Actueel
Bram Moszkowicz: ”DIT wordt de uitspraak tegen Marco Borsato”
Rechter doet binnenkort uitspraak in zaak tegen Marco Borsato: dit zijn volgens Bram Moszkowicz de drie mogelijke uitkomsten
Over drie dagen, op 4 december, wordt een belangrijk hoofdstuk afgesloten in een zaak die jarenlang veel aandacht kreeg. Dan spreekt de rechtbank zich uit in de strafzaak tegen Marco Borsato. Voor zowel de betrokkenen als het grote publiek betekent de uitspraak een einde aan een periode van onzekerheid, speculatie en intensieve berichtgeving.
In aanloop naar die dag deelt oud-topadvocaat Bram Moszkowicz zijn juridische verwachtingen. Hij was eerder al scherp in zijn voorspellingen over de strafeis van het 0penbaar Ministerie, en volgens hem zijn er drie mogelijke scenario’s waar de rechtbank op uit kan komen.
Terug naar de strafeis: Moszkowicz zat er eerder al bovenop
Voorafgaand aan de zitting gaf Moszkowicz in verschillende media aan dat hij verwachtte dat de officier van justitie een celstraf tussen drie en zes maanden zou eisen. Dat bleek een opvallend nauwkeurige inschatting, want uiteindelijk kwam het 0penbaar Ministerie uit op vijf maanden.
Volgens hem sloot die eis nauw aan bij wat doorgaans gevraagd wordt in zaken van vergelijkbare aard. Dat hij de lijn zo goed kon voorspellen, heeft volgens de oud-advocaat te maken met zijn jarenlange ervaring in de strafrechtpraktijk, maar ook met zijn gevoel voor hoe rechters en officieren de balans zoeken tussen enerzijds ernst en anderzijds bewijsvoering.
Nu de uitspraak nadert, schuift Moszkowicz opnieuw aan bij Shownieuws, waar hij uitlegt welke drie opties volgens hem het meest realistisch zijn.
Optie 1: Een volledige vrijspraak
De eerste en meest ingrijpende mogelijkheid is een vrijspraak. Dat zou betekenen dat de rechtbank oordeelt dat er onvoldoende bewijs is om tot een veroordeling te komen.
Volgens Moszkowicz is dit scenario zeker denkbaar, gezien de discussies over de inhoud, de volledigheid en het tijdstip waarop belangrijke stukken in het dossier werden toegevoegd. De verdediging benadrukte tijdens de zitting dat er nog steeds vragen zijn over onderdelen van het bewijs en dat sommige informatie laat beschikbaar is gesteld.
Een vrijspraak zou het publieke debat ongetwijfeld weer doen oplaaien, zowel omdat het een sterke uitkomst is als omdat de zaak vanaf het begin breed is besproken. Toch benadrukt Moszkowicz dat rechters altijd strikt naar het dossier kijken en zich houden aan juridische maatstaven — niet aan publieke opinie.
Optie 2: Een veroordeling
Het tweede scenario is dat de rechtbank Marco Borsato wél schuldig acht aan de ten laste gelegde feiten. In dat geval kan de straf in lijn liggen met de eis van vijf maanden, maar ook lager of hoger uitvallen.
De rechtbank is immers niet gebonden aan de strafeis van het 0penbaar Ministerie. Rechters wegen meerdere factoren af:
-
de ernst van het feit dat bewezen wordt geacht
-
de persoonlijke omstandigheden van de verd*chte
-
de manier waarop het proces verlopen is
-
jurisprudentie uit vergelijkbare zaken
Volgens Moszkowicz kan een veroordeling uiteenlopen van een geheel voorwaardelijke straf tot een straf die gelijk of vergelijkbaar is aan de eis. De uiteindelijke hoogte hangt volledig af van het juridisch oordeel dat de rechters maandag zullen toelichten.
Optie 3: Een tussenvonnis — extra onderzoek nodig
De derde mogelijkheid is volgens de oud-advocaat een tussenvonnis. Dat is geen definitieve uitspraak, maar een tussenstap waarin de rechtbank aangeeft dat aanvullend onderzoek noodzakelijk is voordat er een definitief oordeel kan volgen.
Deze optie draait volledig om de ruim 500 uur aan audiobestanden, die pas vlak voor de zitting door het 0penbaar Ministerie werden ingebracht.
Evert Santegoeds lichtte bij Shownieuws toe dat deze opnames gesprekken zijn tussen moeder en dochter, maar ook gesprekken die zij hadden met vrienden en andere bekenden. Het materiaal is omvangrijk en kan, afhankelijk van de inhoud, relevant zijn voor de beoordeling van de zaak.
Doordat de opnames zo laat zijn toegevoegd, heeft de verdediging geen kans gehad om ze grondig te bestuderen. Moszkowicz zegt daarover: “Als de rechtbank niet tot een vrijspraak komt, dan wil de verdediging die banden beluisteren.”
Een tussenvonnis zou dus betekenen dat het proces opnieuw wordt aangehouden totdat beide partijen volledig inzicht hebben in alle relevante informatie.
Waarom die banden zo’n belangrijke rol spelen
De timing van de aanlevering van de opnames is een terugkerend onderwerp in de gesprekken rondom deze zaak. In strafzaken moet bewijs immers tijdig beschikbaar zijn voor zowel het 0penbaar Ministerie als de verdediging.
Als cruciaal materiaal te laat wordt geleverd, kan dit een oneerlijke procespositie opleveren. Rechters waken er daarom doorgaans nauwgezet over dat beide partijen voldoende tijd hebben om zich voor te bereiden. Wanneer dit niet het geval is, kan de rechtbank besluiten dat de verdediging alsnog toegang moet krijgen tot dit materiaal voordat een definitieve uitspraak kan worden gedaan.
Dit maakt optie drie — het tussenvonnis — juridisch gezien een realistische mogelijkheid.
Komt Marco Borsato zelf naar de uitspraak?
Een vraag die voor veel mensen meespeelt, is of Marco Borsato maandag aanwezig zal zijn in de rechtbank. Volgens Moszkowicz ligt het voor de hand dat hij komt, gezien zijn houding tijdens de eerdere zittingen. “Gezien zijn opstelling tijdens de zittingen — waar hij altijd netjes is gekomen en ook het woord heeft gevoerd — zou ik me verbazen als hij er niet bij is,” aldus de oud-advocaat.
Wanneer Santegoeds hem vraagt of hij Marco zou aanraden om aanwezig te zijn, antwoordt Moszkowicz bevestigend. Toch benadrukt hij dat de aanwezigheid van de verd*chte vooral een gevoelsmatige keuze is: “Hij heeft geen enkele invloed op wat daar zal worden uitgesproken.”
Voor veel verd*chten is aanwezig zijn bij een uitspraak een manier om het proces af te ronden, ongeacht de uitkomst. Het markeert een einde van een lange periode van spanning en onzekerheid — iets wat ook in deze zaak niet te onderschatten is.
Een zaak die nog lang zal blijven nazinderen
Wat de uitspraak ook wordt, duidelijk is dat dit dossier een enorme impact heeft gehad. Niet alleen op de direct betrokkenen, maar ook op het publieke debat. De zaak raakte thema’s als bewijsvoering, timing, mediaberichtgeving en het recht op een eerlijk proces.
Met de drie mogelijke uitkomsten die Moszkowicz schetst, blijft het spannend tot de rechtbank het definitieve woord spreekt. Vrijspraak, veroordeling of een tussenuitspraak: elk scenario opent een andere weg voor de komende maanden.
Wat vaststaat, is dat maandag een cruciale dag wordt die een jarenlange juridische en maatschappelijke discussie afrondt — of verlengt.
Actueel
Enorme klap voor iedereen met een huurwoning
Woningtekort blijft groeien: verkoopgolf van huurwoningen dreigt de crisis verder te verdiepen
Het woningtekort in Nederland blijft hardnekkig oplopen en is inmiddels uitgekomen op circa 410.000 woningen. Daarmee staat de druk op de woningmarkt op een historisch hoog niveau. Alsof dat nog niet genoeg is, wijst nieuw onderzoek erop dat er nog meer problemen op komst zijn. Zowel beleggers als woningcorporaties zijn namelijk van plan om de komende jaren nog meer huurwoningen te verkopen. De gevolgen daarvan kunnen ingrijpend zijn voor huurders, starters en gezinnen.
Het vooruitzicht: een verder krimpend huuraanbod, stijgende huren in de vrije sector en een generatie jongeren die noodgedwongen langer bij hun ouders blijft wonen.
Alarmerend rapport over de toekomst van huurwoningen
Uit een gezamenlijk rapport van Capital Value en ABF Research, opgesteld in opdracht van de overheid, blijkt dat de bereidheid om huurwoningen te verkopen groot is. Meer dan de helft van de ondervraagde partijen geeft aan dat zij hun huurbezit verder willen afbouwen.
Concreet zegt 56 procent van de woningcorporaties te verwachten dat zij in de komende jaren meer woningen zullen “uitponden”. Uitponden betekent dat huurwoningen bij mutatie — dus wanneer een huurder vertrekt — niet opnieuw worden verhuurd, maar te koop worden gezet.
Ook particuliere en institutionele beleggers volgen deze strategie steeds vaker.
Waarom corporaties en beleggers verkopen
Voor woningcorporaties is de verkoop van huurwoningen geen doel op zich, maar een middel. De opbrengsten worden ingezet voor nieuwbouwprojecten en voor het verduurzamen van bestaande woningen. In theorie zou dat op lange termijn moeten bijdragen aan meer en betere woningen.
In de praktijk wringt het echter. De verkoop gebeurt sneller dan de nieuwbouw kan worden gerealiseerd, waardoor het netto-aanbod aan huurwoningen verder afneemt.
Beleggers hebben weer andere motieven. Volgens Arjan Peerboom, directeur van Capital Value, speelt vooral de veranderde financiële context een rol. “Beleggers kiezen steeds vaker voor individuele verkoop vanwege hogere fiscale lasten en lagere rendementen bij het aanhouden van huurwoningen,” aldus Peerboom.
Een harde klap voor huurders en starters
De gevolgen van deze verkoopgolf zijn aanzienlijk. Minder huurwoningen betekent meer concurrentie op een markt die al extreem krap is. Vooral in de vrije huursector, waar de huren minder gereguleerd zijn, zal dat leiden tot forse prijsstijgingen.
Voor jongeren en starters wordt het daardoor steeds moeilijker om een zelfstandige woning te vinden. Veel twintigers en dertigers blijven noodgedwongen langer thuis wonen of delen een woning, simpelweg omdat er geen betaalbare alternatieven zijn.
Ook gezinnen die willen doorstromen, lopen vast. Wie een betaalbare huurwoning verlaat, heeft geen garantie dat er iets passends voor terugkomt.
Cijfers laten trend duidelijk zien
De trend is al zichtbaar in de cijfers. In 2024 werden 26.180 huurwoningen verkocht. Dat aantal ligt fors hoger dan in eerdere jaren en vormt een duidelijke aanwijzing dat het uitponden structureel is geworden.
Als deze ontwikkeling doorzet — en daar wijzen de huidige plannen op — zal het tekort aan huurwoningen verder oplopen. Dat werkt als een vicieuze cirkel: minder aanbod leidt tot hogere prijzen, waardoor nog meer mensen buiten de boot vallen.
Nieuwbouw kan tempo niet bijhouden
Tegenover de verkoop van huurwoningen staat de bouw van nieuwe woningen. In 2025 werden 69.200 nieuwbouwwoningen opgeleverd. Voor dit jaar wordt een stijging verwacht naar ongeveer 88.000 woningen. Dat lijkt positief, maar het is onvoldoende om het bestaande tekort snel terug te dringen.
Bovendien is er een zorgwekkende ontwikkeling zichtbaar aan de voorkant van de bouwketen. Het aantal bouwvergunningen bevindt zich momenteel in een “stevige dip”, zo meldt De Telegraaf. Minder vergunningen vandaag betekent minder opleveringen over enkele jaren.
Buitenlandse investeerders haken af
Een belangrijke factor in de teruglopende bouwactiviteit is het afhaken van buitenlandse beleggers. Hun aandeel in de financiering van Nederlandse woningbouwprojecten is gedaald naar slechts 7 procent, het laagste niveau ooit gemeten.
Internationale investeerders noemen meerdere obstakels:
-
De hoge overdrachtsbelasting in Nederland
-
Strenge huurwetgeving, vooral in de gereguleerde sector
-
Veranderde fiscale regels, waardoor rendementen onder druk staan
Als gevolg daarvan bouwen buitenlandse partijen hun vastgoedportefeuilles in Nederland af.
Afnemend buitenlands bezit
De cijfers onderstrepen die trend. Begin vorig jaar bezaten buitenlandse beleggers nog ongeveer 80.000 huurwoningen in Nederland. Inmiddels is dat aantal gedaald naar 72.500. Die woningen verdwijnen niet van de markt, maar worden verkocht — vaak aan particulieren die ze zelf gaan bewonen.
Hoewel dat voor individuele kopers gunstig kan zijn, betekent het op macroniveau opnieuw een krimp van het huuraanbod.
Politieke en maatschappelijke onrust
De ontwikkelingen zorgen voor groeiende maatschappelijke en politieke onrust. Op sociale media en in het publieke debat klinkt steeds vaker de vraag hoe het mogelijk is dat het woningtekort blijft oplopen, terwijl de behoefte aan betaalbare woonruimte zo groot is.
Sommige opiniemakers wijzen erop dat vooral Nederlandse starters en jonge gezinnen de gevolgen voelen. Zij stellen hun toekomstplannen uit, wonen langer bij hun ouders en ervaren steeds meer onzekerheid over wonen en samenleven.
Structureel probleem vraagt structurele oplossingen
Experts zijn het erover eens dat het woningtekort niet met één maatregel kan worden opgelost. Het gaat om een structureel probleem, waarin bouwtempo, regelgeving, financiering en demografie samenkomen.
Zonder versnelling van de bouw, stabiel beleid voor investeerders en bescherming van het huuraanbod dreigt de situatie verder te verslechteren. De verkoop van huurwoningen kan op korte termijn geld opleveren, maar vergroot het probleem zolang de nieuwbouw achterblijft.
Wat betekent dit voor de komende jaren?
Als de huidige trends zich doorzetten, moeten huurders zich voorbereiden op:
-
Minder keuze op de huurmarkt
-
Langere wachttijden voor betaalbare woningen
-
Stijgende huren, vooral in de vrije sector
-
Meer jongeren die langer thuis blijven wonen
Zonder ingrijpen kan het woningtekort de komende jaren nog verder oplopen, ondanks alle ambities en plannen.
Conclusie: druk op woningmarkt neemt verder toe
Het oplopende woningtekort, gecombineerd met de geplande verkoop van huurwoningen door corporaties en beleggers, vormt een zorgwekkende cocktail. Hoewel nieuwbouwprojecten in de planning staan, blijft het tempo onvoldoende om de uitstroom uit de huursector te compenseren.
Voor huurders, starters en gezinnen betekent dit aanhoudende onzekerheid. De cijfers laten zien dat het probleem niet vanzelf verdwijnt. Zonder duidelijke koers en langdurige oplossingen blijft de Nederlandse woningmarkt gevangen in een crisis die steeds meer mensen direct raakt.