Actueel
De heilige voorwerpen in de kist van paus Franciscus
In de laatste dagen van zijn leven maakte paus Franciscus, geliefd over de hele wereld om zijn nederigheid en compassie, een keuze die zijn hele pontificaat samenvat. Zelfs in de d00d wist hij af te wijken van eeuwenoude Vaticaanse tradities – niet uit rebellie, maar uit oprechte overtuiging. Zijn begrafenis, gepland voor zaterdag 26 april op het Sint-Pietersplein, zal geen pompeus afscheid zijn. In plaats daarvan wordt het een sobere en betekenisvolle ceremonie, doordrenkt van symboliek en persoonlijke elementen die iets vertellen over de man die Jorge Mario Bergoglio was.
Een paus van het volk – tot het einde
Paus Franciscus 0verleed op maandag op 88-jarige leeftijd, na complicaties veroorzaakt door een beroerte en hartfalen. Hij had wekenlang gevochten tegen een zware longontsteking en leek zich langzaam te herstellen. Toch verslechterde zijn toestand plotseling. In zijn laatste uren sprak hij zijn dankbaarheid uit tegen zijn persoonlijke verpleger Massimiliano Strappetti – een man die hem trouw bijstond tijdens zijn zwaarste momenten. “Bedankt dat je me terug naar het plein hebt gebracht,” waren zijn laatste woorden. Een verwijzing naar de rit in de pausmobiel op Paaszondag, zijn laatste verschijning in het openbaar.
Die rit was symbolisch en spontaan. Franciscus twijfelde nog of hij het fysiek aan zou kunnen, maar wilde dicht bij de mensen zijn. Daar, tussen de gelovigen op het Sint-Pietersplein, zwaaiend naar kinderen en zegenend met een vermoeide glimlach, nam hij onbewust al afscheid. Het was typerend voor zijn hele pontificaat: dichtbij het volk, eenvoudig en vol toewijding.
Zijn laatste rustplaats: een bewuste breuk met de traditie
Wat volgde na zijn 0verlijden was allesbehalve traditioneel. Waar eerdere pausen vaak werden bijgezet in monumentale, driedubbele d00dskisten van cipreshout, lood en eiken, koos Franciscus voor eenvoud. Zijn kist is van onbewerkt hout, bekleed met een dunne laag zink – een bewuste keuze die zijn toewijding aan nederigheid onderstreept. Geen fluweel, geen gouden details. Slechts een houten doos, waarin zijn lichaam in alle rust ligt.
Op foto’s die het Vaticaan verspreidde, is te zien hoe Franciscus vredig ligt opgebaard. Hij draagt rode liturgische gewaden, symbool voor het martelaarschap van Christus. In zijn handen ligt een rozenkrans, zachtjes gevouwen. Naast hem zijn enkele betekenisvolle voorwerpen gelegd: zijn pauselijke mijter, zijn staf en een set munten geslagen tijdens zijn pausdom. Ook bevat de kist een ‘rogito’ – een verzegeld document waarin zijn levensloop en pontificaat worden samengevat. Aan zijn vinger zit de Vissersring, traditioneel een symbool van pauselijke autoriteit. Deze ring zal na de ceremonie ritueel worden gebroken, om het einde van zijn ambt te markeren.
Geen publieke opbaring, wel persoonlijke r0uw
In tegenstelling tot eerdere pauselijke uitvaarten, waarbij het lichaam van de paus werd opgebaard op een verhoging in de Sint-Pietersbasiliek, kiest het Vaticaan ditmaal voor intimiteit. Franciscus zal vanaf woensdag wel te zien zijn in de basiliek, maar niet op een katafalk. Zijn kist staat op vloerniveau, zodat bezoekers hem op gelijke hoogte kunnen groeten. Vlakbij brandt een paaskaars – het stille symbool van geloof, licht en hoop.
Wat ook opvalt: Franciscus zal niet worden bijgezet in de traditionele pauselijke crypte onder de Sint Pieter. In plaats daarvan kiest hij voor een eenvoudiger graf in de Basiliek van Santa Maria Maggiore, een bedevaartsoord in het hart van Rome waar hij vaak te vinden was. Deze keuze bevestigt nogmaals zijn wens om een paus onder de mensen te blijven, ook na de d00d.
Wie was Massimiliano Strappetti?
De man aan wie Franciscus zijn laatste woorden richtte, Massimiliano Strappetti, is zelf geen publieke figuur. Toch speelde hij een sleutelrol in de laatste jaren van de paus. Strappetti, een ervaren verpleegkundige, werkte eerder op de intensive care van het Gemelli-ziekenhuis in Rome. Door zijn kalme aard en deskundigheid werd hij door maar liefst drie pausen vertrouwd: Johannes Paulus II, Benedictus XVI en uiteindelijk Franciscus zelf. In 2022 werd hij benoemd tot persoonlijk gezondheidsadviseur van de paus.
Strappetti’s Facebookpagina is eenvoudig, gevuld met foto’s van familie en zijn favoriete voetbalclub Lazio. Geen verwijzingen naar zijn werk, geen publieke profilering. Juist die bescheidenheid maakte hem zo geliefd bij Franciscus, die zelf allergisch was voor uiterlijk vertoon. Hun band ging verder dan zorg – er was wederzijds respect en vriendschap. En dat maakt het des te betekenisvoller dat Strappetti de laatste woorden van de paus mocht horen.
Een begrafenis die zijn leven weerspiegelt
De uitvaart van paus Franciscus zal plaatsvinden op zaterdag 26 april om 10.00 uur lokale tijd. De ceremonie wordt gehouden op het Sint-Pietersplein en geleid door kardinaal Kevin Joseph Farrell, de huidige camerlengo. Tienduizenden pelgrims worden verwacht, evenals staatshoofden, geestelijken en mensen uit alle hoeken van de wereld. Toch zal het geen bombastisch afscheid worden, maar een ingetogen eerbetoon.
Tijdens de ceremonie zal de Litanie der Heiligen worden gezongen, en na afloop zal de kist worden overgebracht naar de Basiliek van Santa Maria Maggiore. Daar zal Franciscus ter ruste worden gelegd – in lijn met zijn wens om begraven te worden op een plek waar hij zich thuis voelde.
Zijn laatste les: eenvoud als kracht
Tot het laatste moment bleef paus Franciscus trouw aan zijn waarden: soberheid, mededogen en dienstbaarheid. Hij gaf de voorkeur aan kleine gebaren boven grote woorden. Hij leefde dicht bij het volk, at eenvoudige maaltijden, reed in een Fiat en woonde in een eenvoudig appartement in plaats van het pauselijk paleis. Voor hem was nederigheid geen modewoord, maar een levenshouding.
Zijn begrafenis is daar een verlengstuk van. Geen luxe, geen glimmende kist, geen dure processies – alleen een man, een missie, en een diepe liefde voor de wereld die hij diende. Zijn graf mag dan bescheiden zijn, maar zijn nalatenschap is groots.
De kracht van symboliek
De kist van paus Franciscus is niet zomaar een houten doos. Het is een symbool. Een stille getuigenis van hoe iemand tot het einde toe trouw kan blijven aan zijn principes. Zijn laatste rustplaats is niet zomaar een graf. Het is een herinnering aan wat leiderschap werkelijk kan zijn: zacht, luisterend, dienend. En de voorwerpen in zijn kist – de rozenkrans, de ring, de munten – vertellen het verhaal van een paus die zijn taak met toewijding vervulde.
In een tijd van opsmuk en verdeeldheid blijft zijn nalatenschap helder: wees menselijk, wees eerlijk, wees eenvoudig. Daarmee blijft Franciscus, zelfs in de dood, een gids voor miljoenen. Niet alleen als paus, maar als mens.
Het leven van Daphne Govers heeft het afgelopen jaar een wending genomen die maar weinig mensen hadden zien aankomen. Waar haar naam lange tijd vooral verbonden was aan de dartwereld en aan haar huwelijk met Michael van Gerwen, staat ze nu opnieuw in de schijnwerpers vanwege een heel ander, veel persoonlijker hoofdstuk. Daphne en haar nieuwe partner Robert zijn namelijk trotse ouders geworden van een dochter. Via Instagram deelde ze het nieuws met haar volgers, inclusief de naam en geboortedatum van de kleine.
Een nieuw begin met dochter Mila
Op haar Instagram-account plaatste Daphne een ontroerende foto van haar pasgeboren dochter. Bij het beeld schreef ze eenvoudig maar veelzeggend: “Welkom op de wereld, lieve kleine Mila.” Aan de datum is af te leiden dat Mila op vrijdag is geboren. De reacties stroomden vrijwel direct binnen: felicitaties, hartjes en warme woorden van volgers die het stel geluk wensen.
In een reactie aan Shownieuws liet Daphne weten dat de bevalling voorspoedig is verlopen. “Het is allemaal goed gegaan en heel snel gelukkig,” vertelde ze. “Ik voel me goed en met de kleine meid gaat ook alles goed.” Haar woorden klinken opgelucht en dankbaar, alsof er na een bewogen periode eindelijk ruimte is voor rust.
Van bekend gezicht tot eigen verhaal
Daphne Govers werd bij het grote publiek vooral bekend als de vrouw van Michael van Gerwen, internationaal bekend als ‘Mighty Mike’. Hun huwelijk leek jarenlang stabiel en vormde een vaste factor in het leven van de topdarter. Samen kregen ze kinderen en bouwden ze een gezinsleven op naast Van Gerwens intensieve sportcarrière.
In mei 2025 kwam daar plots een einde aan. Michael van Gerwen maakte toen bekend dat het huwelijk na tien jaar was beëindigd. Over de reden liet hij weinig los, wat leidde tot veel vragen en speculatie. Voor fans kwam het nieuws onverwacht en de stilte rondom de breuk zorgde voor nog meer nieuwsgierigheid.
Geruchten en onthullingen
Die nieuwsgierigheid werd korte tijd later verder aangewakkerd toen het Instagramkanaal RealityFBI met opvallende onthullingen kwam. Volgens hun informatie zou Daphne haar toenmalige man hebben bedrogen en zwanger zijn geraakt van een andere man. Dat nieuws sloeg in als een bom binnen de dartwereld én daarbuiten.
Voor Michael van Gerwen was de situatie emotioneel zwaar. Hij besloot tijdelijk afstand te nemen van zijn sport en legde zijn dartpijlen even neer. Die pauze was kort, maar veelzeggend: het liet zien hoe groot de impact van de privéontwikkelingen op hem was. Niet veel later keerde hij terug naar de dartbaan, vastbesloten om zijn carrière voort te zetten.
Daphne aan het woord
Terwijl Michael zich vooral stil hield over de gebeurtenissen, besloot Daphne later wél haar verhaal te delen. In een uitgebreid interview bij Shownieuws blikte ze terug op de hectische periode. Opvallend was haar luchtige toon. “Zelfs bij GTST verzinnen ze dit niet, haha!” zei ze lachend, doelend op de opeenstapeling van gebeurtenissen.
Die opmerking zorgde voor gemengde reacties. Sommigen waardeerden haar openheid en humor, anderen vonden haar woorden te licht gezien de impact op alle betrokkenen. Daphne zelf leek echter vooral te willen benadrukken dat het leven soms grillig is en dat je niet alles kunt plannen.
Robert: de man achter het nieuwe geluk
In hetzelfde interview kwam ook haar nieuwe partner Robert aan het woord. Zijn uitspraken maakten duidelijk dat deze relatie ook voor hem een onverwachte wending in zijn leven betekende. “Alles wat ik altijd vervloekt heb nooit meer te willen, dat heb ik met haar nu gedaan,” vertelde hij eerlijk.
Robert gaf aan dat hij jarenlang overtuigd was van bepaalde keuzes: hij zou nooit uit zijn stad verhuizen, geen kinderen meer krijgen en geen relatie aangaan met een vrouw die al kinderen had. “En toch is het zo gelopen,” zei hij. Zijn woorden onderstrepen hoe ingrijpend deze relatie voor hem is geweest — en hoe bewust hij ervoor kiest om die oude overtuigingen los te laten.
Ouderschap als verbindende factor
Met de geboorte van Mila is er nu een nieuw middelpunt in het leven van Daphne en Robert. Het ouderschap brengt niet alleen verantwoordelijkheid, maar ook een gedeelde toekomst. Voor Daphne, die al kinderen had uit haar eerdere huwelijk, is het moederschap bekend terrein. Voor Robert betekent het een hernieuwde kennismaking met een rol die hij dacht achter zich te hebben gelaten.
In de reacties op sociale media valt op dat veel mensen hen vooral geluk wensen. Na alle commotie rondom de relatiebreuk en de daaropvolgende onthullingen lijkt de geboorte van Mila voor velen een moment van verzachting te zijn.
Liefde, timing en toekomstplannen
Een vraag die al snel opduikt, is of Daphne en Robert plannen hebben om te trouwen. Daarover zijn ze duidelijk: een huwelijk staat voorlopig niet op de planning. “Ik ben net gescheiden, hè,” zei Daphne nuchter. Toch voegde ze daar meteen iets veelzeggend aan toe. Mocht Robert haar ten huwelijk vragen, dan zou ze volmondig ja zeggen.
“Het zou heel raar zijn als je van iemand houdt en hij vraagt je ten huwelijk en je zegt nee,” aldus Daphne. Die uitspraak laat zien dat, hoewel er geen haast is, de deur naar een gezamenlijke toekomst wél openstaat.
Leven in de publieke belangstelling
Wat het verhaal van Daphne Govers zo bijzonder maakt, is de manier waarop haar privéleven zich grotendeels in de openbaarheid afspeelt. Elke stap — van de scheiding tot de nieuwe relatie en nu de geboorte van haar dochter — wordt gevolgd en becommentarieerd. Dat brengt onvermijdelijk druk met zich mee.
Toch lijkt Daphne zich daar steeds minder door te laten leiden. Haar recente uitingen zijn open, soms luchtig, maar vooral gericht op het hier en nu. De komst van Mila markeert een nieuw begin, los van het verleden en de bijbehorende verhalen.
Een nieuw hoofdstuk
Voor Daphne Govers is de geboorte van haar dochter meer dan alleen gezinsuitbreiding. Het symboliseert een nieuwe fase na een periode van turbulentie, keuzes en veranderingen. Samen met Robert kijkt ze vooruit, met Mila als verbindende factor en als nieuw ankerpunt in hun leven.
Of de rust blijvend is, zal de tijd leren. Maar voor nu overheerst vooral één gevoel: dankbaarheid. Daphne’s woorden aan Shownieuws spreken boekdelen. Het gaat goed met haar, het gaat goed met haar dochter — en dat is, na alles wat er is gebeurd, misschien wel het belangrijkste nieuws van allemaal.