Actueel
Winter Vol Liefde-Mike breekt met zijn moeder en vertrekt
Mike Hasler, een van de meest besproken deelnemers aan Winter Vol Liefde, heeft een verrassend besluit genomen: hij gaat eindelijk op zichzelf wonen. In een interview met het Algemeen Dagblad onthult de 33-jarige skileraar dat hij voor het eerst in zijn leven op zoek is naar een eigen woning.
Dit nieuws komt voor veel kijkers als een verrassing. Mike woont al zijn hele leven bij zijn ouders in Seefeld en was tot nu toe nooit van plan om daar verandering in te brengen. Maar nu het einde van Winter Vol Liefde nadert, heeft hij besloten dat het tijd is om de volgende stap te zetten.
Eerste keer op eigen benen
In het populaire datingprogramma zagen we hoe Mike nog altijd bij zijn ouders woonde, iets wat voor veel kijkers opviel. Hoewel het in Oostenrijk niet ongewoon is om langer bij je ouders te blijven wonen, vonden veel fans het opvallend dat Mike – op zijn 33e – nog nooit zelfstandig had gewoond.
Daar gaat nu verandering in komen. Mike is vastbesloten om een eigen plek te vinden, maar wil Seefeld niet verlaten. Dat is logisch, want hij runt daar zijn eigen skischool en zijn hele leven speelt zich in dit bergdorp af. Toch blijkt een eigen woning vinden nog niet zo eenvoudig.
Hij is pas net begonnen met zijn zoektocht en merkt nu al hoe lastig het is om iets betaalbaars te vinden. Net als in Nederland zijn de huizenprijzen in Seefeld torenhoog en is het aanbod van kleine appartementen schaars.
“Het valt echt niet mee,” geeft Mike toe. “De prijzen zijn ontzettend hoog en er zijn amper kleine appartementen beschikbaar. Het enige alternatief is bij iemand inwonen, maar dan heb je nog steeds geen echte privacy.”
Voor iemand die zijn hele leven thuis heeft gewoond, is de stap om op zichzelf te gaan wonen behoorlijk spannend. Mike laat weten dat hij enorm uitkijkt naar de onafhankelijkheid, maar ook dat het hem best wat zenuwen bezorgt. “Het is iets heel nieuws voor me. Ik weet niet beter dan dat ik bij mijn ouders woon, maar ik ben er klaar voor.”
BN’er in Seefeld
Sinds zijn deelname aan Winter Vol Liefde is Mike in Seefeld uitgegroeid tot een ware bekendheid. Het bergdorp wordt regelmatig bezocht door Nederlandse wintersporters en veel mensen herkennen hem meteen van televisie.
“We konden serieus niet normaal over straat,” vertelt Mike enthousiast. “Iedereen herkent je en mensen willen met je op de foto.”
In tegenstelling tot de soms gemene reacties op sociale media, merkt Mike dat de mensen die hij in het echt tegenkomt juist heel positief zijn. “Mensen in het dorp zijn hartstikke vriendelijk. Niemand zegt iets negatiefs. Dat is wel een groot verschil met wat je online ziet.”
‘Toetsenbordridders’ en kritiek op social media
Ondanks zijn populariteit in Seefeld, heeft Mike gemerkt dat er op sociale media veel kritiek wordt geuit op zijn deelname aan Winter Vol Liefde. Met name zijn moeder Monique heeft veel commentaar gekregen.
Monique is in de ogen van veel kijkers een dominante en bemoeizuchtige moeder, die zich te veel mengt in de zoektocht van haar zoon naar de liefde. Dit heeft haar de bijnaam “het monster van Seefeld” opgeleverd. Maar Mike neemt het voor zijn moeder op.
“Ik lees die reacties natuurlijk ook,” zegt hij. “Er zijn zoveel mensen die van alles vinden en het allemaal beter denken te weten. Maar ja, dat zijn natuurlijk toetsenbordridders. In het echte leven is niemand zo negatief tegen ons.”
Volgens Mike wordt zijn moeder onterecht neergezet als een bemoeial en is het beeld dat van haar wordt geschetst in het programma niet helemaal eerlijk. “Ze is in werkelijkheid helemaal niet zo aanwezig als het op tv lijkt.”
‘Veel scènes zijn in scène gezet’
Mike suggereert zelfs dat de programmamakers zijn moeder bewust hebben neergezet als een bemoeizuchtige vrouw. In een eerder interview onthulde hij al dat bepaalde scènes helemaal niet spontaan waren, maar door de productie werden geregisseerd.
Zo was er een moment waarop Mike en zijn potentiële liefde Antine een potje padel speelden. Halverwege hun date kwam moeder Monique ineens aanlopen en ging ze aan de kant staan om zich ermee te bemoeien. Dit fragment zorgde voor veel reacties, waarbij kijkers zich afvroegen waarom Monique haar zoon niet wat meer ruimte gunde.
Maar volgens Mike gebeurde dit helemaal niet op eigen initiatief van Monique. “Die hele scène op de padelbaan? Dat was helemaal niet haar idee. De productie wilde dat,” beweert hij.
Monique zou zelfs hebben gevraagd om de scène eruit te knippen, maar haar verzoek werd genegeerd. “Ze wilde daar eigenlijk helemaal niet aan meewerken en vroeg of het eruit kon. Maar dat hebben ze niet gedaan,” aldus Mike.
Deze onthulling werpt een ander licht op de manier waarop Winter Vol Liefde wordt gemonteerd en gepresenteerd. Het doet vermoeden dat bepaalde elementen van het programma meer geënsceneerd zijn dan kijkers misschien denken.
Een nieuw hoofdstuk voor Mike
Wat de toekomst Mike zal brengen, blijft nog even een verrassing. Maar één ding is zeker: zijn tijd bij zijn ouders loopt ten einde. De zoektocht naar een eigen woning is begonnen, en hij kijkt uit naar deze nieuwe fase in zijn leven.
Of zijn avontuur in Winter Vol Liefde ook een blijvende liefde heeft opgeleverd, blijft nog even spannend. Kijkers speculeren volop over zijn relatie met Antine, maar er gaan ook geruchten dat hij uiteindelijk bij een andere deelnemer is geëindigd. Tijdens de reünie-aflevering, die binnenkort wordt uitgezonden, zal hopelijk meer duidelijk worden.
Voor nu blijft Mike vooral genieten van zijn bekendheid en de nieuwe deuren die zijn deelname aan het programma heeft geopend. Ondanks alle kritiek blijft hij positief en kijkt hij uit naar de toekomst. “Het was een geweldig avontuur, en ik ben blij dat ik eraan heb meegedaan,” zegt hij. “Nu is het tijd om mijn eigen plek te vinden en echt op eigen benen te staan.”
De vraag is alleen: hoe lang duurt het voordat moeder Monique voor de deur staat om even te checken hoe het met hem gaat?
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.