Actueel
Bekende Urk!-ster heengegaan: ”Groot verdriet”
Een grote schok en diep verdriet op Urk en onder de trouwe kijkers van het gelijknamige televisieprogramma. Vandaag is bekend geworden dat Meneer Fred, een geliefd en bekend gezicht, is 0verleden. De familie heeft via Facebook een emotioneel bericht gedeeld waarin zij het 0verlijden van Fred Kleefman bevestigen. Ook laten zij weten dat de uitvaart al in besloten kring heeft plaatsgevonden.
Een Mooi Mens Verloren
Het bericht op Facebook straalt liefde en verdriet uit en benadrukt wat Fred voor zijn omgeving heeft betekend. “Een mooi mens is van ons heen gegaan, maar de vele fijne herinneringen zullen blijven en die raken we nooit meer kwijt,” zo begint het bericht.
De familie beschrijft Fred als een warme persoonlijkheid die veel betekende voor de mensen om hem heen. “Samen lachen, gezellig een wijntje drinken en genieten van het leven. Wat hebben we vele mooie en waardevolle gesprekken samen mogen hebben.”
Maar ook het verdriet van zijn z!ekte komt naar voren: “Toen werd je ernstig z!ek. Langzaam nam je afscheid van ons en ging je zachtjes van ons heen.”
Het bericht wordt afgesloten met een ontroerende boodschap: “Rust zacht, lieve Fred. We zullen je nooit vergeten en nemen afscheid met veel verdriet.”
Een Leven vol Liefde en Verlies
Fred Kleefman, zoals hij in werkelijkheid heette, liet een diepe indruk achter op iedereen die hem kende. Twee jaar geleden sprak Fred nog openhartig over zijn leven in een interview met weekblad Party. Hij vertelde over de enorme impact die het verlies van zijn partner in 2012 op hem had.
Fred en zijn partner deelden maar liefst 43 jaar van hun leven samen. Toen zijn geliefde 0verleed, veranderde zijn wereld volledig. “Wanneer je grote liefde er niet meer is, wordt het ineens heel stil in huis,” zei hij. “Het is dan wel eenzaam. Maar goed, er zijn zoveel mensen die dat meemaken.”
Een Moeilijke Weg naar Herstel
Het 0verlijden van zijn partner was een zware klap voor Fred, en het duurde jaren voordat hij zijn leven weer enigszins op de rails kreeg. “Als zoiets gebeurt, moet je uiteindelijk de draad weer oppakken en zeggen: ‘Kom op, je moet toch verder. Het leven gaat door.’ Gelukkig is dat gelukt, maar er is wel twee tot drie jaar overheen gegaan,” vertelde hij destijds.
Fred was echter een vechter, en ondanks het verdriet slaagde hij erin om een nieuw ritme in zijn leven te vinden. Hij bleef genieten van de kleine momenten, omringd door mensen die hem liefhadden.
Een Groot Gemis voor Urk en de Kijkers
Fred was een geliefd gezicht in het programma Urk, waarin hij een unieke charme en warmte meebracht. Zijn aanwezigheid was een belangrijk onderdeel van het succes van de show. Hij wist met zijn nuchtere kijk op het leven en zijn oprechte verhalen veel mensen te raken.
Het nieuws van zijn 0verlijden heeft niet alleen zijn familie en vrienden diep geraakt, maar ook de kijkers van het programma. Velen herinneren hem als een symbool van de kracht van doorzettingsvermogen en het genieten van de mooie momenten in het leven.
Steun voor de Nabestaanden
Het 0verlijden van Fred is een groot verlies voor iedereen die hem kende. Zijn familie en vrienden blijven achter met een leegte die moeilijk te vullen is. Langs deze weg willen we hen een hart onder de riem steken. Fred’s openheid, humor en veerkracht zullen niet vergeten worden.
Laat een boodschap van steun en liefde achter voor de nabestaanden, en herinner Fred als de warme, krachtige persoonlijkheid die hij altijd was. ❤️
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.