Connect with us

Actueel

Nieuwe onthulling: Ruben Van Gucht woont samen met haar

Published

on

Ruben Van Gucht speelt met zijn imago in ‘De Ideale Wereld’: “Killer, sportanker en geweldige minnaar”

Sportjournalist en televisiepersoonlijkheid Ruben Van Gucht weet hoe het is om voortdurend in de publieke belangstelling te staan. Zijn reputatie als charmeur werd de voorbije jaren gretig uitgespeeld in de media, maar in plaats van zich daarvan te distantiëren, kiest Van Gucht er nu voor om het zelf te omarmen — met een flinke dosis zelfspot.

In een veelbesproken sketch in het satirische programma ‘De Ideale Wereld’ maakte de 38-jarige Vlaming onlangs duidelijk dat hij het allemaal niet meer zo serieus neemt. Waar hij vroeger nog probeerde om zijn privéleven strikt gescheiden te houden van zijn werk, gebruikt hij zijn reputatie nu juist als bron van humor.


Ruben Van Gucht in ‘De Ideale Wereld’

De sketch waarin Van Gucht te zien is, werd uitgezonden op VRT CANVAS en verspreidde zich razendsnel via sociale media. In het fragment verschijnt hij in een parodie op zijn eigen mediapersoonlijkheid: een succesvolle sportanker die zich graag omringt met aandacht, ambitie — en vrouwen.

Met een knipoog noemt hij zichzelf “killer, sportanker en geweldige minnaar”, een uitspraak die door veel kijkers met gelach en bewondering werd onthaald.

“Ruben speelt met zijn reputatie, maar doet dat met flair,” schreef een kijker op X (voorheen Twitter). “Je voelt dat hij zichzelf niet te serieus neemt, en dat maakt het net zo grappig.”

De sketch zit vol subtiele verwijzingen naar zijn publieke imago. De makers van De Ideale Wereld staan bekend om hun vermogen om de vinger op de zere plek te leggen, en in dit geval lijkt Ruben zelf de grap te zijn — én de grap te begrijpen.


De bel met twee namen: Van Gucht en Van Looy

Wat veel fans niet ontging, was een opvallend detail in de sketch. Bij de voordeur van de fictieve woning waarin hij wordt gefilmd, is duidelijk een naambordje te zien met “Van Gucht – Van Looy”. Daarmee lijkt hij voor het eerst openlijk te bevestigen dat hij samenwoont met Charlotte Van Looy, de vrouw met wie hij de voorbije maanden al vaker in verband werd gebracht.

Charlotte Van Looy, een creatieve professional die actief is in de modewereld, werd al een tijdlang gezien aan de zijde van de sportjournalist. Tot nu toe hadden beiden hun relatie niet publiekelijk bevestigd, maar met dit subtiele detail lijkt Ruben dat stilzwijgend wel te doen.

“Hij heeft een slimme manier gevonden om de nieuwsgierigheid van het publiek te stillen zonder er rechtstreeks over te praten,” zegt een mediakenner. “Het is humor, maar ook een boodschap: hij heeft niets meer te verbergen.”


Zelfspot als schild

Volgens Gaëlle Ouvrein, communicatiewetenschapper aan de VUB, is Ruben Van Gucht’s keuze voor zelfspot een doordachte strategie.

“Zelfspot is een klassieke manier om kritiek te neutraliseren,” legt ze uit in Dag Allemaal. “Door zijn imago zelf te benoemen, neemt hij de macht over het verhaal terug. Het publiek kan hem dan moeilijk nog op datzelfde punt aanvallen.”

Toch waarschuwt ze dat er ook een keerzijde aan die aanpak is. Door het onderwerp luchtig te benaderen, blijft het gesprek over zijn privéleven juist leven in de publieke sfeer.

“Wanneer een bekende Vlaming grappen maakt over zichzelf, lijkt het grappig, maar het houdt het verhaal ook in stand. Mensen blijven erover praten, ook al is het met een glimlach.”

Volgens Ouvrein is het een evenwichtsoefening die maar weinig publieke figuren goed weten te bewaren: “Je hebt controle, maar je voedt tegelijk ook de mythe.”


Van geheimzinnig naar openhartig

Ruben Van Gucht stond jarenlang bekend als iemand die liever niet over zijn relaties sprak. Tijdens eerdere interviews hield hij zijn privéleven zorgvuldig buiten beeld, zelfs toen geruchten over nieuwe liefdes de ronde deden.

Dat lijkt nu veranderd. Waar hij vroeger nog aarzelde, speelt hij nu openlijk met het beeld dat van hem is ontstaan. Zijn verschijning in De Ideale Wereld is daarvan het beste bewijs.

“Het voelt alsof hij zichzelf heeft bevrijd,” zegt een televisierecensent. “Hij neemt het publiek mee in zijn humor, in plaats van zich ertegen te verzetten. Dat maakt hem menselijker — en sympathieker.”

Zijn aanpak past in een bredere trend waarin bekende Vlamingen hun publieke imago gebruiken als brandstof voor zelfrelativering. Humor wordt een vorm van controle: wie zichzelf belachelijk kan maken, is onaantastbaar.


De reacties online

Na de uitzending van De Ideale Wereld stroomden de reacties binnen. De meeste kijkers vonden het verfrissend dat Ruben zijn reputatie niet langer ontwijkt, maar er juist op inspeelt.

“Hij toont lef,” schreef iemand op Facebook. “Niet iedereen durft zichzelf zo op de korrel te nemen.”

Sommigen vonden het ook moedig dat hij de naam van zijn nieuwe partner zo subtiel, maar onmiskenbaar, in beeld bracht.

“Die deurbel zegt alles,” grapte een fan. “Zonder één woord te zeggen, bevestigt hij wat iedereen al vermoedde.”

Toch waren er ook kritische stemmen die zich afvroegen of het niet te vroeg is om zijn relatie publiek te maken, zeker gezien de aandacht die zijn vorige huwelijk kreeg.


En Blanka Vlašić?

Wat zijn ex-vrouw Blanka Vlašić, de Kroatische ex-topatlete met wie hij tot vorig jaar gehuwd was, van het geheel vindt, is niet bekend. De twee gingen volgens eerdere berichten in onderling overleg uit elkaar, en spraken toen af om elkaar privacy te gunnen.

Hoewel Blanka tegenwoordig in Kroatië woont en zich vooral bezighoudt met sportieve projecten en familie, blijft ze regelmatig onderwerp van nieuwsgierige vragen aan Van Gucht.

Hijzelf reageerde daar eerder luchtig op: “Ik ben iemand die gelooft in vriendschappelijke relaties na een breuk. We hebben respect voor elkaar — dat is het belangrijkste.”


Ruben Van Gucht en zijn imago

Dat Van Gucht een charmeur wordt genoemd, vindt hij naar eigen zeggen niet erg meer. Hij beseft dat het een onderdeel is van zijn publieke identiteit, iets wat onlosmakelijk verbonden is met zijn mediacarrière.

“Iedereen heeft een reputatie,” zei hij eerder in een interview. “De mijne is dat ik open ben, enthousiast, soms misschien te intens. Maar ik ben ook gewoon een man met een passie voor mijn werk.”

Zijn recente optreden lijkt te bevestigen dat hij die reputatie nu met een glimlach omarmt. Waar vroeger ongemak was, is nu zelfvertrouwen.


De kracht van humor

Door zijn imago om te buigen tot humor, heeft Van Gucht volgens velen een slimme zet gedaan. In een tijd waarin bekende mensen vaak onder een vergrootglas liggen, kan zelfspot bevrijdend werken.

“Humor is een vorm van regie,” zegt Ouvrein. “Wie lacht om zichzelf, bepaalt het script. En dat doet Ruben hier op een elegante manier.”

De sketch uit De Ideale Wereld bewijst dat zelfs beladen onderwerpen luchtig kunnen worden gebracht, zolang de toon oprecht en speels blijft.


Conclusie: een nieuwe Ruben

De Ruben Van Gucht die we in De Ideale Wereld zagen, lijkt een man te zijn die vrede heeft met zijn publieke imago. Hij kiest niet langer voor geheimzinnigheid, maar voor openheid — met een knipoog.

Zijn zelfspot werd door het publiek onthaald als een verademing in een medialandschap waarin publieke figuren vaak terughoudend zijn.

“Hij speelt een karikatuur van zichzelf, maar het voelt eerlijk,” vatte een kijker het samen.

Wat de toekomst brengt voor Ruben Van Gucht en Charlotte Van Looy, zal de tijd uitwijzen. Maar één ding is duidelijk: de sportanker heeft zichzelf opnieuw uitgevonden — niet als nieuw mens, maar als iemand die geleerd heeft te lachen om zijn eigen verhaal.


💬 “Zelfspot is de beste verdediging,” zegt Ruben met een glimlach. “Als ik het niet kan veranderen, kan ik er maar beter om lachen.”

Actueel

An Lemmens in tranen bij afscheid: “Het voelt definitief”

Published

on

Emotioneel afscheid van An Lemmens bij ‘Een Echte Job’: “Mag ik dit vaker doen?”

Voor de vele trouwe kijkers van Een Echte Job is het een moment vol gemengde gevoelens. De laatste aflevering van het veelbesproken programma is uitgezonden, en dat betekent ook het tijdelijke afscheid van An Lemmens als vroedvrouw. De presentatrice liet de afgelopen weken een diepe indruk achter met haar betrokkenheid, empathie en openhartigheid in de verloskamer. Op Instagram blikt ze nu terug – én vooruit.

Een programma dat raakte

In Een Echte Job draaide alles om het échte leven. Geen gescripte drama of opgelegde spanning, maar rauwe, pure verhalen recht uit het hart van de zorg. An Lemmens dompelde zich volledig onder in de wereld van de verloskunde. Kijkers zagen hoe ze meehielp bij bevallingen, meeleefde met ouders én stil werd bij momenten van verdriet.

Het programma wist niet alleen informatief te zijn, maar vooral ook emotioneel. Thema’s zoals geboorte, verlies, onzekerheid en hoop kwamen aan bod. En die openhartigheid van An maakte dat veel mensen zich in haar herkenden.

An Lemmens: “Deze ervaring heeft mij veranderd”

Na de uitzending van de laatste aflevering richtte An zich via sociale media tot haar volgers. In een persoonlijke boodschap op Instagram schreef ze hoe diep de ervaring haar heeft geraakt. “Wat een rollercoaster aan emoties, aan inzichten en aan levensverhalen”, begon ze. “Ik heb gehuild, gelachen, meegeleefd en vooral: geleerd.”

Ze benadrukt dat het niet enkel ging om het medische aspect van het werk als vroedvrouw, maar vooral om het menselijke: “Het wonder van nieuw leven, maar ook de angst, de twijfel en soms het afscheid. Alles zit in die eerste momenten.”

Open vraag aan haar volgers

Maar wat vooral opvalt in haar bericht, is de vraag die An haar kijkers stelt:
“Mag ik dit vaker doen?”
Een simpele, maar veelzeggende zin. Ze vraagt of mensen meer van dit soort programma’s willen zien. “Willen jullie dat ik vaker dit soort verhalen vertel? Echte mensen, echte emoties, echte ervaringen – dat is waar mijn hart sneller van gaat kloppen,” schrijft ze.

Het is een duidelijke indicatie dat An openstaat voor een vervolg. Niet alleen op Een Echte Job, maar misschien ook op andere projecten waarin het menselijke centraal staat.

Veel bijval op social media

De reacties onder haar bericht zijn hartverwarmend. Honderden volgers laten weten dat ze geraakt zijn door het programma en de rol die An daarin speelde. “Jij hebt mijn respect echt verdiend, An,” schrijft iemand. Een ander voegt eraan toe: “Zelden zo’n eerlijk programma gezien. Als dit de toekomst van televisie is, teken ik direct.”

Ook collega’s uit de media- en zorgsector reageren enthousiast. Een vroedvrouw schrijft: “Wat jij hebt laten zien, is zo herkenbaar voor ons in het veld. Bedankt dat je dit vak met zoveel liefde en respect hebt neergezet.”

Komt er een vervolg?

Of er een tweede seizoen van Een Echte Job komt, is op dit moment nog niet bevestigd door de zender. Maar insiders laten doorschemeren dat de kans groot is. De kijkcijfers waren solide en de online betrokkenheid is uitzonderlijk hoog. Als de publieke respons op An’s oproep positief blijft, lijkt een vervolg slechts een kwestie van tijd.

Televisiemakers houden de reacties in elk geval nauwlettend in de gaten. De combinatie van maatschappelijke relevantie, authentieke verhalen en een bekende presentatrice als gids door deze wereld blijkt een gouden formule.

Een nieuwe richting voor An Lemmens?

De vraag blijft: staat An Lemmens aan het begin van een nieuwe fase in haar carrière? In plaats van entertainment en talentenjachten lijkt ze zich steeds meer te profileren als een verteller van menselijke verhalen – een brug tussen de kijker en het leven van alledag.

In eerdere interviews gaf ze al aan steeds meer behoefte te voelen aan projecten met inhoud en impact. “Ik wil mensen raken. Ik wil iets vertellen dat blijft hangen,” zei ze vorig jaar nog in een gesprek met Het Laatste NieuwsEen Echte Job past daar naadloos in.

Meer dan televisie alleen

Wat dit programma zo bijzonder maakt, is dat het verder gaat dan televisie. Het werpt licht op een sector die vaak onderbelicht blijft, maar een enorme impact heeft op het leven van mensen: de geboortezorg. De betrokkenheid van An Lemmens bij de gezinnen, de verpleging en de artsen zorgde voor meer bewustzijn, meer waardering en meer begrip.

In een tijd waarin de zorg onder druk staat, levert een programma als Een Echte Job ook een maatschappelijke bijdrage. Het maakt zichtbaar wat normaal achter gesloten deuren gebeurt – en het laat zien hoe kwetsbaar én krachtig die momenten zijn.

Een toekomst vol mogelijkheden

De komende weken zal duidelijk worden of de vraag van An Lemmens beantwoord wordt. Maar de eerste signalen wijzen erop dat het publiek snakt naar échte verhalen. Naar programma’s waarin empathie en verbondenheid centraal staan. En naar presentatoren die de moed hebben om zich kwetsbaar op te stellen.

Voor An lijkt de ervaring met Een Echte Job in ieder geval een kantelpunt te zijn geweest. Een ervaring die ze wil delen, herhalen en verder uitdiepen. Of dat opnieuw als vroedvrouw is, of in een ander menselijk project, dat zal de tijd uitwijzen.

Conclusie: Een programma dat blijft hangen

De laatste aflevering van Een Echte Job markeert het einde van een televisiereeks, maar mogelijk ook het begin van iets groters. Voor An Lemmens én voor de kijkers. Met haar oprechte vraag — “Mag ik dit vaker doen?” — raakt ze een snaar bij velen.

Het succes van het programma toont aan dat er behoefte is aan verhalen die raken, die verbinden en die tonen wat het betekent om mens te zijn. An Lemmens heeft dat talent – en de wil – om die verhalen te blijven vertellen.

Of er een tweede seizoen komt? Die beslissing ligt nu deels bij de kijker. Maar één ding is zeker: Een Echte Job heeft zijn sporen nagelaten. En als het aan An ligt, is dit pas het begin.

Continue Reading