Actueel
De heilige voorwerpen in de kist van paus Franciscus
In de laatste dagen van zijn leven maakte paus Franciscus, geliefd over de hele wereld om zijn nederigheid en compassie, een keuze die zijn hele pontificaat samenvat. Zelfs in de d00d wist hij af te wijken van eeuwenoude Vaticaanse tradities – niet uit rebellie, maar uit oprechte overtuiging. Zijn begrafenis, gepland voor zaterdag 26 april op het Sint-Pietersplein, zal geen pompeus afscheid zijn. In plaats daarvan wordt het een sobere en betekenisvolle ceremonie, doordrenkt van symboliek en persoonlijke elementen die iets vertellen over de man die Jorge Mario Bergoglio was.
Een paus van het volk – tot het einde
Paus Franciscus 0verleed op maandag op 88-jarige leeftijd, na complicaties veroorzaakt door een beroerte en hartfalen. Hij had wekenlang gevochten tegen een zware longontsteking en leek zich langzaam te herstellen. Toch verslechterde zijn toestand plotseling. In zijn laatste uren sprak hij zijn dankbaarheid uit tegen zijn persoonlijke verpleger Massimiliano Strappetti – een man die hem trouw bijstond tijdens zijn zwaarste momenten. “Bedankt dat je me terug naar het plein hebt gebracht,” waren zijn laatste woorden. Een verwijzing naar de rit in de pausmobiel op Paaszondag, zijn laatste verschijning in het openbaar.
Die rit was symbolisch en spontaan. Franciscus twijfelde nog of hij het fysiek aan zou kunnen, maar wilde dicht bij de mensen zijn. Daar, tussen de gelovigen op het Sint-Pietersplein, zwaaiend naar kinderen en zegenend met een vermoeide glimlach, nam hij onbewust al afscheid. Het was typerend voor zijn hele pontificaat: dichtbij het volk, eenvoudig en vol toewijding.
Zijn laatste rustplaats: een bewuste breuk met de traditie
Wat volgde na zijn 0verlijden was allesbehalve traditioneel. Waar eerdere pausen vaak werden bijgezet in monumentale, driedubbele d00dskisten van cipreshout, lood en eiken, koos Franciscus voor eenvoud. Zijn kist is van onbewerkt hout, bekleed met een dunne laag zink – een bewuste keuze die zijn toewijding aan nederigheid onderstreept. Geen fluweel, geen gouden details. Slechts een houten doos, waarin zijn lichaam in alle rust ligt.
Op foto’s die het Vaticaan verspreidde, is te zien hoe Franciscus vredig ligt opgebaard. Hij draagt rode liturgische gewaden, symbool voor het martelaarschap van Christus. In zijn handen ligt een rozenkrans, zachtjes gevouwen. Naast hem zijn enkele betekenisvolle voorwerpen gelegd: zijn pauselijke mijter, zijn staf en een set munten geslagen tijdens zijn pausdom. Ook bevat de kist een ‘rogito’ – een verzegeld document waarin zijn levensloop en pontificaat worden samengevat. Aan zijn vinger zit de Vissersring, traditioneel een symbool van pauselijke autoriteit. Deze ring zal na de ceremonie ritueel worden gebroken, om het einde van zijn ambt te markeren.
Geen publieke opbaring, wel persoonlijke r0uw
In tegenstelling tot eerdere pauselijke uitvaarten, waarbij het lichaam van de paus werd opgebaard op een verhoging in de Sint-Pietersbasiliek, kiest het Vaticaan ditmaal voor intimiteit. Franciscus zal vanaf woensdag wel te zien zijn in de basiliek, maar niet op een katafalk. Zijn kist staat op vloerniveau, zodat bezoekers hem op gelijke hoogte kunnen groeten. Vlakbij brandt een paaskaars – het stille symbool van geloof, licht en hoop.
Wat ook opvalt: Franciscus zal niet worden bijgezet in de traditionele pauselijke crypte onder de Sint Pieter. In plaats daarvan kiest hij voor een eenvoudiger graf in de Basiliek van Santa Maria Maggiore, een bedevaartsoord in het hart van Rome waar hij vaak te vinden was. Deze keuze bevestigt nogmaals zijn wens om een paus onder de mensen te blijven, ook na de d00d.
Wie was Massimiliano Strappetti?
De man aan wie Franciscus zijn laatste woorden richtte, Massimiliano Strappetti, is zelf geen publieke figuur. Toch speelde hij een sleutelrol in de laatste jaren van de paus. Strappetti, een ervaren verpleegkundige, werkte eerder op de intensive care van het Gemelli-ziekenhuis in Rome. Door zijn kalme aard en deskundigheid werd hij door maar liefst drie pausen vertrouwd: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en uiteindelijk Franciscus zelf. In 2022 werd hij benoemd tot persoonlijk gezondheidsadviseur van de paus.
Strappetti’s Facebookpagina is eenvoudig, gevuld met foto’s van familie en zijn favoriete voetbalclub Lazio. Geen verwijzingen naar zijn werk, geen publieke profilering. Juist die bescheidenheid maakte hem zo geliefd bij Franciscus, die zelf allergisch was voor uiterlijk vertoon. Hun band ging verder dan zorg – er was wederzijds respect en vriendschap. En dat maakt het des te betekenisvoller dat Strappetti de laatste woorden van de paus mocht horen.
Een begrafenis die zijn leven weerspiegelt
De uitvaart van paus Franciscus zal plaatsvinden op zaterdag 26 april om 10.00 uur lokale tijd. De ceremonie wordt gehouden op het Sint-Pietersplein en geleid door kardinaal Kevin Joseph Farrell, de huidige camerlengo. Tienduizenden pelgrims worden verwacht, evenals staatshoofden, geestelijken en mensen uit alle hoeken van de wereld. Toch zal het geen bombastisch afscheid worden, maar een ingetogen eerbetoon.
Tijdens de ceremonie zal de Litanie der Heiligen worden gezongen, en na afloop zal de kist worden overgebracht naar de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Daar zal Franciscus ter ruste worden gelegd – in lijn met zijn wens om begraven te worden op een plek waar hij zich thuis voelde.
Zijn laatste les: eenvoud als kracht
Tot het laatste moment bleef paus Franciscus trouw aan zijn waarden: soberheid, mededogen en dienstbaarheid. Hij gaf de voorkeur aan kleine gebaren boven grote woorden. Hij leefde dicht bij het volk, at eenvoudige maaltijden, reed in een Fiat en woonde in een eenvoudig appartement in plaats van het pauselijk paleis. Voor hem was nederigheid geen modewoord, maar een levenshouding.
Zijn begrafenis is daar een verlengstuk van. Geen luxe, geen glimmende kist, geen dure processies – alleen een man, een missie, en een diepe liefde voor de wereld die hij diende. Zijn graf mag dan bescheiden zijn, maar zijn nalatenschap is groots.
De kracht van symboliek
De kist van paus Franciscus is niet zomaar een houten doos. Het is een symbool. Een stille getuigenis van hoe iemand tot het einde toe trouw kan blijven aan zijn principes. Zijn laatste rustplaats is niet zomaar een graf. Het is een herinnering aan wat leiderschap werkelijk kan zijn: zacht, luisterend, dienend. En de voorwerpen in zijn kist – de rozenkrans, de ring, de munten – vertellen het verhaal van een paus die zijn taak met toewijding vervulde.
In een tijd van opsmuk en verdeeldheid blijft zijn nalatenschap helder: wees menselijk, wees eerlijk, wees eenvoudig. Daarmee blijft Franciscus, zelfs in de dood, een gids voor miljoenen. Niet alleen als paus, maar als mens.
Actueel
Nieuwe beelden opgedoken: DIT is er allemaal gebeurd tussen Chess en Bondgenoten-Thomas
Het realityprogramma De Bondgenoten blijft de gemoederen flink bezighouden. Waar kijkers aanvankelijk vooral genoten van de spelopdrachten, de bondjes en de onderlinge spanningen in de loods, is de aandacht inmiddels verschoven naar een emotioneel beladen liefdesdrama dat zich zowel binnen als buiten het programma afspeelt. De hoofdrolspelers: deelnemer Chess, haar vriend Nanne – die thuis achterbleef – en medebewoner Thomas. Wat begon als lichte jaloezie en ongemak, is inmiddels uitgegroeid tot een situatie die niemand nog lijkt te kunnen ontkennen.
Een relatie onder druk door televisie
Chess stapte De Bondgenoten binnen met een relatie thuis. Samen met haar vriend Nanne had ze plannen gemaakt voor de toekomst; volgens geruchten hadden ze zelfs al samen een huis gekocht. Voor Nanne was het dan ook geen makkelijke beslissing om zijn vriendin wekenlang afgesloten te zien leven in een loods vol andere deelnemers, camera’s en constante prikkels. Toch besloot hij haar aanvankelijk te steunen, in de hoop dat hun band sterk genoeg zou zijn om deze realitytest te doorstaan.
Die hoop kreeg al snel flinke barsten.
Intiem contact dat vragen oproept
Kijkers zagen hoe Chess steeds vaker optrok met Thomas. Wat begon als gezellig samenzijn en strategisch overleg, kreeg langzaam maar zeker een andere lading. Blikken bleven net iets te lang hangen, aanrakingen werden vanzelfsprekender en gesprekken kregen een intiemere toon. Voor veel kijkers was het al duidelijk: hier speelde meer dan vriendschap.
Ook Nanne zag het gebeuren. In een eerder uitgezonden telefoongesprek was zijn wanhoop voelbaar. Hij confronteerde Chess met wat hij zag en voelde, en waarschuwde haar dat dit onherstelbare schade kon toebrengen aan hun relatie. Zijn woorden waren niet boos of verwijtend, maar wanhopig en verdrietig. Hij smeekte haar letterlijk om te stoppen met het programma en naar huis te komen.
“Dit gaat niet goed aflopen,” leek hij te zeggen tussen de regels door.
De keuze die alles veranderde
Chess stond op een kruispunt. Aan de ene kant haar relatie buiten het huis, aan de andere kant het avontuur, de aandacht en de gevoelens die in de loods steeds sterker werden. Waar sommigen misschien hadden verwacht dat ze haar koffers zou pakken, koos Chess voor een andere weg. Ze bleef.
Dat besluit bleek achteraf veelzeggend.
Binnen De Bondgenoten is ontwijken nauwelijks mogelijk. De deelnemers leven dag en nacht samen, delen ruimtes, bedden en emoties. Afstand nemen van Thomas was in de praktijk vrijwel onmogelijk, en misschien – zo denken veel kijkers – ook niet wat Chess werkelijk wilde.
Wat Nanne al vreesde, gebeurt alsnog
In het emotionele telefoongesprek leek Nanne het al te voelen aankomen. Hij sprak zijn angst uit dat zijn vriendin in de loods steeds verder naar Thomas toe zou groeien. Die vrees is inmiddels werkelijkheid geworden. Beelden die onlangs door SBS6 en het officiële Instagramkanaal van De Bondgenoten zijn gedeeld, laten zien dat Chess en Thomas wel héél close zijn geworden.
De beelden gaan razendsnel rond op sociale media en roepen bij veel kijkers dezelfde reactie op: dit is meer dan onschuldig.
Voor Nanne is het extra pijnlijk. Waar hij eerder nog rechtstreeks met Chess sprak, ziet hij nu via Instagram en andere platforms hoe zijn vriendin zich gedraagt met een andere man. Openbaar. Voor heel Nederland zichtbaar.
Social media ontploft
De reacties op social media zijn niet mals. Onder de video’s stromen de meningen binnen. Veel kijkers leven mee met Nanne en spreken hun onbegrip uit over de keuzes van Chess. Anderen vinden dat dit nu eenmaal bij reality-tv hoort: emoties worden uitvergroot, grenzen vervagen en relaties worden tot het uiterste getest.
Er circuleren inmiddels ook geruchten dat Nanne alle foto’s van Chess van zijn eigen socialmediaprofielen heeft verwijderd. Dat detail wordt door velen gezien als een veelzeggend signaal. Sommigen speculeren zelfs dat hij inmiddels definitief een streep onder de relatie heeft gezet.
Televisie als katalysator
Het drama rond Chess laat opnieuw zien wat realitytelevisie kan doen met mensen en relaties. In een afgesloten omgeving, zonder dagelijkse routines en met constante aandacht, worden gevoelens versterkt. Wat buiten het programma misschien nooit was gebeurd, kan binnen enkele weken escaleren tot iets dat niet meer terug te draaien is.
Voor Nanne geldt dat hij alles vanaf de zijlijn moet meemaken. Geen invloed, geen controle – alleen kijken en hopen. Of inmiddels: loslaten.
Hoe nu verder?
De grote vraag die boven dit alles hangt, is wat er gebeurt zodra De Bondgenoten ten einde loopt. Keert Chess terug naar haar oude leven, of is dat leven inmiddels voorgoed veranderd? Is de band met Thomas bestand tegen de echte wereld, zonder camera’s en spelregels? En waar blijft Nanne in dit verhaal?
Wat wel vaststaat: de waarschuwing die Nanne eerder uitsprak, is uitgekomen. Precies waar hij bang voor was, is gebeurd. En dat maakt deze situatie niet alleen pijnlijk, maar ook confronterend voor iedereen die ooit heeft geloofd dat liefde een realityshow kan overleven.
De beelden spreken voor zich. En Nederland kijkt mee.