Connect with us

Actueel

Tom Waes zwaar onder vuur na tv-comeback

Published

on

Angela de Jong haalt uit naar Tom Waes: “Een comeback zonder verantwoordelijkheid”

Angela de Jong, mediarecensente en opiniemaker van het AD, heeft opnieuw van zich laten horen. In een vlammende column neemt ze Tom Waes onder vuur, de populaire Vlaamse presentator die recent in opspraak raakte nadat hij onder invloed van alcohol achter het stuur kroop. Dat incident bracht niet alleen zijn eigen leven in gevaar, maar ook dat van anderen. Wat Angela echter het meest stoort? De manier waarop Waes zijn comeback op televisie aanpakte.


Geen echte excuses, maar een lauw statement in een sportprogramma

Angela spaart de presentator niet. In plaats van zijn verantwoordelijkheid te nemen en publiekelijk diep door het stof te gaan, koos Tom Waes ervoor zijn terugkeer op televisie te markeren met een kort statement tijdens een luchtig wielerprogramma. Volgens De Jong was dat een gemiste kans — en bovendien een respectloze keuze.

“Het is echt ongelooflijk dat iemand die zulke zware fouten heeft gemaakt, zijn comeback maakt met een kort statement om daarna weer over sport te praten. Wat een slap gelul!”

De boodschap is duidelijk: als je als publieke figuur de fout in gaat, moet je ook publiekelijk verantwoording afleggen — op een serieuze manier, niet via een sportpraatje. Angela stelt terecht de vraag waarom iemand die een ernstig verkeersdelict pleegde, denkt dat een oppervlakkig televisieoptreden volstaat om de publieke opinie weer in zijn voordeel te kantelen.


Het publiek verdient oprechtheid, geen mediaframing

De strategie die Tom Waes kiest voor zijn mediacomeback is volgens Angela een schoolvoorbeeld van hoe beroemdheden media inzetten om schadebeperking te doen zonder echte verantwoordelijkheid te nemen. Ze noemt het zelfs manipulatief: een veilige omgeving opzoeken, een paar zinnen uitspreken, en snel doorgaan met de orde van de dag.

Angela:

“Als je oprecht spijt hebt, zoek je het meest kritische podium op. Laat je interviewen door iemand die je echt confronteert. Iemand die je het vuur aan de schenen legt.”

Het vertrouwen van het publiek wordt alleen herwonnen door openheid, niet door mediatrucs. Door te kiezen voor een onschuldige context, laat Waes volgens De Jong juist zien dat hij de ernst van zijn daden bagatelliseert.


De vergelijking met Glennis Grace: reputatieherstel via televisie

Angela trekt in haar column een opvallende parallel met een ander recent mediadebat: de comeback van Glennis Grace, die in opspraak raakte vanwege een incident in een supermarkt en daarna verscheen in Ranking the Stars. Ook Grace kreeg toen flinke kritiek voor het kiezen van een lichtvoetig podium zonder diepgaande reflectie.

“Dit is echt ongepast, net zoals Glennis Grace die Ranking the Stars gebruikte om zichzelf weer in de schijnwerpers te zetten. Waes is geen haar beter.”

Beide voorbeelden illustreren een nieuw mediafenomeen: bekende Nederlanders die schandalen proberen te neutraliseren via lichte entertainment, in plaats van de confrontatie aan te gaan met hun fouten. Voor Angela is dit een zorgwekkende trend — en ze is niet de enige die dit zo ziet.


Angela’s boodschap: échte verantwoordelijkheid is schaars

Wat Angela wil zien van publieke figuren is simpel: eerlijkheid, kwetsbaarheid en lef om fouten volledig te erkennen. Geen slimme mediastunts of halve waarheden, maar transparantie. Ze heeft dan ook weinig geloof in het idee dat dit een eenmalige misstap van Tom Waes was.

“Je gaat niet zomaar één keer met zoveel drank achter het stuur zitten, zonder gordel. Dat gebeurt niet uit het niets.”

Met deze opmerking maakt De Jong duidelijk dat er volgens haar sprake is van een patroon — of in ieder geval een grotere verantwoordelijkheid dan Waes nu doet voorkomen. Dat maakt zijn gekozen manier van terugkeren des te wranger.


Vertrouwen herstellen? Dan moet Tom echt door het stof

Angela is duidelijk: het vertrouwen in Tom Waes is verdwenen. Zijn huidige aanpak, waarbij hij probeert zijn publieke rol te hervatten zonder echt rekenschap af te leggen, is voor haar onacceptabel.

“Tom moet echt helemaal met de billen bloot. Pas dan kan hij eventueel mijn vertrouwen weer winnen.”

Voor een presentator met zoveel invloed en bereik is het volgens Angela geen optie om achter de schermen door te gaan alsof er niets is gebeurd. Hij heeft, als boegbeeld van Vlaamse televisie, een voorbeeldfunctie. En daar hoort ook bij dat je opstaat als je fouten maakt — niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk op tv.


Media als vluchtroute: een bredere zorg

Angela de Jong raakt in haar column aan een dieper liggend probleem: de manier waarop media kunnen worden gebruikt als schoonmaakmiddel voor reputaties. Door strategisch gebruik te maken van sympathieke formats en onschuldige contexten, kunnen bekende Nederlanders hun imago oppoetsen zonder echt verantwoording te hoeven afleggen. Het publiek krijgt een “sorry-light”, maar geen echte openbaring.

Deze aanpak is gevaarlijk, vindt De Jong, omdat het mensen leert dat verantwoordelijkheid iets is wat je kunt ontwijken – zolang je maar goed in de media ligt.


Een wake-up call voor de mediawereld

De oproep van Angela de Jong is meer dan een persoonlijke aanval op Tom Waes. Het is een wake-up call voor de Nederlandse en Vlaamse mediawereld. Ze stelt impliciet de vraag: hoe kritisch zijn wij als mediaorganisaties echt, wanneer het gaat om het gedrag van onze sterren? En: hoe kunnen we ervoor zorgen dat publieke boetedoening weer betekenis krijgt?

De publieke opinie wordt niet alleen gevormd door wat iemand zegt, maar ook door waar en hoe die boodschap wordt gebracht. En zolang presentatoren en artiesten zelf bepalen onder welke omstandigheden ze hun verhaal doen, blijft het publiek achter met een lege boodschap.


Conclusie: verantwoording moet zwaarder wegen dan populariteit

De affaire rond Tom Waes en zijn alcoholincident toont aan hoe belangrijk het is dat publieke figuren hun voorbeeldfunctie serieus nemen. Waar excuses en transparantie nodig zijn, kiezen sommigen – volgens Angela de Jong – liever voor de weg van de minste weerstand.

Met haar scherpe kritiek laat Angela zien dat ze niet bang is om populaire figuren aan te pakken wanneer ze tekortschieten in hun verantwoordelijkheden. En terecht: in een tijd waarin media allesbepalend zijn, is het essentieel dat geloofwaardigheid en integriteit de boventoon voeren.

Actueel

An Lemmens in tranen bij afscheid: “Het voelt definitief”

Published

on

Emotioneel afscheid van An Lemmens bij ‘Een Echte Job’: “Mag ik dit vaker doen?”

Voor de vele trouwe kijkers van Een Echte Job is het een moment vol gemengde gevoelens. De laatste aflevering van het veelbesproken programma is uitgezonden, en dat betekent ook het tijdelijke afscheid van An Lemmens als vroedvrouw. De presentatrice liet de afgelopen weken een diepe indruk achter met haar betrokkenheid, empathie en openhartigheid in de verloskamer. Op Instagram blikt ze nu terug – én vooruit.

Een programma dat raakte

In Een Echte Job draaide alles om het échte leven. Geen gescripte drama of opgelegde spanning, maar rauwe, pure verhalen recht uit het hart van de zorg. An Lemmens dompelde zich volledig onder in de wereld van de verloskunde. Kijkers zagen hoe ze meehielp bij bevallingen, meeleefde met ouders én stil werd bij momenten van verdriet.

Het programma wist niet alleen informatief te zijn, maar vooral ook emotioneel. Thema’s zoals geboorte, verlies, onzekerheid en hoop kwamen aan bod. En die openhartigheid van An maakte dat veel mensen zich in haar herkenden.

An Lemmens: “Deze ervaring heeft mij veranderd”

Na de uitzending van de laatste aflevering richtte An zich via sociale media tot haar volgers. In een persoonlijke boodschap op Instagram schreef ze hoe diep de ervaring haar heeft geraakt. “Wat een rollercoaster aan emoties, aan inzichten en aan levensverhalen”, begon ze. “Ik heb gehuild, gelachen, meegeleefd en vooral: geleerd.”

Ze benadrukt dat het niet enkel ging om het medische aspect van het werk als vroedvrouw, maar vooral om het menselijke: “Het wonder van nieuw leven, maar ook de angst, de twijfel en soms het afscheid. Alles zit in die eerste momenten.”

Open vraag aan haar volgers

Maar wat vooral opvalt in haar bericht, is de vraag die An haar kijkers stelt:
“Mag ik dit vaker doen?”
Een simpele, maar veelzeggende zin. Ze vraagt of mensen meer van dit soort programma’s willen zien. “Willen jullie dat ik vaker dit soort verhalen vertel? Echte mensen, echte emoties, echte ervaringen – dat is waar mijn hart sneller van gaat kloppen,” schrijft ze.

Het is een duidelijke indicatie dat An openstaat voor een vervolg. Niet alleen op Een Echte Job, maar misschien ook op andere projecten waarin het menselijke centraal staat.

Veel bijval op social media

De reacties onder haar bericht zijn hartverwarmend. Honderden volgers laten weten dat ze geraakt zijn door het programma en de rol die An daarin speelde. “Jij hebt mijn respect echt verdiend, An,” schrijft iemand. Een ander voegt eraan toe: “Zelden zo’n eerlijk programma gezien. Als dit de toekomst van televisie is, teken ik direct.”

Ook collega’s uit de media- en zorgsector reageren enthousiast. Een vroedvrouw schrijft: “Wat jij hebt laten zien, is zo herkenbaar voor ons in het veld. Bedankt dat je dit vak met zoveel liefde en respect hebt neergezet.”

Komt er een vervolg?

Of er een tweede seizoen van Een Echte Job komt, is op dit moment nog niet bevestigd door de zender. Maar insiders laten doorschemeren dat de kans groot is. De kijkcijfers waren solide en de online betrokkenheid is uitzonderlijk hoog. Als de publieke respons op An’s oproep positief blijft, lijkt een vervolg slechts een kwestie van tijd.

Televisiemakers houden de reacties in elk geval nauwlettend in de gaten. De combinatie van maatschappelijke relevantie, authentieke verhalen en een bekende presentatrice als gids door deze wereld blijkt een gouden formule.

Een nieuwe richting voor An Lemmens?

De vraag blijft: staat An Lemmens aan het begin van een nieuwe fase in haar carrière? In plaats van entertainment en talentenjachten lijkt ze zich steeds meer te profileren als een verteller van menselijke verhalen – een brug tussen de kijker en het leven van alledag.

In eerdere interviews gaf ze al aan steeds meer behoefte te voelen aan projecten met inhoud en impact. “Ik wil mensen raken. Ik wil iets vertellen dat blijft hangen,” zei ze vorig jaar nog in een gesprek met Het Laatste NieuwsEen Echte Job past daar naadloos in.

Meer dan televisie alleen

Wat dit programma zo bijzonder maakt, is dat het verder gaat dan televisie. Het werpt licht op een sector die vaak onderbelicht blijft, maar een enorme impact heeft op het leven van mensen: de geboortezorg. De betrokkenheid van An Lemmens bij de gezinnen, de verpleging en de artsen zorgde voor meer bewustzijn, meer waardering en meer begrip.

In een tijd waarin de zorg onder druk staat, levert een programma als Een Echte Job ook een maatschappelijke bijdrage. Het maakt zichtbaar wat normaal achter gesloten deuren gebeurt – en het laat zien hoe kwetsbaar én krachtig die momenten zijn.

Een toekomst vol mogelijkheden

De komende weken zal duidelijk worden of de vraag van An Lemmens beantwoord wordt. Maar de eerste signalen wijzen erop dat het publiek snakt naar échte verhalen. Naar programma’s waarin empathie en verbondenheid centraal staan. En naar presentatoren die de moed hebben om zich kwetsbaar op te stellen.

Voor An lijkt de ervaring met Een Echte Job in ieder geval een kantelpunt te zijn geweest. Een ervaring die ze wil delen, herhalen en verder uitdiepen. Of dat opnieuw als vroedvrouw is, of in een ander menselijk project, dat zal de tijd uitwijzen.

Conclusie: Een programma dat blijft hangen

De laatste aflevering van Een Echte Job markeert het einde van een televisiereeks, maar mogelijk ook het begin van iets groters. Voor An Lemmens én voor de kijkers. Met haar oprechte vraag — “Mag ik dit vaker doen?” — raakt ze een snaar bij velen.

Het succes van het programma toont aan dat er behoefte is aan verhalen die raken, die verbinden en die tonen wat het betekent om mens te zijn. An Lemmens heeft dat talent – en de wil – om die verhalen te blijven vertellen.

Of er een tweede seizoen komt? Die beslissing ligt nu deels bij de kijker. Maar één ding is zeker: Een Echte Job heeft zijn sporen nagelaten. En als het aan An ligt, is dit pas het begin.

Continue Reading