Actueel
De heilige voorwerpen in de kist van paus Franciscus
In de laatste dagen van zijn leven maakte paus Franciscus, geliefd over de hele wereld om zijn nederigheid en compassie, een keuze die zijn hele pontificaat samenvat. Zelfs in de d00d wist hij af te wijken van eeuwenoude Vaticaanse tradities – niet uit rebellie, maar uit oprechte overtuiging. Zijn begrafenis, gepland voor zaterdag 26 april op het Sint-Pietersplein, zal geen pompeus afscheid zijn. In plaats daarvan wordt het een sobere en betekenisvolle ceremonie, doordrenkt van symboliek en persoonlijke elementen die iets vertellen over de man die Jorge Mario Bergoglio was.
Een paus van het volk – tot het einde
Paus Franciscus 0verleed op maandag op 88-jarige leeftijd, na complicaties veroorzaakt door een beroerte en hartfalen. Hij had wekenlang gevochten tegen een zware longontsteking en leek zich langzaam te herstellen. Toch verslechterde zijn toestand plotseling. In zijn laatste uren sprak hij zijn dankbaarheid uit tegen zijn persoonlijke verpleger Massimiliano Strappetti – een man die hem trouw bijstond tijdens zijn zwaarste momenten. “Bedankt dat je me terug naar het plein hebt gebracht,” waren zijn laatste woorden. Een verwijzing naar de rit in de pausmobiel op Paaszondag, zijn laatste verschijning in het openbaar.
Die rit was symbolisch en spontaan. Franciscus twijfelde nog of hij het fysiek aan zou kunnen, maar wilde dicht bij de mensen zijn. Daar, tussen de gelovigen op het Sint-Pietersplein, zwaaiend naar kinderen en zegenend met een vermoeide glimlach, nam hij onbewust al afscheid. Het was typerend voor zijn hele pontificaat: dichtbij het volk, eenvoudig en vol toewijding.
Zijn laatste rustplaats: een bewuste breuk met de traditie
Wat volgde na zijn 0verlijden was allesbehalve traditioneel. Waar eerdere pausen vaak werden bijgezet in monumentale, driedubbele d00dskisten van cipreshout, lood en eiken, koos Franciscus voor eenvoud. Zijn kist is van onbewerkt hout, bekleed met een dunne laag zink – een bewuste keuze die zijn toewijding aan nederigheid onderstreept. Geen fluweel, geen gouden details. Slechts een houten doos, waarin zijn lichaam in alle rust ligt.
Op foto’s die het Vaticaan verspreidde, is te zien hoe Franciscus vredig ligt opgebaard. Hij draagt rode liturgische gewaden, symbool voor het martelaarschap van Christus. In zijn handen ligt een rozenkrans, zachtjes gevouwen. Naast hem zijn enkele betekenisvolle voorwerpen gelegd: zijn pauselijke mijter, zijn staf en een set munten geslagen tijdens zijn pausdom. Ook bevat de kist een ‘rogito’ – een verzegeld document waarin zijn levensloop en pontificaat worden samengevat. Aan zijn vinger zit de Vissersring, traditioneel een symbool van pauselijke autoriteit. Deze ring zal na de ceremonie ritueel worden gebroken, om het einde van zijn ambt te markeren.
Geen publieke opbaring, wel persoonlijke r0uw
In tegenstelling tot eerdere pauselijke uitvaarten, waarbij het lichaam van de paus werd opgebaard op een verhoging in de Sint-Pietersbasiliek, kiest het Vaticaan ditmaal voor intimiteit. Franciscus zal vanaf woensdag wel te zien zijn in de basiliek, maar niet op een katafalk. Zijn kist staat op vloerniveau, zodat bezoekers hem op gelijke hoogte kunnen groeten. Vlakbij brandt een paaskaars – het stille symbool van geloof, licht en hoop.
Wat ook opvalt: Franciscus zal niet worden bijgezet in de traditionele pauselijke crypte onder de Sint Pieter. In plaats daarvan kiest hij voor een eenvoudiger graf in de Basiliek van Santa Maria Maggiore, een bedevaartsoord in het hart van Rome waar hij vaak te vinden was. Deze keuze bevestigt nogmaals zijn wens om een paus onder de mensen te blijven, ook na de d00d.
Wie was Massimiliano Strappetti?
De man aan wie Franciscus zijn laatste woorden richtte, Massimiliano Strappetti, is zelf geen publieke figuur. Toch speelde hij een sleutelrol in de laatste jaren van de paus. Strappetti, een ervaren verpleegkundige, werkte eerder op de intensive care van het Gemelli-ziekenhuis in Rome. Door zijn kalme aard en deskundigheid werd hij door maar liefst drie pausen vertrouwd: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en uiteindelijk Franciscus zelf. In 2022 werd hij benoemd tot persoonlijk gezondheidsadviseur van de paus.
Strappetti’s Facebookpagina is eenvoudig, gevuld met foto’s van familie en zijn favoriete voetbalclub Lazio. Geen verwijzingen naar zijn werk, geen publieke profilering. Juist die bescheidenheid maakte hem zo geliefd bij Franciscus, die zelf allergisch was voor uiterlijk vertoon. Hun band ging verder dan zorg – er was wederzijds respect en vriendschap. En dat maakt het des te betekenisvoller dat Strappetti de laatste woorden van de paus mocht horen.
Een begrafenis die zijn leven weerspiegelt
De uitvaart van paus Franciscus zal plaatsvinden op zaterdag 26 april om 10.00 uur lokale tijd. De ceremonie wordt gehouden op het Sint-Pietersplein en geleid door kardinaal Kevin Joseph Farrell, de huidige camerlengo. Tienduizenden pelgrims worden verwacht, evenals staatshoofden, geestelijken en mensen uit alle hoeken van de wereld. Toch zal het geen bombastisch afscheid worden, maar een ingetogen eerbetoon.
Tijdens de ceremonie zal de Litanie der Heiligen worden gezongen, en na afloop zal de kist worden overgebracht naar de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Daar zal Franciscus ter ruste worden gelegd – in lijn met zijn wens om begraven te worden op een plek waar hij zich thuis voelde.
Zijn laatste les: eenvoud als kracht
Tot het laatste moment bleef paus Franciscus trouw aan zijn waarden: soberheid, mededogen en dienstbaarheid. Hij gaf de voorkeur aan kleine gebaren boven grote woorden. Hij leefde dicht bij het volk, at eenvoudige maaltijden, reed in een Fiat en woonde in een eenvoudig appartement in plaats van het pauselijk paleis. Voor hem was nederigheid geen modewoord, maar een levenshouding.
Zijn begrafenis is daar een verlengstuk van. Geen luxe, geen glimmende kist, geen dure processies – alleen een man, een missie, en een diepe liefde voor de wereld die hij diende. Zijn graf mag dan bescheiden zijn, maar zijn nalatenschap is groots.
De kracht van symboliek
De kist van paus Franciscus is niet zomaar een houten doos. Het is een symbool. Een stille getuigenis van hoe iemand tot het einde toe trouw kan blijven aan zijn principes. Zijn laatste rustplaats is niet zomaar een graf. Het is een herinnering aan wat leiderschap werkelijk kan zijn: zacht, luisterend, dienend. En de voorwerpen in zijn kist – de rozenkrans, de ring, de munten – vertellen het verhaal van een paus die zijn taak met toewijding vervulde.
In een tijd van opsmuk en verdeeldheid blijft zijn nalatenschap helder: wees menselijk, wees eerlijk, wees eenvoudig. Daarmee blijft Franciscus, zelfs in de dood, een gids voor miljoenen. Niet alleen als paus, maar als mens.
Actueel
Vreselijk nieuws voor Rob Jetten: ”Een enorme klap!”
D66 verliest terrein in peilingen: vertrouwen in kabinet onder druk
De politieke verhoudingen in Nederland lijken opnieuw te verschuiven. Waar partijen na verkiezingen vaak profiteren van een periode van vertrouwen en stabiliteit, laat de huidige situatie een ander beeld zien. Met name Democraten 66, beter bekend als D66, ziet zijn positie in de peilingen snel veranderen. Uit recent onderzoek van EenVandaag blijkt dat de partij in korte tijd aanzienlijk terrein heeft verloren.
Daling in zetels zet toon voor politieke onzekerheid
Volgens de nieuwste peiling zou D66 momenteel nog slechts 17 zetels behalen als er nu verkiezingen zouden plaatsvinden. Dat is een fors verschil met de 31 zetels die de partij kort na de verkiezingen nog wist te noteren in digitale peilingen. Deze daling betekent bijna een halvering van de steun in relatief korte tijd.
De cijfers zijn gebaseerd op een uitgebreide enquête onder ruim 21.000 leden van het Opiniepanel van EenVandaag. Daarmee geeft het onderzoek een breed beeld van hoe Nederlanders momenteel naar het kabinet en de betrokken partijen kijken.
Afname van vertrouwen in het kabinet
Niet alleen de zetelaantallen staan onder druk, ook het vertrouwen in het kabinet neemt zichtbaar af. In februari en maart gaf nog ongeveer 30 procent van de ondervraagden aan vertrouwen te hebben in het kabinet onder leiding van Rob Jetten. Inmiddels is dat percentage gedaald naar 26 procent.
Hoewel het verschil op het eerste gezicht beperkt lijkt, wijst deze daling op een duidelijke trend. Het vertrouwen neemt geleidelijk af, wat kan wijzen op groeiende zorgen onder kiezers over de prestaties en koers van de regering.
Ook coalitiepartners verliezen steun
D66 staat niet alleen in deze ontwikkeling. Ook andere coalitiepartijen, zoals Christen-Democratisch Appèl en Volkspartij voor Vrijheid en Democratie, zien hun steun teruglopen.
Binnen de achterban van het CDA spreekt nog 57 procent vertrouwen uit in het kabinet. Bij de VVD ligt dat percentage aanzienlijk lager: slechts 31 procent van de eigen kiezers geeft nog aan vertrouwen te hebben in de huidige koers.
Opvallend is dat D66-kiezers zelf nog relatief positief blijven. Ongeveer 74 procent van hen steunt het kabinet nog. Toch is ook daar een lichte daling zichtbaar, aangezien dit percentage een maand eerder nog op 81 procent lag.
Minderheidskabinet zorgt voor uitdagingen
Een belangrijke factor die door respondenten wordt genoemd, is de politieke constructie van het kabinet. Omdat het gaat om een minderheidskabinet, is er voortdurend steun nodig van oppositiepartijen om plannen door te voeren.
Veel kiezers ervaren dit als een rem op de slagkracht van de regering. Besluiten kosten meer tijd en vereisen complexe onderhandelingen, wat het beeld kan versterken dat er weinig vooruitgang wordt geboekt.
Deze dynamiek speelt al sinds het begin van de kabinetsperiode en lijkt steeds duidelijker zichtbaar te worden in de publieke opinie.
Twijfels over aanpak van belangrijke thema’s
Naast de politieke structuur spelen ook inhoudelijke thema’s een grote rol in het afnemende vertrouwen. Kiezers geven aan weinig vertrouwen te hebben in de manier waarop het kabinet omgaat met belangrijke vraagstukken.
Zo is er scepsis over het vermogen van het kabinet om grip te krijgen op migratie. Slechts 12 procent van de ondervraagden denkt dat het aantal asielzoekers onder leiding van Rob Jetten aanzienlijk zal afnemen.
Ook op andere dossiers, zoals de woningmarkt, energieprijzen en de capaciteit van het stroomnet, zijn de verwachtingen laag. Veel mensen hebben het gevoel dat deze problemen complex zijn en niet snel opgelost zullen worden.
Lichtpuntje: vertrouwen in overheidsfinanciën
Er is echter ook een gebied waarop het kabinet nog enig vertrouwen geniet. Een kleine meerderheid van 56 procent van de ondervraagden heeft vertrouwen in het beheer van de overheidsfinanciën.
Dit wordt gezien als een relatief stabiel onderdeel van het beleid, al is ook hier het vertrouwen niet overweldigend groot. Het laat zien dat kiezers onderscheid maken tussen verschillende beleidsterreinen.
Nieuwe krachtsverhoudingen in de peilingen
De verschuivingen in de peilingen beperken zich niet tot de coalitiepartijen. Ook andere partijen profiteren van de veranderende politieke dynamiek.
Zo blijft Partij voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling volgens de peiling stabiel op 24 zetels. Daarmee is deze partij momenteel de grootste in de peilingen.
De Partij voor de Vrijheid volgt als tweede met 20 zetels. Daaronder bevindt zich een groep van middelgrote partijen die dicht bij elkaar liggen in zetelaantal. Dit wijst op een versnipperd politiek landschap waarin meerdere partijen een belangrijke rol spelen.
Versnippering maakt coalitievorming complexer
De huidige peilingen laten zien dat het politieke landschap steeds gefragmenteerder wordt. Waar vroeger enkele grote partijen het toneel domineerden, is er nu sprake van een bredere spreiding van zetels.
Dit kan gevolgen hebben voor toekomstige coalitievormingen. Met meer partijen die vergelijkbare aantallen zetels behalen, wordt het lastiger om stabiele meerderheden te vormen. Dat kan leiden tot langere onderhandelingen en complexere samenwerkingen.
Publieke verwachtingen en politieke realiteit
De ontwikkelingen in de peilingen laten zien dat er een verschil bestaat tussen verwachtingen en realiteit. Kiezers hopen vaak op snelle oplossingen voor maatschappelijke vraagstukken, terwijl politieke processen tijd kosten.
Wanneer resultaten uitblijven of minder zichtbaar zijn, kan dat leiden tot teleurstelling. Dit lijkt momenteel een rol te spelen in de afname van vertrouwen in het kabinet.
Tegelijkertijd is het belangrijk om te erkennen dat veel van de genoemde problemen – zoals woningtekorten en energievraagstukken – structureel en complex zijn. Oplossingen vereisen vaak langdurige inzet en samenwerking tussen verschillende partijen.
Vooruitblik: herstel of verdere daling?
De komende periode zal bepalend zijn voor de positie van D66 en de andere coalitiepartijen. Het kabinet heeft aangekondigd met nieuwe plannen te komen, onder andere op het gebied van migratie en economie.
Of deze plannen het vertrouwen van kiezers kunnen herstellen, is nog onzeker. Veel zal afhangen van de mate waarin het kabinet erin slaagt om concrete resultaten te laten zien en duidelijk te communiceren over zijn koers.
Voor D66 betekent dit dat de partij zich mogelijk opnieuw moet profileren en duidelijk moet maken waar zij voor staat binnen het kabinet.
Conclusie: politieke dynamiek blijft in beweging
De recente peiling van EenVandaag onderstreept hoe snel politieke verhoudingen kunnen veranderen. D66 ziet zijn steun afnemen, terwijl ook andere coalitiepartijen terrein verliezen.
Tegelijkertijd ontstaan er nieuwe machtsverhoudingen, met partijen die profiteren van de onvrede onder kiezers. Dit alles wijst op een dynamisch politiek landschap waarin vertrouwen, prestaties en communicatie een cruciale rol spelen.
Voor kiezers blijft het afwachten hoe de situatie zich verder ontwikkelt. Eén ding is zeker: de komende maanden zullen bepalend zijn voor de richting van de Nederlandse politiek.