Actueel
Vier maanden na zware val: ´Kathleen Cools maakt eindelijk comeback in TerZake´
Na een lange periode van afwezigheid is het eindelijk zover: Kathleen Cools (62) keert vanaf vrijdag 23 januari terug als presentatrice van Terzake. De vertrouwde gezicht van de nieuwsprogramma’s had een zware val gehad, die leidde tot een operatie en een lange revalidatieperiode. Ze werd tijdelijk vervangen door Pieterjan De Smedt en Annelies Beck.
Blijdschap over terugkeer
Kathleen Cools deelt haar blijdschap over haar terugkeer in een persbericht: “Ik ben heel blij dat ik weer aan het werk kan en mijn plekje bij Terzake weer kan innemen. Veel dank aan mijn collega’s en aan de hoofdredactie voor de manier waarop ze me de voorbije maanden ondersteunden.” Het is duidelijk dat de steun van haar team haar heeft geholpen in haar herstel.
Revalidatie na zware val
De zware val van Kathleen in september had ingrijpende gevolgen. Ze brak haar schouder, die uit de kom was, en liep ook verschillende gebroken ribben op.
In een eerder bericht gaf Kathleen aan dat haar revalidatie veel tijd zou vergen: “Ik heb Gasthuisberg van heel nabij leren kennen. Mijn revalidatie vraagt veel tijd en energie, en dit jaar zal ik niet meer aan het werk kunnen.” Gelukkig gaat het nu beter, en keert ze dus terug naar haar vertrouwde plek.
Wachten op terugkeer bij De zevende dag
Hoewel Kathleen weer aan het werk gaat bij Terzake, blijft de presentatie van De zevende dag voorlopig in handen van Michaël Van Droogenbroeck en Ivan De Vadder. Kathleen zal deze rol pas later weer opnemen, zodra ze volledig hersteld is van haar operatie en revalidatie.
Kathleen Cools is vanaf vrijdag weer te zien bij Terzake, elke weekdag om 20.00 uur op VRT Canvas en VRT MAX. Fans van de presentatrice kunnen dus weer rekenen op haar vertrouwde aanwezigheid in de Vlaamse huiskamers.
Actueel
Vreselijk nieuws voor Mathias Sercu: ´Zoon (27) overleden aan zeldzame kanker´
Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op 27-jarige leeftijd overleden na een langdurige strijd tegen een uiterst zeldzame en agressieve vorm van kanker. Tore werd in 2021 gediagnosticeerd met plasmablastair myeloom, een agressieve variant van de ziekte van Kahler, waarbij plasmacellen in het beenmerg ongecontroleerd groeien. Zijn artsen in het UZ Gent gaven aan dat zijn specifieke aandoening nog nooit eerder was beschreven.
Medisch wonder en zware behandelingen
Ondanks de aanvankelijke sombere prognose en het feit dat hij terminaal werd verklaard, bleef Tore vechten. Hij onderging meerdere zware behandelingen, waaronder stamceltransplantaties en immunotherapie. Hoewel de ziekte vaak op onverwachte momenten weer opspeelde – met tumoren in onder andere zijn hersenen, oog, kaak en teelbal – gaven de behandelingen telkens tijdelijke hoop. Mathias vertelde eerder: “Wonder boven wonder bleek de behandeling telkens aan te slaan.”
Leven in het nu en documentaire
Tore’s strijd werd vorig jaar vastgelegd in de VRT 1-documentaire ‘Leven in verlengingen’. In de documentaire kreeg het publiek een indringende blik op de rauwe werkelijkheid van het gezin Sercu, die ondanks de zware situatie geprobeerd hebben het leven te omarmen. “Meteen na de diagnose had Ilse (Tore’s moeder) de reflex: ‘Ik wil dit vastleggen’,” zei Mathias. Het gezin hoopte hiermee een boodschap van openheid te geven, vooral over de dood, zodat anderen zich minder geïsoleerd zouden voelen.
Nuchterheid en moedige keuzes
Tore had een bijzonder nuchtere kijk op de dood. “Ik geloof dat wanneer mijn leven stopt, ik nooit bestaan ga hebben, voor mij. Dat geeft een rust,” vertelde hij eerder in een interview. Hij weigerde vaak zware pijnstillers, zodat hij bewust zou blijven voelen wat er met zijn lichaam gebeurde. Dit getuigt van zijn vastberadenheid en zijn diepe kennis van zijn eigen lichaam.
Grote verliezen voor het gezin Sercu
Ondanks zijn ernstige ziekte, probeerde Tore zoveel mogelijk uit het leven te halen. Hij ging samenwonen met zijn vriendin Frauke, die hem onvoorwaardelijk steunde. Toch maakte hij geen grote plannen voor de toekomst, wetende dat zijn tijd beperkt was. “Voor hem was het: er is geen toekomst. Punt,” aldus Mathias. Het gezin heeft zich voortdurend voorbereid op het onvermijdelijke, maar in juni 2025 werd de angst werkelijkheid toen Tore opnieuw ernstig herviel.
Afscheid en het verlies
Mathias en Ilse, Tore’s ouders, hebben altijd in de achterhoofd geweten dat het verlies van hun zoon een kwestie van tijd zou zijn. In september 2025, na een zomerse periode van zware behandelingen, vierde Tore zijn 27ste verjaardag, maar enkele weken later verloor hij de strijd. Zijn overlijden markeert het einde van een moedige en inspirerende strijd tegen een onverbiddelijke ziekte.
Tore’s verhaal heeft vele mensen geraakt, en zijn moedige houding tegenover de dood zal voor altijd in het geheugen van zijn familie en vrienden blijven.