Actueel
Winter Vol Liefde-Mike breekt met zijn moeder en vertrekt
Mike Hasler, een van de meest besproken deelnemers aan Winter Vol Liefde, heeft een verrassend besluit genomen: hij gaat eindelijk op zichzelf wonen. In een interview met het Algemeen Dagblad onthult de 33-jarige skileraar dat hij voor het eerst in zijn leven op zoek is naar een eigen woning.
Dit nieuws komt voor veel kijkers als een verrassing. Mike woont al zijn hele leven bij zijn ouders in Seefeld en was tot nu toe nooit van plan om daar verandering in te brengen. Maar nu het einde van Winter Vol Liefde nadert, heeft hij besloten dat het tijd is om de volgende stap te zetten.
Eerste keer op eigen benen
In het populaire datingprogramma zagen we hoe Mike nog altijd bij zijn ouders woonde, iets wat voor veel kijkers opviel. Hoewel het in Oostenrijk niet ongewoon is om langer bij je ouders te blijven wonen, vonden veel fans het opvallend dat Mike – op zijn 33e – nog nooit zelfstandig had gewoond.
Daar gaat nu verandering in komen. Mike is vastbesloten om een eigen plek te vinden, maar wil Seefeld niet verlaten. Dat is logisch, want hij runt daar zijn eigen skischool en zijn hele leven speelt zich in dit bergdorp af. Toch blijkt een eigen woning vinden nog niet zo eenvoudig.
Hij is pas net begonnen met zijn zoektocht en merkt nu al hoe lastig het is om iets betaalbaars te vinden. Net als in Nederland zijn de huizenprijzen in Seefeld torenhoog en is het aanbod van kleine appartementen schaars.
“Het valt echt niet mee,” geeft Mike toe. “De prijzen zijn ontzettend hoog en er zijn amper kleine appartementen beschikbaar. Het enige alternatief is bij iemand inwonen, maar dan heb je nog steeds geen echte privacy.”
Voor iemand die zijn hele leven thuis heeft gewoond, is de stap om op zichzelf te gaan wonen behoorlijk spannend. Mike laat weten dat hij enorm uitkijkt naar de onafhankelijkheid, maar ook dat het hem best wat zenuwen bezorgt. “Het is iets heel nieuws voor me. Ik weet niet beter dan dat ik bij mijn ouders woon, maar ik ben er klaar voor.”
BN’er in Seefeld
Sinds zijn deelname aan Winter Vol Liefde is Mike in Seefeld uitgegroeid tot een ware bekendheid. Het bergdorp wordt regelmatig bezocht door Nederlandse wintersporters en veel mensen herkennen hem meteen van televisie.
“We konden serieus niet normaal over straat,” vertelt Mike enthousiast. “Iedereen herkent je en mensen willen met je op de foto.”
In tegenstelling tot de soms gemene reacties op sociale media, merkt Mike dat de mensen die hij in het echt tegenkomt juist heel positief zijn. “Mensen in het dorp zijn hartstikke vriendelijk. Niemand zegt iets negatiefs. Dat is wel een groot verschil met wat je online ziet.”
‘Toetsenbordridders’ en kritiek op social media
Ondanks zijn populariteit in Seefeld, heeft Mike gemerkt dat er op sociale media veel kritiek wordt geuit op zijn deelname aan Winter Vol Liefde. Met name zijn moeder Monique heeft veel commentaar gekregen.
Monique is in de ogen van veel kijkers een dominante en bemoeizuchtige moeder, die zich te veel mengt in de zoektocht van haar zoon naar de liefde. Dit heeft haar de bijnaam “het monster van Seefeld” opgeleverd. Maar Mike neemt het voor zijn moeder op.
“Ik lees die reacties natuurlijk ook,” zegt hij. “Er zijn zoveel mensen die van alles vinden en het allemaal beter denken te weten. Maar ja, dat zijn natuurlijk toetsenbordridders. In het echte leven is niemand zo negatief tegen ons.”
Volgens Mike wordt zijn moeder onterecht neergezet als een bemoeial en is het beeld dat van haar wordt geschetst in het programma niet helemaal eerlijk. “Ze is in werkelijkheid helemaal niet zo aanwezig als het op tv lijkt.”
‘Veel scènes zijn in scène gezet’
Mike suggereert zelfs dat de programmamakers zijn moeder bewust hebben neergezet als een bemoeizuchtige vrouw. In een eerder interview onthulde hij al dat bepaalde scènes helemaal niet spontaan waren, maar door de productie werden geregisseerd.
Zo was er een moment waarop Mike en zijn potentiële liefde Antine een potje padel speelden. Halverwege hun date kwam moeder Monique ineens aanlopen en ging ze aan de kant staan om zich ermee te bemoeien. Dit fragment zorgde voor veel reacties, waarbij kijkers zich afvroegen waarom Monique haar zoon niet wat meer ruimte gunde.
Maar volgens Mike gebeurde dit helemaal niet op eigen initiatief van Monique. “Die hele scène op de padelbaan? Dat was helemaal niet haar idee. De productie wilde dat,” beweert hij.
Monique zou zelfs hebben gevraagd om de scène eruit te knippen, maar haar verzoek werd genegeerd. “Ze wilde daar eigenlijk helemaal niet aan meewerken en vroeg of het eruit kon. Maar dat hebben ze niet gedaan,” aldus Mike.
Deze onthulling werpt een ander licht op de manier waarop Winter Vol Liefde wordt gemonteerd en gepresenteerd. Het doet vermoeden dat bepaalde elementen van het programma meer geënsceneerd zijn dan kijkers misschien denken.
Een nieuw hoofdstuk voor Mike
Wat de toekomst Mike zal brengen, blijft nog even een verrassing. Maar één ding is zeker: zijn tijd bij zijn ouders loopt ten einde. De zoektocht naar een eigen woning is begonnen, en hij kijkt uit naar deze nieuwe fase in zijn leven.
Of zijn avontuur in Winter Vol Liefde ook een blijvende liefde heeft opgeleverd, blijft nog even spannend. Kijkers speculeren volop over zijn relatie met Antine, maar er gaan ook geruchten dat hij uiteindelijk bij een andere deelnemer is geëindigd. Tijdens de reünie-aflevering, die binnenkort wordt uitgezonden, zal hopelijk meer duidelijk worden.
Voor nu blijft Mike vooral genieten van zijn bekendheid en de nieuwe deuren die zijn deelname aan het programma heeft geopend. Ondanks alle kritiek blijft hij positief en kijkt hij uit naar de toekomst. “Het was een geweldig avontuur, en ik ben blij dat ik eraan heb meegedaan,” zegt hij. “Nu is het tijd om mijn eigen plek te vinden en echt op eigen benen te staan.”
De vraag is alleen: hoe lang duurt het voordat moeder Monique voor de deur staat om even te checken hoe het met hem gaat?
Actueel
Steffi Mercie (23) getroffen door ernstige gezondheidsproblemen – ambulance moet meteen ingrijpen
Geen grootse verklaringen, geen emotionele uitbarstingen voor de camera. Birgit Van Mol kiest haar woorden zorgvuldig. Rustig, beheerst, bijna zacht. Maar wie goed luistert, hoort tussen de zinnen door hoe zwaar het leven met een ernstig z!eke partner op haar weegt. In haar openhartige relaas vertelt ze over liefde die blijft, maar ook over een huwelijk dat tot het uiterste wordt getest door onzekerheid, angst en een toekomst die niet langer vanzelfsprekend is.
“Het is niet dat de liefde verdwenen is,” benadrukt Birgit. “Maar z!ekte verandert alles. Ze neemt ruimte in, elke dag opnieuw. En daardoor is niets nog vanzelfsprekend.”
Leven van dag tot dag
Voor de buitenwereld oogt Birgit sterk. Ze blijft glimlachen, presenteert, praat helder en dankbaar over haar leven. Ze noemt elke dag die ze samen met haar man René heeft “een cadeau”. Maar achter dat woord schuilt een andere realiteit. Want cadeaus zijn normaal gesproken iets om naar uit te kijken. Dit cadeau komt met een constante schaduw.
De z!ekte van René verloopt grillig. Er zijn betere dagen, waarop hoop voorzichtig opflakkert, gevolgd door momenten waarop alles weer instort. Die voortdurende onzekerheid zet het leven op pauze. Plannen maken voelt bijna zinloos. Vooruitkijken wordt vervangen door overleven.
“Je denkt niet meer in maanden of jaren,” legt Birgit uit. “Je denkt in dagen. Soms zelfs in uren. Het leven bestaat uit fragmenten.”
Wanneer z!ekte het huwelijk overneemt
Wat veel mensen onderschatten, is hoe diep z!ekte kan ingrijpen in een relatie. Niet alleen praktisch – z!ekenhuisbezoeken, vermoeidheid, zorg – maar vooral emotioneel. Birgit beschrijft hoe haar huwelijk langzaam van vorm is veranderd.
Gesprekken worden functioneel. Het gaat over medicijnen, afspraken, energie. Toekomstplannen verdwijnen geruisloos naar de achtergrond. Discussies worden ingeslikt, niet omdat ze er niet zijn, maar omdat de rust bewaard moet blijven.
“Je wil elkaar sparen,” zegt ze. “Je denkt: dit is het moment niet. Maar als je te veel inslikt, blijf je ook vastzitten.”
Het huwelijk wordt een plek waar liefde en zorg hand in hand gaan, maar waar ook stilstand kan ontstaan. Niet uit onwil, maar uit angst. Angst om elkaar te belasten. Angst om het fragiele evenwicht te verstoren.
Eerlijkheid met grenzen
Birgit staat bekend als iemand die eerlijkheid hoog in het vaandel draagt. Ook in haar relatie wil ze niets onuitgesproken laten. Toch erkent ze dat zelfs eerlijkheid zijn grenzen kent.
“Sommige gedachten spreek je niet uit,” geeft ze toe. “Niet omdat ze er niet zijn, maar omdat ze te zwaar zijn om samen te dragen.”
Die woorden raken een gevoelige snaar. Want wat is beter in een huwelijk dat onder druk staat: alles delen, of soms zwijgen uit liefde? Birgit heeft daar geen pasklaar antwoord op. Ze weet alleen dat ze elke dag opnieuw moet afwegen wat ze deelt en wat ze voor zichzelf houdt.
“Zwijgen is niet altijd afstand,” zegt ze. “Soms is het bescherming.”
De rol van angst
Angst is een stille, maar constante aanwezigheid. Angst voor wat komt. Angst voor verlies. Angst om straks alleen verder te moeten. Birgit benoemt die gevoelens voorzichtig, maar ze zijn er.
“Je wordt geconfronteerd met vragen waar je geen antwoord op wilt,” zegt ze. “En toch dringen ze zich op.”
Wat als het erger wordt? Wat als dit het moment is dat alles kantelt? Die gedachten sluipen binnen op momenten dat niemand het ziet: ’s nachts, in de auto, tijdens een ogenschijnlijk gewone dag.
Kleine gebaren, grote betekenis
Te midden van die onzekerheid zijn het juist de kleine momenten die tellen. Geen grote liefdesverklaringen, maar een blik, een aanraking, een onverwacht gebaar.
Birgit vertelt over een eenvoudig kaartje dat ze ontving. Geen lange tekst, geen dramatische woorden. Juist die eenvoud raakte haar diep.
“Het herinnerde me eraan waarom we dit samen doen,” zegt ze. “Maar ook hoe broos alles is.”
Dat kaartje werd een symbool. Van verbondenheid, maar ook van vergankelijkheid. Het besef dat alles wat vanzelfsprekend leek, dat niet meer is.
De buitenwereld begrijpt het niet altijd
Hoewel Birgit veel steun ervaart, merkt ze ook dat de buitenwereld niet altijd begrijpt wat het betekent om te leven met een ernstig z!eke partner. Goedbedoelde opmerkingen als “je moet positief blijven” of “geniet van elk moment” kunnen soms juist extra druk leggen.
“Mensen bedoelen het lief,” zegt ze. “Maar soms mag het ook gewoon zwaar zijn.”
Want naast dankbaarheid is er ook verdriet. Naast liefde is er ook rouw om het leven dat niet meer geleefd kan worden zoals ooit gedacht.
Liefde zonder garanties
Wat Birgit’s verhaal zo krachtig maakt, is de eerlijkheid waarmee ze erkent dat liefde geen garanties biedt. Liefde kan veel dragen, maar niet alles oplossen. Het kan z!ekte niet wegnemen, angst niet volledig stillen en onzekerheid niet laten verdwijnen.
“Liefde is er,” zegt ze. “Maar ze moet soms vechten tegen dingen die groter zijn dan wij.”
En toch blijft ze. Elke dag opnieuw. Niet uit plicht, maar uit verbondenheid. Uit een keuze die steeds opnieuw gemaakt moet worden.
Een huwelijk in een andere vorm
Het huwelijk dat Birgit en René nu leven, lijkt niet meer op het huwelijk dat ze ooit begonnen. Het is soberder, fragieler, intenser. Minder toekomstgericht, meer gericht op het nu.
“Het is anders,” zegt Birgit. “Maar het is nog steeds van ons.”
Misschien is dat wel de kern van haar verhaal: liefde verandert van vorm, maar verdwijnt niet. Zelfs wanneer z!ekte alles overschaduwt, blijft er iets overeind. Soms klein, soms breekbaar, maar aanwezig.
Geen afgerond verhaal
Birgit Van Mol presenteert geen afgerond verhaal met een duidelijke conclusie. Er is geen oplossing, geen moraal, geen belofte dat alles goed komt. Haar relaas is juist zo aangrijpend omdat het onaf is. Omdat het leven dat zij beschrijft, zich nog steeds afspeelt.
“Je leert leven met onzekerheid,” zegt ze. “Niet omdat je het wilt, maar omdat je geen keuze hebt.”
En misschien is dat de meest eerlijke boodschap die ze kan geven. Dat liefde niet altijd groots en meeslepend is, maar soms stil, moe en kwetsbaar. En dat ook dát liefde is.