Actueel
BN´ers krijgen straf voor Manuela Kemp-posts: ´Allemaal narcisten!´
Radiocolumnist Patrick Kicken heeft flink wat kritiek op de manier waarop sommige BN’ers omgaan met het overlijden van Manuëla Kemp. Volgens Kicken is het gebruikelijk dat na het overlijden van een bekend persoon, vooral BN’ers, foto’s met de overledene delen op social media, vaak vergezeld van emotionele teksten. Deze zelfpromotie stuit hem tegen de borst.

Zelfbevlekkerij en Narcisme
Patrick begrijpt niet waarom sommige bekende Nederlanders snel hun foto’s met de overledene opduikelen en delen met de wereld.

“Wat is dat toch, dat wanneer een bekend iemand net overleden is, mensen niet weten hoe snel ze een foto moeten vinden waarop ze samen op staan, om die dan op social media te zetten?” schrijft hij bij Spreekbuis. Hij beschouwt dit gedrag als een manier om het moment op hun eigen persoon te betrekken, wat hij omschrijft als “How can I make this about me?”

Het ‘Blauwe Maandag’-Fenomeen
Kicken wijst erop dat veel BN’ers zich ineens heel dichtbij de overledene voelen, ook al hadden ze deze persoon slechts oppervlakkig gekend.

Hij noemt dit gedrag vooral typerend voor de media, waar mensen proberen de overledene en hun eigen ‘relatie’ tot hen te benutten voor zelfverheerlijking. Dit fenomeen was volgens hem ook duidelijk te zien na de dood van Peter R. de Vries, waarbij verschillende mensen snel met herinneringen en foto’s naar buiten kwamen.
Respect Tonen, Niet Zelfpromotie
Patrick Kicken vindt dit gedrag onsmakelijk en vraagt BN’ers om respect te tonen voor de overledene, in plaats van de situatie te gebruiken voor persoonlijke gain. “Laat die zelfbevlekkerij achterwege,” voegt hij toe, en hij roept mensen in de media op om hun narcisme niet op de voorgrond te plaatsen, maar oprecht respect te tonen voor de overledene.
Actueel
Grote bewondering voor Ria Valk en haar gevecht tegen kanker: ´Straalt zoveel kracht uit!´

Ria Valk bewijst opnieuw dat ware kracht vaak schuilt in de manier waarop iemand met tegenslag omgaat. Begin 2025 ontdekte de geliefde zangeres een verdacht bultje onder haar arm. Gezien haar medische verleden waarin ze al eerder te maken kreeg met k@nker, liet ze er geen gras over groeien. Ze nam direct contact op met haar arts en stelde zonder aarzeling een onderzoekstraject in gang.

Snelle actie en vertrouwen in de zorg
De verdenking op een mogelijke terugkeer van gezondheidsproblemen leidde tot een intensief traject. Toch bleef Ria vanaf het begin vasthouden aan haar bekende positieve houding. Ze stond al eerder oog in oog met ernstige z1ekte, en wist ook nu dat haar instelling het verschil zou maken. Op 31 januari onderging ze een operatie waarbij het bultje werd verwijderd. Tegelijkertijd vond er een reconstructie plaats, uitgevoerd met haar eigen lichaamsweefsel.

Eerste blik in de spiegel na de operatie
Na de operatie keek Ria zichzelf voor het eerst in de spiegel en voelde opluchting en dankbaarheid. Ze was blij dat het achter de rug was en had vertrouwen in haar herstel. Haar dankbaarheid voor het medische team was groot. De warmte, de communicatie en de toewijding van de zorgverleners gaven haar rust. “Ik voelde me gehoord en gedragen,” liet ze weten, iets wat voor haar doorslaggevend was in het verwerkingsproces.

Vijf dagen per week naar het ziekenhuis
Hoewel de operatie succesvol was, volgde een pittige periode van dagelijkse bestraling. Vijf keer per week reisde Ria naar het ziekenhuis voor haar behandeling. Het eiste veel van haar lichaam en geest, maar haar levenslust hield stand. Ze vond troost in kleine rituelen: rustmomenten, een kop thee, een warme deken en de kalme aanwezigheid van het zorgpersoneel. Elk behandeldag zag ze als een stap vooruit.

Humor als belangrijkste medicijn
Wat Ria blijft onderscheiden van velen, is haar vermogen om lichtheid te brengen, zelfs in donkere tijden. “Zelfs op rotmomenten probeer ik iets grappigs te zeggen,” vertelde ze. Die humor helpt niet alleen haarzelf, maar ook de mensen om haar heen. Verpleegkundigen, familieleden en fans: ze voelen zich gesterkt door haar relativeringsvermogen. Voor Ria is lachen een levenshouding, geen trucje.

Liefdevolle reacties uit het hele land
Toen Ria openhartig haar verhaal deelde, werd ze overspoeld met steunbetuigingen. Kaartjes, bloemen, berichten en persoonlijke anekdotes stroomden binnen. Fans haalden herinneringen op aan optredens en roemden haar moed en uitstraling. Ook collega-artiesten spraken zich uit. Een bekende zangeres noemde haar impact op de Nederlandse cultuur “onmiskenbaar en inspirerend.” Haar kracht wordt niet alleen gewaardeerd op het podium, maar vooral ook daarbuiten.

Koesteren van het alledaagse
In deze fase van haar leven zoekt Ria bewust naar rust en eenvoud. Ze geniet van het alledaagse: een wandeling, het gezang van vogels, een zonnestraal op haar gezicht. Of ze ooit nog optreedt? Die deur staat op een kier. Intieme zaaltjes met een aandachtig publiek spreken haar aan, maar haar gezondheid en energie zijn leidend. Voor nu is het genoeg dat ze leeft in het moment en dankbaar is voor wat ze heeft.

Openheid als inspiratie voor anderen
Ria’s verhaal is niet alleen een persoonlijke reis, maar ook een boodschap voor anderen. Ze benadrukt hoe belangrijk het is om gevoelens te delen, hulp te vragen en oprechte aandacht te tonen. Een simpel “Hoe gaat het?” kan al veel betekenen. Ria moedigt mensen aan om open te blijven, ook als het moeilijk is. Want zelfs in zware tijden valt er, volgens haar, altijd íets te glimlachen. Dat maakt haar verhaal niet alleen krachtig, maar ook hoopgevend.