Actueel
De heilige voorwerpen in de kist van paus Franciscus
In de laatste dagen van zijn leven maakte paus Franciscus, geliefd over de hele wereld om zijn nederigheid en compassie, een keuze die zijn hele pontificaat samenvat. Zelfs in de d00d wist hij af te wijken van eeuwenoude Vaticaanse tradities – niet uit rebellie, maar uit oprechte overtuiging. Zijn begrafenis, gepland voor zaterdag 26 april op het Sint-Pietersplein, zal geen pompeus afscheid zijn. In plaats daarvan wordt het een sobere en betekenisvolle ceremonie, doordrenkt van symboliek en persoonlijke elementen die iets vertellen over de man die Jorge Mario Bergoglio was.
Een paus van het volk – tot het einde
Paus Franciscus 0verleed op maandag op 88-jarige leeftijd, na complicaties veroorzaakt door een beroerte en hartfalen. Hij had wekenlang gevochten tegen een zware longontsteking en leek zich langzaam te herstellen. Toch verslechterde zijn toestand plotseling. In zijn laatste uren sprak hij zijn dankbaarheid uit tegen zijn persoonlijke verpleger Massimiliano Strappetti – een man die hem trouw bijstond tijdens zijn zwaarste momenten. “Bedankt dat je me terug naar het plein hebt gebracht,” waren zijn laatste woorden. Een verwijzing naar de rit in de pausmobiel op Paaszondag, zijn laatste verschijning in het openbaar.
Die rit was symbolisch en spontaan. Franciscus twijfelde nog of hij het fysiek aan zou kunnen, maar wilde dicht bij de mensen zijn. Daar, tussen de gelovigen op het Sint-Pietersplein, zwaaiend naar kinderen en zegenend met een vermoeide glimlach, nam hij onbewust al afscheid. Het was typerend voor zijn hele pontificaat: dichtbij het volk, eenvoudig en vol toewijding.
Zijn laatste rustplaats: een bewuste breuk met de traditie
Wat volgde na zijn 0verlijden was allesbehalve traditioneel. Waar eerdere pausen vaak werden bijgezet in monumentale, driedubbele d00dskisten van cipreshout, lood en eiken, koos Franciscus voor eenvoud. Zijn kist is van onbewerkt hout, bekleed met een dunne laag zink – een bewuste keuze die zijn toewijding aan nederigheid onderstreept. Geen fluweel, geen gouden details. Slechts een houten doos, waarin zijn lichaam in alle rust ligt.
Op foto’s die het Vaticaan verspreidde, is te zien hoe Franciscus vredig ligt opgebaard. Hij draagt rode liturgische gewaden, symbool voor het martelaarschap van Christus. In zijn handen ligt een rozenkrans, zachtjes gevouwen. Naast hem zijn enkele betekenisvolle voorwerpen gelegd: zijn pauselijke mijter, zijn staf en een set munten geslagen tijdens zijn pausdom. Ook bevat de kist een ‘rogito’ – een verzegeld document waarin zijn levensloop en pontificaat worden samengevat. Aan zijn vinger zit de Vissersring, traditioneel een symbool van pauselijke autoriteit. Deze ring zal na de ceremonie ritueel worden gebroken, om het einde van zijn ambt te markeren.
Geen publieke opbaring, wel persoonlijke r0uw
In tegenstelling tot eerdere pauselijke uitvaarten, waarbij het lichaam van de paus werd opgebaard op een verhoging in de Sint-Pietersbasiliek, kiest het Vaticaan ditmaal voor intimiteit. Franciscus zal vanaf woensdag wel te zien zijn in de basiliek, maar niet op een katafalk. Zijn kist staat op vloerniveau, zodat bezoekers hem op gelijke hoogte kunnen groeten. Vlakbij brandt een paaskaars – het stille symbool van geloof, licht en hoop.
Wat ook opvalt: Franciscus zal niet worden bijgezet in de traditionele pauselijke crypte onder de Sint Pieter. In plaats daarvan kiest hij voor een eenvoudiger graf in de Basiliek van Santa Maria Maggiore, een bedevaartsoord in het hart van Rome waar hij vaak te vinden was. Deze keuze bevestigt nogmaals zijn wens om een paus onder de mensen te blijven, ook na de d00d.
Wie was Massimiliano Strappetti?
De man aan wie Franciscus zijn laatste woorden richtte, Massimiliano Strappetti, is zelf geen publieke figuur. Toch speelde hij een sleutelrol in de laatste jaren van de paus. Strappetti, een ervaren verpleegkundige, werkte eerder op de intensive care van het Gemelli-ziekenhuis in Rome. Door zijn kalme aard en deskundigheid werd hij door maar liefst drie pausen vertrouwd: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en uiteindelijk Franciscus zelf. In 2022 werd hij benoemd tot persoonlijk gezondheidsadviseur van de paus.
Strappetti’s Facebookpagina is eenvoudig, gevuld met foto’s van familie en zijn favoriete voetbalclub Lazio. Geen verwijzingen naar zijn werk, geen publieke profilering. Juist die bescheidenheid maakte hem zo geliefd bij Franciscus, die zelf allergisch was voor uiterlijk vertoon. Hun band ging verder dan zorg – er was wederzijds respect en vriendschap. En dat maakt het des te betekenisvoller dat Strappetti de laatste woorden van de paus mocht horen.
Een begrafenis die zijn leven weerspiegelt
De uitvaart van paus Franciscus zal plaatsvinden op zaterdag 26 april om 10.00 uur lokale tijd. De ceremonie wordt gehouden op het Sint-Pietersplein en geleid door kardinaal Kevin Joseph Farrell, de huidige camerlengo. Tienduizenden pelgrims worden verwacht, evenals staatshoofden, geestelijken en mensen uit alle hoeken van de wereld. Toch zal het geen bombastisch afscheid worden, maar een ingetogen eerbetoon.
Tijdens de ceremonie zal de Litanie der Heiligen worden gezongen, en na afloop zal de kist worden overgebracht naar de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Daar zal Franciscus ter ruste worden gelegd – in lijn met zijn wens om begraven te worden op een plek waar hij zich thuis voelde.
Zijn laatste les: eenvoud als kracht
Tot het laatste moment bleef paus Franciscus trouw aan zijn waarden: soberheid, mededogen en dienstbaarheid. Hij gaf de voorkeur aan kleine gebaren boven grote woorden. Hij leefde dicht bij het volk, at eenvoudige maaltijden, reed in een Fiat en woonde in een eenvoudig appartement in plaats van het pauselijk paleis. Voor hem was nederigheid geen modewoord, maar een levenshouding.
Zijn begrafenis is daar een verlengstuk van. Geen luxe, geen glimmende kist, geen dure processies – alleen een man, een missie, en een diepe liefde voor de wereld die hij diende. Zijn graf mag dan bescheiden zijn, maar zijn nalatenschap is groots.
De kracht van symboliek
De kist van paus Franciscus is niet zomaar een houten doos. Het is een symbool. Een stille getuigenis van hoe iemand tot het einde toe trouw kan blijven aan zijn principes. Zijn laatste rustplaats is niet zomaar een graf. Het is een herinnering aan wat leiderschap werkelijk kan zijn: zacht, luisterend, dienend. En de voorwerpen in zijn kist – de rozenkrans, de ring, de munten – vertellen het verhaal van een paus die zijn taak met toewijding vervulde.
In een tijd van opsmuk en verdeeldheid blijft zijn nalatenschap helder: wees menselijk, wees eerlijk, wees eenvoudig. Daarmee blijft Franciscus, zelfs in de dood, een gids voor miljoenen. Niet alleen als paus, maar als mens.
Actueel
Linda de Mol (61) met spoed opgenomen
Linda de Mol heeft de afgelopen dagen noodgedwongen pas op de plaats moeten maken. De populaire presentatrice en mediapersoonlijkheid is kort opgenomen geweest in het z!ekenhuis, zo onthulde entertainmentjournalist Albert Verlinde dinsdagavond in het programma RTL Tonight. Het nieuws kwam voor veel kijkers onverwacht, maar volgens Verlinde gaat het om een medische ingreep die noodzakelijk was en voorlopig grote impact heeft op Linda’s dagelijkse leven.
Opname na aanhoudende klachten
Volgens Albert Verlinde werd Linda de Mol deze week opgenomen vanwege een beknelde zenuw in haar voet. Een aandoening die misschien onschuldig klinkt, maar in de praktijk extreem pijnlijk kan zijn en het functioneren flink kan beperken. “Ik had toevallig over iets anders contact met Linda,” vertelde Verlinde openhartig aan tafel bij RTL Tonight. “En toen bleek dat ze gisteren in het z!ekenhuis heeft gelegen. Ze had een beknelde zenuw in haar voet en daar is ze aan geholpen.”
De ingreep was volgens Verlinde geen kleine routinehandeling. “Het schijnt heel pijnlijk te zijn,” voegde hij eraan toe. Hoewel de operatie zelf relatief kort duurde, bleek het hersteltraject allesbehalve licht.
‘Half duf van de narcose’
Verlinde hield ook contact met Linda na de ingreep en deelde enkele persoonlijke details over hoe zij zich voelde. “Toen ik haar een bericht stuurde, zei ze: ‘Ik ben half duf van de narcose’,” vertelde hij. “Het was echt een pittige ingreep.”
De presentatrice mocht na de operatie weer naar huis, maar daarmee was de kous niet af. Integendeel: het echte herstel moest toen pas beginnen. “Eigenlijk is het een ingreep van een kwartier,” legde Verlinde uit, “maar ze moet twee weken lang op de bank met haar been omhoog liggen. Ze mag helemaal niks doen.”
Gedwongen rust voor een workaholic
Voor iemand als Linda de Mol, die bekendstaat als extreem gedreven en altijd bezig, is zo’n periode van verplichte rust geen vanzelfsprekendheid. Jarenlang combineerde ze televisie, productie, schrijven en creatieve projecten moeiteloos, vaak meerdere tegelijk. Dat ze nu letterlijk moet stilzitten, is dan ook een flinke omschakeling.
Verlinde kon het niet laten er een luchtige opmerking over te maken. “Toen zei ik tegen haar: ‘O, dan ga je lekker bingen natuurlijk.’” Maar wie Linda een beetje kent, weet dat stilzitten en series kijken niet per se haar eerste instinct is.
Linda blijft creatief, zelfs op de bank
Volgens Verlinde was Linda daar zelf ook heel duidelijk over. “Ze zei: ‘Nee, ik ga allerlei editorials voor de LINDA schrijven en een paar scripts voor Gooische Vrouwen lezen.’” Zelfs met haar been omhoog en herstellende van een operatie blijft Linda dus creatief actief, zij het noodgedwongen in een rustiger tempo.
Dat typeert haar. Linda de Mol heeft door de jaren heen laten zien dat ze moeilijk kan stilzitten. Ideeën, teksten en plannen blijven bij haar altijd stromen, ongeacht de omstandigheden. Voor haar lijkt rust vooral een andere vorm van werken te betekenen.
Voorlopig niet aan het werk op tv
Hoewel Linda mentaal en creatief actief blijft, is werken voor de camera voorlopig uitgesloten. De presentatrice is de afgelopen tijd volop te zien geweest in programma’s als Miljoenenjacht en het nieuwe spelprogramma Postcode Loterij In de Ring. Dat laatste programma ging onlangs van start en trok direct veel aandacht.
Gelukkig voor de kijkers en de zender zijn alle afleveringen van In de Ring al opgenomen. “Alle shows van het programma In de Ring zijn opgenomen,” benadrukte Verlinde. “Dus ze kán met haar been omhoog.” Dat betekent dat haar afwezigheid voorlopig geen gevolgen heeft voor de programmering.
Pijnlijk herstel, maar goede zorg
Hoewel Linda thuis is en wordt omringd door haar gezin, is het herstel geen pretje. Verlinde benadrukte meerdere keren dat de pijn aanzienlijk is. “Het schijnt heel pijnlijk te zijn,” zei hij nogmaals. Toch lijkt Linda zich erdoorheen te slaan, mede dankzij de steun van haar naasten.
“Ze wordt heel lief door man en kinderen verzorgd,” vertelde Verlinde. Dat beeld past bij hoe Linda zelf vaak spreekt over haar gezin: als een veilige basis waar ze op terugvalt, zeker in momenten dat het even tegenzit.
Een reminder dat ook Linda grenzen heeft
Het nieuws over Linda’s z!ekenhuisopname maakt opnieuw duidelijk dat ook iemand met haar energie, discipline en werkethiek niet onkwetsbaar is. De afgelopen jaren heeft ze zichzelf vaak opnieuw uitgevonden: na een bewuste mediapauze keerde ze sterk terug op televisie, lanceerde nieuwe programma’s en bleef ze het gezicht van haar eigen mediamerk.
Juist daarom komt zo’n gedwongen pauze hard binnen. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Twee weken verplicht rust houden is voor veel mensen al lastig, maar voor iemand die gewend is de touwtjes strak in handen te houden, is het extra confronterend.
Fans reageren bezorgd maar steunend
Na de onthulling van Verlinde stroomden de reacties op sociale media binnen. Veel fans wensten Linda beterschap en benadrukten dat gezondheid altijd voorop moet staan. Anderen spraken hun bewondering uit voor haar werkethiek, maar hoopten tegelijk dat ze nu écht de tijd neemt om te herstellen.
“Doe rustig aan, Linda,” schrijft een fan. “De tv kan wel even zonder je.” Een ander merkt op: “Zelfs met haar been omhoog blijft ze werken. Dat zegt alles over haar.”
Geen paniek, wel voorzichtigheid
Hoewel een z!ekenhuisopname altijd even schrikken is, lijkt er geen sprake van iets levensbedreigends. Het gaat om een medische ingreep met een duidelijk herstelplan. Toch onderstrepen artsen bij dit soort klachten vaak het belang van rust en het strikt opvolgen van adviezen, om blijvende problemen te voorkomen.
Voor Linda betekent dat: twee weken op de bank, been omhoog, geen opnames, geen studio’s, geen lange draaidagen. Een zeldzaam moment van gedwongen vertraging.
Vooruitkijken naar herstel
Voorlopig richt Linda de Mol zich dus op herstel, schrijven en lezen. Achter de schermen blijven haar projecten doorgaan, maar zijzelf neemt – al is het tegen haar natuur in – even gas terug. Of zoals Verlinde het samenvatte: “Ze kán nu even niet anders.”
Wanneer Linda weer volledig aan het werk kan, is nog niet bekend. Dat zal afhangen van hoe haar voet herstelt en hoe snel de pijn afneemt. Tot die tijd lijkt één ding zeker: zelfs vanaf de bank blijft Linda de Mol Linda de Mol – creatief, betrokken en altijd vooruitdenkend, maar dit keer met haar gezondheid op de eerste plaats.