Actueel
De heilige voorwerpen in de kist van paus Franciscus
In de laatste dagen van zijn leven maakte paus Franciscus, geliefd over de hele wereld om zijn nederigheid en compassie, een keuze die zijn hele pontificaat samenvat. Zelfs in de d00d wist hij af te wijken van eeuwenoude Vaticaanse tradities – niet uit rebellie, maar uit oprechte overtuiging. Zijn begrafenis, gepland voor zaterdag 26 april op het Sint-Pietersplein, zal geen pompeus afscheid zijn. In plaats daarvan wordt het een sobere en betekenisvolle ceremonie, doordrenkt van symboliek en persoonlijke elementen die iets vertellen over de man die Jorge Mario Bergoglio was.
Een paus van het volk – tot het einde
Paus Franciscus 0verleed op maandag op 88-jarige leeftijd, na complicaties veroorzaakt door een beroerte en hartfalen. Hij had wekenlang gevochten tegen een zware longontsteking en leek zich langzaam te herstellen. Toch verslechterde zijn toestand plotseling. In zijn laatste uren sprak hij zijn dankbaarheid uit tegen zijn persoonlijke verpleger Massimiliano Strappetti – een man die hem trouw bijstond tijdens zijn zwaarste momenten. “Bedankt dat je me terug naar het plein hebt gebracht,” waren zijn laatste woorden. Een verwijzing naar de rit in de pausmobiel op Paaszondag, zijn laatste verschijning in het openbaar.
Die rit was symbolisch en spontaan. Franciscus twijfelde nog of hij het fysiek aan zou kunnen, maar wilde dicht bij de mensen zijn. Daar, tussen de gelovigen op het Sint-Pietersplein, zwaaiend naar kinderen en zegenend met een vermoeide glimlach, nam hij onbewust al afscheid. Het was typerend voor zijn hele pontificaat: dichtbij het volk, eenvoudig en vol toewijding.
Zijn laatste rustplaats: een bewuste breuk met de traditie
Wat volgde na zijn 0verlijden was allesbehalve traditioneel. Waar eerdere pausen vaak werden bijgezet in monumentale, driedubbele d00dskisten van cipreshout, lood en eiken, koos Franciscus voor eenvoud. Zijn kist is van onbewerkt hout, bekleed met een dunne laag zink – een bewuste keuze die zijn toewijding aan nederigheid onderstreept. Geen fluweel, geen gouden details. Slechts een houten doos, waarin zijn lichaam in alle rust ligt.
Op foto’s die het Vaticaan verspreidde, is te zien hoe Franciscus vredig ligt opgebaard. Hij draagt rode liturgische gewaden, symbool voor het martelaarschap van Christus. In zijn handen ligt een rozenkrans, zachtjes gevouwen. Naast hem zijn enkele betekenisvolle voorwerpen gelegd: zijn pauselijke mijter, zijn staf en een set munten geslagen tijdens zijn pausdom. Ook bevat de kist een ‘rogito’ – een verzegeld document waarin zijn levensloop en pontificaat worden samengevat. Aan zijn vinger zit de Vissersring, traditioneel een symbool van pauselijke autoriteit. Deze ring zal na de ceremonie ritueel worden gebroken, om het einde van zijn ambt te markeren.
Geen publieke opbaring, wel persoonlijke r0uw
In tegenstelling tot eerdere pauselijke uitvaarten, waarbij het lichaam van de paus werd opgebaard op een verhoging in de Sint-Pietersbasiliek, kiest het Vaticaan ditmaal voor intimiteit. Franciscus zal vanaf woensdag wel te zien zijn in de basiliek, maar niet op een katafalk. Zijn kist staat op vloerniveau, zodat bezoekers hem op gelijke hoogte kunnen groeten. Vlakbij brandt een paaskaars – het stille symbool van geloof, licht en hoop.
Wat ook opvalt: Franciscus zal niet worden bijgezet in de traditionele pauselijke crypte onder de Sint Pieter. In plaats daarvan kiest hij voor een eenvoudiger graf in de Basiliek van Santa Maria Maggiore, een bedevaartsoord in het hart van Rome waar hij vaak te vinden was. Deze keuze bevestigt nogmaals zijn wens om een paus onder de mensen te blijven, ook na de d00d.
Wie was Massimiliano Strappetti?
De man aan wie Franciscus zijn laatste woorden richtte, Massimiliano Strappetti, is zelf geen publieke figuur. Toch speelde hij een sleutelrol in de laatste jaren van de paus. Strappetti, een ervaren verpleegkundige, werkte eerder op de intensive care van het Gemelli-ziekenhuis in Rome. Door zijn kalme aard en deskundigheid werd hij door maar liefst drie pausen vertrouwd: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en uiteindelijk Franciscus zelf. In 2022 werd hij benoemd tot persoonlijk gezondheidsadviseur van de paus.
Strappetti’s Facebookpagina is eenvoudig, gevuld met foto’s van familie en zijn favoriete voetbalclub Lazio. Geen verwijzingen naar zijn werk, geen publieke profilering. Juist die bescheidenheid maakte hem zo geliefd bij Franciscus, die zelf allergisch was voor uiterlijk vertoon. Hun band ging verder dan zorg – er was wederzijds respect en vriendschap. En dat maakt het des te betekenisvoller dat Strappetti de laatste woorden van de paus mocht horen.
Een begrafenis die zijn leven weerspiegelt
De uitvaart van paus Franciscus zal plaatsvinden op zaterdag 26 april om 10.00 uur lokale tijd. De ceremonie wordt gehouden op het Sint-Pietersplein en geleid door kardinaal Kevin Joseph Farrell, de huidige camerlengo. Tienduizenden pelgrims worden verwacht, evenals staatshoofden, geestelijken en mensen uit alle hoeken van de wereld. Toch zal het geen bombastisch afscheid worden, maar een ingetogen eerbetoon.
Tijdens de ceremonie zal de Litanie der Heiligen worden gezongen, en na afloop zal de kist worden overgebracht naar de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Daar zal Franciscus ter ruste worden gelegd – in lijn met zijn wens om begraven te worden op een plek waar hij zich thuis voelde.
Zijn laatste les: eenvoud als kracht
Tot het laatste moment bleef paus Franciscus trouw aan zijn waarden: soberheid, mededogen en dienstbaarheid. Hij gaf de voorkeur aan kleine gebaren boven grote woorden. Hij leefde dicht bij het volk, at eenvoudige maaltijden, reed in een Fiat en woonde in een eenvoudig appartement in plaats van het pauselijk paleis. Voor hem was nederigheid geen modewoord, maar een levenshouding.
Zijn begrafenis is daar een verlengstuk van. Geen luxe, geen glimmende kist, geen dure processies – alleen een man, een missie, en een diepe liefde voor de wereld die hij diende. Zijn graf mag dan bescheiden zijn, maar zijn nalatenschap is groots.
De kracht van symboliek
De kist van paus Franciscus is niet zomaar een houten doos. Het is een symbool. Een stille getuigenis van hoe iemand tot het einde toe trouw kan blijven aan zijn principes. Zijn laatste rustplaats is niet zomaar een graf. Het is een herinnering aan wat leiderschap werkelijk kan zijn: zacht, luisterend, dienend. En de voorwerpen in zijn kist – de rozenkrans, de ring, de munten – vertellen het verhaal van een paus die zijn taak met toewijding vervulde.
In een tijd van opsmuk en verdeeldheid blijft zijn nalatenschap helder: wees menselijk, wees eerlijk, wees eenvoudig. Daarmee blijft Franciscus, zelfs in de dood, een gids voor miljoenen. Niet alleen als paus, maar als mens.
Actueel
Kijkers gaan volledig los op Dilan Yesilgöz in De Oranjezomer
Het ging er stevig aan toe bij De Oranjezomer toen Victor Vlam tegenover VVD-leider Dilan Yesilgöz kwam te zitten. De opiniemaker confronteerde haar met het asielbeleid van de VVD en stelde dat de partij jarenlang strengere maatregelen heeft beloofd, terwijl daar volgens hem veel te weinig van terecht is gekomen. Yesilgöz liet de kritiek niet onbeantwoord en verdedigde fel wat haar partij de afgelopen maanden heeft bereikt.
Victor Vlam confronteert Yesilgöz
Vlam maakte tijdens de discussie duidelijk dat hij teleurgesteld is in de koers van de VVD. Volgens hem heeft de partij onvoldoende waargemaakt van haar beloften op het gebied van migratie en asiel.
“Ik neem jullie echt kwalijk, en jou specifiek, dat er op het gebied van asielbeleid gewoon veel te weinig is gebeurd. Dit is gewoon een D66-kabinet met D66-beleid”, stelde Vlam.
Yesilgöz wilde daarop concrete voorbeelden horen. “Wat hebben we ingegeven op asiel?”, vroeg ze.
Vlam wees vervolgens op de positie van statushouders bij de verdeling van sociale huurwoningen. Volgens hem is de VVD daar niet ver genoeg gegaan.
Yesilgöz weersprak dat en zei dat het verbod op voorrang voor statushouders er wel degelijk aankomt. “Dat gaat komen. Dat hebben we geregeld. Dat staat in het rapport.”
Vlam bleef sceptisch en antwoordde: “Laten we dat dan hopen.”
Discussie over Vluchtelingenverdrag
Daar bleef het niet bij. Ook het VN-Vluchtelingenverdrag kwam aan bod. Vlam wees erop dat de VVD eerder veranderingen op dit terrein wilde doorvoeren.
Volgens hem is ook van die ambitie uiteindelijk onvoldoende terechtgekomen.
“Het VN-Vluchtelingenverdrag hadden jullie in jullie programma staan. Jullie wilden dat wijzigen. Dat gaat niet gewijzigd worden. Dat is een compromis dat aan D66 is gedaan”, zei hij.
Vervolgens haalde hij ook de zogenoemde Faber-wetten aan. Volgens Vlam zijn ook die niet gerealiseerd.
Dat schoot bij Yesilgöz in het verkeerde keelgat. Zij benadrukte dat er juist wel veel is gebeurd.
“Die zijn er wel. In zes maanden hebben we meer wetten en meer regels voor elkaar gekregen dan in de afgelopen decennia. Dat is zo.”
‘Het zijn allemaal praatjes’
Vlam bleek niet overtuigd door haar uitleg. Volgens hem gaat het uiteindelijk niet alleen om wetten en afspraken op papier, maar vooral om het daadwerkelijke resultaat.
“Er gebeurt gewoon te weinig op dit vlak. Het zijn allemaal praatjes. We zien gewoon dat de instroom niet aan het dalen is.”
Yesilgöz erkende dat de maatregelen tot dusver niet het effect hebben gehad waarop wordt gehoopt. Op dat punt bleek er dus wel enige overeenstemming tussen de twee.
“Als je zou zeggen: heeft dat het effect? Dat heeft het niet direct. Die zorgen deel ik. Daar is helemaal niets in veranderd.”
Ook gaf de VVD-leider toe dat haar partij nog niet is waar ze uiteindelijk wil zijn.
“Hebben we het resultaat dat we willen al? Kan het strenger? Ja.”
Toch bleef ze erbij dat er de afgelopen periode volgens haar belangrijke stappen zijn gezet. “Ik vind het zelf ook ingewikkeld, maar het is wel waar: de afgelopen maanden is er meer bereikt dan ooit.”
Discussie barst los op sociale media
Het stevige debat bleef na de uitzending niet beperkt tot de televisiestudio. Op X werd het fragment veelvuldig besproken en onder de video verschenen tal van reacties.
Veel van de zichtbare reacties zijn kritisch op Yesilgöz en spreken juist steun uit voor Vlam. Daarbij komt vooral het verwijt terug dat de VVD al langere tijd een streng migratiebeleid belooft, maar volgens deze reageerders onvoldoende resultaat laat zien.
“Wie gelooft de VVD nog?”, vraagt een gebruiker zich af.
Een ander schrijft: “Wie de VVD nog gelooft, heeft echt een betonnen muur voor zijn hoofd.”
Ook de samenwerking met D66 blijkt bij verschillende reageerders een gevoelig punt. Zo schrijft Henk de Storm: “Op de VVD stemmen vanwege migratie is een stem op D66. Dat is echt al jaren zo.”
Een andere reactie luidt: “De VVD is een schoothondje van D66 geworden. Geen eigenwaarde meer. Een stem op de VVD is een stem op links beleid.”
Veel steun voor Victor Vlam
Ook Vlam zelf krijgt onder het fragment de nodige steun. Bauke de Jong stelt dat de opiniemaker “helemaal gelijk” heeft en verwijt Yesilgöz dat ze haar partij en achterban tekort zou hebben gedaan.
Een andere gebruiker vat zijn onvrede cynisch samen: “Hier rust de VVD: gestorven aan politieke zelfverloochening.”
Sebastiaan Faber schrijft ondertussen dat hij een groot fan is van Vlam en vindt dat Yesilgöz tijdens de discussie door andere tafelgasten werd geholpen.
Peter Verlaan gaat nog verder en schrijft: “Victor verdient een standbeeld.”
Andere reacties zijn eveneens kort maar duidelijk. “Victor heeft volledig gelijk”, schrijft MØR. Gerard sluit zich daarbij aan met: “Helemaal eens met Victor.”
Asielbeleid blijft splijtzwam
De discussie tussen Vlam en Yesilgöz laat vooral zien hoe gevoelig het asieldossier blijft. Waar Yesilgöz wijst op nieuwe wetten, regels en gemaakte afspraken, vindt Vlam dat uiteindelijk vooral gekeken moet worden naar het zichtbare resultaat.
Daarmee stonden tijdens De Oranjezomer twee verschillende beoordelingen tegenover elkaar: volgens de VVD-leider zijn belangrijke stappen gezet, terwijl Vlam vindt dat de partij na jaren van beloften nog altijd te weinig heeft bereikt.
Afgaande op veel van de reacties onder het fragment op X kon Vlam in ieder geval op flink wat steun rekenen. De discussie over wat de VVD daadwerkelijk heeft bereikt op het gebied van asiel lijkt daarmee voorlopig nog lang niet voorbij.