Actueel
Het gaat niet goed met kersverse moeder Liese Luwel: “Heel, heel zwaar”
In november veranderde het leven van Liese Luwel voorgoed. Samen met haar partner Souf verwelkomde ze hun eerste kindje, een zoontje dat de naam Naïm kreeg. Op sociale media verschenen al snel liefdevolle beelden van het kersverse gezin: een jonge moeder, een trotse vader en een pasgeboren baby. Voor veel volgers leek het plaatje compleet. Maar achter dat ogenschijnlijk perfecte beeld gaat een heel ander verhaal schuil — een verhaal dat Liese nu, zeven weken na haar bevalling, met opvallende eerlijkheid deelt.
Geen roze wolk, maar stilte en eenzaamheid
Het moederschap wordt vaak voorgesteld als een periode vol geluk, dankbaarheid en overweldigende liefde. De beroemde ‘roze wolk’ is een begrip dat bijna automatisch wordt gekoppeld aan de kraamtijd. Voor Liese blijkt die wolk echter ver te zoeken. In een openhartige video op Instagram vertelt ze hoe het écht met haar gaat — en dat is allesbehalve zorgeloos.
Wanneer mensen haar vragen hoe ze het moederschap ervaart, antwoordt ze meestal dat alles goed gaat. “Maar eigenlijk ben ik dan megahard aan het liegen,” zegt ze zonder omwegen. Die zin kwam bij veel volgers binnen als een klap. Want hoe vaak zeggen jonge moeders precies dat, terwijl ze zich vanbinnen totaal anders voelen?
Liese beschrijft de afgelopen weken als de eenzaamste periode van haar leven. En dat, benadrukt ze, terwijl ze objectief gezien alles heeft om gelukkig te zijn: een gezonde baby, een liefdevolle partner en een sterk vangnet van familie en vrienden. Toch voelde ze zich niet gelukkig, niet licht, niet zorgeloos. “Ik ben niet altijd even happy geweest,” bekent ze. “En dat voelt heel tegenstrijdig.”
Postpartum: zwaarder dan verwacht
Wat Liese ervaart, noemt ze zelf zonder schroom postpartum gevoelens. Ze geeft aan dat deze fase haar “echt heel, heel zwaar” valt. Niet omdat ze geen liefde voelt voor haar zoon — integendeel — maar omdat ze zichzelf een beetje kwijt is geraakt. Het idee dat je na een bevalling automatisch in een staat van euforie belandt, herkent ze totaal niet.
“Ik ben zó dankbaar voor Naïm,” benadrukt ze. “Ik ben gelukkig met hem. Maar ik zit niet op die roze wolk waar iedereen het over heeft.” Het is een nuance die vaak verloren gaat in gesprekken over nieuw ouderschap: je kunt intens van je kind houden en je toch leeg, moe of verdwaald voelen.
Juist dat spanningsveld maakt haar verhaal zo herkenbaar voor veel vrouwen. Want hoe leg je uit dat je je niet goed voelt, terwijl de buitenwereld verwacht dat je straalt? Hoe zeg je dat het zwaar is, zonder ondankbaar over te komen?
Schuldgevoel als grootste struikelblok
Een van de meest pijnlijke aspecten van Liese’s verhaal is het schuldgevoel dat ze ervaart. Ze vertelt dat ze het moeilijk vindt om openlijk te praten over haar gevoelens, omdat ze zich snel schuldig voelt. Alsof haar verdriet of eenzaamheid niet ‘mag’ bestaan, omdat ze alles heeft wat een jonge moeder zou moeten wensen.
Dat schuldgevoel is iets wat veel vrouwen herkennen. De druk om dankbaar te zijn, om sterk te blijven en om vooral niet te klagen, is groot. Zeker in een tijd waarin sociale media worden overspoeld met perfecte plaatjes van slapende baby’s, opgeruimde huizen en stralende moeders.
Pas na gesprekken met andere moeders ontdekte Liese dat ze niet alleen is. Dat haar gevoelens geen uitzondering zijn, maar juist veel vaker voorkomen dan er openlijk over wordt gesproken. Die realisatie gaf haar niet meteen verlichting, maar wel erkenning.
Een bewuste keuze voor openheid
Die erkenning is precies wat Liese nu ook aan anderen wil geven. Ze heeft besloten het taboe rond postpartum gevoelens actief te doorbreken. Niet met lange verklaringen of zware statements, maar met korte, eerlijke vlogvideo’s op Instagram. Video’s waarin ze laat zien hoe haar dagen eruitzien, hoe ze zich voelt en waar ze tegenaan loopt.
Het doel daarvan is tweeledig. Enerzijds wil ze andere moeders een hart onder de riem steken. Ze wil laten zien dat het oké is om het moeilijk te hebben, ook als je baby gewenst en geliefd is. Anderzijds hoopt ze dat het maken van die video’s haarzelf helpt om weer wat meer in beweging te komen.
“Als je niets doet, kun je ook geen video’s maken,” zegt ze nuchter. Het klinkt bijna praktisch, maar tussen de regels door zit een diepe waarheid: soms helpt het om een kleine stok achter de deur te hebben om weer stappen te zetten, hoe klein ook.
De realiteit achter het perfecte plaatje
Het verhaal van Liese raakt aan een bredere realiteit waar veel vrouwen zich in herkennen. De periode na een bevalling is niet alleen fysiek zwaar, maar ook mentaal intens. Het lichaam moet herstellen, nachten zijn kort, hormonen schommelen en de verantwoordelijkheid voor een compleet nieuw leven kan overweldigend zijn.
Huilbuien, prikkelbaarheid, angst of een gevoel van leegte komen vaker voor dan men denkt. Toch blijven deze gevoelens vaak onderbelicht, juist omdat het dominante beeld van het moederschap zo positief is. Wie afwijkt van dat beeld, voelt zich al snel alleen of tekortschietend.
Door haar platform te gebruiken om deze kant van het verhaal te laten zien, doorbreekt Liese dat eenzijdige beeld. Ze laat zien dat moederschap geen rechte lijn is, maar een zoektocht — soms met pieken, soms met diepe dalen.
Steun en herkenning van volgers
Sinds Liese haar verhaal deelde, stromen de reacties binnen. Veel vrouwen laten weten zich diep geraakt te voelen door haar eerlijkheid. Ze herkennen zichzelf in haar woorden, in haar twijfel en in haar eenzaamheid. Voor sommigen voelt het alsof er eindelijk woorden worden gegeven aan gevoelens die ze zelf niet durfden uitspreken.
Ook partners reageren. Mannen en vrouwen die aangeven dat ze hun geliefde nu beter begrijpen, of die zelf hebben gezien hoe zwaar de periode na een bevalling kan zijn. Het gesprek dat Liese opent, reikt daarmee verder dan alleen jonge moeders.
Een moedige stap vooruit
Het is niet eenvoudig om je kwetsbaar op te stellen, zeker niet in het openbaar. Liese had er ook voor kunnen kiezen om alleen de mooie momenten te delen, om het verhaal te laten passen binnen het bekende plaatje. Dat ze dat niet doet, maakt haar openheid des te krachtiger.
Ze laat zien dat kwetsbaarheid geen zwakte is, maar juist een vorm van moed. En dat eerlijk zijn over hoe het écht gaat, ruimte kan creëren voor begrip, steun en verbinding.
Hopelijk is deze stap voor Liese zelf een begin van meer rust en zelfvertrouwen. En voor andere moeders een geruststelling: je bent niet alleen, je bent niet raar en je hoeft niet altijd op een roze wolk te zitten om een goede moeder te zijn.
Actueel
Ernstige zorgen om Emile Ratelband: ‘Hij wordt al een jaar vermist’
Zorgen rond Emile Ratelband nemen toe na opvallende berichten en uitspraken
De situatie rondom Emile Ratelband zorgt de afgelopen dagen voor toenemende onrust. Aanleiding zijn recente uitspraken van Dennis Schouten in het online programma Roddelpraat, waarin hij stelt dat er binnen de familie van Ratelband al langere tijd zorgen bestaan. Volgens hem zou er sprake zijn van een opvallende breuk in het contact tussen Emile en zijn kinderen.
Afgenomen contact met familie roept vragen op
Tijdens de uitzending deelt Dennis Schouten dat hij meerdere familieleden van Emile Ratelband heeft gesproken. Uit die gesprekken zou blijken dat het contact tussen Ratelband en zijn kinderen al geruime tijd sterk is verminderd. Volgens Schouten zou er zelfs al meer dan een jaar nauwelijks tot geen direct contact zijn.
Dat is opvallend, omdat er in het verleden juist sprake leek van een hechte band. Ratelband stond bekend om zijn betrokkenheid bij zijn gezin, en er werd regelmatig gesproken over goed en frequent contact met zijn kinderen in Nederland. De verandering in die dynamiek roept dan ook vragen op bij zowel de familie als het publiek.
Leven in het buitenland en nieuwe plannen
Een ander element dat meespeelt in de huidige situatie, is het verblijf van Emile Ratelband in het buitenland. Volgens de berichten zou hij zich in Thailand bevinden, waar hij samen met een partner uit Brazilië een nieuw leven probeert op te bouwen.
Daarbij zouden plannen zijn geweest om een onderneming op te zetten, gericht op het kweken van insecten. Hoewel dergelijke initiatieven in sommige delen van de wereld steeds populairder worden, zorgt de combinatie van een verhuizing, nieuwe plannen en minder contact met familie voor extra onzekerheid.
De fysieke afstand maakt het voor familieleden lastiger om zicht te houden op zijn welzijn. Juist daardoor wordt het belang van regelmatig contact groter, en het uitblijven daarvan valt des te meer op.
Signalen vanuit de familie
Volgens Dennis Schouten zijn de zorgen binnen de familie inmiddels zo groot dat er actie is ondernomen om meer duidelijkheid te krijgen. In de uitzending wordt gesteld dat zelfs zijn voormalige partner stappen zou hebben gezet om zijn situatie onder de aandacht te brengen.
Hoewel niet alle details publiekelijk zijn bevestigd, wijst dit erop dat de situatie door betrokkenen serieus wordt genomen. Het ontbreken van direct en helder contact maakt het moeilijk om vast te stellen hoe het daadwerkelijk met hem gaat.
Twijfels over ontvangen berichten
Een opvallend punt in de discussie zijn de berichten die nog wel worden ontvangen. Volgens Schouten zou één van de zoons van Ratelband nog sporadisch contact hebben via berichtenapps. Toch zorgen juist deze berichten voor twijfel.
De berichten zouden volgens hem in ongebruikelijk taalgebruik zijn geschreven. Het Nederlands zou afwijken van wat men gewend is van Ratelband, wat bij familieleden vragen oproept. Dit heeft geleid tot speculaties over de herkomst van de berichten.
Er wordt voorzichtig gesuggereerd dat het mogelijk niet altijd duidelijk is wie de berichten daadwerkelijk verstuurt. Hoewel daar geen bevestiging voor is, draagt deze onzekerheid bij aan de groeiende zorgen.
Bespreking van mogelijke scenario’s
In Roddelpraat bespreken Dennis Schouten en Jan Roos verschillende mogelijke verklaringen voor de situatie. Deze lopen uiteen van relatief onschuldige tot meer complexe scenario’s.
Zo wordt bijvoorbeeld geopperd dat de veranderde levenssituatie van Ratelband invloed kan hebben op zijn communicatie. Een verhuizing naar een ander land, een nieuwe relatie en het opstarten van een onderneming kunnen allemaal factoren zijn die bijdragen aan minder contact.
Daarnaast wordt ook gekeken naar de mogelijkheid dat er praktische of persoonlijke redenen zijn waarom communicatie lastiger verloopt. Denk aan technische beperkingen, tijdsverschillen of andere omstandigheden die invloed hebben op bereikbaarheid.
Relatie en persoonlijke omstandigheden
Een ander scenario dat wordt besproken, heeft te maken met de invloed van persoonlijke relaties. In sommige gevallen kan een nieuwe levensfase of relatie leiden tot veranderingen in contact met familie.
Hoewel hierover geen concrete informatie beschikbaar is, wordt in de uitzending gesuggereerd dat dit een rol zou kunnen spelen. Het is echter belangrijk om te benadrukken dat dergelijke scenario’s speculatief zijn en niet bevestigd.
Wat wel duidelijk is, is dat veranderingen in iemands leven vaak effect hebben op sociale contacten. Hoe groot die invloed is, verschilt per situatie.
Verwijzing naar eerdere uitspraken
Tijdens de uitzending wordt ook verwezen naar een ouder interview van Emile Ratelband met Robert Jensen. In dat gesprek sprak Ratelband over zijn gevoeligheid voor bepaalde externe prikkels, zoals elektronische apparaten.
Hoewel deze uitspraken destijds al aandacht trokken, worden ze nu opnieuw aangehaald in het licht van de huidige situatie. Sommigen vragen zich af of dergelijke overtuigingen invloed kunnen hebben op zijn communicatiegedrag.
Ook hier geldt dat er geen directe link kan worden vastgesteld, maar het wordt wel genoemd als mogelijke verklaring voor het beperkte contact.
Oproep tot duidelijkheid
Aan het einde van de bespreking doet Dennis Schouten een duidelijke oproep. Hij vraagt Emile Ratelband om een teken van leven te geven, zodat er meer duidelijkheid ontstaat voor zijn familie en voor iedereen die zich zorgen maakt.
Deze oproep onderstreept de behoefte aan bevestiging dat het goed met hem gaat. In situaties waarin informatie schaars is, kan een simpel bericht of teken al veel betekenen.
Publieke belangstelling en betrokkenheid
De situatie rond Emile Ratelband laat zien hoe snel zorgen kunnen ontstaan wanneer informatie ontbreekt. Als publieke figuur heeft hij door de jaren heen een herkenbare rol gespeeld in de Nederlandse media, wat de belangstelling voor zijn welzijn vergroot.
Wanneer er signalen zijn dat het contact met familie verandert, leidt dat al snel tot vragen en speculaties. Zeker in een tijd waarin communicatie doorgaans eenvoudig is, valt het op wanneer iemand minder bereikbaar lijkt.
Belang van nuance en zorgvuldigheid
Hoewel de uitspraken in Roddelpraat veel aandacht krijgen, is het belangrijk om voorzichtig om te gaan met onbevestigde informatie. Veel van de genoemde scenario’s zijn gebaseerd op signalen en interpretaties, en niet op officiële bevestigingen.
Het is daarom essentieel om ruimte te laten voor nuance. Situaties kunnen complex zijn en er kunnen verschillende redenen zijn voor veranderend gedrag of verminderde communicatie.
Conclusie: vragen blijven bestaan
De zorgen rondom Emile Ratelband nemen toe, mede door de uitspraken van Dennis Schouten in Roddelpraat. Het verminderde contact met zijn kinderen, zijn verblijf in het buitenland en de onduidelijkheid rond berichten zorgen voor een situatie waarin veel vragen nog onbeantwoord zijn.
Tegelijkertijd is het belangrijk om te benadrukken dat er geen definitieve conclusies kunnen worden getrokken zonder bevestiging vanuit directe bronnen. De oproep om een teken van leven blijft daarom centraal staan.
Voor nu blijft het afwachten op meer duidelijkheid. Wat vaststaat, is dat de betrokkenheid groot is en dat velen hopen op geruststellend nieuws.