Actueel
Aanslag op Kerstmarkt in Maagdenburg: Wat we tot nu toe weten
LIVE UPDATE IDENTITEIT DADER (FOTO’S): Op de avond van 20 december, heeft zich een tragisch incident voorgedaan op de kerstmarkt in Maagdenburg, Duitsland. Een automobilist reed in op een groep mensen, wat door de Duitse regering als een aansl*g wordt beschouwd.
Dit incident heeft diepe indruk gemaakt en roept veel vragen op over de veiligheid van publieke evenementen in deze feestelijke tijd van het jaar.
De Gebeurtenissen
Volgens de eerste berichten reed de automobilist doelbewust in op bezoekers van de kerstmarkt. Het inc*dent vond plaats op een moment dat de markt druk bezocht werd, wat gebruikelijk is in de aanloop naar de feestdagen.
Direct na het incident werd de bestuurder aangehouden door de p0litie. Het gebied werd afgezet, en hulpd!ensten waren snel ter plaatse om de gew0nden te verzorgen.
Op dit moment is nog niet duidelijk hoeveel slacht0ffers er zijn gevallen. De autoriteiten hebben aangekondigd dat ze onderzoek doen naar de toedracht en het m0tief van de verd*chte. De Duitse regering heeft het incident officieel als een aansl*g bestempeld, wat de urgentie van het onderzoek onderstreept.
Afkeer islam
De krant omschrijft de verdachte als een ‘eenling’ die bekendstaat als een anti-isl*mactivist die andere tegenstanders van het regime in zijn vaderland hielp het land te verlaten.
Vooral in 2019 verscheen hij in verschillende binnen- en buitenlandse media om zijn missie voor de mensenrechten in Saoedi-Arabië te promoten.
Taleb Al Abdulmohsen woont in Bernburg, een stadje met zo’n 32.000 inwoners, ongeveer 45 kilometer ten zuiden van Maagdenburg.
Hij werkte in het plaatselijke z!ekenhuis als specialist in psych!atrie en psych0therapie. Het zou gaan om de afdeling f0rensische psychiatrie, waar geestesz!eke of versla*fde crim!nelen zijn ondergebracht.
De aansl*gpleger noemde zich in 2019 in een interview met de Frankfurter Allgemeine Zeitung ‘de meest agr*ssieve criticus van de islam in de geschiedenis.’
Hij keerde zich in de jaren 90 naar eigen zeggen af van de islam en schreef tegen de godsdienst op het internetforum van activist Raif Badawi, die later in de gev*ngenis belandde.
‘Daarom werd ik bedre!gd: ze wilden mij afsl*chten als ik terugkeerde naar Saoedi-Arabië.
Daarom besloot ik asiel aan te vragen in Duitsland. Het zou niet zinvol zijn geweest om jezelf bl00t te stellen aan het risico te moeten terugkeren en vervolgens verm00rd te worden.’
Reacties van Overheidsinstanties
Lokale en nationale autoriteiten hebben snel gereageerd op het incident. De burgemeester van Maagdenburg heeft zijn medeleven betuigd aan de slacht0ffers en hun families.
“Onze gedachten zijn bij hen die getroffen zijn door deze verschrikkelijke daad. We zullen alles doen wat in onze macht ligt om de situatie te stabiliseren en de dader ter verantwoording te roepen.”
Ook op federaal niveau zijn er reacties gekomen. Minister van Binnenlandse Zaken Nancy Faeser sprak van een “onacceptabele aanv*l op 0nschuldige burgers tijdens een moment van viering en samenzijn.” Ze riep op tot waakzaamheid en benadrukte dat Duitsland zich niet zal laten intimideren door dergelijke d*den.
Onderzoek en Beveiligingsmaatregelen
De politie heeft inmiddels een onderz0eksteam opgericht om het incident te analyseren. Forensisch onderz0ek op de plaats van het incident is in volle gang, en getu*gen worden ondervraagd. Hoewel er nog geen officiële verklaring is over het motief van de verd*chte, wordt terr0risme niet uitgesloten.
In de nasleep van het incident worden ook de veiligheidsmaatregelen op andere kerstmarkten in Duitsland heroverwogen. Extra p0litiepatrouilles, wegversperringen en striktere toegangscontroles worden overwogen om bezoekers een gevoel van veiligheid te geven.
Impact op de Gemeenschap
De kerstmarkt in Maagdenburg is een geliefde traditie die jaarlijks duizenden bezoekers trekt. Dit incident heeft een schaduw geworpen over wat normaal gesproken een vreugdevolle tijd is.
Bezoekers van de markt zijn geschokt en bezorgd over de veiligheid van publieke evenementen. Voor veel mensen is het een herinnering aan eerdere aansl*gen op kerstmarkten, zoals die in Berlijn in 2016.
Toch is er ook een gevoel van solidariteit en veerkracht. Burgers van Maagdenburg hebben bloemen en kaarsen geplaatst in de buurt van de markt als blijk van steun voor de slacht0ffers en hun families. De gemeenschap roept op om samen te komen en niet toe te geven aan angst.
Conclusie
Het tragische incident op de kerstmarkt in Maagdenburg benadrukt opnieuw de noodzaak van waakzaamheid en veiligheidsmaatregelen tijdens grote publieke evenementen.
Terwijl het onderzoek nog gaande is, blijft de focus liggen op het ondersteunen van de slacht0ffers en het waarborgen van de veiligheid in de toekomst. Dit incident zal ongetwijfeld een blijvende impact hebben op de gemeenschap, maar het toont ook de kracht van solidariteit in moeilijke tijden.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.