Connect with us

Actueel

Moeder vermeend slacht0ffer Marco mogelijk ook aangeklaagd vanwege DEZE reden

Published

on

Marco Borsato over rol van moeder in rechtszaak: “Er zijn dingen ontdekt die mij diep hebben geraakt”

De afgelopen week stond Marco Borsato opnieuw in de rechtbank, waar hij zich moest verantwoorden in de zaak waarin het 0penbaar Ministerie (OM) hem verdenkt van grensoverschrijdend gedrag tegenover de destijds 15-jarige Asmara Thielen. Tijdens de zittingen kwam niet alleen de relatie tussen Borsato en het vermeende slacht0ffer aan bod, maar ook de opvallende rol van haar moeder, Nathalie.

Nathalie was jarenlang actief als voorzitter van de officiële fanclub van de zanger, een functie die ze meer dan 25 jaar bekleedde. Daarnaast werkte ze ook als persoonlijke assistente van Borsato. Die dubbele rol zorgt nu voor nieuwe vragen – zeker na de verklaringen die in de rechtszaal werden afgelegd.


Een beladen onderwerp in de rechtszaal

Tijdens de zitting vertelde Borsato dat hij in het verleden per toeval stuitte op beeldmateriaal op een werkcomputer van Nathalie. Volgens zijn verklaring zou het gaan om een groot aantal foto’s en screenshots, opgeslagen in verschillende mappen.

De zanger zei hierover:

“Ik kwam iets tegen wat ik niet had moeten zien. Het ging om privébeelden, gemaakt door Nathalie zelf. Dat heeft me enorm geschokt.”

Volgens hem betrof het persoonlijke opnames die nooit bedoeld waren voor openbaar gebruik. Borsato verklaarde dat hij de beelden heeft verwijderd nadat hij ze aantrof.

Hoewel de exacte inhoud van het materiaal niet publiekelijk is gemaakt, werd duidelijk dat de vondst bij hem een diepe indruk achterliet.


De rol van Nathalie

De moeder van de aangeefster, Nathalie, speelde jarenlang een centrale rol in het netwerk rond Marco Borsato. Als fanclubvoorzitter stond ze bekend om haar betrokkenheid bij zowel de organisatie van evenementen als de communicatie met fans.

Die nauwe band met de zanger maakt de situatie volgens juridische deskundigen complex. Enerzijds was ze een vertrouwd gezicht binnen de organisatie van Borsato’s fanactiviteiten, anderzijds is ze ook de ouder van de aangeefster in de zaak die nu tegen hem loopt.

Haar rol roept vragen op over grenzen, loyaliteit en verantwoordelijkheid. Tot op heden is er echter geen sprake van een strafr*chtelijk onderzoek naar haar handelen.


Juridische duiding door Bram Moszkowicz

Tijdens de uitzending van Shownieuws werd juridisch expert en oud-strafrechtadvocaat Bram Moszkowicz gevraagd om uitleg over wat er in de rechtbank werd besproken.

Een kijker stelde de vraag of het beeldmateriaal waarover Borsato sprak, juridisch gezien onder de categorie “ongeoorloofde beelden van minderjarigen” zou vallen.

Moszkowicz reageerde genuanceerd:

“Als het inderdaad om opnames van een minderjarige gaat, dan zou daar in theorie actie op kunnen volgen. Maar volgens de verklaring van Marco Borsato heeft hij de beelden niet bewust in bezit gehouden en ze onmiddellijk verwijderd.”

Hij benadrukte dat het juridische onderscheid vooral ligt in de intentie en het gebruik van de beelden. “Zolang iemand die beelden niet bewust opslaat, verspreidt of gebruikt, is er geen sprake van een strafbaar feit,” aldus Moszkowicz.


Ouders en hun verantwoordelijkheid

Volgens de jurist is het niet verboden voor ouders om foto’s of video’s van hun kinderen te maken, zolang dat binnen de persoonlijke sfeer blijft.

“Er is pas sprake van strafbaarheid als zulke beelden worden verspreid of gedeeld met derden,” legt Moszkowicz uit. “Zolang dat niet is gebeurd, kan er juridisch gezien niet worden gesproken van een overtreding.”

Hij voegde eraan toe dat er geen aanwijzingen zijn dat dit in dit geval is gebeurd. “Voor zover bekend is er geen sprake van verspreiding. Mocht dat ooit anders blijken, dan ligt dat uiteraard anders.”


Discussie over ‘aanbieden’

Een andere vraag die Moszkowicz kreeg, ging over de suggestie dat de moeder haar dochter zou hebben “aangeboden” aan Borsato. De oud-advocaat was daar duidelijk over:

“Dat zou een heel ander verhaal zijn, maar voor zover ik weet is daarvan geen sprake. Er is geen bewijs of verklaring die erop wijst dat er bewust sprake was van dat soort handelingen.”

Hij benadrukte dat sommige beschrijvingen in de rechtszaal “ongepast” of “moreel discutabel” kunnen klinken, maar dat betekent nog niet dat ze strafbaar zijn.

“Dat de moeder de zanger haar dochter zou hebben laten troosten terwijl zij in bed lag, klinkt ongebruikelijk, maar dat is op zichzelf geen strafbaar feit,” zegt Moszkowicz. “Moreel kun je er iets van vinden, maar juridisch ligt dat anders.”


Geen aangifte, geen vervolging

Op dit moment is er geen aangifte tegen Nathalie gedaan, en dus kan het 0penbaar Ministerie ook geen vervolging starten. Moszkowicz verduidelijkt:

“Zonder aangifte of officieel onderzoek kan het OM niet zelfstandig besluiten om iemand te vervolgen. Dat is de huidige stand van zaken.”

Hij wijst erop dat de aandacht in de rechtszaal nog volledig gericht is op de aanklachten tegen Marco Borsato zelf, en niet op andere personen in zijn omgeving.


De invloed van media en publieke opinie

Ondertussen blijft de zaak Borsato één van de meest besproken onderwerpen op sociale media. Elk nieuw detail uit de rechtbank zorgt voor nieuwe interpretaties, meningen en discussies.

Het is opvallend hoe de focus soms verschuift — van de beschuldigingen aan het adres van Borsato naar de achtergrond van de betrokken familie.

Volgens mediadeskundige Gaëlle Ouvrein (VUB) is dat een typisch voorbeeld van hoe de publieke opinie tegenwoordig werkt:

“In de rechtszaal draait alles om bewijs, maar online draait het om emotie. Mensen zien een nieuw detail, delen het massaal en trekken conclusies zonder context.”

Ze waarschuwt dat dit schadelijk kan zijn voor alle betrokkenen: “De grens tussen feit en gevoel vervaagt. En dat maakt het moeilijk voor het publiek om nog te onderscheiden wat vaststaat en wat interpretatie is.”


Borsato’s reactie in de rechtbank

Tijdens zijn eigen verklaring uitte Marco Borsato zijn frustratie over de manier waarop zijn zaak in de media wordt besproken. Hij zei dat er volgens hem een karikatuur van zijn persoon is ontstaan en dat veel informatie uit het dossier niet volledig wordt belicht.

“Ik heb geprobeerd om open en eerlijk te zijn,” zei hij. “Maar het voelt alsof mijn kant van het verhaal niet gehoord wordt.”

Hij benadrukte dat hij zich in alle gesprekken en procedures aan de waarheid probeert te houden en dat hij zijn naam wil zuiveren.


Een complexe zaak vol lagen

De rechtszaak tegen Marco Borsato is daarmee niet alleen een juridische strijd, maar ook een maatschappelijke kwestie geworden. De combinatie van een bekende artiest, een langdurige vertrouwensrelatie met fans, en de rol van familieleden maakt het proces ingewikkeld en emotioneel beladen.

Voor het publiek blijft het afwachten hoe de rechtbank zal oordelen. De uitspraak wordt naar verwachting begin december gedaan. Tot die tijd zal elke ontwikkeling, hoe klein ook, ongetwijfeld opnieuw het gesprek van de dag zijn.


Reflectie: wat deze zaak laat zien

De gebeurtenissen van de afgelopen week laten zien hoe dun de grens kan zijn tussen persoonlijke relaties, loyaliteit en professionele verantwoordelijkheden.

De rol van Nathalie – ooit een vertrouwd gezicht in de fanclubwereld – is daar een pijnlijk voorbeeld van. Haar jarenlange betrokkenheid bij Borsato maakt elke onthulling extra beladen, maar juridisch gezien blijft haar positie voorlopig ongewijzigd.

Of er later nog vervolgstappen komen, hangt af van wat het OM besluit te doen met eventuele nieuwe informatie.

Tot die tijd blijft het belangrijkste uitgangspunt dat de waarheid uiteindelijk in de rechtbank moet worden vastgesteld – niet op sociale media.


💬 “Moreel laakbaar is niet hetzelfde als strafbaar,” aldus Bram Moszkowicz. “En dat onderscheid is in deze zaak belangrijker dan ooit.”

Actueel

An Lemmens in tranen bij afscheid: “Het voelt definitief”

Published

on

Emotioneel afscheid van An Lemmens bij ‘Een Echte Job’: “Mag ik dit vaker doen?”

Voor de vele trouwe kijkers van Een Echte Job is het een moment vol gemengde gevoelens. De laatste aflevering van het veelbesproken programma is uitgezonden, en dat betekent ook het tijdelijke afscheid van An Lemmens als vroedvrouw. De presentatrice liet de afgelopen weken een diepe indruk achter met haar betrokkenheid, empathie en openhartigheid in de verloskamer. Op Instagram blikt ze nu terug – én vooruit.

Een programma dat raakte

In Een Echte Job draaide alles om het échte leven. Geen gescripte drama of opgelegde spanning, maar rauwe, pure verhalen recht uit het hart van de zorg. An Lemmens dompelde zich volledig onder in de wereld van de verloskunde. Kijkers zagen hoe ze meehielp bij bevallingen, meeleefde met ouders én stil werd bij momenten van verdriet.

Het programma wist niet alleen informatief te zijn, maar vooral ook emotioneel. Thema’s zoals geboorte, verlies, onzekerheid en hoop kwamen aan bod. En die openhartigheid van An maakte dat veel mensen zich in haar herkenden.

An Lemmens: “Deze ervaring heeft mij veranderd”

Na de uitzending van de laatste aflevering richtte An zich via sociale media tot haar volgers. In een persoonlijke boodschap op Instagram schreef ze hoe diep de ervaring haar heeft geraakt. “Wat een rollercoaster aan emoties, aan inzichten en aan levensverhalen”, begon ze. “Ik heb gehuild, gelachen, meegeleefd en vooral: geleerd.”

Ze benadrukt dat het niet enkel ging om het medische aspect van het werk als vroedvrouw, maar vooral om het menselijke: “Het wonder van nieuw leven, maar ook de angst, de twijfel en soms het afscheid. Alles zit in die eerste momenten.”

Open vraag aan haar volgers

Maar wat vooral opvalt in haar bericht, is de vraag die An haar kijkers stelt:
“Mag ik dit vaker doen?”
Een simpele, maar veelzeggende zin. Ze vraagt of mensen meer van dit soort programma’s willen zien. “Willen jullie dat ik vaker dit soort verhalen vertel? Echte mensen, echte emoties, echte ervaringen – dat is waar mijn hart sneller van gaat kloppen,” schrijft ze.

Het is een duidelijke indicatie dat An openstaat voor een vervolg. Niet alleen op Een Echte Job, maar misschien ook op andere projecten waarin het menselijke centraal staat.

Veel bijval op social media

De reacties onder haar bericht zijn hartverwarmend. Honderden volgers laten weten dat ze geraakt zijn door het programma en de rol die An daarin speelde. “Jij hebt mijn respect echt verdiend, An,” schrijft iemand. Een ander voegt eraan toe: “Zelden zo’n eerlijk programma gezien. Als dit de toekomst van televisie is, teken ik direct.”

Ook collega’s uit de media- en zorgsector reageren enthousiast. Een vroedvrouw schrijft: “Wat jij hebt laten zien, is zo herkenbaar voor ons in het veld. Bedankt dat je dit vak met zoveel liefde en respect hebt neergezet.”

Komt er een vervolg?

Of er een tweede seizoen van Een Echte Job komt, is op dit moment nog niet bevestigd door de zender. Maar insiders laten doorschemeren dat de kans groot is. De kijkcijfers waren solide en de online betrokkenheid is uitzonderlijk hoog. Als de publieke respons op An’s oproep positief blijft, lijkt een vervolg slechts een kwestie van tijd.

Televisiemakers houden de reacties in elk geval nauwlettend in de gaten. De combinatie van maatschappelijke relevantie, authentieke verhalen en een bekende presentatrice als gids door deze wereld blijkt een gouden formule.

Een nieuwe richting voor An Lemmens?

De vraag blijft: staat An Lemmens aan het begin van een nieuwe fase in haar carrière? In plaats van entertainment en talentenjachten lijkt ze zich steeds meer te profileren als een verteller van menselijke verhalen – een brug tussen de kijker en het leven van alledag.

In eerdere interviews gaf ze al aan steeds meer behoefte te voelen aan projecten met inhoud en impact. “Ik wil mensen raken. Ik wil iets vertellen dat blijft hangen,” zei ze vorig jaar nog in een gesprek met Het Laatste NieuwsEen Echte Job past daar naadloos in.

Meer dan televisie alleen

Wat dit programma zo bijzonder maakt, is dat het verder gaat dan televisie. Het werpt licht op een sector die vaak onderbelicht blijft, maar een enorme impact heeft op het leven van mensen: de geboortezorg. De betrokkenheid van An Lemmens bij de gezinnen, de verpleging en de artsen zorgde voor meer bewustzijn, meer waardering en meer begrip.

In een tijd waarin de zorg onder druk staat, levert een programma als Een Echte Job ook een maatschappelijke bijdrage. Het maakt zichtbaar wat normaal achter gesloten deuren gebeurt – en het laat zien hoe kwetsbaar én krachtig die momenten zijn.

Een toekomst vol mogelijkheden

De komende weken zal duidelijk worden of de vraag van An Lemmens beantwoord wordt. Maar de eerste signalen wijzen erop dat het publiek snakt naar échte verhalen. Naar programma’s waarin empathie en verbondenheid centraal staan. En naar presentatoren die de moed hebben om zich kwetsbaar op te stellen.

Voor An lijkt de ervaring met Een Echte Job in ieder geval een kantelpunt te zijn geweest. Een ervaring die ze wil delen, herhalen en verder uitdiepen. Of dat opnieuw als vroedvrouw is, of in een ander menselijk project, dat zal de tijd uitwijzen.

Conclusie: Een programma dat blijft hangen

De laatste aflevering van Een Echte Job markeert het einde van een televisiereeks, maar mogelijk ook het begin van iets groters. Voor An Lemmens én voor de kijkers. Met haar oprechte vraag — “Mag ik dit vaker doen?” — raakt ze een snaar bij velen.

Het succes van het programma toont aan dat er behoefte is aan verhalen die raken, die verbinden en die tonen wat het betekent om mens te zijn. An Lemmens heeft dat talent – en de wil – om die verhalen te blijven vertellen.

Of er een tweede seizoen komt? Die beslissing ligt nu deels bij de kijker. Maar één ding is zeker: Een Echte Job heeft zijn sporen nagelaten. En als het aan An ligt, is dit pas het begin.

Continue Reading