam in alle rust ligt.
Op foto’s die het Vaticaan verspreidde, is te zien hoe Franciscus vredig ligt opgebaard. Hij draagt rode liturgische gewaden, symbool voor het martelaarschap van Christus. In zijn handen ligt een rozenkrans, zachtjes gevouwen. Naast hem zijn enkele betekenisvolle voorwerpen gelegd: zijn pauselijke mijter, zijn staf en een set munten geslagen tijdens zijn pausdom. Ook bevat de kist een ‘rogito’ – een verzegeld document waarin zijn levensloop en pontificaat worden samengevat. Aan zijn vinger zit de Vissersring, traditioneel een symbool van pauselijke autoriteit. Deze ring zal na de ceremonie ritueel worden gebroken, om het einde van zijn ambt te markeren.
Geen publieke opbaring, wel persoonlijke r0uw
In tegenstelling tot eerdere pauselijke uitvaarten, waarbij het lichaam van de paus werd opgebaard op een verhoging in de Sint-Pietersbasiliek, kiest het Vaticaan ditmaal voor intimiteit. Franciscus zal vanaf woensdag wel te zien zijn in de basiliek, maar niet op een katafalk. Zijn kist staat op vloerniveau, zodat bezoekers hem op gelijke hoogte kunnen groeten. Vlakbij brandt een paaskaars – het stille symbool van geloof, licht en hoop.
Wat ook opvalt: Franciscus zal niet worden bijgezet in de traditionele pauselijke crypte onder de Sint Pieter. In plaats daarvan kiest hij voor een eenvoudiger graf in de Basiliek van Santa Maria Maggiore, een bedevaartsoord in het hart van Rome waar hij vaak te vinden was. Deze keuze bevestigt nogmaals zijn wens om een paus onder de mensen te blijven, ook na de d00d.
Wie was Massimiliano Strappetti?
De man aan wie Franciscus zijn laatste woorden richtte, Massimiliano Strappetti, is zelf geen publieke figuur. Toch speelde hij een sleutelrol in de laatste jaren van de paus. Strappetti, een ervaren verpleegkundige, werkte eerder op de intensive care van het Gemelli-ziekenhuis in Rome. Door zijn kalme aard en deskundigheid werd hij door maar liefst drie pausen vertrouwd: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en uiteindelijk Franciscus zelf. In 2022 werd hij benoemd tot persoonlijk gezondheidsadviseur van de paus.
Strappetti’s Facebookpagina is eenvoudig, gevuld met foto’s van familie en zijn favoriete voetbalclub Lazio. Geen verwijzingen naar zijn werk, geen publieke profilering. Juist die bescheidenheid maakte hem zo geliefd bij Franciscus, die zelf allergisch was voor uiterlijk vertoon. Hun band ging verder dan zorg – er was wederzijds respect en vriendschap. En dat maakt het des te betekenisvoller dat Strappetti de laatste woorden van de paus mocht horen.
Een begrafenis die zijn leven weerspiegelt
De uitvaart van paus Franciscus zal plaatsvinden op zaterdag 26 april om 10.00 uur lokale tijd. De ceremonie wordt gehouden op het Sint-Pietersplein en geleid door kardinaal Kevin Joseph Farrell, de huidige camerlengo. Tienduizenden pelgrims worden verwacht, evenals staatshoofden, geestelijken en mensen uit alle hoeken van de wereld. Toch zal het geen bombastisch afscheid worden, maar een ingetogen eerbetoon.
Tijdens de ceremonie zal de Litanie der Heiligen worden gezongen, en na afloop zal de kist worden overgebracht naar de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Daar zal Franciscus ter ruste worden gelegd – in lijn met zijn wens om begraven te worden op een plek waar hij zich thuis voelde.
Zijn laatste les: eenvoud als kracht
Tot het laatste moment bleef paus Franciscus trouw aan zijn waarden: soberheid, mededogen en dienstbaarheid. Hij gaf de voorkeur aan kleine gebaren boven grote woorden. Hij leefde dicht bij het volk, at eenvoudige maaltijden, reed in een Fiat en woonde in een eenvoudig appartement in plaats van het pauselijk paleis. Voor hem was nederigheid geen modewoord, maar een levenshouding.
Zijn begrafenis is daar een verlengstuk van. Geen luxe, geen glimmende kist, geen dure processies – alleen een man, een missie, en een diepe liefde voor de wereld die hij diende. Zijn graf mag dan bescheiden zijn, maar zijn nalatenschap is groots.
De kracht van symboliek
De kist van paus Franciscus is niet zomaar een houten doos. Het is een symbool. Een stille getuigenis van hoe iemand tot het einde toe trouw kan blijven aan zijn principes. Zijn laatste rustplaats is niet zomaar een graf. Het is een herinnering aan wat leiderschap werkelijk kan zijn: zacht, luisterend, dienend. En de voorwerpen in zijn kist – de rozenkrans, de ring, de munten – vertellen het verhaal van een paus die zijn taak met toewijding vervulde.
In een tijd van opsmuk en verdeeldheid blijft zijn nalatenschap helder: wees menselijk, wees eerlijk, wees eenvoudig. Daarmee blijft Franciscus, zelfs in de dood, een gids voor miljoenen. Niet alleen als paus, maar als mens.
Actueel
Jade Kops in tranen door vreselijk nieuws
Jade Kops deelt ingrijpende update: “Wat een nachtmerrie, wat een pijn”
De 18-jarige Jade Kops, die al jaren gevolgd wordt door duizenden mensen vanwege haar indrukwekkende en moedige strijd tegen kinderk*nker, heeft opnieuw een bijzonder zware update gedeeld via Instagram. Het bericht dat ze gisteren publiceerde, raakte volgers tot in het hart. Ze beschreef hoe ze tijdens z!ekenhuisonderzoeken “geen goed nieuws” kreeg en zoveel pijn ervoer dat ze alleen nog maar kon huilen. Haar woorden en foto’s schetsen een dag die voor haar voelde als een nachtmerrie.
De jonge influencer, die haar traject sinds haar diagnose op integere wijze documenteert, is voor velen een bron van inspiratie geworden. Maar haar boodschap van gisteren laat zien hoe intens en slopend dit medische traject blijft, ook na vierenhalf jaar vechten.
Een klap die hard aankomt
In haar bericht vertelt Jade dat ze opnieuw is onderzocht en daaruit geen geruststellende uitkomst heeft gekregen. Wat de artsen precies hebben ontdekt, laat ze voor vandaag open; ze zou op een later moment een uitgebreide toelichting posten. De spanning onder haar volgers is groot, omdat haar traject de afgelopen jaren al veel moeilijke momenten kende.
Wat ze wel direct wilde delen, was hoe zwaar de dag voor haar was. Bij de KNO-arts werd een sonde geplaatst. Dat is iets wat Jade volgens eigen zeggen normaal gesproken zelf doet en waar ze, hoe lastig ook, inmiddels ervaring mee heeft. Maar dit keer was de ingreep ingewikkelder en pijnlijker dan anders.
Ze legt uit dat er tijdelijk twee slangetjes in haar neus zaten: één om de sonde te plaatsen en één met een camera om te kunnen zien wat er precies gebeurde tijdens de procedure. De pijn en de paniek waren zo heftig dat ze in huilen uitbarstte. Ze beschrijft hoe er een “groter tranendal ontstond dan ze de afgelopen jaren heeft gehad”.
Bij het bericht plaatste ze een foto van de behandeltafel in het z!ekenhuis. Een stille, confronterende blik achter de schermen van een gevecht dat zich grotendeels afspeelt buiten het zicht van mensen die haar alleen via sociale media kennen.
Met één zin vatte ze de dag
samen:
“Wat een heftige dag, wat
een nachtmerrie, wat een pijn.”
Een strijd die al jaren duurt
Jade kreeg vierenhalf jaar geleden, op veertienjarige leeftijd, de diagnose kinderk*nker. Een boodschap die haar jonge leven compleet op zijn kop zette. Sindsdien heeft ze talloze behandelingen ondergaan: opnames, operaties, scans, infusen, neusslangen, pijnmedicatie, bijwerkingen en alles wat daarbij komt kijken.
In die periode is ze uitgegroeid tot een bekende stem in de online community van jongeren die met ernstige z!ekte te maken hebben. Ze deelt openhartige verhalen over haar leven, haar angsten, maar ook over kleine geluksmomenten en over veerkracht. Veel jongeren en ouders van jonge patiënten geven aan steun te vinden in haar woorden.
Maar hoe sterk ze ook is, haar posts laten zien dat elke nieuwe tegenslag binnenkomt als een mokerslag. Haar eerlijkheid hierover maakt misschien juist dat mensen haar zo in hun hart sluiten.
De ontmoeting met de uitvaartverzorger: een eerder aangrijpend moment
Het is nog geen twee weken geleden dat Jade een andere bijzonder emotionele ervaring deelde. Ze vertelde dat er een uitvaartverzorger bij haar thuis was geweest om een gesprek te voeren over zaken waar niemand op jonge leeftijd mee bezig wil zijn. Ze beschreef dat moment in detail, alsof ze wilde dat volgers precies konden begrijpen hoe surrealistisch en beangstigend het voelde.
Ze schreef hoe ze samen met haar ouders aan tafel zat, alle drie met trillende handen, wachtend op een ontmoeting waar ze lange tijd tegenop hadden gezien. De deurbel ging, en met een diepe ademhaling liep ze naar de voordeur. Ze wilde dapper zijn, maar voelde tegelijkertijd hoe haar gedachten alle kanten opgingen.
In haar beschrijving vertelde ze dat ze moeite had om zich op het gesprek te concentreren. Terwijl de uitvaartverzorger sprak, dwaalden haar gedachten weg. Ze zag scènes voor zich die ze níet wilde zien: verdrietige familieleden, een kist, mensen die afscheid nemen. Het waren beelden die ze zelf meteen probeerde te stoppen.
Ze sprak zichzelf streng
toe:
“Nee, stoppen nu, Jade.
Zover is het nog niet. Focus op het gesprek en ga daarna weer door
met genieten van ieder moment. Adem in, adem uit. Er is nu nog
niets aan de hand.”
Die woorden gaven een inkijkje in haar mentale kracht, maar ook in de zwaarte van alles wat op haar afkomt. Het gesprek met de uitvaartverzorger was een van de moeilijkste stappen tot nu toe, liet ze weten. Toch wilde ze dit openlijk delen, omdat het onderdeel is van haar realiteit. En omdat veel mensen die hetzelfde traject doormaken, weten hoe eenzaam zulke momenten kunnen voelen.
Hoe Jade haar volgers blijft meenemen, ondanks alles
Onder haar nieuwste update stromen de reacties binnen. Mensen schrijven dat ze voor haar bidden, dat ze haar kracht toewensen, dat ze haar bewonderen om haar openheid. Sommigen vertellen dat ze zelf door een vergelijkbare situatie zijn gegaan en haar posts herkennen tot in detail. Anderen geven aan dat ze dankzij Jade beter begrijpen hoe zwaar een dergelijk traject kan zijn.
Het valt op hoe vaak woorden als “moedig”, “inspirerend” en “veerkrachtig” terugkomen. Toch laat Jade regelmatig weten dat ze zichzelf niet altijd zo voelt. Juist dat maakt haar updates zo menselijk. Ze probeert niet een onrealistisch beeld te schetsen van positiviteit, maar laat zien hoe complex elke dag kan zijn.
Wat volgt is onzeker, maar haar boodschap blijft duidelijk
Hoewel de inhoud van het slechte nieuws nog niet gedeeld is, houdt het haar volgers al dagen bezig. De onzekerheid is voelbaar in haar verhaal, maar ook haar vastberadenheid om ondanks alles te blijven delen, te blijven schrijven en te blijven verbinden.
Wat opvalt is dat Jade — zelfs in een moment waarop ze zelf aangeeft dat ze overweldigd is door pijn en verdriet — nog steeds eindigt met een boodschap van mindfulness: het zoeken naar ademruimte, het richten op het nu, het vasthouden aan de momenten die er nog wél zijn.
Veel mensen volgen haar niet alleen omwille van medische updates, maar juist omdat ze de kwetsbaarheid en de kracht die ze combineert als troostend ervaren. Jade is uitgegroeid tot een symbool van doorzettingsvermogen, en elke update die ze plaatst heeft impact.
Een jong leven dat nog altijd vecht voor elke dag
De update van gisteren laat niemand onberoerd. Het is een herinnering aan hoe onvoorspelbaar, hoe zwaar en hoe oneerlijk zulke trajecten kunnen zijn. Maar ook aan hoe groot de innerlijke kracht van een mens kan zijn — zeker die van een jong meisje dat al jarenlang volwassen beslissingen moet nemen.
Vandaag zal Jade meer vertellen over de uitslag die ze kreeg, zo kondigde ze zelf aan. Tot die tijd wachten duizenden mensen met ingehouden adem en met medeleven dat overloopt in de reacties.
Wat er ook volgt, één ding is duidelijk: Jade staat er niet alleen voor. Haar verhaal raakt mensen, verbindt mensen en inspireert mensen. Juist op momenten zoals deze.