Actueel
De heilige voorwerpen in de kist van paus Franciscus
In de laatste dagen van zijn leven maakte paus Franciscus, geliefd over de hele wereld om zijn nederigheid en compassie, een keuze die zijn hele pontificaat samenvat. Zelfs in de d00d wist hij af te wijken van eeuwenoude Vaticaanse tradities – niet uit rebellie, maar uit oprechte overtuiging. Zijn begrafenis, gepland voor zaterdag 26 april op het Sint-Pietersplein, zal geen pompeus afscheid zijn. In plaats daarvan wordt het een sobere en betekenisvolle ceremonie, doordrenkt van symboliek en persoonlijke elementen die iets vertellen over de man die Jorge Mario Bergoglio was.
Een paus van het volk – tot het einde
Paus Franciscus 0verleed op maandag op 88-jarige leeftijd, na complicaties veroorzaakt door een beroerte en hartfalen. Hij had wekenlang gevochten tegen een zware longontsteking en leek zich langzaam te herstellen. Toch verslechterde zijn toestand plotseling. In zijn laatste uren sprak hij zijn dankbaarheid uit tegen zijn persoonlijke verpleger Massimiliano Strappetti – een man die hem trouw bijstond tijdens zijn zwaarste momenten. “Bedankt dat je me terug naar het plein hebt gebracht,” waren zijn laatste woorden. Een verwijzing naar de rit in de pausmobiel op Paaszondag, zijn laatste verschijning in het openbaar.
Die rit was symbolisch en spontaan. Franciscus twijfelde nog of hij het fysiek aan zou kunnen, maar wilde dicht bij de mensen zijn. Daar, tussen de gelovigen op het Sint-Pietersplein, zwaaiend naar kinderen en zegenend met een vermoeide glimlach, nam hij onbewust al afscheid. Het was typerend voor zijn hele pontificaat: dichtbij het volk, eenvoudig en vol toewijding.
Zijn laatste rustplaats: een bewuste breuk met de traditie
Wat volgde na zijn 0verlijden was allesbehalve traditioneel. Waar eerdere pausen vaak werden bijgezet in monumentale, driedubbele d00dskisten van cipreshout, lood en eiken, koos Franciscus voor eenvoud. Zijn kist is van onbewerkt hout, bekleed met een dunne laag zink – een bewuste keuze die zijn toewijding aan nederigheid onderstreept. Geen fluweel, geen gouden details. Slechts een houten doos, waarin zijn lichaam in alle rust ligt.
Op foto’s die het Vaticaan verspreidde, is te zien hoe Franciscus vredig ligt opgebaard. Hij draagt rode liturgische gewaden, symbool voor het martelaarschap van Christus. In zijn handen ligt een rozenkrans, zachtjes gevouwen. Naast hem zijn enkele betekenisvolle voorwerpen gelegd: zijn pauselijke mijter, zijn staf en een set munten geslagen tijdens zijn pausdom. Ook bevat de kist een ‘rogito’ – een verzegeld document waarin zijn levensloop en pontificaat worden samengevat. Aan zijn vinger zit de Vissersring, traditioneel een symbool van pauselijke autoriteit. Deze ring zal na de ceremonie ritueel worden gebroken, om het einde van zijn ambt te markeren.
Geen publieke opbaring, wel persoonlijke r0uw
In tegenstelling tot eerdere pauselijke uitvaarten, waarbij het lichaam van de paus werd opgebaard op een verhoging in de Sint-Pietersbasiliek, kiest het Vaticaan ditmaal voor intimiteit. Franciscus zal vanaf woensdag wel te zien zijn in de basiliek, maar niet op een katafalk. Zijn kist staat op vloerniveau, zodat bezoekers hem op gelijke hoogte kunnen groeten. Vlakbij brandt een paaskaars – het stille symbool van geloof, licht en hoop.
Wat ook opvalt: Franciscus zal niet worden bijgezet in de traditionele pauselijke crypte onder de Sint Pieter. In plaats daarvan kiest hij voor een eenvoudiger graf in de Basiliek van Santa Maria Maggiore, een bedevaartsoord in het hart van Rome waar hij vaak te vinden was. Deze keuze bevestigt nogmaals zijn wens om een paus onder de mensen te blijven, ook na de d00d.
Wie was Massimiliano Strappetti?
De man aan wie Franciscus zijn laatste woorden richtte, Massimiliano Strappetti, is zelf geen publieke figuur. Toch speelde hij een sleutelrol in de laatste jaren van de paus. Strappetti, een ervaren verpleegkundige, werkte eerder op de intensive care van het Gemelli-ziekenhuis in Rome. Door zijn kalme aard en deskundigheid werd hij door maar liefst drie pausen vertrouwd: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en uiteindelijk Franciscus zelf. In 2022 werd hij benoemd tot persoonlijk gezondheidsadviseur van de paus.
Strappetti’s Facebookpagina is eenvoudig, gevuld met foto’s van familie en zijn favoriete voetbalclub Lazio. Geen verwijzingen naar zijn werk, geen publieke profilering. Juist die bescheidenheid maakte hem zo geliefd bij Franciscus, die zelf allergisch was voor uiterlijk vertoon. Hun band ging verder dan zorg – er was wederzijds respect en vriendschap. En dat maakt het des te betekenisvoller dat Strappetti de laatste woorden van de paus mocht horen.
Een begrafenis die zijn leven weerspiegelt
De uitvaart van paus Franciscus zal plaatsvinden op zaterdag 26 april om 10.00 uur lokale tijd. De ceremonie wordt gehouden op het Sint-Pietersplein en geleid door kardinaal Kevin Joseph Farrell, de huidige camerlengo. Tienduizenden pelgrims worden verwacht, evenals staatshoofden, geestelijken en mensen uit alle hoeken van de wereld. Toch zal het geen bombastisch afscheid worden, maar een ingetogen eerbetoon.
Tijdens de ceremonie zal de Litanie der Heiligen worden gezongen, en na afloop zal de kist worden overgebracht naar de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Daar zal Franciscus ter ruste worden gelegd – in lijn met zijn wens om begraven te worden op een plek waar hij zich thuis voelde.
Zijn laatste les: eenvoud als kracht
Tot het laatste moment bleef paus Franciscus trouw aan zijn waarden: soberheid, mededogen en dienstbaarheid. Hij gaf de voorkeur aan kleine gebaren boven grote woorden. Hij leefde dicht bij het volk, at eenvoudige maaltijden, reed in een Fiat en woonde in een eenvoudig appartement in plaats van het pauselijk paleis. Voor hem was nederigheid geen modewoord, maar een levenshouding.
Zijn begrafenis is daar een verlengstuk van. Geen luxe, geen glimmende kist, geen dure processies – alleen een man, een missie, en een diepe liefde voor de wereld die hij diende. Zijn graf mag dan bescheiden zijn, maar zijn nalatenschap is groots.
De kracht van symboliek
De kist van paus Franciscus is niet zomaar een houten doos. Het is een symbool. Een stille getuigenis van hoe iemand tot het einde toe trouw kan blijven aan zijn principes. Zijn laatste rustplaats is niet zomaar een graf. Het is een herinnering aan wat leiderschap werkelijk kan zijn: zacht, luisterend, dienend. En de voorwerpen in zijn kist – de rozenkrans, de ring, de munten – vertellen het verhaal van een paus die zijn taak met toewijding vervulde.
In een tijd van opsmuk en verdeeldheid blijft zijn nalatenschap helder: wees menselijk, wees eerlijk, wees eenvoudig. Daarmee blijft Franciscus, zelfs in de dood, een gids voor miljoenen. Niet alleen als paus, maar als mens.
Actueel
Dit is wat voetbalanalisten zoals Gert Verheyen en Wesley Sonck verdienen per uitzending in de tv-studio
Tijdens grote voetbaltoernooien zijn ze bijna dagelijks op televisie te zien: voormalige profvoetballers die wedstrijden analyseren, tactieken bespreken en hun mening geven over de prestaties van spelers en trainers. Namen als Gert Verheyen, Wesley Sonck, Dennis Odoi en Radja Nainggolan zijn inmiddels vaste gezichten aan de analysetafels van verschillende sportzenders.
Maar wat levert zo’n optreden eigenlijk op? Hoewel de exacte bedragen zelden openbaar worden gemaakt, zijn er in het verleden wel indicaties verschenen van de vergoedingen die Vlaamse voetbalanalisten ontvangen. Die cijfers dateren van enkele jaren geleden, waardoor de bedragen inmiddels mogelijk iets hoger liggen.
Vergoeding per uitzending
Volgens eerder verschenen informatie ontvingen analisten van het voormalige VRT-programma Extra Time gemiddeld ongeveer 750 euro per aflevering. Daarmee behoort het programma tot de beter betalende voetbalformats in Vlaanderen.
Voor dat bedrag schuiven analisten aan voor de voorbeschouwing, geven zij tijdens de rust hun visie op de wedstrijd en sluiten zij af met een nabeschouwing. Hoewel het uiteindelijke aantal uren varieert, bestaat een televisieavond meestal uit enkele korte analyses verspreid over de wedstrijd.
De totale tijd die een analist daadwerkelijk in de studio doorbrengt, ligt vaak aanzienlijk lager dan veel kijkers denken. Toch vraagt het werk uiteraard ook voorbereiding, reistijd en inhoudelijke kennis van de teams en spelers.
Grote namen verdienen mogelijk meer
Niet iedere analist ontvangt hetzelfde bedrag.
Ervaren televisiegezichten en voormalige internationals met veel naamsbekendheid zouden volgens verschillende schattingen hogere vergoedingen kunnen ontvangen dan minder bekende collega’s.
Analisten als Gert Verheyen en Wesley Sonck behoren al jarenlang tot de vaste gezichten van de Vlaamse voetbaluitzendingen. Door hun ervaring én populariteit is het aannemelijk dat zij een hogere vergoeding krijgen dan nieuwkomers aan de analysetafel.
Officiële bedragen zijn hierover echter niet bekendgemaakt.
Drukke periode tijdens een WK of EK
Voor analisten betekent een groot internationaal toernooi vaak een bijzonder drukke periode.
Tijdens een wereld- of Europees kampioenschap worden vrijwel dagelijks wedstrijden gespeeld, waardoor vaste analisten meerdere keren per week in de studio verschijnen.
Wanneer iemand bijvoorbeeld tien tot vijftien uitzendingen in één maand verzorgt en daarbij gemiddeld ongeveer 750 euro per optreden ontvangt, loopt de totale vergoeding flink op.
Op basis van die eerder genoemde bedragen kan een analist tijdens een druk toernooi uitkomen op een inkomen tussen ongeveer 7.500 en ruim 11.000 euro in één maand. Bij hogere individuele vergoedingen kan dat bedrag uiteraard verder oplopen.
Ook commerciële zenders betalen goed
Niet alleen de publieke omroep werkt met vaste voetbalanalisten.
Ook commerciële sportzenders zoals Play Sports, DAZN en VTM maken gebruik van voormalige voetballers die hun expertise delen tijdens live-uitzendingen.
Volgens eerdere berichtgeving liggen de vergoedingen daar doorgaans tussen de 500 en 850 euro per uitzending, afhankelijk van de ervaring, bekendheid en afspraken met de betreffende analist.
Daarmee bewegen de verschillende Vlaamse televisiezenders zich ongeveer binnen dezelfde prijsklasse.
Verschil met buitenlandse topsalarissen
Hoewel de bedragen in Vlaanderen zeker aantrekkelijk zijn, vallen ze in het niet bij de salarissen die grote internationale analisten verdienen.
Voormalige wereldsterren als Thierry Henry, Gary Neville, Jamie Carragher of Roy Keane zouden jaarlijks miljoenen euro’s ontvangen voor hun werkzaamheden bij grote buitenlandse sportzenders.
Vooral de Britse televisiemarkt betaalt uitzonderlijk hoge bedragen. Zenders als Sky Sports, TNT Sports en de BBC investeren fors in bekende oud-voetballers die kijkers moeten trekken tijdens de Premier League, Champions League en grote internationale toernooien.
Die salarissen zijn nauwelijks te vergelijken met de Vlaamse markt, waar de budgetten aanzienlijk kleiner zijn.
“Analisten zijn geen sterren”
Dat verschil werd enkele jaren geleden ook benoemd door Peter Denruyter, destijds chef sport bij VTM.
Volgens hem worden Vlaamse voetbalanalisten goed betaald, maar blijven de vergoedingen binnen redelijke grenzen.
“Onze analisten worden, naar Vlaamse normen, goed betaald. Analisten zijn hier gewoon analisten, geen sterren,” liet hij destijds weten.
Daarmee benadrukte hij dat de Vlaamse televisiewereld fundamenteel verschilt van de internationale sportmarkt, waar bekende ex-voetballers vaak uitgroeien tot echte mediapersoonlijkheden.
Meer dan alleen een avondje televisie
Hoewel het op televisie soms lijkt alsof analisten slechts enkele minuten aanschuiven om hun mening te geven, komt er achter de schermen meer bij kijken.
Veel oud-spelers volgen wedstrijden intensief, bereiden analyses voor, reizen naar de studio en blijven vaak meerdere uren aanwezig voor repetities, opnames en nabesprekingen.
Daarnaast combineren veel analisten hun televisieoptredens met andere werkzaamheden, zoals trainersfuncties, bestuursrollen, lezingen of werkzaamheden als voetbalcommentator.
Onmisbare schakel tijdens grote toernooien
Tijdens een WK of EK spelen analisten een belangrijke rol in de beleving van de wedstrijden. Zij voorzien kijkers van achtergrondinformatie, leggen tactische keuzes uit en bespreken opvallende momenten vanuit hun eigen ervaring op het hoogste niveau.
Daardoor zijn oud-voetballers als Gert Verheyen, Wesley Sonck, Dennis Odoi en Radja Nainggolan uitgegroeid tot vertrouwde gezichten op de Vlaamse televisie.
Hoewel de exacte bedragen per analist verschillen en actuele contracten niet openbaar zijn, lijkt één ding duidelijk: voor veel voormalige profvoetballers vormt het analyseren van voetbalwedstrijden een aantrekkelijke én goed betaalde aanvulling op hun carrière na het voetbal.