Actueel
De heilige voorwerpen in de kist van paus Franciscus
In de laatste dagen van zijn leven maakte paus Franciscus, geliefd over de hele wereld om zijn nederigheid en compassie, een keuze die zijn hele pontificaat samenvat. Zelfs in de d00d wist hij af te wijken van eeuwenoude Vaticaanse tradities – niet uit rebellie, maar uit oprechte overtuiging. Zijn begrafenis, gepland voor zaterdag 26 april op het Sint-Pietersplein, zal geen pompeus afscheid zijn. In plaats daarvan wordt het een sobere en betekenisvolle ceremonie, doordrenkt van symboliek en persoonlijke elementen die iets vertellen over de man die Jorge Mario Bergoglio was.
Een paus van het volk – tot het einde
Paus Franciscus 0verleed op maandag op 88-jarige leeftijd, na complicaties veroorzaakt door een beroerte en hartfalen. Hij had wekenlang gevochten tegen een zware longontsteking en leek zich langzaam te herstellen. Toch verslechterde zijn toestand plotseling. In zijn laatste uren sprak hij zijn dankbaarheid uit tegen zijn persoonlijke verpleger Massimiliano Strappetti – een man die hem trouw bijstond tijdens zijn zwaarste momenten. “Bedankt dat je me terug naar het plein hebt gebracht,” waren zijn laatste woorden. Een verwijzing naar de rit in de pausmobiel op Paaszondag, zijn laatste verschijning in het openbaar.
Die rit was symbolisch en spontaan. Franciscus twijfelde nog of hij het fysiek aan zou kunnen, maar wilde dicht bij de mensen zijn. Daar, tussen de gelovigen op het Sint-Pietersplein, zwaaiend naar kinderen en zegenend met een vermoeide glimlach, nam hij onbewust al afscheid. Het was typerend voor zijn hele pontificaat: dichtbij het volk, eenvoudig en vol toewijding.
Zijn laatste rustplaats: een bewuste breuk met de traditie
Wat volgde na zijn 0verlijden was allesbehalve traditioneel. Waar eerdere pausen vaak werden bijgezet in monumentale, driedubbele d00dskisten van cipreshout, lood en eiken, koos Franciscus voor eenvoud. Zijn kist is van onbewerkt hout, bekleed met een dunne laag zink – een bewuste keuze die zijn toewijding aan nederigheid onderstreept. Geen fluweel, geen gouden details. Slechts een houten doos, waarin zijn lichaam in alle rust ligt.
Op foto’s die het Vaticaan verspreidde, is te zien hoe Franciscus vredig ligt opgebaard. Hij draagt rode liturgische gewaden, symbool voor het martelaarschap van Christus. In zijn handen ligt een rozenkrans, zachtjes gevouwen. Naast hem zijn enkele betekenisvolle voorwerpen gelegd: zijn pauselijke mijter, zijn staf en een set munten geslagen tijdens zijn pausdom. Ook bevat de kist een ‘rogito’ – een verzegeld document waarin zijn levensloop en pontificaat worden samengevat. Aan zijn vinger zit de Vissersring, traditioneel een symbool van pauselijke autoriteit. Deze ring zal na de ceremonie ritueel worden gebroken, om het einde van zijn ambt te markeren.
Geen publieke opbaring, wel persoonlijke r0uw
In tegenstelling tot eerdere pauselijke uitvaarten, waarbij het lichaam van de paus werd opgebaard op een verhoging in de Sint-Pietersbasiliek, kiest het Vaticaan ditmaal voor intimiteit. Franciscus zal vanaf woensdag wel te zien zijn in de basiliek, maar niet op een katafalk. Zijn kist staat op vloerniveau, zodat bezoekers hem op gelijke hoogte kunnen groeten. Vlakbij brandt een paaskaars – het stille symbool van geloof, licht en hoop.
Wat ook opvalt: Franciscus zal niet worden bijgezet in de traditionele pauselijke crypte onder de Sint Pieter. In plaats daarvan kiest hij voor een eenvoudiger graf in de Basiliek van Santa Maria Maggiore, een bedevaartsoord in het hart van Rome waar hij vaak te vinden was. Deze keuze bevestigt nogmaals zijn wens om een paus onder de mensen te blijven, ook na de d00d.
Wie was Massimiliano Strappetti?
De man aan wie Franciscus zijn laatste woorden richtte, Massimiliano Strappetti, is zelf geen publieke figuur. Toch speelde hij een sleutelrol in de laatste jaren van de paus. Strappetti, een ervaren verpleegkundige, werkte eerder op de intensive care van het Gemelli-ziekenhuis in Rome. Door zijn kalme aard en deskundigheid werd hij door maar liefst drie pausen vertrouwd: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en uiteindelijk Franciscus zelf. In 2022 werd hij benoemd tot persoonlijk gezondheidsadviseur van de paus.
Strappetti’s Facebookpagina is eenvoudig, gevuld met foto’s van familie en zijn favoriete voetbalclub Lazio. Geen verwijzingen naar zijn werk, geen publieke profilering. Juist die bescheidenheid maakte hem zo geliefd bij Franciscus, die zelf allergisch was voor uiterlijk vertoon. Hun band ging verder dan zorg – er was wederzijds respect en vriendschap. En dat maakt het des te betekenisvoller dat Strappetti de laatste woorden van de paus mocht horen.
Een begrafenis die zijn leven weerspiegelt
De uitvaart van paus Franciscus zal plaatsvinden op zaterdag 26 april om 10.00 uur lokale tijd. De ceremonie wordt gehouden op het Sint-Pietersplein en geleid door kardinaal Kevin Joseph Farrell, de huidige camerlengo. Tienduizenden pelgrims worden verwacht, evenals staatshoofden, geestelijken en mensen uit alle hoeken van de wereld. Toch zal het geen bombastisch afscheid worden, maar een ingetogen eerbetoon.
Tijdens de ceremonie zal de Litanie der Heiligen worden gezongen, en na afloop zal de kist worden overgebracht naar de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Daar zal Franciscus ter ruste worden gelegd – in lijn met zijn wens om begraven te worden op een plek waar hij zich thuis voelde.
Zijn laatste les: eenvoud als kracht
Tot het laatste moment bleef paus Franciscus trouw aan zijn waarden: soberheid, mededogen en dienstbaarheid. Hij gaf de voorkeur aan kleine gebaren boven grote woorden. Hij leefde dicht bij het volk, at eenvoudige maaltijden, reed in een Fiat en woonde in een eenvoudig appartement in plaats van het pauselijk paleis. Voor hem was nederigheid geen modewoord, maar een levenshouding.
Zijn begrafenis is daar een verlengstuk van. Geen luxe, geen glimmende kist, geen dure processies – alleen een man, een missie, en een diepe liefde voor de wereld die hij diende. Zijn graf mag dan bescheiden zijn, maar zijn nalatenschap is groots.
De kracht van symboliek
De kist van paus Franciscus is niet zomaar een houten doos. Het is een symbool. Een stille getuigenis van hoe iemand tot het einde toe trouw kan blijven aan zijn principes. Zijn laatste rustplaats is niet zomaar een graf. Het is een herinnering aan wat leiderschap werkelijk kan zijn: zacht, luisterend, dienend. En de voorwerpen in zijn kist – de rozenkrans, de ring, de munten – vertellen het verhaal van een paus die zijn taak met toewijding vervulde.
In een tijd van opsmuk en verdeeldheid blijft zijn nalatenschap helder: wees menselijk, wees eerlijk, wees eenvoudig. Daarmee blijft Franciscus, zelfs in de dood, een gids voor miljoenen. Niet alleen als paus, maar als mens.
Actueel
Amalia laat voor het eerst enorm litteken op arm zien en daar schrikken mensen nogal van
Prinses Amalia heeft dinsdagavond veel aandacht getrokken tijdens haar bezoek aan Duitsland. De kroonprinses was aanwezig bij de opening van de Wereldkampioenschappen paardensport in Aken en koos voor de gelegenheid voor een elegante mouwloze jurk. Daardoor was voor het eerst duidelijk het litteken zichtbaar dat ze overhield aan haar val van een paard.
De beelden van Amalia verspreidden zich al snel via sociale media. Vooral de omvang van het litteken verbaast sommige kijkers. De kroonprinses zelf lijkt er echter bijzonder ontspannen mee om te gaan en besloot het litteken zelfs van dichtbij te laten zien.
Amalia brak haar arm na val
Het litteken herinnert aan het ongeluk dat Amalia op 10 juni vorig jaar overkwam. De prinses viel tijdens het paardrijden van haar paard en brak daarbij haar arm.
De verwonding bleek dusdanig ernstig dat een operatie noodzakelijk was. Amalia werd behandeld in het UMC Utrecht, waarna een periode van herstel en revalidatie volgde.
Gelukkig verliep haar herstel voorspoedig. Niet veel later kon de prinses haar officiële activiteiten weer hervatten.
Sinds het ongeluk was het litteken echter nauwelijks zichtbaar geweest. Bij verschillende publieke optredens droeg Amalia kleding waarbij haar armen grotendeels bedekt waren. Tijdens haar bezoek aan Aken koos ze ditmaal voor een mouwloze jurk, waardoor het litteken goed te zien was.
Prinses laat litteken zelf zien
Koningshuisverslaggever Rick Evers was aanwezig bij het evenement en sprak Amalia over haar arm. Toen het litteken ter sprake kwam, reageerde de kroonprinses ontspannen.
Ze besloot haar arm te laten zien, waardoor voor het eerst goed zichtbaar werd welk spoor de operatie heeft achtergelaten.
Op de beelden is een duidelijk litteken op haar bovenarm te zien. Dat zorgde vervolgens voor verbaasde reacties op sociale media. Sommige mensen hadden niet verwacht dat de val en daaropvolgende operatie zo’n zichtbaar litteken zouden achterlaten.
Andere volgers reageren juist positief op de ontspannen manier waarop Amalia ermee omgaat. Een litteken is uiteindelijk niets ongewoons en de prinses lijkt zelf weinig behoefte te hebben om het te verbergen.
Opnieuw tussen de paarden
Dat Amalia na haar ongeluk nog altijd dol is op paarden, werd tijdens haar bezoek in Aken eveneens duidelijk.
Paardensport is al jarenlang een grote passie van de kroonprinses. Ondanks haar val heeft het ongeluk daar kennelijk weinig aan veranderd.
Tijdens haar bezoek kreeg Amalia uitgebreid de gelegenheid om rond te kijken. Ze kreeg een rondleiding over het terrein en zocht ook zelf de paarden op.
Over haar liefde voor de sport sprak ze enthousiast.
“Het is een passie die je moet hebben. Ik kan het ook niet uitleggen”, vertelde de prinses.
Dat ze na haar vervelende ervaring opnieuw zo ontspannen tussen de paarden staat, laat zien dat haar liefde voor de sport nog altijd groot is.
Veel aandacht voor Amalia in Aken
De aanwezigheid van de Nederlandse kroonprinses bleef niet onopgemerkt. Niet alleen haar litteken, maar ook haar verschijning en enthousiasme voor de paardensport zorgden voor aandacht.
Amalia verschijnt de laatste jaren steeds vaker zelfstandig tijdens publieke evenementen. Als toekomstige koningin wordt haar aanwezigheid bij internationale gelegenheden nauwlettend gevolgd.
Het bezoek aan Aken sloot bovendien perfect aan bij haar persoonlijke belangstelling voor paarden.
Waar sommige officiële verplichtingen vooral voortkomen uit haar positie binnen het Koninklijk Huis, leek Amalia zich tijdens dit evenement zichtbaar op haar gemak te voelen.
Meerdere Europese royals aanwezig
Amalia was bovendien lang niet het enige lid van een Europese koninklijke familie dat voor de Wereldkampioenschappen paardensport naar Aken was gekomen.
Ook koningin Mary en prinses Benedikte van Denemarken waren aanwezig. Vanuit Spanje kwam prinses Elena, de zus van koning Felipe, naar het evenement.
Daarnaast maakte Zara Tindall haar opwachting. Zij is de dochter van de Britse prinses Anne en heeft zelf een indrukwekkende achtergrond binnen de paardensport. Tindall kwam jarenlang op hoog niveau uit als eventingruiter en won onder meer een olympische medaille.
Het evenement vormde daarmee niet alleen een belangrijk moment voor liefhebbers van de paardensport, maar bracht tegelijkertijd verschillende Europese koninklijke families bij elkaar.
Reacties op het litteken
Toch gaat een groot gedeelte van de reacties na afloop over Amalia’s arm.
Dat heeft vooral te maken met het feit dat het litteken tot nu toe nauwelijks zichtbaar was tijdens haar publieke optredens. Sommige volgers reageren verrast op de grootte ervan.
Tegelijkertijd zijn er veel positieve geluiden. Mensen prijzen Amalia juist omdat ze kennelijk geen moeite doet om het litteken voortdurend te verbergen.
Het vormt tenslotte een zichtbaar gevolg van een ongeluk dat iedereen kan overkomen.
Voor Amalia zelf lijkt het inmiddels vooral onderdeel te zijn geworden van haar herstel. Haar bezoek aan een groot paardensportevenement maakt dat beeld misschien nog wel opvallender: ruim een jaar na haar val staat ze opnieuw enthousiast tussen de paarden.
Liefde voor paarden blijft onveranderd
Het ongeluk heeft haar passie duidelijk niet weggenomen.
Amalia heeft vaker laten blijken hoeveel plezier ze beleeft aan paardrijden. Dat ze na een gebroken arm en een operatie haar liefde voor paarden heeft behouden, bleek tijdens haar bezoek opnieuw.
Waar online vooral wordt gesproken over haar opvallende litteken, leek de prinses zelf haar aandacht vooral bij het evenement te hebben.
Met haar rondleiding, ontmoetingen en enthousiaste woorden over de paardensport maakte ze duidelijk dat de val inmiddels vooral een herinnering is.
Het litteken mag dan nog zichtbaar zijn, haar enthousiasme voor paarden is minstens zo duidelijk gebleven.