Actueel
De heilige voorwerpen in de kist van paus Franciscus
In de laatste dagen van zijn leven maakte paus Franciscus, geliefd over de hele wereld om zijn nederigheid en compassie, een keuze die zijn hele pontificaat samenvat. Zelfs in de d00d wist hij af te wijken van eeuwenoude Vaticaanse tradities – niet uit rebellie, maar uit oprechte overtuiging. Zijn begrafenis, gepland voor zaterdag 26 april op het Sint-Pietersplein, zal geen pompeus afscheid zijn. In plaats daarvan wordt het een sobere en betekenisvolle ceremonie, doordrenkt van symboliek en persoonlijke elementen die iets vertellen over de man die Jorge Mario Bergoglio was.
Een paus van het volk – tot het einde
Paus Franciscus 0verleed op maandag op 88-jarige leeftijd, na complicaties veroorzaakt door een beroerte en hartfalen. Hij had wekenlang gevochten tegen een zware longontsteking en leek zich langzaam te herstellen. Toch verslechterde zijn toestand plotseling. In zijn laatste uren sprak hij zijn dankbaarheid uit tegen zijn persoonlijke verpleger Massimiliano Strappetti – een man die hem trouw bijstond tijdens zijn zwaarste momenten. “Bedankt dat je me terug naar het plein hebt gebracht,” waren zijn laatste woorden. Een verwijzing naar de rit in de pausmobiel op Paaszondag, zijn laatste verschijning in het openbaar.
Die rit was symbolisch en spontaan. Franciscus twijfelde nog of hij het fysiek aan zou kunnen, maar wilde dicht bij de mensen zijn. Daar, tussen de gelovigen op het Sint-Pietersplein, zwaaiend naar kinderen en zegenend met een vermoeide glimlach, nam hij onbewust al afscheid. Het was typerend voor zijn hele pontificaat: dichtbij het volk, eenvoudig en vol toewijding.
Zijn laatste rustplaats: een bewuste breuk met de traditie
Wat volgde na zijn 0verlijden was allesbehalve traditioneel. Waar eerdere pausen vaak werden bijgezet in monumentale, driedubbele d00dskisten van cipreshout, lood en eiken, koos Franciscus voor eenvoud. Zijn kist is van onbewerkt hout, bekleed met een dunne laag zink – een bewuste keuze die zijn toewijding aan nederigheid onderstreept. Geen fluweel, geen gouden details. Slechts een houten doos, waarin zijn lichaam in alle rust ligt.
Op foto’s die het Vaticaan verspreidde, is te zien hoe Franciscus vredig ligt opgebaard. Hij draagt rode liturgische gewaden, symbool voor het martelaarschap van Christus. In zijn handen ligt een rozenkrans, zachtjes gevouwen. Naast hem zijn enkele betekenisvolle voorwerpen gelegd: zijn pauselijke mijter, zijn staf en een set munten geslagen tijdens zijn pausdom. Ook bevat de kist een ‘rogito’ – een verzegeld document waarin zijn levensloop en pontificaat worden samengevat. Aan zijn vinger zit de Vissersring, traditioneel een symbool van pauselijke autoriteit. Deze ring zal na de ceremonie ritueel worden gebroken, om het einde van zijn ambt te markeren.
Geen publieke opbaring, wel persoonlijke r0uw
In tegenstelling tot eerdere pauselijke uitvaarten, waarbij het lichaam van de paus werd opgebaard op een verhoging in de Sint-Pietersbasiliek, kiest het Vaticaan ditmaal voor intimiteit. Franciscus zal vanaf woensdag wel te zien zijn in de basiliek, maar niet op een katafalk. Zijn kist staat op vloerniveau, zodat bezoekers hem op gelijke hoogte kunnen groeten. Vlakbij brandt een paaskaars – het stille symbool van geloof, licht en hoop.
Wat ook opvalt: Franciscus zal niet worden bijgezet in de traditionele pauselijke crypte onder de Sint Pieter. In plaats daarvan kiest hij voor een eenvoudiger graf in de Basiliek van Santa Maria Maggiore, een bedevaartsoord in het hart van Rome waar hij vaak te vinden was. Deze keuze bevestigt nogmaals zijn wens om een paus onder de mensen te blijven, ook na de d00d.
Wie was Massimiliano Strappetti?
De man aan wie Franciscus zijn laatste woorden richtte, Massimiliano Strappetti, is zelf geen publieke figuur. Toch speelde hij een sleutelrol in de laatste jaren van de paus. Strappetti, een ervaren verpleegkundige, werkte eerder op de intensive care van het Gemelli-ziekenhuis in Rome. Door zijn kalme aard en deskundigheid werd hij door maar liefst drie pausen vertrouwd: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en uiteindelijk Franciscus zelf. In 2022 werd hij benoemd tot persoonlijk gezondheidsadviseur van de paus.
Strappetti’s Facebookpagina is eenvoudig, gevuld met foto’s van familie en zijn favoriete voetbalclub Lazio. Geen verwijzingen naar zijn werk, geen publieke profilering. Juist die bescheidenheid maakte hem zo geliefd bij Franciscus, die zelf allergisch was voor uiterlijk vertoon. Hun band ging verder dan zorg – er was wederzijds respect en vriendschap. En dat maakt het des te betekenisvoller dat Strappetti de laatste woorden van de paus mocht horen.
Een begrafenis die zijn leven weerspiegelt
De uitvaart van paus Franciscus zal plaatsvinden op zaterdag 26 april om 10.00 uur lokale tijd. De ceremonie wordt gehouden op het Sint-Pietersplein en geleid door kardinaal Kevin Joseph Farrell, de huidige camerlengo. Tienduizenden pelgrims worden verwacht, evenals staatshoofden, geestelijken en mensen uit alle hoeken van de wereld. Toch zal het geen bombastisch afscheid worden, maar een ingetogen eerbetoon.
Tijdens de ceremonie zal de Litanie der Heiligen worden gezongen, en na afloop zal de kist worden overgebracht naar de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Daar zal Franciscus ter ruste worden gelegd – in lijn met zijn wens om begraven te worden op een plek waar hij zich thuis voelde.
Zijn laatste les: eenvoud als kracht
Tot het laatste moment bleef paus Franciscus trouw aan zijn waarden: soberheid, mededogen en dienstbaarheid. Hij gaf de voorkeur aan kleine gebaren boven grote woorden. Hij leefde dicht bij het volk, at eenvoudige maaltijden, reed in een Fiat en woonde in een eenvoudig appartement in plaats van het pauselijk paleis. Voor hem was nederigheid geen modewoord, maar een levenshouding.
Zijn begrafenis is daar een verlengstuk van. Geen luxe, geen glimmende kist, geen dure processies – alleen een man, een missie, en een diepe liefde voor de wereld die hij diende. Zijn graf mag dan bescheiden zijn, maar zijn nalatenschap is groots.
De kracht van symboliek
De kist van paus Franciscus is niet zomaar een houten doos. Het is een symbool. Een stille getuigenis van hoe iemand tot het einde toe trouw kan blijven aan zijn principes. Zijn laatste rustplaats is niet zomaar een graf. Het is een herinnering aan wat leiderschap werkelijk kan zijn: zacht, luisterend, dienend. En de voorwerpen in zijn kist – de rozenkrans, de ring, de munten – vertellen het verhaal van een paus die zijn taak met toewijding vervulde.
In een tijd van opsmuk en verdeeldheid blijft zijn nalatenschap helder: wees menselijk, wees eerlijk, wees eenvoudig. Daarmee blijft Franciscus, zelfs in de dood, een gids voor miljoenen. Niet alleen als paus, maar als mens.
Actueel
Legendarisch lid van wereldberoemde band overleden op 81-jarige leeftijd
De muziekwereld rouwt om het verlies van Walter Parazaider. De medeoprichter van de legendarische rockband Chicago is op 81-jarige leeftijd overleden. Het nieuws werd bekendgemaakt door zijn dochter via Facebook, waar zij een emotioneel bericht deelde over het afscheid van haar vader.
Parazaider kampte de afgelopen jaren met de ziekte van Alzheimer. Volgens zijn familie is hij in alle rust ingeslapen, na een lange periode waarin zijn gezondheid steeds verder achteruitging.
Emotioneel afscheid
Zijn dochter maakte het verdrietige nieuws bekend met een persoonlijk bericht op sociale media.
“Mijn vader, mijn held, is er niet meer. Hij is vredig ingeslapen. Er is geen pijn meer en geen strijd meer. De afgelopen zes jaar waren ontzettend zwaar, maar ik ben dankbaar dat hij nu rust heeft. Ik hou van je, papa.”
De woorden raakten veel fans, die massaal hun medeleven betuigden aan de familie.
Medeoprichter van Chicago
Walter Parazaider werd op 14 maart 1945 geboren in Maywood, in de Amerikaanse staat Illinois. Al op jonge leeftijd ontwikkelde hij een grote liefde voor muziek. Geïnspireerd door de opkomst van The Beatles ontstond bij hem het idee om een rockband op te richten die zich zou onderscheiden door het gebruik van een uitgebreide blazerssectie.
Die droom kwam in 1967 uit. Samen met Peter Cetera, Terry Kath, Robert Lamm, Lee Loughnane, James Pankow en Danny Seraphine richtte hij de band Chicago op.
Het bleek het begin van een indrukwekkende carrière.
Architect van het unieke geluid
Volgens zijn bandgenoten speelde Parazaider een veel grotere rol dan alleen die van muzikant. Hij bracht de oorspronkelijke leden bij elkaar, hielp bij het organiseren van de eerste optredens en dacht mee over de muzikale koers van de groep.
In een eerbetoon schrijft Chicago:
“Het idee van een rockband met een blazerssectie kwam van Walt. Zonder zijn visie had deze muziek misschien nooit bestaan.”
Zijn spel op saxofoon, klarinet en dwarsfluit groeide uit tot een belangrijk onderdeel van het herkenbare geluid van de band.
Wereldwijde successen
Chicago groeide in de jaren zeventig en tachtig uit tot een van de succesvolste rockbands ter wereld. De groep scoorde talloze internationale hits, waaronder:
- If You Leave Me Now
- You’re the Inspiration
- Hard to Say I’m Sorry
- Just You ‘n’ Me
Met tientallen miljoenen verkochte albums en een carrière die decennia omspande, behoort Chicago tot de meest succesvolle bands uit de Amerikaanse muziekgeschiedenis.
In 2016 werd de groep opgenomen in de Rock & Roll Hall of Fame, een bekroning op hun indrukwekkende muzikale nalatenschap.
Bijna zestig jaar samen
Ook zijn echtgenote JacLynn stond stil bij het verlies van haar man. Ze vertelde met veel liefde terug te kijken op hun gezamenlijke leven.
“We waren 59 jaar getrouwd en hebben samen 59 prachtige jaren beleefd.”
Haar woorden onderstrepen hoe groot het gemis is voor de familie.
Afscheid van het podium
Walter Parazaider bleef jarenlang actief binnen Chicago. Pas in 2018 besloot hij vanwege zijn gezondheid definitief te stoppen met optreden.
Daarmee kwam een einde aan ruim vijftig jaar op het podium, waarin hij uitgroeide tot een van de vaste gezichten van de band.
Hoewel hij niet langer optrad, bleef zijn muzikale invloed voelbaar binnen de groep en bij generaties muziekliefhebbers.
Eerbetoon van Warner Music
Ook platenmaatschappij Warner Music bracht een uitgebreid eerbetoon uit.
Volgens het label was Parazaider een uitzonderlijk muzikant die met zijn spel op saxofoon, klarinet en fluit een belangrijke bijdrage leverde aan het karakteristieke geluid van Chicago.
Daarbij werd onder meer gewezen op zijn fluitsolo in Color My World en zijn sopraansaxofoonsolo in Just You ‘n’ Me, die volgens Warner Music behoren tot de meest herkenbare muzikale momenten uit het repertoire van de band.
Daarnaast stond het label stil bij de langdurige samenwerking met Chicago, die begon in de jaren tachtig en uiteindelijk tientallen jaren zou duren.
Blijvende muzikale erfenis
Walter Parazaider laat een indrukwekkende muzikale nalatenschap achter. Zijn visie, creativiteit en vakmanschap vormden mede de basis van een band die wereldwijd miljoenen fans wist te bereiken.
Met zijn kenmerkende blazersarrangementen drukte hij een blijvende stempel op de pop- en rockmuziek. Zijn werk blijft voortleven in de vele albums en tijdloze nummers die Chicago door de jaren heen uitbracht.
Na het bekend worden van zijn overlijden stromen de reacties van fans en collega’s uit de muziekwereld binnen. Velen bedanken hem voor de muziek en de inspiratie die hij generaties luisteraars heeft gegeven.
Walter Parazaider is 81 jaar geworden. Zijn familie, vrienden, voormalige bandgenoten en fans nemen afscheid van een muzikant die een onuitwisbare bijdrage leverde aan de geschiedenis van de rockmuziek.
Bron: Newsner