Actueel
Christiaan Bauer weigert samenwerking met vader Frans! 🤔
Christiaan Bauer, zoon van volkszanger Frans Bauer, timmert stevig aan de weg in de Nederlandse muziekwereld. Ondanks dat hij is opgegroeid in een muzikaal gezin, kiest hij ervoor om zijn eigen pad te bewandelen. In plaats van in de voetsporen van zijn vader te treden, ontwikkelt hij zijn eigen stijl en identiteit als artiest. Hierbij krijgt hij waardevolle begeleiding van niemand minder dan Jan Smit, die hem ondersteunt bij zijn opmars binnen de industrie.
De samenwerking tussen Christiaan en Jan Smit is geen toevallige zet, maar een weloverwogen keuze. Jan heeft in zijn eigen carrière bewezen hoe belangrijk het is om als artiest zelfstandig te groeien, en die kennis geeft hij nu door aan Christiaan. In een interview met De Telegraaf deelt Christiaan openhartig hoe deze samenwerking tot stand is gekomen, welke impact Jan heeft op zijn muzikale ontwikkeling en hoe zijn vader, Frans Bauer, deze beslissing ondersteunt.
Van muziekles tot professionele artiest
Christiaan Bauer kreeg al op jonge leeftijd te maken met muziek. Op vierjarige leeftijd begon hij met muziekles, onder leiding van dezelfde docent die ook zijn vader begeleidde. ‘Muziek is altijd een groot deel van mijn leven geweest,’ vertelt Christiaan. ‘Ik begon met piano en drums, maar al snel ontdekte ik dat zingen mijn ware passie was. Rond mijn zesde stond ik al op het podium.’
Wat begon als een hobby groeide uit tot een serieuze ambitie. Inmiddels heeft hij zijn tweede single uitgebracht en trekt hij steeds meer aandacht in de muziekindustrie. Hoewel de vergelijking met zijn vader onvermijdelijk is, benadrukt Christiaan dat hij zijn eigen geluid wil ontwikkelen. ‘Mijn vader is een icoon in Nederlandstalige muziek, en dat respecteer ik enorm. Maar ik wil mezelf bewijzen op mijn eigen manier. Dat betekent dat ik mijn eigen sound en stijl moet vinden zonder constant in de schaduw van mijn vader te staan.’
Jan Smit als mentor
Een cruciale factor in de muzikale reis van Christiaan is de rol van Jan Smit. De Volendamse zanger is niet alleen een succesvolle artiest, maar ook een ervaren mentor die weet hoe het is om op jonge leeftijd in de schijnwerpers te staan. Christiaan staat inmiddels onder contract bij het platenlabel van Jan en beschouwt hem als een belangrijke begeleider in zijn carrière. ‘Jan en ik hebben een heel goede band,’ legt hij uit. ‘We bellen en appen elkaar elke dag. Hij geeft me niet alleen advies over mijn muziek, maar ook over hoe ik mezelf als artiest moet profileren.’
Voor Frans Bauer is het een geruststelling dat zijn zoon samenwerkt met iemand die zoveel ervaring heeft in de industrie. ‘Mijn vader weet dat ik bij Jan in goede handen ben. Dat geeft hem rust. Hij kijkt als een trotse vader toe en ondersteunt me waar nodig, maar hij laat me ook mijn eigen fouten maken en daarvan leren.’
Geen duet met vader Frans
Fans van de Bauer-familie hoopten wellicht op een muzikaal duet tussen vader en zoon, maar daar lijkt voorlopig geen sprake van te zijn. Hoewel ze eerder samen optraden in Ahoy, heeft Christiaan andere prioriteiten. ‘Ik wil me eerst volledig focussen op mijn eigen carrière en mij als solo-artiest ontwikkelen. Dat betekent dat ik niet meteen een duet met mijn vader ga opnemen,’ zegt hij. ‘Misschien in de toekomst, maar voorlopig richt ik me volledig op mijn eigen werk.’
Frans Bauer begrijpt deze keuze en ondersteunt de ambitie van zijn zoon. ‘Ik ben ontzettend trots op wat hij nu al bereikt heeft. Hij werkt hard en zet zich volledig in. Als het moment daar is en het voelt goed, komt er misschien ooit een samenwerking. Maar dat moet op een natuurlijke manier ontstaan.’
Een eigen stijl en identiteit
Christiaan wil niet simpelweg in het verlengde van zijn vader staan, maar een eigen artistieke koers varen. Zijn muziek is duidelijk geïnspireerd door de Nederlandstalige pop, maar hij voegt er zijn eigen moderne draai aan toe. ‘Ik ben opgegroeid met het repertoire van mijn vader, maar ik luister ook naar andere muziekgenres. Ik wil elementen uit verschillende stijlen samenbrengen en mijn eigen geluid creëren,’ legt hij uit.
Zijn laatste single laat horen dat hij een frisse wind brengt in het Nederlandstalige muzieklandschap. ‘Ik wil liedjes maken die mensen raken, die verhalen vertellen en emoties oproepen. Dat is waar muziek voor mij om draait.’
De invloed van zijn familie
Hoewel Christiaan zijn eigen weg wil volgen, blijft de invloed van zijn familie groot. Hij groeit op in een omgeving waarin muziek altijd centraal heeft gestaan. Zijn moeder, Mariska Bauer, is net als Frans een steunpilaar voor zijn carrière. ‘Mijn moeder is ontzettend betrokken en luistert altijd kritisch mee. Ze geeft eerlijke feedback en helpt me om mijn muziek verder te verbeteren.’
Ook zijn broers en andere familieleden steunen hem in zijn muzikale reis. ‘Het mooie aan onze familie is dat we elkaar altijd aanmoedigen om onze dromen na te jagen. Mijn broers hebben allemaal hun eigen interesses, maar ze steunen mij in wat ik doe. Dat betekent veel voor me.’
De toekomst van Christiaan Bauer
Met een mentor als Jan Smit en een vader als Frans Bauer heeft Christiaan een solide basis om zijn carrière voort te zetten. Zijn plannen voor de toekomst zijn duidelijk: ‘Ik wil blijven groeien als artiest, nieuwe muziek maken en uiteindelijk mijn eigen stempel drukken op de Nederlandse muziekscene.’
Voorlopig werkt hij aan nieuwe nummers en kijkt hij uit naar meer optredens. ‘Ik wil het podium op en mensen raken met mijn muziek. Dat is wat ik het allerliefste doe.’
Ondanks zijn ambitie blijft Christiaan bescheiden en realistisch. ‘Succes komt niet vanzelf. Ik ben bereid om hard te werken en te leren van de mensen om me heen. En bovenal wil ik trouw blijven aan mezelf en mijn eigen muziek.’
Met de steun van zijn familie, de begeleiding van Jan Smit en zijn eigen doorzettingsvermogen, lijkt de toekomst er rooskleurig uit te zien voor Christiaan Bauer. Wie weet zien we hem over een paar jaar net zo succesvol als zijn vader, maar dan op zijn eigen manier.
Actueel
Man eist dat zesde kind een zoon moet zijn – reactie van vrouw doet hem om vergiffenis smeken
Toen mijn man me een angstaanjagend ultimatum stelde, verwachtte hij niet dat ik voor mezelf en onze kinderen zou opkomen. De les die ik hem gaf, liet zien hoe onredelijk hij was, terwijl we al zoveel hadden om dankbaar voor te zijn. Zijn ultimatum eindigde met hem die MIJ om genade smeekte!
Ik had nooit gedacht dat ik in deze situatie zou belanden, maar hier sta ik dan, op een kruispunt. Ik werd gedwongen drastische maatregelen te nemen toen mijn echtgenoot me in een hoek drong met één eis. Maar die eis was genoeg om mij tot actie aan te zetten.
Mijn man, Danny, is altijd een toegewijde vader en een succesvolle zakenman geweest. Hij zorgt goed voor ons gezin en brengt veel tijd door op kantoor. Dit gaf mij de vrijheid om thuis te blijven en onze vijf prachtige dochters op te voeden.
Maar de laatste tijd zijn zijn dromen over een zoon “om de familienaam voort te zetten” veranderd in eisen. En die eisen zijn geëscaleerd tot bedreigingen! “Lisa, we MOETEN een zesde kind krijgen,” zei hij op een avond na het eten. Zijn toon was serieus, bijna kil.
“Danny, we hebben al VIJF dochters. Wil je dat ik doorga met kinderen krijgen totdat we een zoon hebben?” antwoordde ik, terwijl de spanning opliep.
“Maar zijn kinderen geen zegen voor je? Is het echt zo moeilijk?” Zijn woorden deden pijn. Deze discussie hadden we al vaak gehad, maar deze keer voelde het anders. Het voelde als een ultimatum. Onze ruzie escaleerde en hij suggereerde zelfs dat hij zou overwegen te SCHEIDEN als ik weigerde een zoon voor hem te krijgen! “Zeg je dat je me zou verlaten als ik je geen zoon geef?” vroeg ik, met trillende stem.
“Dat heb ik niet gezegd,” mompelde hij, terwijl hij wegkeek. Maar de implicatie was duidelijk. Hij was bereid te overwegen om te scheiden als ik niet aan ZIJN wensen voldeed. Dat was het einde van onze ruzie, en we gingen stilletjes naar bed.
Die nacht lag ik wakker, denkend aan ons gesprek. Hoe kon hij zo denigrerend doen over het leven dat we samen hadden opgebouwd? Onze dochters zijn geweldig, elk uniek en vol leven. Ik kon onze familie niet anders voorstellen. Ik moest hem laten begrijpen wat hij van mij, van ons, vroeg. En weet je wat? Voordat ik mijn ogen sloot en in slaap viel, besloot ik hem op een slimme manier te LATEN ZIEN wat het betekent om vijf kinderen ALLEEN op te voeden!
De volgende dag stond ik extra vroeg op, terwijl iedereen nog sliep. Ik pakte een tas en reed naar het oude huis van mijn overleden moeder op het platteland. Ik zette mijn telefoon op stil en negeerde al zijn oproepen en sms’jes.
Na het maken van mijn ontbijt en een kop hete koffie, nestelde ik me om mijn favoriete show van de dag te kijken: “Het Drama Dat Zich Ontvouwt Wanneer Je Je Man Alleen Thuis Laat Met Vijf Kinderen.” Ik keek alles in realtime via de bewakingscamera’s die we thuis hadden geïnstalleerd.
Danny stond voor een RUDE awakening! Zodra hij wakker werd, begon hij zich klaar te maken voor werk. Maar hij stopte toen hij de kinderen kabaal hoorde maken. “Waar is je moeder en waarom zijn jullie niet aangekleed en klaar voor het ontbijt?” vroeg hij onze bengels.
Mijn kinderen maakten me trots door hem te negeren en door te gaan met springen op bedden en spelen. Mijn man zocht naar me terwijl hij mijn naam riep voordat hij besefte dat ik niet thuis was. Hij begon me toen te bellen en ik keek hoe de oproepen binnenkwamen. “Wat de hel, Lisa,” zei hij gefrustreerd na de zesde gemiste oproep. Hij kon niet naar zijn werk gaan omdat hij onze jonge dochters niet alleen kon laten. De eerste ochtend was HILARISCH en een COMPLETE ramp!
Hij probeerde ontbijt te maken en eindigde met verbrande toast en overal gemorste sinaasappelsap! De kinderen renden rond, weigerden zich aan te kleden. Hij was volledig overweldigd en ik genoot van elk moment! In de avond wilden de meisjes verkleden spelen, en Danny MOEST meedoen! Ze lieten hem een tiara en een veren boa dragen terwijl ze deden alsof hij een prinses was!
“Daddy, je ziet er ZO mooi uit!” giechelde Emily. “Dit is belachelijk,” mompelde hij, maar hij glimlachte om hun vreugde. Mijn man zag er totaal uitgeput uit. Bedtijd was de LAATSTE druppel! Ze WEIGERDEN naar bed te gaan, eisten verhaaltjes en bleven uit hun kamers sluipen! MAN wat was ik trots!
Tegen het einde van de tweede dag was Danny zichtbaar op het punt van instorten! Hij begon me wanhopige berichten te sturen, smekend om terug te komen en te helpen. “Mijn engel, alsjeblieft, ik kan dit niet alleen,” sms’te hij. Hij stuurde zelfs een video van zichzelf, op zijn knieën, smekend om vergiffenis.
“Het spijt me, mijn lief. Kom alsjeblieft thuis. Ik heb je nodig.” Wat de clip nog grappiger maakte, was dat hij het opnam in onze vergrendelde badkamer terwijl de meisjes EISTEN dat hij naar buiten kwam om te spelen! Ik besloot dat het tijd was om naar huis te gaan. Toen ik binnenkwam, was Danny de eerste die naar me toe rende, er meer opgelucht uitziend dan ik hem ooit had gezien!
“Het spijt me zo,” zei hij. “Ik zal je niet meer onder druk zetten over het krijgen van een zoon.” Hij hield me zo stevig vast dat ik bijna niet kon ademen! “Ik besef nu hoeveel je doet, en ik beloof meer tijd met het gezin door te brengen,” beloofde hij. Ik was ontroerd. “Als je echt belooft meer tijd met ons door te brengen en meer te helpen, kunnen we de MOGELIJKHEID van een zesde kind bespreken,” zei ik.
Hij knikte heftig. “Ik beloof het, ik zweer het. Laat me alsjeblieft nooit meer zo lang alleen met hen!” We lachten allebei en vanaf die dag hield hij zijn belofte. Hij werd meer betrokken bij ons gezin en waardeerde al het harde werk dat kwam kijken bij het opvoeden van de kinderen die we al hadden.
Ons leven begon ten goede te veranderen. Danny begon eerder thuis te komen van zijn werk en werkte soms zelfs vanuit huis, vastbesloten om meer aanwezig te zijn. Hij hielp met huiswerk, woonde schoolactiviteiten bij en nam de bedtijdtaken over!
Mijn eens misleide echtgenoot leerde zelfs hoe hij haar moest vlechten, tot grote vreugde van onze dochters! Op een zaterdagochtend, terwijl we rond de ontbijttafel zaten, keek Danny me aan met een zachte glimlach. “Ik heb nagedacht,” zei hij. “Misschien gaat het niet om het hebben van een zoon. Misschien gaat het om het koesteren van het gezin dat we hebben.”
Ik glimlachte terug, voelend hoe een warmte door mijn borst trok. “Dat is alles wat ik ooit heb gewild, Danny.” We gingen door met ons ontbijt, pratend en lachend, de spanning van de afgelopen weken smolt weg. Het was in die eenvoudige momenten, omringd door onze dochters, dat we ons ware geluk vonden.
Maanden gingen voorbij en mijn man bracht het idee van een zesde kind nooit meer ter sprake. Hij was een veranderd man, meer betrokken en verbonden met ons gezin dan ooit tevoren. De meisjes aanbeden hem, en ons huis was gevuld met vreugde en gelach. Op een avond, terwijl we naar onze dochters keken die in de tuin speelden, nam Danny mijn hand. “Dank je, Lisa,” zei hij zacht. “Voor alles.” Ik kneep in zijn hand, voelend hoe de tranen in mijn ogen opwelden.
“Dank je voor je begrip,” antwoordde ik. Onze reis was niet gemakkelijk, maar het bracht ons dichter bij elkaar. Mijn man leerde het gezin dat hij had te waarderen. En ik vond de kracht om voor mezelf en onze dochters op te komen. We waren sterker dan ooit, klaar om welke uitdagingen het leven ons ook zou brengen.
En terwijl we daar zaten, kijkend naar onze dochters die vuurvliegjes achterna zaten onder de ondergaande zon, wist ik dat we ons gelukkig en tevreden hadden gevonden.