Actueel
Angela de Jong doet een schokkende onthulling over Winter Vol Liefde-Monique en Mike!
Winter Vol Liefde is weer begonnen en zoals altijd brengt het programma een bonte verzameling deelnemers en situaties met zich mee. Dit seizoen hebben vooral Mike en zijn moeder Monique de aandacht van de kijkers getrokken. Waar het in eerste instantie lijkt alsof Mike op zoek is naar de liefde van zijn leven, rijst bij velen de vraag of het niet Monique is die eigenlijk de show runt. Met de komst van de blonde Denise lijkt er een potentiële match in zicht, maar hoe serieus is dit allemaal? En wil Mike eigenlijk wel een relatie?
Monique’s dominantie in de zoektocht naar liefde
Mike is een 33-jarige vrijgezel die op zoek is naar een vriendin. Maar het lijkt erop dat moeder Monique daar een flinke vinger in de pap heeft. Monique heeft een duidelijke mening over wie geschikt is voor haar zoon en zet dat onomwonden in de praktijk. Denise, een blonde verschijning met een flinke dosis spontaniteit, lijkt echter direct door Monique’s “vleeskeuring” te zijn gekomen. Maar de grote vraag blijft: is Denise daadwerkelijk de droomvrouw van Mike, of is ze vooral de ideale schoondochter in de ogen van Monique?
Volgens veel kijkers, en ook enkele tv-critici, lijkt Mike meer een passieve toeschouwer in zijn eigen liefdesavontuur. Hij volgt braaf de aanwijzingen van zijn moeder, en zijn eigen mening lijkt daarbij volledig ondergeschikt.
Angela de Jong spreekt haar twijfels uit
Tv-recensente Angela de Jong heeft zich duidelijk uitgesproken over de opvallende dynamiek tussen Mike en Monique. In een aflevering van Renze gaf Angela haar kijk op de situatie:
“Ik geloof er geen sikkepit van dat het allemaal echt is. Er is een hoop in scène gezet. Dat moment dat zij met die sneeuwscooter omhoog kwam en die twee daar op die berg stonden… Ik heb me echt vermaakt zoals ik me al weken niet heb vermaakt met televisie. I love dit. Een beetje kromme tenen en een flinke dosis leedvermaak… Heerlijk.”
Angela is niet de enige die vraagtekens plaatst bij de authenticiteit van het programma. Veel kijkers vermoeden zelfs dat Denise, de vermeende potentiële liefde van Mike, een ingehuurde actrice is. Hoewel Angela niet direct zegt dat ze Denise niet serieus neemt, geeft ze wel aan dat de hele setting aanvoelt alsof het geregisseerd is.
“Arme Mike,” zegt Jan Slagter
Ook Jan Slagter, baas van Omroep MAX, heeft zich over Winter Vol Liefde uitgelaten. Hij deelt Angela’s verbazing over de relatie tussen Mike en Monique:
“Ik heb een of twee afleveringen gezien, en ik vind het gewoon zielig voor Mike. Hij is zó ingepalmd door zijn moeder. Hij doet echt alles wat zij zegt. Als zij zegt: ‘Ga naar links,’ dan gaat hij naar links. Dat is toch niet normaal? Hij is 33 jaar! Mijn god, op die leeftijd mag je toch wel een keer de navelstreng doorknippen?”
Angela voegt daar gevat aan toe: “Misschien heeft hij die navelstreng nooit doorgeknipt omdat hij nog altijd borstvoeding van haar krijgt!” Hoewel deze opmerking met een knipoog bedoeld was, raakte het bij kijkers een gevoelige snaar. De afhankelijkheid van Mike ten opzichte van zijn moeder roept namelijk veel vragen op over zijn eigen zelfstandigheid.
Angela’s theorie: Wil Mike wel een vrouw?
Angela heeft eerder in haar eigen podcast gespeculeerd over de vraag of Mike überhaupt wel op zoek is naar een vrouw. Volgens haar lijkt het hele avontuur meer bedoeld om zijn moeder een plezier te doen:
“Mike doet dit ook voor z’n moeder. Dat is toch wel duidelijk? Ik vraag me zelfs af of hij überhaupt wel een vrouw wil. Het voelt allemaal zo gedwongen. Misschien zit hij gewoon in de kast, en dat is ook helemaal oké. We don’t care wat hij is, als hij maar gelukkig is.”
Hoewel Angela’s opmerkingen niet per se als aanvallend bedoeld zijn, hebben ze wel geleid tot een discussie onder kijkers. Veel mensen vinden dat Mike zelf maar eens duidelijk moet maken wat hij echt wil in het leven, los van de wensen van zijn moeder.
Kijkers verdeeld: Is Denise een actrice?
Denise, de vrouw die zich heeft aangemeld voor Mike, wordt door veel kijkers gezien als een opvallende verschijning. Ze is spontaan, uitgesproken en weet met haar charme direct de goedkeuring van Monique te krijgen. Maar niet iedereen is overtuigd van haar intenties. Op sociale media wordt veel gespeculeerd over de vraag of Denise echt op zoek is naar liefde of dat ze enkel een ingehuurde actrice is om het programma wat extra drama te geven.
Een kijker schrijft op Twitter: “Die Denise past gewoon te perfect in het plaatje dat Monique heeft geschetst. Dit voelt zo gescript!”
Anderen vinden juist dat Denise een frisse wind in het programma brengt en hopen dat zij Mike kan helpen om wat meer los te komen van zijn moeder.
Het ongemak in Winter Vol Liefde
Het ongemak tussen de deelnemers en de overduidelijke bemoeienis van Monique maken Winter Vol Liefde tot een bijzonder kijkcijferkanon. De combinatie van “schaamte-tv” en een vleugje authenticiteit zorgt ervoor dat kijkers blijven terugkeren. Toch blijven er veel vragen onbeantwoord: wat wil Mike nu écht? Kan Denise hem helpen om los te komen van zijn moeder? En is er überhaupt een toekomst voor deze twee?
Eén ding is zeker: Monique speelt een hoofdrol in dit liefdesavontuur, en Mike lijkt tevreden om op de achtergrond te blijven. Voorlopig blijven kijkers genieten van de ongemakkelijke momenten, de scherpe opmerkingen van Angela de Jong en de soms absurde situaties waarin de deelnemers belanden.
Conclusie: Een show vol vraagtekens
Winter Vol Liefde biedt opnieuw een mix van romantiek, ongemak en drama. Het verhaal van Mike, Monique en Denise heeft tot nu toe vooral geleid tot discussie en hilariteit onder kijkers. Of er uiteindelijk echt een liefdesverhaal uit zal komen, blijft nog maar de vraag. Wat wel duidelijk is, is dat deze driehoekige dynamiek voorlopig het gesprek van de dag blijft – en dat is precies wat een programma als dit nodig heeft.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.