Actueel
Aanslag op Kerstmarkt in Maagdenburg: Wat we tot nu toe weten
LIVE UPDATE IDENTITEIT DADER (FOTO’S): Op de avond van 20 december, heeft zich een tragisch incident voorgedaan op de kerstmarkt in Maagdenburg, Duitsland. Een automobilist reed in op een groep mensen, wat door de Duitse regering als een aansl*g wordt beschouwd.
Dit incident heeft diepe indruk gemaakt en roept veel vragen op over de veiligheid van publieke evenementen in deze feestelijke tijd van het jaar.
De Gebeurtenissen
Volgens de eerste berichten reed de automobilist doelbewust in op bezoekers van de kerstmarkt. Het inc*dent vond plaats op een moment dat de markt druk bezocht werd, wat gebruikelijk is in de aanloop naar de feestdagen.
Direct na het incident werd de bestuurder aangehouden door de p0litie. Het gebied werd afgezet, en hulpd!ensten waren snel ter plaatse om de gew0nden te verzorgen.
Op dit moment is nog niet duidelijk hoeveel slacht0ffers er zijn gevallen. De autoriteiten hebben aangekondigd dat ze onderzoek doen naar de toedracht en het m0tief van de verd*chte. De Duitse regering heeft het incident officieel als een aansl*g bestempeld, wat de urgentie van het onderzoek onderstreept.
Afkeer islam
De krant omschrijft de verdachte als een ‘eenling’ die bekendstaat als een anti-isl*mactivist die andere tegenstanders van het regime in zijn vaderland hielp het land te verlaten.
Vooral in 2019 verscheen hij in verschillende binnen- en buitenlandse media om zijn missie voor de mensenrechten in Saoedi-Arabië te promoten.
Taleb Al Abdulmohsen woont in Bernburg, een stadje met zo’n 32.000 inwoners, ongeveer 45 kilometer ten zuiden van Maagdenburg.
Hij werkte in het plaatselijke z!ekenhuis als specialist in psych!atrie en psych0therapie. Het zou gaan om de afdeling f0rensische psychiatrie, waar geestesz!eke of versla*fde crim!nelen zijn ondergebracht.
De aansl*gpleger noemde zich in 2019 in een interview met de Frankfurter Allgemeine Zeitung ‘de meest agr*ssieve criticus van de islam in de geschiedenis.’
Hij keerde zich in de jaren 90 naar eigen zeggen af van de islam en schreef tegen de godsdienst op het internetforum van activist Raif Badawi, die later in de gev*ngenis belandde.
‘Daarom werd ik bedre!gd: ze wilden mij afsl*chten als ik terugkeerde naar Saoedi-Arabië.
Daarom besloot ik asiel aan te vragen in Duitsland. Het zou niet zinvol zijn geweest om jezelf bl00t te stellen aan het risico te moeten terugkeren en vervolgens verm00rd te worden.’
Reacties van Overheidsinstanties
Lokale en nationale autoriteiten hebben snel gereageerd op het incident. De burgemeester van Maagdenburg heeft zijn medeleven betuigd aan de slacht0ffers en hun families.
“Onze gedachten zijn bij hen die getroffen zijn door deze verschrikkelijke daad. We zullen alles doen wat in onze macht ligt om de situatie te stabiliseren en de dader ter verantwoording te roepen.”
Ook op federaal niveau zijn er reacties gekomen. Minister van Binnenlandse Zaken Nancy Faeser sprak van een “onacceptabele aanv*l op 0nschuldige burgers tijdens een moment van viering en samenzijn.” Ze riep op tot waakzaamheid en benadrukte dat Duitsland zich niet zal laten intimideren door dergelijke d*den.
Onderzoek en Beveiligingsmaatregelen
De politie heeft inmiddels een onderz0eksteam opgericht om het incident te analyseren. Forensisch onderz0ek op de plaats van het incident is in volle gang, en getu*gen worden ondervraagd. Hoewel er nog geen officiële verklaring is over het motief van de verd*chte, wordt terr0risme niet uitgesloten.
In de nasleep van het incident worden ook de veiligheidsmaatregelen op andere kerstmarkten in Duitsland heroverwogen. Extra p0litiepatrouilles, wegversperringen en striktere toegangscontroles worden overwogen om bezoekers een gevoel van veiligheid te geven.
Impact op de Gemeenschap
De kerstmarkt in Maagdenburg is een geliefde traditie die jaarlijks duizenden bezoekers trekt. Dit incident heeft een schaduw geworpen over wat normaal gesproken een vreugdevolle tijd is.
Bezoekers van de markt zijn geschokt en bezorgd over de veiligheid van publieke evenementen. Voor veel mensen is het een herinnering aan eerdere aansl*gen op kerstmarkten, zoals die in Berlijn in 2016.
Toch is er ook een gevoel van solidariteit en veerkracht. Burgers van Maagdenburg hebben bloemen en kaarsen geplaatst in de buurt van de markt als blijk van steun voor de slacht0ffers en hun families. De gemeenschap roept op om samen te komen en niet toe te geven aan angst.
Conclusie
Het tragische incident op de kerstmarkt in Maagdenburg benadrukt opnieuw de noodzaak van waakzaamheid en veiligheidsmaatregelen tijdens grote publieke evenementen.
Terwijl het onderzoek nog gaande is, blijft de focus liggen op het ondersteunen van de slacht0ffers en het waarborgen van de veiligheid in de toekomst. Dit incident zal ongetwijfeld een blijvende impact hebben op de gemeenschap, maar het toont ook de kracht van solidariteit in moeilijke tijden.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.