Connect with us

Actueel

De heilige voorwerpen in de kist van paus Franciscus

Published

on

In de laatste dagen van zijn leven maakte paus Franciscus, geliefd over de hele wereld om zijn nederigheid en compassie, een keuze die zijn hele pontificaat samenvat. Zelfs in de d00d wist hij af te wijken van eeuwenoude Vaticaanse tradities – niet uit rebellie, maar uit oprechte overtuiging. Zijn begrafenis, gepland voor zaterdag 26 april op het Sint-Pietersplein, zal geen pompeus afscheid zijn. In plaats daarvan wordt het een sobere en betekenisvolle ceremonie, doordrenkt van symboliek en persoonlijke elementen die iets vertellen over de man die Jorge Mario Bergoglio was.

Een paus van het volk – tot het einde

Paus Franciscus 0verleed op maandag op 88-jarige leeftijd, na complicaties veroorzaakt door een beroerte en hartfalen. Hij had wekenlang gevochten tegen een zware longontsteking en leek zich langzaam te herstellen. Toch verslechterde zijn toestand plotseling. In zijn laatste uren sprak hij zijn dankbaarheid uit tegen zijn persoonlijke verpleger Massimiliano Strappetti – een man die hem trouw bijstond tijdens zijn zwaarste momenten. “Bedankt dat je me terug naar het plein hebt gebracht,” waren zijn laatste woorden. Een verwijzing naar de rit in de pausmobiel op Paaszondag, zijn laatste verschijning in het openbaar.

Die rit was symbolisch en spontaan. Franciscus twijfelde nog of hij het fysiek aan zou kunnen, maar wilde dicht bij de mensen zijn. Daar, tussen de gelovigen op het Sint-Pietersplein, zwaaiend naar kinderen en zegenend met een vermoeide glimlach, nam hij onbewust al afscheid. Het was typerend voor zijn hele pontificaat: dichtbij het volk, eenvoudig en vol toewijding.

Zijn laatste rustplaats: een bewuste breuk met de traditie

Wat volgde na zijn 0verlijden was allesbehalve traditioneel. Waar eerdere pausen vaak werden bijgezet in monumentale, driedubbele d00dskisten van cipreshout, lood en eiken, koos Franciscus voor eenvoud. Zijn kist is van onbewerkt hout, bekleed met een dunne laag zink – een bewuste keuze die zijn toewijding aan nederigheid onderstreept. Geen fluweel, geen gouden details. Slechts een houten doos, waarin zijn lichaam in alle rust ligt.

Op foto’s die het Vaticaan verspreidde, is te zien hoe Franciscus vredig ligt opgebaard. Hij draagt rode liturgische gewaden, symbool voor het martelaarschap van Christus. In zijn handen ligt een rozenkrans, zachtjes gevouwen. Naast hem zijn enkele betekenisvolle voorwerpen gelegd: zijn pauselijke mijter, zijn staf en een set munten geslagen tijdens zijn pausdom. Ook bevat de kist een ‘rogito’ – een verzegeld document waarin zijn levensloop en pontificaat worden samengevat. Aan zijn vinger zit de Vissersring, traditioneel een symbool van pauselijke autoriteit. Deze ring zal na de ceremonie ritueel worden gebroken, om het einde van zijn ambt te markeren.

Geen publieke opbaring, wel persoonlijke r0uw

In tegenstelling tot eerdere pauselijke uitvaarten, waarbij het lichaam van de paus werd opgebaard op een verhoging in de Sint-Pietersbasiliek, kiest het Vaticaan ditmaal voor intimiteit. Franciscus zal vanaf woensdag wel te zien zijn in de basiliek, maar niet op een katafalk. Zijn kist staat op vloerniveau, zodat bezoekers hem op gelijke hoogte kunnen groeten. Vlakbij brandt een paaskaars – het stille symbool van geloof, licht en hoop.

Wat ook opvalt: Franciscus zal niet worden bijgezet in de traditionele pauselijke crypte onder de Sint Pieter. In plaats daarvan kiest hij voor een eenvoudiger graf in de Basiliek van Santa Maria Maggiore, een bedevaartsoord in het hart van Rome waar hij vaak te vinden was. Deze keuze bevestigt nogmaals zijn wens om een paus onder de mensen te blijven, ook na de d00d.

Wie was Massimiliano Strappetti?

De man aan wie Franciscus zijn laatste woorden richtte, Massimiliano Strappetti, is zelf geen publieke figuur. Toch speelde hij een sleutelrol in de laatste jaren van de paus. Strappetti, een ervaren verpleegkundige, werkte eerder op de intensive care van het Gemelli-ziekenhuis in Rome. Door zijn kalme aard en deskundigheid werd hij door maar liefst drie pausen vertrouwd: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en uiteindelijk Franciscus zelf. In 2022 werd hij benoemd tot persoonlijk gezondheidsadviseur van de paus.

Strappetti’s Facebookpagina is eenvoudig, gevuld met foto’s van familie en zijn favoriete voetbalclub Lazio. Geen verwijzingen naar zijn werk, geen publieke profilering. Juist die bescheidenheid maakte hem zo geliefd bij Franciscus, die zelf allergisch was voor uiterlijk vertoon. Hun band ging verder dan zorg – er was wederzijds respect en vriendschap. En dat maakt het des te betekenisvoller dat Strappetti de laatste woorden van de paus mocht horen.

Een begrafenis die zijn leven weerspiegelt

De uitvaart van paus Franciscus zal plaatsvinden op zaterdag 26 april om 10.00 uur lokale tijd. De ceremonie wordt gehouden op het Sint-Pietersplein en geleid door kardinaal Kevin Joseph Farrell, de huidige camerlengo. Tienduizenden pelgrims worden verwacht, evenals staatshoofden, geestelijken en mensen uit alle hoeken van de wereld. Toch zal het geen bombastisch afscheid worden, maar een ingetogen eerbetoon.

Tijdens de ceremonie zal de Litanie der Heiligen worden gezongen, en na afloop zal de kist worden overgebracht naar de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Daar zal Franciscus ter ruste worden gelegd – in lijn met zijn wens om begraven te worden op een plek waar hij zich thuis voelde.

Zijn laatste les: eenvoud als kracht

Tot het laatste moment bleef paus Franciscus trouw aan zijn waarden: soberheid, mededogen en dienstbaarheid. Hij gaf de voorkeur aan kleine gebaren boven grote woorden. Hij leefde dicht bij het volk, at eenvoudige maaltijden, reed in een Fiat en woonde in een eenvoudig appartement in plaats van het pauselijk paleis. Voor hem was nederigheid geen modewoord, maar een levenshouding.

Zijn begrafenis is daar een verlengstuk van. Geen luxe, geen glimmende kist, geen dure processies – alleen een man, een missie, en een diepe liefde voor de wereld die hij diende. Zijn graf mag dan bescheiden zijn, maar zijn nalatenschap is groots.

De kracht van symboliek

De kist van paus Franciscus is niet zomaar een houten doos. Het is een symbool. Een stille getuigenis van hoe iemand tot het einde toe trouw kan blijven aan zijn principes. Zijn laatste rustplaats is niet zomaar een graf. Het is een herinnering aan wat leiderschap werkelijk kan zijn: zacht, luisterend, dienend. En de voorwerpen in zijn kist – de rozenkrans, de ring, de munten – vertellen het verhaal van een paus die zijn taak met toewijding vervulde.

In een tijd van opsmuk en verdeeldheid blijft zijn nalatenschap helder: wees menselijk, wees eerlijk, wees eenvoudig. Daarmee blijft Franciscus, zelfs in de dood, een gids voor miljoenen. Niet alleen als paus, maar als mens.

Actueel

ME ingezet bij protest tegen azc in Apeldoorn: meerdere aanhoudingen na ongeregeldheden

Published

on

Een demonstratie tegen de komst van een asielzoekerscentrum (azc) in Apeldoorn is zaterdagavond uitgelopen op ongeregeldheden. Wat begon als een protest met een duidelijk doel, eindigde in een gespannen situatie waarbij de p0litie moest ingrijpen en meerdere mensen werden aangehouden.

Protest in wijk De Maten

De demonstratie vond plaats in de wijk De Maten, waar plannen liggen voor een opvanglocatie voor asielzoekers. Via sociale media was eerder op de dag opgeroepen tot een zogeheten ‘vrouwen- en kindermars’.

De mars begon bij een rotonde aan de Laan van Maten en trok vervolgens richting de plek waar het azc gepland staat. Volgens schattingen waren er ongeveer 200 deelnemers aanwezig.

De organisatoren gaven aan dat het protest bedoeld was om zorgen van bewoners zichtbaar te maken, en benadrukten dat de bedoeling vreedzaam was.

Oplopende spanning in de avond

Aan het begin van de avond verliep de demonstratie relatief rustig. De situatie veranderde echter toen een groep deelnemers na afloop van de officiële eindtijd bleef hangen op de rotonde.

De gemeente had vooraf bepaald dat de demonstratie uiterlijk om 20.00 uur moest worden beëindigd. Toen bleek dat niet iedereen zich aan deze afspraak hield, liep de spanning verder op.

Ingrijpen van de autoriteiten

Om de situatie onder controle te krijgen, besloot de burgemeester van Apeldoorn een noodbevel af te kondigen. Dat gaf de p0litie de mogelijkheid om steviger op te treden.

De Mobiele Eenheid werd ingezet om het gebied te ontruimen. Daarbij werden meerdere mensen aangehouden. Hoeveel personen precies zijn meegenomen, is op dit moment nog niet officieel bevestigd.

Ook is nog niet duidelijk of er mensen gewond zijn geraakt tijdens de onrust.

Onrust tijdens p0litieoptreden

Tijdens het ingrijpen ontstonden spanningen tussen demonstranten en de p0litie. Volgens aanwezigen werden er voorwerpen richting ag*nten gegooid, waaronder vu*rwerk en drank.

Dit soort situaties zorgen vaak voor extra risico’s en maken het werk van hulpd!ensten ingewikkelder. Het optreden van de p0litie was er dan ook op gericht om de veiligheid te herstellen en verdere escalatie te voorkomen.

 

 

Niet de eerste keer

Het is niet de eerste keer dat protesten rondom het geplande azc in Apeldoorn tot spanningen leiden. Eerder die week vond er al een demonstratie plaats op dezelfde locatie, waarbij eveneens onrust ontstond.

Toen werden ook meerdere mensen aangehouden nadat er voorwerpen richting de p0litie waren gegooid. De herhaling van dergelijke situaties laat zien hoe gevoelig het onderwerp ligt.

Zorgen onder bewoners

De protesten draaien om plannen voor een opvanglocatie in De Maten. Volgens de huidige plannen zou het in eerste instantie gaan om opvang voor ongeveer 240 alleenstaande mannen, met mogelijk uitbreiding in de toekomst.

Veel bewoners geven aan dat ze niet per definitie tegen opvang zijn, maar moeite hebben met de gekozen locatie. De plek ligt volgens hen midden in een woonwijk, in de buurt van voorzieningen zoals scholen en kinderopvang.

Die combinatie zorgt voor zorgen over leefbaarheid en druk op de omgeving.

 

 

Gevoel van onvoldoende inspraak

Een belangrijk punt dat door bewoners wordt genoemd, is het gevoel dat zij onvoldoende betrokken zijn bij de besluitvorming. Sommige inwoners geven aan dat ze zich niet gehoord voelen door de gemeente.

Volgens initiatiefnemers van het protest gaat het niet alleen om de plannen zelf, maar ook om de manier waarop die tot stand zijn gekomen.

Het gevoel van betrokkenheid en inspraak speelt een grote rol in hoe bewoners naar de situatie kijken.

 

 

Verhalen vanuit de wijk

Tijdens de demonstratie kwamen verschillende inwoners aan het woord om hun zorgen te delen. Zo sprak een jongere uit de wijk over het belang van rust en veiligheid in de omgeving.

Zij gaf aan dat plekken waar mensen samenkomen, zoals parken en speelplaatsen, een belangrijke rol spelen in het dagelijks leven van bewoners. Veranderingen in de wijk kunnen daardoor veel impact hebben.

Publieke discussie groeit

De gebeurtenissen in Apeldoorn krijgen inmiddels ook aandacht buiten de stad. Het onderwerp raakt aan bredere maatschappelijke discussies over opvang, leefbaarheid en besluitvorming.

Daarbij lopen de meningen uiteen. Waar de één begrip heeft voor de zorgen van bewoners, benadrukt een ander het belang van opvang en solidariteit.

Politieke aandacht

Ook in de landelijke politiek wordt er gekeken naar de ontwikkelingen. Verschillende politici hebben zich uitgesproken over de situatie en de zorgen die leven onder inwoners.

Dat laat zien dat lokale gebeurtenissen soms uitgroeien tot onderwerpen van nationaal debat.

Vooruitblik

De komende periode zal moeten blijken hoe de situatie zich verder ontwikkelt. Zowel de gemeente als bewoners staan voor de uitdaging om met elkaar in gesprek te blijven.

Rust, duidelijkheid en communicatie zullen daarbij een belangrijke rol spelen.

Conclusie

De demonstratie in Apeldoorn laat zien hoe complex en gevoelig het onderwerp is. Wat begon als een vreedzaam protest, eindigde in een gespannen situatie waarbij ingrijpen nodig was.

Tegelijk maakt het duidelijk dat er onder bewoners zorgen leven die om aandacht vragen. Hoe daarmee wordt omgegaan, zal bepalend zijn voor het vervolg.

Continue Reading