Actueel
De heilige voorwerpen in de kist van paus Franciscus
In de laatste dagen van zijn leven maakte paus Franciscus, geliefd over de hele wereld om zijn nederigheid en compassie, een keuze die zijn hele pontificaat samenvat. Zelfs in de d00d wist hij af te wijken van eeuwenoude Vaticaanse tradities – niet uit rebellie, maar uit oprechte overtuiging. Zijn begrafenis, gepland voor zaterdag 26 april op het Sint-Pietersplein, zal geen pompeus afscheid zijn. In plaats daarvan wordt het een sobere en betekenisvolle ceremonie, doordrenkt van symboliek en persoonlijke elementen die iets vertellen over de man die Jorge Mario Bergoglio was.
Een paus van het volk – tot het einde
Paus Franciscus 0verleed op maandag op 88-jarige leeftijd, na complicaties veroorzaakt door een beroerte en hartfalen. Hij had wekenlang gevochten tegen een zware longontsteking en leek zich langzaam te herstellen. Toch verslechterde zijn toestand plotseling. In zijn laatste uren sprak hij zijn dankbaarheid uit tegen zijn persoonlijke verpleger Massimiliano Strappetti – een man die hem trouw bijstond tijdens zijn zwaarste momenten. “Bedankt dat je me terug naar het plein hebt gebracht,” waren zijn laatste woorden. Een verwijzing naar de rit in de pausmobiel op Paaszondag, zijn laatste verschijning in het openbaar.
Die rit was symbolisch en spontaan. Franciscus twijfelde nog of hij het fysiek aan zou kunnen, maar wilde dicht bij de mensen zijn. Daar, tussen de gelovigen op het Sint-Pietersplein, zwaaiend naar kinderen en zegenend met een vermoeide glimlach, nam hij onbewust al afscheid. Het was typerend voor zijn hele pontificaat: dichtbij het volk, eenvoudig en vol toewijding.
Zijn laatste rustplaats: een bewuste breuk met de traditie
Wat volgde na zijn 0verlijden was allesbehalve traditioneel. Waar eerdere pausen vaak werden bijgezet in monumentale, driedubbele d00dskisten van cipreshout, lood en eiken, koos Franciscus voor eenvoud. Zijn kist is van onbewerkt hout, bekleed met een dunne laag zink – een bewuste keuze die zijn toewijding aan nederigheid onderstreept. Geen fluweel, geen gouden details. Slechts een houten doos, waarin zijn lichaam in alle rust ligt.
Op foto’s die het Vaticaan verspreidde, is te zien hoe Franciscus vredig ligt opgebaard. Hij draagt rode liturgische gewaden, symbool voor het martelaarschap van Christus. In zijn handen ligt een rozenkrans, zachtjes gevouwen. Naast hem zijn enkele betekenisvolle voorwerpen gelegd: zijn pauselijke mijter, zijn staf en een set munten geslagen tijdens zijn pausdom. Ook bevat de kist een ‘rogito’ – een verzegeld document waarin zijn levensloop en pontificaat worden samengevat. Aan zijn vinger zit de Vissersring, traditioneel een symbool van pauselijke autoriteit. Deze ring zal na de ceremonie ritueel worden gebroken, om het einde van zijn ambt te markeren.
Geen publieke opbaring, wel persoonlijke r0uw
In tegenstelling tot eerdere pauselijke uitvaarten, waarbij het lichaam van de paus werd opgebaard op een verhoging in de Sint-Pietersbasiliek, kiest het Vaticaan ditmaal voor intimiteit. Franciscus zal vanaf woensdag wel te zien zijn in de basiliek, maar niet op een katafalk. Zijn kist staat op vloerniveau, zodat bezoekers hem op gelijke hoogte kunnen groeten. Vlakbij brandt een paaskaars – het stille symbool van geloof, licht en hoop.
Wat ook opvalt: Franciscus zal niet worden bijgezet in de traditionele pauselijke crypte onder de Sint Pieter. In plaats daarvan kiest hij voor een eenvoudiger graf in de Basiliek van Santa Maria Maggiore, een bedevaartsoord in het hart van Rome waar hij vaak te vinden was. Deze keuze bevestigt nogmaals zijn wens om een paus onder de mensen te blijven, ook na de d00d.
Wie was Massimiliano Strappetti?
De man aan wie Franciscus zijn laatste woorden richtte, Massimiliano Strappetti, is zelf geen publieke figuur. Toch speelde hij een sleutelrol in de laatste jaren van de paus. Strappetti, een ervaren verpleegkundige, werkte eerder op de intensive care van het Gemelli-ziekenhuis in Rome. Door zijn kalme aard en deskundigheid werd hij door maar liefst drie pausen vertrouwd: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en uiteindelijk Franciscus zelf. In 2022 werd hij benoemd tot persoonlijk gezondheidsadviseur van de paus.
Strappetti’s Facebookpagina is eenvoudig, gevuld met foto’s van familie en zijn favoriete voetbalclub Lazio. Geen verwijzingen naar zijn werk, geen publieke profilering. Juist die bescheidenheid maakte hem zo geliefd bij Franciscus, die zelf allergisch was voor uiterlijk vertoon. Hun band ging verder dan zorg – er was wederzijds respect en vriendschap. En dat maakt het des te betekenisvoller dat Strappetti de laatste woorden van de paus mocht horen.
Een begrafenis die zijn leven weerspiegelt
De uitvaart van paus Franciscus zal plaatsvinden op zaterdag 26 april om 10.00 uur lokale tijd. De ceremonie wordt gehouden op het Sint-Pietersplein en geleid door kardinaal Kevin Joseph Farrell, de huidige camerlengo. Tienduizenden pelgrims worden verwacht, evenals staatshoofden, geestelijken en mensen uit alle hoeken van de wereld. Toch zal het geen bombastisch afscheid worden, maar een ingetogen eerbetoon.
Tijdens de ceremonie zal de Litanie der Heiligen worden gezongen, en na afloop zal de kist worden overgebracht naar de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Daar zal Franciscus ter ruste worden gelegd – in lijn met zijn wens om begraven te worden op een plek waar hij zich thuis voelde.
Zijn laatste les: eenvoud als kracht
Tot het laatste moment bleef paus Franciscus trouw aan zijn waarden: soberheid, mededogen en dienstbaarheid. Hij gaf de voorkeur aan kleine gebaren boven grote woorden. Hij leefde dicht bij het volk, at eenvoudige maaltijden, reed in een Fiat en woonde in een eenvoudig appartement in plaats van het pauselijk paleis. Voor hem was nederigheid geen modewoord, maar een levenshouding.
Zijn begrafenis is daar een verlengstuk van. Geen luxe, geen glimmende kist, geen dure processies – alleen een man, een missie, en een diepe liefde voor de wereld die hij diende. Zijn graf mag dan bescheiden zijn, maar zijn nalatenschap is groots.
De kracht van symboliek
De kist van paus Franciscus is niet zomaar een houten doos. Het is een symbool. Een stille getuigenis van hoe iemand tot het einde toe trouw kan blijven aan zijn principes. Zijn laatste rustplaats is niet zomaar een graf. Het is een herinnering aan wat leiderschap werkelijk kan zijn: zacht, luisterend, dienend. En de voorwerpen in zijn kist – de rozenkrans, de ring, de munten – vertellen het verhaal van een paus die zijn taak met toewijding vervulde.
In een tijd van opsmuk en verdeeldheid blijft zijn nalatenschap helder: wees menselijk, wees eerlijk, wees eenvoudig. Daarmee blijft Franciscus, zelfs in de dood, een gids voor miljoenen. Niet alleen als paus, maar als mens.
Actueel
Schokkend nieuws over gezondheid van prinses Amalia (22)
Prinses Amalia herstelde begin 2025 van een ernstig paardrijongeval waarbij zij haar bovenarm brak. Hoewel destijds vooral aandacht uitging naar de operatie en haar herstel, stelt royaltyjournalist Rick Evers dat de gevolgen volgens hem veel ernstiger hadden kunnen zijn.
In een interview met Weekend blikt Evers terug op het ongeval en noemt hij het een gebeurtenis die het leven van de Prinses van Oranje ingrijpend had kunnen veranderen. Ondanks alles stapte Amalia na haar herstel opnieuw in het zadel, iets waarvoor de royaltykenner veel bewondering heeft.
Ernstig ongeluk tijdens paardrijden
Op 10 januari 2025 raakte prinses Amalia gewond tijdens het paardrijden.
Bij een val van haar paard brak de toen 21-jarige prinses haar bovenarm. Kort na het ongeluk werd zij geopereerd in het ziekenhuis. Daarna volgde een periode van herstel, waarin zij enige tijd haar arm in het gips moest houden.
Het Koninklijk Huis maakte destijds bekend dat de operatie succesvol was verlopen en dat Amalia zich volledig zou richten op haar revalidatie.
Hoewel het letsel aanzienlijk was, verliep haar herstel uiteindelijk voorspoedig.
“Het had veel erger kunnen aflopen”
Volgens royaltyjournalist Rick Evers blijkt achteraf dat het ongeval nog ernstiger had kunnen eindigen.
In Weekend vertelt hij dat de val volgens zijn informatie grote gevolgen had kunnen hebben als de prinses iets anders terecht was gekomen.
Evers stelt dat Amalia bij de val ook haar nek had kunnen breken. Daarmee benadrukt hij hoe klein de marge soms is bij paardrijongevallen.
Zijn uitspraken zijn gebaseerd op zijn eigen analyse van het incident en vormen geen nieuwe officiële mededeling van het Koninklijk Huis.
Paardrijden blijft belangrijke hobby
Ondanks het ongeval heeft Amalia haar passie voor paarden niet opgegeven.
Paardrijden speelt al jarenlang een belangrijke rol in haar leven. De prinses werd van jongs af aan regelmatig te paard gezien en deelt die interesse met meerdere leden van de koninklijke familie.
Volgens Evers maakt juist dat haar keuze om weer op een paard te stappen indruk.
Veel mensen zouden na een dergelijke ervaring mogelijk besluiten om de sport voorgoed achter zich te laten.
Bewondering voor haar keuze
Rick Evers spreekt in het interview zijn waardering uit voor de manier waarop Amalia met het incident is omgegaan.
Volgens hem is het begrijpelijk dat iemand na een ernstige val besluit geen risico meer te nemen.
Hij vergelijkt het met mensen die na een ongeluk tijdens het skiën of motorrijden ervoor kiezen die hobby nooit meer uit te oefenen.
In het geval van de prinses gebeurde dat niet.
Na haar herstel koos zij ervoor om het paardrijden weer op te pakken, ondanks de risico’s die bij de sport horen.
Volgens Evers laat dat zien dat zij zich niet laat leiden door angst.
Risico’s van de paardensport
Paardrijden behoort tot de sporten waarbij ernstige blessures kunnen voorkomen.
Zelfs ervaren ruiters kunnen onverwacht ten val komen wanneer een paard schrikt, uitglijdt of plotseling een andere beweging maakt.
Daarom dragen ruiters tijdens trainingen en wedstrijden doorgaans beschermende kleding, zoals een veiligheidshelm en soms ook een bodyprotector.
Ondanks die voorzorgsmaatregelen blijven ongelukken helaas niet altijd te voorkomen.
Herstel verliep succesvol
Na de operatie werkte Amalia stap voor stap aan haar herstel.
Tijdens die periode werden enkele officiële verplichtingen aangepast, zodat zij voldoende tijd kreeg om volledig te revalideren.
Later verscheen de prinses weer bij verschillende publieke activiteiten, waarbij zichtbaar was dat zij haar werkzaamheden geleidelijk hervatte.
Inmiddels vervult zij opnieuw haar publieke taken en lijkt het ongeluk geen blijvende invloed te hebben gehad op haar officiële agenda.
Grote belangstelling voor de prinses
De gezondheid van prinses Amalia krijgt traditioneel veel aandacht.
Als troonopvolgster staat zij volop in de belangstelling en worden ontwikkelingen rondom haar studie, werkzaamheden en privéleven nauwlettend gevolgd.
Ook het paardrijongeval leidde destijds tot veel reacties van mensen die haar een voorspoedig herstel wensten.
Toen bekend werd dat de operatie succesvol was verlopen, stroomden vanuit binnen- en buitenland steunbetuigingen binnen.
Terug in het zadel
Volgens Rick Evers laat Amalia met haar terugkeer in de paardensport zien dat zij zich niet laat ontmoedigen door een ingrijpende ervaring.
Hoewel het ongeluk volgens hem veel ernstiger had kunnen aflopen, koos de prinses ervoor om haar hobby niet op te geven.
Daarmee toont zij volgens de royaltyjournalist veerkracht en doorzettingsvermogen.
Het Koninklijk Huis heeft zich na het herstel niet verder uitgelaten over het ongeval of over de omstandigheden ervan. Wel is duidelijk dat prinses Amalia haar werkzaamheden inmiddels volledig heeft hervat en haar liefde voor paarden is blijven behouden, ondanks een ongeluk dat volgens Evers grote gevolgen had kunnen hebben.