Actueel
De heilige voorwerpen in de kist van paus Franciscus
In de laatste dagen van zijn leven maakte paus Franciscus, geliefd over de hele wereld om zijn nederigheid en compassie, een keuze die zijn hele pontificaat samenvat. Zelfs in de d00d wist hij af te wijken van eeuwenoude Vaticaanse tradities – niet uit rebellie, maar uit oprechte overtuiging. Zijn begrafenis, gepland voor zaterdag 26 april op het Sint-Pietersplein, zal geen pompeus afscheid zijn. In plaats daarvan wordt het een sobere en betekenisvolle ceremonie, doordrenkt van symboliek en persoonlijke elementen die iets vertellen over de man die Jorge Mario Bergoglio was.
Een paus van het volk – tot het einde
Paus Franciscus 0verleed op maandag op 88-jarige leeftijd, na complicaties veroorzaakt door een beroerte en hartfalen. Hij had wekenlang gevochten tegen een zware longontsteking en leek zich langzaam te herstellen. Toch verslechterde zijn toestand plotseling. In zijn laatste uren sprak hij zijn dankbaarheid uit tegen zijn persoonlijke verpleger Massimiliano Strappetti – een man die hem trouw bijstond tijdens zijn zwaarste momenten. “Bedankt dat je me terug naar het plein hebt gebracht,” waren zijn laatste woorden. Een verwijzing naar de rit in de pausmobiel op Paaszondag, zijn laatste verschijning in het openbaar.
Die rit was symbolisch en spontaan. Franciscus twijfelde nog of hij het fysiek aan zou kunnen, maar wilde dicht bij de mensen zijn. Daar, tussen de gelovigen op het Sint-Pietersplein, zwaaiend naar kinderen en zegenend met een vermoeide glimlach, nam hij onbewust al afscheid. Het was typerend voor zijn hele pontificaat: dichtbij het volk, eenvoudig en vol toewijding.
Zijn laatste rustplaats: een bewuste breuk met de traditie
Wat volgde na zijn 0verlijden was allesbehalve traditioneel. Waar eerdere pausen vaak werden bijgezet in monumentale, driedubbele d00dskisten van cipreshout, lood en eiken, koos Franciscus voor eenvoud. Zijn kist is van onbewerkt hout, bekleed met een dunne laag zink – een bewuste keuze die zijn toewijding aan nederigheid onderstreept. Geen fluweel, geen gouden details. Slechts een houten doos, waarin zijn lichaam in alle rust ligt.
Op foto’s die het Vaticaan verspreidde, is te zien hoe Franciscus vredig ligt opgebaard. Hij draagt rode liturgische gewaden, symbool voor het martelaarschap van Christus. In zijn handen ligt een rozenkrans, zachtjes gevouwen. Naast hem zijn enkele betekenisvolle voorwerpen gelegd: zijn pauselijke mijter, zijn staf en een set munten geslagen tijdens zijn pausdom. Ook bevat de kist een ‘rogito’ – een verzegeld document waarin zijn levensloop en pontificaat worden samengevat. Aan zijn vinger zit de Vissersring, traditioneel een symbool van pauselijke autoriteit. Deze ring zal na de ceremonie ritueel worden gebroken, om het einde van zijn ambt te markeren.
Geen publieke opbaring, wel persoonlijke r0uw
In tegenstelling tot eerdere pauselijke uitvaarten, waarbij het lichaam van de paus werd opgebaard op een verhoging in de Sint-Pietersbasiliek, kiest het Vaticaan ditmaal voor intimiteit. Franciscus zal vanaf woensdag wel te zien zijn in de basiliek, maar niet op een katafalk. Zijn kist staat op vloerniveau, zodat bezoekers hem op gelijke hoogte kunnen groeten. Vlakbij brandt een paaskaars – het stille symbool van geloof, licht en hoop.
Wat ook opvalt: Franciscus zal niet worden bijgezet in de traditionele pauselijke crypte onder de Sint Pieter. In plaats daarvan kiest hij voor een eenvoudiger graf in de Basiliek van Santa Maria Maggiore, een bedevaartsoord in het hart van Rome waar hij vaak te vinden was. Deze keuze bevestigt nogmaals zijn wens om een paus onder de mensen te blijven, ook na de d00d.
Wie was Massimiliano Strappetti?
De man aan wie Franciscus zijn laatste woorden richtte, Massimiliano Strappetti, is zelf geen publieke figuur. Toch speelde hij een sleutelrol in de laatste jaren van de paus. Strappetti, een ervaren verpleegkundige, werkte eerder op de intensive care van het Gemelli-ziekenhuis in Rome. Door zijn kalme aard en deskundigheid werd hij door maar liefst drie pausen vertrouwd: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en uiteindelijk Franciscus zelf. In 2022 werd hij benoemd tot persoonlijk gezondheidsadviseur van de paus.
Strappetti’s Facebookpagina is eenvoudig, gevuld met foto’s van familie en zijn favoriete voetbalclub Lazio. Geen verwijzingen naar zijn werk, geen publieke profilering. Juist die bescheidenheid maakte hem zo geliefd bij Franciscus, die zelf allergisch was voor uiterlijk vertoon. Hun band ging verder dan zorg – er was wederzijds respect en vriendschap. En dat maakt het des te betekenisvoller dat Strappetti de laatste woorden van de paus mocht horen.
Een begrafenis die zijn leven weerspiegelt
De uitvaart van paus Franciscus zal plaatsvinden op zaterdag 26 april om 10.00 uur lokale tijd. De ceremonie wordt gehouden op het Sint-Pietersplein en geleid door kardinaal Kevin Joseph Farrell, de huidige camerlengo. Tienduizenden pelgrims worden verwacht, evenals staatshoofden, geestelijken en mensen uit alle hoeken van de wereld. Toch zal het geen bombastisch afscheid worden, maar een ingetogen eerbetoon.
Tijdens de ceremonie zal de Litanie der Heiligen worden gezongen, en na afloop zal de kist worden overgebracht naar de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Daar zal Franciscus ter ruste worden gelegd – in lijn met zijn wens om begraven te worden op een plek waar hij zich thuis voelde.
Zijn laatste les: eenvoud als kracht
Tot het laatste moment bleef paus Franciscus trouw aan zijn waarden: soberheid, mededogen en dienstbaarheid. Hij gaf de voorkeur aan kleine gebaren boven grote woorden. Hij leefde dicht bij het volk, at eenvoudige maaltijden, reed in een Fiat en woonde in een eenvoudig appartement in plaats van het pauselijk paleis. Voor hem was nederigheid geen modewoord, maar een levenshouding.
Zijn begrafenis is daar een verlengstuk van. Geen luxe, geen glimmende kist, geen dure processies – alleen een man, een missie, en een diepe liefde voor de wereld die hij diende. Zijn graf mag dan bescheiden zijn, maar zijn nalatenschap is groots.
De kracht van symboliek
De kist van paus Franciscus is niet zomaar een houten doos. Het is een symbool. Een stille getuigenis van hoe iemand tot het einde toe trouw kan blijven aan zijn principes. Zijn laatste rustplaats is niet zomaar een graf. Het is een herinnering aan wat leiderschap werkelijk kan zijn: zacht, luisterend, dienend. En de voorwerpen in zijn kist – de rozenkrans, de ring, de munten – vertellen het verhaal van een paus die zijn taak met toewijding vervulde.
In een tijd van opsmuk en verdeeldheid blijft zijn nalatenschap helder: wees menselijk, wees eerlijk, wees eenvoudig. Daarmee blijft Franciscus, zelfs in de dood, een gids voor miljoenen. Niet alleen als paus, maar als mens.
Actueel
Gerard Joling krijgt vreselijk nieuws: ‘Er is geen hoop meer’
Het lijkt erop dat Gerard Joling voorlopig definitief geen plaats meer heeft aan tafel bij Vandaag Inside. De zanger, entertainer en televisiemaker was jarenlang een vaste en vooral geliefde gast bij het programma van Johan Derksen, Wilfred Genee en René van der Gijp. Zijn optredens zorgden steevast voor humor, chaos en momenten die dagenlang werden nabesproken. Maar aan die periode lijkt nu een einde te zijn gekomen. Niet door de mannen van Vandaag Inside zelf, maar door een besluit dat hogerop is genomen: RTL-baas Peter van der Vorst zou Gerard expliciet hebben verboden om nog bij het SBS6-programma aan te schuiven.
Voor Gerard zelf komt dat nieuws hard aan. In een openhartig gesprek met De Telegraaf steekt hij zijn teleurstelling niet onder stoelen of banken. “Ja, je kunt het kinderachtig vinden,” zegt hij eerlijk. “En dat vind ik zelf eigenlijk ook wel een beetje. Ik vind Vandaag Inside gewoon fantastisch. Het is spraakmakende televisie, het schuurt, het leeft. Ik kijk er graag naar en ik ben groot fan van Johan Derksen. Ik heb daar zó vaak aan tafel gezeten. Het was altijd lachen, gekkigheid, soms op het randje — precies zoals televisie in mijn ogen hoort te zijn.”
Een onverwacht verbod
Toch is het nu klaar. Volgens Gerard komt het verbod rechtstreeks uit de koker van RTL-topman Peter van der Vorst. De reden zou zijn dat RTL bang is dat Gerard zich bij Vandaag Inside te veel laat meeslepen door de uitgesproken sfeer aan tafel. Met name de politieke en maatschappelijke discussies zouden een risico vormen. Van der Vorst zou vrezen dat Gerard zich in dat klimaat laat verleiden tot het uiten van te scherpe, mogelijk ‘te rechtse’ uitspraken — iets wat volgens RTL niet past bij het imago van de zender en de programma’s waarin Gerard zelf een prominente rol speelt.
Het resultaat is een harde maatregel: Gerard Joling mag niet meer als gast aanschuiven bij Vandaag Inside. En dat voelt voor hem als een klap, juist omdat zijn band met het programma altijd zo vanzelfsprekend leek. “Ik snap het eerlijk gezegd niet zo goed,” zegt hij. “Ik ben wie ik ben. Dat weten ze bij RTL ook. Ik kom niet ineens met extreme dingen aanzetten. En bovendien: Vandaag Inside staat juist bekend om het vrije gesprek, het ongefilterde.”
Een vreemde tegenstelling
Wat Gerard extra steekt, is de tegenstrijdigheid die hij ervaart. “Ik mag niet aan tafel zitten om mee te praten,” legt hij uit, “maar ik mag wél op de kruk staan om een liedje te zingen. Dat slaat toch nergens op? Dan mag ik er wel zijn als entertainment, maar niet als mens met een mening?”
Volgens hem is het onderscheid moeilijk uit te leggen — ook aan zichzelf. “Als je bang bent dat ik iets zeg wat niet bevalt, waarom mag ik dan überhaupt in beeld komen? Dat voelt gewoon niet logisch.”
Toch probeert Gerard ook begrip op te brengen voor de zakelijke realiteit van de televisiewereld. Hij beseft maar al te goed dat hij een van de grote gezichten van RTL is. “Ik hoor natuurlijk bij RTL en ik verdien daar goed mijn geld,” zegt hij nuchter. “En als je een grootverdiener bent, hoort daar blijkbaar ook een stukje exclusiviteit bij. Dat geldt niet alleen voor mij.”
Hij haalt een vergelijking aan: “Kijk naar Linda de Mol. Die zit met haar programma’s stevig bij RTL. Je zult haar ook nooit in een programma van een andere zender zien opduiken om daar uitgebreid te gaan praten. Zo werkt het systeem nou eenmaal.”
Liefde voor VI blijft
Ondanks alles blijft Gerard opvallend mild en positief over Vandaag Inside zelf. Geen kwaad woord over Derksen, Genee of Van der Gijp. Integendeel zelfs. “Ik vind het een geweldig programma,” benadrukt hij. “Dat ze de Televizier-Ring hebben gewonnen? Volkomen terecht. Ze verdienen die prijs. Ze maken televisie waar mensen over praten — en dat is precies wat je wilt.”
Gerard spreekt met zichtbaar plezier over zijn eerdere optredens. “Het klikte gewoon. Johan en ik, dat was altijd leuk. René met zijn droogheid, Wilfred die alles bij elkaar houdt — het was een heerlijke mix. Ik voelde me daar thuis.”
Hij durft zelfs hardop te dromen. “Als ze ooit iemand zoeken om bijvoorbeeld een woensdagavond op te vullen, dan zou ik dat zó leuk vinden. Echt waar. Maar ja… het mag niet.”
‘Een tikje kinderachtig’
Hoewel hij het besluit accepteert, kan Gerard het niet laten om er een oordeel over te vellen. “Ik vind het eerlijk gezegd een tikje kinderachtig,” zegt hij met een zucht en een halve glimlach. “We zijn allemaal volwassen mensen. We weten hoe televisie werkt, we weten hoe gesprekken lopen. Alsof ik ineens iemand anders zou worden omdat ik bij Vandaag Inside aan tafel zit.”
Toch is hij realistisch genoeg om te weten dat protest weinig zin heeft. “Het is zoals het is. Ik kan er tegenin gaan, maar dat levert niets op. En ik werk met veel plezier bij RTL, dus ik ga geen ruzie maken.”
De bredere discussie
Het besluit roept ondertussen een bredere discussie op over exclusiviteit in de televisiewereld. Hoe vrij zijn bekende gezichten nog om hun mening te geven buiten hun ‘eigen’ zender? En in hoeverre mogen omroepen bepalen waar hun sterren wel en niet verschijnen?
Voor veel kijkers voelt het verbod overdreven. Op sociale media klinkt regelmatig dat juist iemand als Gerard Joling — bekend om zijn relativeringsvermogen en humor — prima past bij de dynamiek van Vandaag Inside. Anderen wijzen erop dat RTL als commercieel bedrijf nu eenmaal zijn merk bewaakt en risico’s probeert te vermijden.
Een deur op een kier?
Voorlopig lijkt de deur dicht. Maar Gerard zou Gerard niet zijn als hij het niet met een kwinkslag afsluit. “Misschien komt het ooit nog goed,” zegt hij. “Je weet het nooit in televisieland. Maar voorlopig lijkt er weinig hoop.”
Dan, met een lach die zijn teleurstelling maar deels verhult: “Jammer. Want Vandaag Inside en ik — dat was gewoon een match made in heaven.”
Of die match ooit weer tot leven komt, zal de toekomst moeten uitwijzen. Eén ding is zeker: het gemis van Gerard Joling aan de VI-tafel laat niemand onberoerd — zelfs niet degenen die het besluit namen om hem daar weg te houden.