Actueel
Christiaan Bauer weigert samenwerking met vader Frans! 🤔
Christiaan Bauer, zoon van volkszanger Frans Bauer, timmert stevig aan de weg in de Nederlandse muziekwereld. Ondanks dat hij is opgegroeid in een muzikaal gezin, kiest hij ervoor om zijn eigen pad te bewandelen. In plaats van in de voetsporen van zijn vader te treden, ontwikkelt hij zijn eigen stijl en identiteit als artiest. Hierbij krijgt hij waardevolle begeleiding van niemand minder dan Jan Smit, die hem ondersteunt bij zijn opmars binnen de industrie.
De samenwerking tussen Christiaan en Jan Smit is geen toevallige zet, maar een weloverwogen keuze. Jan heeft in zijn eigen carrière bewezen hoe belangrijk het is om als artiest zelfstandig te groeien, en die kennis geeft hij nu door aan Christiaan. In een interview met De Telegraaf deelt Christiaan openhartig hoe deze samenwerking tot stand is gekomen, welke impact Jan heeft op zijn muzikale ontwikkeling en hoe zijn vader, Frans Bauer, deze beslissing ondersteunt.
Van muziekles tot professionele artiest
Christiaan Bauer kreeg al op jonge leeftijd te maken met muziek. Op vierjarige leeftijd begon hij met muziekles, onder leiding van dezelfde docent die ook zijn vader begeleidde. ‘Muziek is altijd een groot deel van mijn leven geweest,’ vertelt Christiaan. ‘Ik begon met piano en drums, maar al snel ontdekte ik dat zingen mijn ware passie was. Rond mijn zesde stond ik al op het podium.’
Wat begon als een hobby groeide uit tot een serieuze ambitie. Inmiddels heeft hij zijn tweede single uitgebracht en trekt hij steeds meer aandacht in de muziekindustrie. Hoewel de vergelijking met zijn vader onvermijdelijk is, benadrukt Christiaan dat hij zijn eigen geluid wil ontwikkelen. ‘Mijn vader is een icoon in Nederlandstalige muziek, en dat respecteer ik enorm. Maar ik wil mezelf bewijzen op mijn eigen manier. Dat betekent dat ik mijn eigen sound en stijl moet vinden zonder constant in de schaduw van mijn vader te staan.’
Jan Smit als mentor
Een cruciale factor in de muzikale reis van Christiaan is de rol van Jan Smit. De Volendamse zanger is niet alleen een succesvolle artiest, maar ook een ervaren mentor die weet hoe het is om op jonge leeftijd in de schijnwerpers te staan. Christiaan staat inmiddels onder contract bij het platenlabel van Jan en beschouwt hem als een belangrijke begeleider in zijn carrière. ‘Jan en ik hebben een heel goede band,’ legt hij uit. ‘We bellen en appen elkaar elke dag. Hij geeft me niet alleen advies over mijn muziek, maar ook over hoe ik mezelf als artiest moet profileren.’
Voor Frans Bauer is het een geruststelling dat zijn zoon samenwerkt met iemand die zoveel ervaring heeft in de industrie. ‘Mijn vader weet dat ik bij Jan in goede handen ben. Dat geeft hem rust. Hij kijkt als een trotse vader toe en ondersteunt me waar nodig, maar hij laat me ook mijn eigen fouten maken en daarvan leren.’
Geen duet met vader Frans
Fans van de Bauer-familie hoopten wellicht op een muzikaal duet tussen vader en zoon, maar daar lijkt voorlopig geen sprake van te zijn. Hoewel ze eerder samen optraden in Ahoy, heeft Christiaan andere prioriteiten. ‘Ik wil me eerst volledig focussen op mijn eigen carrière en mij als solo-artiest ontwikkelen. Dat betekent dat ik niet meteen een duet met mijn vader ga opnemen,’ zegt hij. ‘Misschien in de toekomst, maar voorlopig richt ik me volledig op mijn eigen werk.’
Frans Bauer begrijpt deze keuze en ondersteunt de ambitie van zijn zoon. ‘Ik ben ontzettend trots op wat hij nu al bereikt heeft. Hij werkt hard en zet zich volledig in. Als het moment daar is en het voelt goed, komt er misschien ooit een samenwerking. Maar dat moet op een natuurlijke manier ontstaan.’
Een eigen stijl en identiteit
Christiaan wil niet simpelweg in het verlengde van zijn vader staan, maar een eigen artistieke koers varen. Zijn muziek is duidelijk geïnspireerd door de Nederlandstalige pop, maar hij voegt er zijn eigen moderne draai aan toe. ‘Ik ben opgegroeid met het repertoire van mijn vader, maar ik luister ook naar andere muziekgenres. Ik wil elementen uit verschillende stijlen samenbrengen en mijn eigen geluid creëren,’ legt hij uit.
Zijn laatste single laat horen dat hij een frisse wind brengt in het Nederlandstalige muzieklandschap. ‘Ik wil liedjes maken die mensen raken, die verhalen vertellen en emoties oproepen. Dat is waar muziek voor mij om draait.’
De invloed van zijn familie
Hoewel Christiaan zijn eigen weg wil volgen, blijft de invloed van zijn familie groot. Hij groeit op in een omgeving waarin muziek altijd centraal heeft gestaan. Zijn moeder, Mariska Bauer, is net als Frans een steunpilaar voor zijn carrière. ‘Mijn moeder is ontzettend betrokken en luistert altijd kritisch mee. Ze geeft eerlijke feedback en helpt me om mijn muziek verder te verbeteren.’
Ook zijn broers en andere familieleden steunen hem in zijn muzikale reis. ‘Het mooie aan onze familie is dat we elkaar altijd aanmoedigen om onze dromen na te jagen. Mijn broers hebben allemaal hun eigen interesses, maar ze steunen mij in wat ik doe. Dat betekent veel voor me.’
De toekomst van Christiaan Bauer
Met een mentor als Jan Smit en een vader als Frans Bauer heeft Christiaan een solide basis om zijn carrière voort te zetten. Zijn plannen voor de toekomst zijn duidelijk: ‘Ik wil blijven groeien als artiest, nieuwe muziek maken en uiteindelijk mijn eigen stempel drukken op de Nederlandse muziekscene.’
Voorlopig werkt hij aan nieuwe nummers en kijkt hij uit naar meer optredens. ‘Ik wil het podium op en mensen raken met mijn muziek. Dat is wat ik het allerliefste doe.’
Ondanks zijn ambitie blijft Christiaan bescheiden en realistisch. ‘Succes komt niet vanzelf. Ik ben bereid om hard te werken en te leren van de mensen om me heen. En bovenal wil ik trouw blijven aan mezelf en mijn eigen muziek.’
Met de steun van zijn familie, de begeleiding van Jan Smit en zijn eigen doorzettingsvermogen, lijkt de toekomst er rooskleurig uit te zien voor Christiaan Bauer. Wie weet zien we hem over een paar jaar net zo succesvol als zijn vader, maar dan op zijn eigen manier.
Actueel
GTST-actrice Babette van Veen maakt verdrietig nieuws bekend
Babette van Veen (58) gaat door een bijzonder zware periode. Het overlijden van haar ex-man Bas Westerweel heeft niet alleen emotioneel, maar ook lichamelijk zijn sporen nagelaten. De GTST-actrice vertelt openhartig dat de spanning en het verdriet zich uiteindelijk fysiek begonnen te uiten. Zo kreeg ze ernstige problemen met haar gebit en ging ze later ook nog door haar rug.
Voor Babette en haar kinderen veranderde het leven ingrijpend toen Bas Westerweel op 15 mei overleed. Hij stierf onverwacht in zijn slaap.
Hoewel Babette en Bas niet meer samen waren, bleven ze door hun twee zoons Silvijn en Sebastiaan voor altijd met elkaar verbonden. Voor de kinderen betekende zijn plotselinge overlijden dat ze van het ene op het andere moment hun vader moesten missen.
In gesprek met VROUW vertelt Babette hoe zwaar de afgelopen maanden voor het gezin zijn geweest.
Stress uit zich tijdens haar slaap
Babette staat naar eigen zeggen bekend als iemand die veel aankan. Overdag lukt het haar doorgaans om door te gaan en zaken te regelen, zeker wanneer haar kinderen haar nodig hebben.
Maar tijdens haar slaap bleek haar lichaam anders op alle spanning te reageren.
“Ik durf best van mezelf te zeggen dat ik overdag veel kan hebben. Maar ’s nachts heb je daar geen controle over en heb ik zo hard mijn kaken op elkaar geklemd dat een wortel van een kroon brak”, vertelt ze.
Het gevolg was behoorlijk pijnlijk. De actrice moest niet alleen naar de tandarts, maar uiteindelijk ook naar de kaakchirurg.
“Dus toen werd het tandarts, kaakchirurg, alles eruit gehaald, gedoe.”
Voor Babette voelde het alsof haar lichaam haar uiteindelijk duidelijk maakte dat de situatie te veel werd.
“Dat zijn van die klachten doordat je onderbewuste denkt: jij kan wel vinden dat je daar allemaal tegen kan en het regelen voor iedereen, maar nu even stoppen.”
Daarna ging ze ook nog door haar rug
Daar bleef het helaas niet bij.
Nadat de problemen met haar gebit waren ontstaan, kreeg Babette opnieuw te maken met lichamelijke klachten. Ditmaal speelde haar rug op.
“Als klap op de vuurpijl ging ik door mijn rug en kon niet meer vooruit of achteruit.”
Voor de actrice zijn die lichamelijke signalen confronterend. Ze realiseert zich dat ze de neiging heeft om lang door te gaan, zelfs wanneer haar eigen grenzen eigenlijk bereikt zijn.
Dat patroon herkent ze ook uit andere periodes in haar leven.
“Dat is wel een thema in mijn leven, dat ik het lastig vind om mijn grenzen aan te geven.”
Kinderen staan voor Babette op de eerste plaats
Dat Babette zichzelf soms voorbijloopt, heeft volgens haar ook te maken met haar rol als moeder.
Na het overlijden van Bas wil ze er boven alles voor Silvijn en Sebastiaan zijn. Zij verloren immers onverwacht hun vader en moeten leren omgaan met een werkelijkheid waarin hij er niet meer is.
“Ik wil gewoon een veilige haven bieden voor mijn kinderen Silvijn en Sebastiaan, ook al zit ik er zelf niet zo lekker in”, legt ze uit.
Daarmee probeert Babette haar eigen verdriet soms tijdelijk opzij te zetten om haar kinderen zo goed mogelijk te ondersteunen.
Tegelijkertijd blijkt uit haar fysieke klachten hoe moeilijk het is om zo’n ingrijpend verlies volledig weg te drukken.
Veel steun na overlijden Bas Westerweel
In de periode na het overlijden heeft Babette gelukkig ook veel steun vanuit haar omgeving ontvangen.
Daar is ze bijzonder dankbaar voor.
Het verlies verwerken blijft desondanks een langdurig proces. Inmiddels zijn er enkele maanden verstreken, maar voor Babette en haar kinderen betekent dat vanzelfsprekend niet dat het verdriet verdwenen is.
Ze proberen vooral iedere dag afzonderlijk door te komen en langzaam te wennen aan hun nieuwe werkelijkheid.
‘Er is gewoon niks positiefs te bedenken’
Babette omschrijft zichzelf en haar kinderen als positief ingestelde mensen. Normaal gesproken proberen ze zelfs in moeilijke omstandigheden iets te vinden waaraan ze zich kunnen vasthouden.
Bij het verlies van Bas lukt dat volgens haar nauwelijks.
“Het is een ingewikkelde tijd. Zowel mijn kinderen als ik zijn positief ingestelde mensen die proberen van vervelende dingen nog iets te maken.”
Maar bij zo’n plotseling en definitief verlies is dat volgens haar anders.
“Bij een dramatisch sterfgeval als dit is er gewoon niks positiefs te bedenken. Het wordt nooit meer beter…”
Het zijn woorden die duidelijk maken hoe groot het gemis binnen het gezin is.
Iedere dag opnieuw doorgaan
Dat betekent niet dat Babette en haar kinderen opgeven. Integendeel: ze proberen ondanks alles hun leven weer stap voor stap op te pakken.
Daarbij accepteert Babette dat verdriet zich niet volgens een vast schema laat verwerken.
“Je weet gewoon dat je er met z’n allen doorheen moet en elke dag is er één.”
Vooral het verdriet van haar kinderen raakt haar diep.
“Het is een enorm verdriet en mijn kinderen slaan zich daar zo goed en kwaad als het gaat doorheen.”
Voor Babette betekent dat tegelijkertijd dat ze zelf overeind probeert te blijven. Ze wil haar kinderen ondersteunen, maar merkt inmiddels ook dat ze haar eigen grenzen niet onbeperkt kan negeren.
Lichaam trekt uiteindelijk aan de bel
De gebroken wortel onder haar kroon en de problemen met haar rug hebben haar duidelijk gemaakt dat emotionele belasting ook lichamelijke gevolgen kan hebben.
Waar Babette overdag probeert sterk te blijven en praktische zaken te regelen, kwam de opgebouwde spanning op andere momenten alsnog naar buiten.
Juist daarin zit voor haar een belangrijke les: sterk zijn betekent niet dat alles eindeloos kan worden opgevangen.
De komende tijd staat daarom niet alleen in het teken van er zijn voor Silvijn en Sebastiaan, maar ook van ruimte maken voor haar eigen verdriet.
Na maanden waarin ontzettend veel op het gezin is afgekomen, proberen ze gezamenlijk hun weg vooruit te vinden.
Het gemis van Bas blijft daarbij aanwezig. Babette weet dat ze het verlies niet kan veranderen of oplossen. Wat ze wél kan doen, is samen met haar kinderen iedere dag opnieuw proberen verder te gaan en voor hen de veilige haven te blijven die ze zo graag wil zijn.