Actueel
De heilige voorwerpen in de kist van paus Franciscus
In de laatste dagen van zijn leven maakte paus Franciscus, geliefd over de hele wereld om zijn nederigheid en compassie, een keuze die zijn hele pontificaat samenvat. Zelfs in de d00d wist hij af te wijken van eeuwenoude Vaticaanse tradities – niet uit rebellie, maar uit oprechte overtuiging. Zijn begrafenis, gepland voor zaterdag 26 april op het Sint-Pietersplein, zal geen pompeus afscheid zijn. In plaats daarvan wordt het een sobere en betekenisvolle ceremonie, doordrenkt van symboliek en persoonlijke elementen die iets vertellen over de man die Jorge Mario Bergoglio was.
Een paus van het volk – tot het einde
Paus Franciscus 0verleed op maandag op 88-jarige leeftijd, na complicaties veroorzaakt door een beroerte en hartfalen. Hij had wekenlang gevochten tegen een zware longontsteking en leek zich langzaam te herstellen. Toch verslechterde zijn toestand plotseling. In zijn laatste uren sprak hij zijn dankbaarheid uit tegen zijn persoonlijke verpleger Massimiliano Strappetti – een man die hem trouw bijstond tijdens zijn zwaarste momenten. “Bedankt dat je me terug naar het plein hebt gebracht,” waren zijn laatste woorden. Een verwijzing naar de rit in de pausmobiel op Paaszondag, zijn laatste verschijning in het openbaar.
Die rit was symbolisch en spontaan. Franciscus twijfelde nog of hij het fysiek aan zou kunnen, maar wilde dicht bij de mensen zijn. Daar, tussen de gelovigen op het Sint-Pietersplein, zwaaiend naar kinderen en zegenend met een vermoeide glimlach, nam hij onbewust al afscheid. Het was typerend voor zijn hele pontificaat: dichtbij het volk, eenvoudig en vol toewijding.
Zijn laatste rustplaats: een bewuste breuk met de traditie
Wat volgde na zijn 0verlijden was allesbehalve traditioneel. Waar eerdere pausen vaak werden bijgezet in monumentale, driedubbele d00dskisten van cipreshout, lood en eiken, koos Franciscus voor eenvoud. Zijn kist is van onbewerkt hout, bekleed met een dunne laag zink – een bewuste keuze die zijn toewijding aan nederigheid onderstreept. Geen fluweel, geen gouden details. Slechts een houten doos, waarin zijn lichaam in alle rust ligt.
Op foto’s die het Vaticaan verspreidde, is te zien hoe Franciscus vredig ligt opgebaard. Hij draagt rode liturgische gewaden, symbool voor het martelaarschap van Christus. In zijn handen ligt een rozenkrans, zachtjes gevouwen. Naast hem zijn enkele betekenisvolle voorwerpen gelegd: zijn pauselijke mijter, zijn staf en een set munten geslagen tijdens zijn pausdom. Ook bevat de kist een ‘rogito’ – een verzegeld document waarin zijn levensloop en pontificaat worden samengevat. Aan zijn vinger zit de Vissersring, traditioneel een symbool van pauselijke autoriteit. Deze ring zal na de ceremonie ritueel worden gebroken, om het einde van zijn ambt te markeren.
Geen publieke opbaring, wel persoonlijke r0uw
In tegenstelling tot eerdere pauselijke uitvaarten, waarbij het lichaam van de paus werd opgebaard op een verhoging in de Sint-Pietersbasiliek, kiest het Vaticaan ditmaal voor intimiteit. Franciscus zal vanaf woensdag wel te zien zijn in de basiliek, maar niet op een katafalk. Zijn kist staat op vloerniveau, zodat bezoekers hem op gelijke hoogte kunnen groeten. Vlakbij brandt een paaskaars – het stille symbool van geloof, licht en hoop.
Wat ook opvalt: Franciscus zal niet worden bijgezet in de traditionele pauselijke crypte onder de Sint Pieter. In plaats daarvan kiest hij voor een eenvoudiger graf in de Basiliek van Santa Maria Maggiore, een bedevaartsoord in het hart van Rome waar hij vaak te vinden was. Deze keuze bevestigt nogmaals zijn wens om een paus onder de mensen te blijven, ook na de d00d.
Wie was Massimiliano Strappetti?
De man aan wie Franciscus zijn laatste woorden richtte, Massimiliano Strappetti, is zelf geen publieke figuur. Toch speelde hij een sleutelrol in de laatste jaren van de paus. Strappetti, een ervaren verpleegkundige, werkte eerder op de intensive care van het Gemelli-ziekenhuis in Rome. Door zijn kalme aard en deskundigheid werd hij door maar liefst drie pausen vertrouwd: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en uiteindelijk Franciscus zelf. In 2022 werd hij benoemd tot persoonlijk gezondheidsadviseur van de paus.
Strappetti’s Facebookpagina is eenvoudig, gevuld met foto’s van familie en zijn favoriete voetbalclub Lazio. Geen verwijzingen naar zijn werk, geen publieke profilering. Juist die bescheidenheid maakte hem zo geliefd bij Franciscus, die zelf allergisch was voor uiterlijk vertoon. Hun band ging verder dan zorg – er was wederzijds respect en vriendschap. En dat maakt het des te betekenisvoller dat Strappetti de laatste woorden van de paus mocht horen.
Een begrafenis die zijn leven weerspiegelt
De uitvaart van paus Franciscus zal plaatsvinden op zaterdag 26 april om 10.00 uur lokale tijd. De ceremonie wordt gehouden op het Sint-Pietersplein en geleid door kardinaal Kevin Joseph Farrell, de huidige camerlengo. Tienduizenden pelgrims worden verwacht, evenals staatshoofden, geestelijken en mensen uit alle hoeken van de wereld. Toch zal het geen bombastisch afscheid worden, maar een ingetogen eerbetoon.
Tijdens de ceremonie zal de Litanie der Heiligen worden gezongen, en na afloop zal de kist worden overgebracht naar de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Daar zal Franciscus ter ruste worden gelegd – in lijn met zijn wens om begraven te worden op een plek waar hij zich thuis voelde.
Zijn laatste les: eenvoud als kracht
Tot het laatste moment bleef paus Franciscus trouw aan zijn waarden: soberheid, mededogen en dienstbaarheid. Hij gaf de voorkeur aan kleine gebaren boven grote woorden. Hij leefde dicht bij het volk, at eenvoudige maaltijden, reed in een Fiat en woonde in een eenvoudig appartement in plaats van het pauselijk paleis. Voor hem was nederigheid geen modewoord, maar een levenshouding.
Zijn begrafenis is daar een verlengstuk van. Geen luxe, geen glimmende kist, geen dure processies – alleen een man, een missie, en een diepe liefde voor de wereld die hij diende. Zijn graf mag dan bescheiden zijn, maar zijn nalatenschap is groots.
De kracht van symboliek
De kist van paus Franciscus is niet zomaar een houten doos. Het is een symbool. Een stille getuigenis van hoe iemand tot het einde toe trouw kan blijven aan zijn principes. Zijn laatste rustplaats is niet zomaar een graf. Het is een herinnering aan wat leiderschap werkelijk kan zijn: zacht, luisterend, dienend. En de voorwerpen in zijn kist – de rozenkrans, de ring, de munten – vertellen het verhaal van een paus die zijn taak met toewijding vervulde.
In een tijd van opsmuk en verdeeldheid blijft zijn nalatenschap helder: wees menselijk, wees eerlijk, wees eenvoudig. Daarmee blijft Franciscus, zelfs in de dood, een gids voor miljoenen. Niet alleen als paus, maar als mens.
Actueel
Kijkers raken niet uitgesproken over Winter Vol Liefde-Mylene, zeggen allemaal hetzelfde
De entree van een nieuwe kandidaat zorgt in Winter Vol Liefde vaak voor spanning, nieuwsgierigheid en frisse hoop. Maar donderdagavond sloeg die nieuwsgierigheid bij veel kijkers razendsnel om in verbazing en ergernis. Mylène, de nieuwste deelnemer die afreisde naar André in Andorra, wist binnen één aflevering een storm van reacties los te maken. En die reacties waren allesbehalve positief.
Wat bedoeld was als een eerste kennismaking vol mogelijkheden, draaide uit op een ongemakkelijke date die vooral werd gekenmerkt door gemopper, scherpe opmerkingen en een houding die bij veel kijkers volledig verkeerd viel.
Een eerste indruk die niet landt
Vanaf het moment dat Mylène in beeld verscheen, merkten kijkers al dat de sfeer anders was dan gebruikelijk. Waar andere kandidaten vaak wat zenuwachtig, nieuwsgierig of voorzichtig aftasten, leek Mylène vooral kritisch en afstandelijk. Ze maakte weinig moeite om haar verbazing – en soms zelfs afkeuring – te verbergen.
Dat werd pijnlijk duidelijk tijdens een gesprek over hobby’s. André vertelde enthousiast over zijn liefde voor darten, iets waar hij zichtbaar plezier aan beleeft. Voor hem een ontspannen bezigheid, voor haar onbegrijpelijk. In plaats van interesse te tonen, reageerde Mylène met duidelijke minachting. Ze liet merken dat ze absoluut niet snapte waarom iemand dat leuk zou vinden.
Voor veel kijkers was dat het eerste moment waarop de wenkbrauwen omhooggingen. Een date draait immers niet alleen om overeenkomsten, maar ook om nieuwsgierigheid naar elkaars wereld. Die nieuwsgierigheid leek bij Mylène volledig te ontbreken.
Van sceptisch naar ronduit negatief
De opmerkingen over darten bleken geen eenmalige uitglijder. Gedurende de avond volgden meerdere momenten waarop Mylène zich kritisch, sarcastisch of ronduit zuur opstelde. Kleine dingen werden uitvergroot, opmerkingen kregen een scherpe ondertoon en André moest meermaals lachen om de spanning te breken.
Opvallend was dat André daar relatief ontspannen mee omging. Hij bleef vriendelijk, probeerde de sfeer luchtig te houden en leek haar gedrag niet persoonlijk op te vatten. Toch was aan zijn reacties te merken dat hij zich bewust was van de dynamiek.
“Als ik honger heb, word ik echt niet leuk”
Op een bepaald moment besloot Mylène zelf haar gedrag te verklaren. Volgens haar lag de oorzaak van haar sarcastische houding niet bij André, maar bij iets heel simpels: honger. En ze stak dat niet bepaald subtiel in.
Ze vertelde zonder omwegen dat ze, wanneer ze niet op tijd eet, verandert in iemand die sarcastisch wordt en daarna zelfs ronduit onaangenaam kan reageren. Ze gebruikte daarbij woorden die bij veel kijkers alarmbellen deden rinkelen. Haar uitleg kwam neer op: eerst sarcasme, daarna boosheid, en als iemand haar dan in de weg staat… tja, dan is de maat vol.
Hoewel ze haar woorden deels met een lach bracht, viel de boodschap bij het publiek totaal verkeerd. Wat voor haar bedoeld leek als een grappige zelfanalyse, werd door kijkers ervaren als agressief en onaangenaam.
André blijft opmerkelijk rustig
Waar veel mensen zich afvroegen hoe André dit allemaal verdroeg, bleef hij opvallend relaxed. Hij nam haar uitleg met een glimlach aan en maakte er zelfs een grapje over. Volgens hem heeft iedereen zo zijn “dingetjes” en als het iets zou worden tussen hen, moest hij daar gewoon rekening mee houden.
Die houding leverde André juist veel sympathie op. Kijkers prezen zijn geduld en zijn vermogen om niet meteen in de verdediging te schieten. Tegelijkertijd vroegen velen zich af waarom hij dit überhaupt accepteerde.
Sociale media ontploffen
Tijdens en direct na de uitzending stroomden de reacties binnen op sociale media. Op X (voorheen Twitter) werd Mylène binnen enkele minuten een trending onderwerp. De toon was overwegend kritisch, soms zelfs hard.
Kijkers spraken hun verbazing uit over haar houding en vroegen zich hardop af wat haar motivatie was om überhaupt mee te doen aan het programma. Waarom reis je helemaal naar Andorra af, als je bij aankomst al zo duidelijk laat merken dat je niet onder de indruk bent?
Sommigen noemden haar gedrag “negatief”, anderen “onvriendelijk” of “agressief”. Ook viel regelmatig de vraag of André haar niet beter meteen had kunnen vragen om weer naar huis te gaan.
Een mismatch die iedereen voelt
Wat Winter Vol Liefde zo populair maakt, is dat kijkers zich emotioneel betrokken voelen. Ze zien mensen hun hart openstellen, risico’s nemen en kwetsbaar zijn. Juist daarom wordt een negatieve houding extra scherp ervaren.
In dit geval leek er weinig sprake van romantische spanning of wederzijdse interesse. In plaats daarvan zagen kijkers een botsing van karakters, waarbij André zichtbaar zijn best deed en Mylène vooral haar afkeer liet merken.
Dat gevoel van mismatch was bijna tastbaar. Niet alleen voor het publiek, maar ook voor André zelf, zo leek het.
Is eerlijkheid altijd charmant?
De aflevering riep een bredere discussie op: hoe ver kun je gaan met “gewoon eerlijk zijn”? Mylène leek zich niets aan te trekken van sociale conventies of eerste indrukken. Ze zei wat ze dacht, zonder filter. Voor sommigen is dat verfrissend, voor velen bleek het hier vooral onprettig.
Eerlijkheid wordt vaak geprezen, maar in een datingcontext verwachten mensen ook een zekere mate van zachtheid, interesse en respect. Dat evenwicht leek volledig zoek.
Nog niet het laatste woord?
Hoewel de reacties nu overweldigend negatief zijn, is het nog te vroeg om definitieve conclusies te trekken. Winter Vol Liefde staat bekend om onverwachte wendingen en deelnemers die later een andere kant van zichzelf laten zien.
Toch is één ding duidelijk: Mylène heeft met haar eerste optreden een sterke indruk achtergelaten – alleen niet de indruk waarop de meeste kandidaten hopen.
Of André haar nog een kans geeft, of dat dit avontuur snel eindigt, zal de komende afleveringen moeten blijken. Maar dat kijkers deze date niet snel zullen vergeten, staat nu al vast.
Winter Vol
Liefde blijft daarmee doen waar het goed in is: emoties
losmaken, gesprekken op gang brengen en laten zien hoe verschillend
mensen naar liefde kijken.