Connect with us

Actueel

Vrouw Ron Brandsteder niet blij met optreden Patty Brard op sterfdag: ´Dit is gewoon heel raar!´

Avatar foto

Published

on

Patty Brard heeft bewust besloten om op de dag van het overlijden van haar ex-man, Ron Brandsteder, niet aan te schuiven bij Shownieuws. Vier dagen later sprak ze alsnog over haar gevoelens bij het programma. Ze vond het niet gepast om direct na het nieuws publiekelijk te reageren en hield rekening met Ron’s vrouw Yvonne en hun kinderen.

Een onverwachte schok

Het nieuws van Ron’s overlijden kwam voor Patty als een verrassing. Ze hoorde het via Privé-hoofdredacteur Evert Santegoeds. “Hij belde me en vroeg: ‘Hoe voel je je?’ Ik wist niet waar hij het over had, dus hij vertelde me wat er gebeurd was. Ik schrok er toch wel van,” vertelt Patty in Shownieuws.

Hoewel Patty wist dat Ron’s gezondheid achteruitging, had ze niet verwacht dat het zo snel fataal zou aflopen. “Ik wist dat hij niet helemaal kiplekker was, maar ik had geen idee hoe ernstig het was. We hadden al een tijd geen direct contact meer.” Toch had Patty nog wel af en toe contact met Ron’s vrouw Yvonne en zijn kinderen.

Ron als einzelgänger

Volgens Patty was het gebrek aan contact deels te wijten aan Ron’s karakter. “Hij was een einzelgänger. Dat is al vaker gezegd deze week. Hij hield niet zo van veel sociale interactie. Maar ondanks dat was het toch een schok. Het voelde heel raar,” vertelt ze.

Op de dag van het overlijden moest Patty een drukke televisiedag draaien. “Ik moest allerlei vrolijke dingen doen, maar ik voelde me helemaal niet blij. Dat was een hele rare situatie.”

Waarom Patty wegbleef bij Shownieuws

Het team van Shownieuws vroeg Patty die avond nog of ze langs wilde komen, maar dat sloeg ze af. “Ik vond het gewoon niet gepast. Ik weet niet… Voor mij was het een rollercoaster, maar het gaat niet om mij.”

Ze hield ook rekening met de nabestaanden. “Er is een vrouw en er zijn twee kinderen die het waarschijnlijk heel gek hadden gevonden als ik op de avond van zijn overlijden hier aan de desk zou zeggen hoe erg ik het vind. Die beurt heb ik even overgeslagen.”

Respect voor Yvonne Brandsteder

Patty denkt dat Ron’s vrouw, Yvonne, het niet fijn zou hebben gevonden als ze direct na het overlijden publiekelijk over hem zou praten. “Yvonne is goed bevriend met Leco van Zadelhoff, en ik denk dat zij het niet prettig had gevonden als ik daar meteen mijn emoties had gedeeld. Ik kan dat heel slecht, ik voel gewoon met hen mee.”

Een blijvende plek in haar hart

Ondanks het feit dat Patty en Ron geen contact meer hadden, koestert ze haar herinneringen aan hem. “Ik weet hoe belangrijk privacy voor hem was. Natuurlijk heb ik weleens een grap over hem gemaakt of een verhaal gedeeld, maar we zijn altijd goed met elkaar gebleven.”

Patty benadrukt dat Ron een speciaal plekje in haar hart heeft. “Ron was een geweldige kroegmaat, maar als partner bleek hij voor mij minder geschikt. Toch heb ik altijd warme gevoelens gehouden voor hem, zijn kinderen en zijn vrouw Yvonne.”

Actueel

Enorm grote zorgen om Sam Bettens

Avatar foto

Published

on

Sam Bettens bezorgd over mensenrechten in de VS: “Wat als jonge mensen dit normaal gaan vinden?”

De Verenigde Staten maken momenteel een periode door waarin mensenrechten voor minderheidsgroepen onder druk staan. Die ontwikkeling baart velen zorgen – ook Sam Bettens, de Belgische zanger die al jarenlang in de VS woont. Hoewel hij persoonlijk nog weinig directe gevolgen ervaart, ziet hij de politieke koers in het land met lede ogen aan. Vooral de gevolgen voor jongeren en kwetsbare groepen houden hem bezig.

Tijdens een openhartig interview in het radioprogramma Spijkers met Koppen op NPO Radio 2 sprak Bettens zich uit over zijn groeiende ongerustheid. Als transman voelt hij zich nauw betrokken bij de recente ontwikkelingen, waarbij vooral de retoriek vanuit de politiek hem raakt.

Nieuwe realiteit sinds politieke machtswisseling

De aanleiding voor zijn zorgen is de koers die de Amerikaanse overheid sinds de verkiezingen is ingeslagen. Sinds het aantreden van een nieuwe president zijn er maatregelen genomen die de rechten van transgender personen beperken. Dat gaat van wetgeving tot publieke uitspraken, die volgens Bettens een klimaat creëren waarin uitsluiting en onbegrip worden genormaliseerd.

Een van de maatregelen die tot veel ophef heeft geleid, is het besluit om transpersonen uit te sluiten van het Amerikaanse leger. Ook zijn er voorstellen gedaan om trans vrouwen onder te brengen in mannengevangenissen, en om transgender sporters te weren van internationale sportevenementen, waaronder de Olympische Spelen. Volgens critici gaat het hier niet alleen om beleidskeuzes, maar om een bredere boodschap: deze mensen zouden er volgens de politiek “niet mogen zijn”.

Voor Sam Bettens, die zich jarenlang heeft ingezet voor meer begrip en acceptatie rondom genderidentiteit, voelt dit als een forse stap terug. “Ik ben er niet immuun voor,” zegt hij in het interview. “Het raakt me, ook al had ik niet verwacht dat het me zó zwaar zou vallen.”

Wonen in een progressieve staat

Sam Bettens woont in Californië, een staat die bekendstaat om haar vooruitstrevende wetgeving en tolerante klimaat. Daardoor merkt hij in het dagelijks leven voorlopig nog weinig van de politieke maatregelen die op federaal niveau worden doorgevoerd. Toch neemt dat zijn bezorgdheid niet weg. Integendeel – hij vreest vooral voor mensen in minder veilige staten, waar de nieuwe koers sneller en harder gevoeld wordt.

“Persoonlijk voel ik me nog beschermd. Maar ik ben vooral bang voor jonge mensen, en voor transpersonen die in conservatievere staten wonen,” vertelt hij. “Wat doet het met hen als de hoogste politieke leider openlijk zegt dat ze er niet mogen zijn?”

De kracht – en het gevaar – van woorden

Voor Bettens is het niet alleen de wetgeving die zorgwekkend is, maar ook de toon waarop over LGBTQ+-personen wordt gesproken. Hij benoemt expliciet de impact van taal en het voorbeeld dat leiders stellen. “Woorden hebben kracht,” zegt hij. “Als jonge mensen horen dat de president zegt dat transpersonen niet mogen meedoen of bestaan, dan kan dat hun beeld van normaal gedrag compleet veranderen.”

Die taalgebruik kan volgens hem leiden tot onverdraagzaamheid en zelfs tot discriminatie op straat, in scholen en op de werkvloer. “Als iemand met zo’n invloed dingen zegt die uitsluiten of ontkennen, dan krijgen anderen het idee dat zij dat ook mogen doen. En dan wordt het gevaarlijk.”

Een stem van ervaring

Sam Bettens heeft zelf een lange weg afgelegd in zijn persoonlijke zoektocht naar identiteit en aanvaarding. Zijn coming-out als transman in 2019 maakte veel los, zowel in België als internationaal. Sindsdien gebruikt hij zijn bekendheid om zich uit te spreken over thema’s als gelijkheid, respect en mentale gezondheid.

Juist vanwege die achtergrond komt het huidige politieke klimaat harder binnen. “Ik heb geleerd mezelf te aanvaarden. Maar nu hoor ik opnieuw dat ik volgens sommigen niet besta. En dat komt aan. Meer dan ik dacht.”

Zijn openheid is voor veel mensen een bron van herkenning en steun. Toch benadrukt hij dat hij vooral spreekt vanuit zijn bezorgdheid voor anderen. “Ik red me wel. Maar ik denk aan al die jongeren die nog middenin hun worsteling zitten. Zij hebben een veilige omgeving nodig – en dat dreigt nu af te brokkelen.”

Hoop en verbinding blijven nodig

Ondanks de zorgen blijft Bettens geloven in de kracht van verbondenheid en het belang van blijven spreken. In het interview roept hij op tot dialoog, tot empathie en tot het erkennen van ieders bestaansrecht. “Wat we nodig hebben, is een samenleving waarin je mag zijn wie je bent. Waar jongeren niet hoeven te twijfelen of hun gevoel er mag zijn.”

Daarvoor is volgens hem niet alleen politiek leiderschap nodig, maar ook moed van gewone mensen. “We moeten blijven opkomen voor elkaar. Dat begint in de klas, op de werkvloer, aan de keukentafel. Daar kunnen we het verschil maken.”

Tot slot

De woorden van Sam Bettens zijn geen politiek manifest, maar een persoonlijke reflectie op een veranderend klimaat. Zijn boodschap is helder: wees waakzaam, wees empathisch en wees een veilige haven voor wie het nodig heeft. Want wat vandaag gezegd wordt door een leider, kan morgen invloed hebben op het leven van een kind dat zoekt naar wie het is.

In een wereld die snel verandert, en waar debatten vaak fel en gepolariseerd zijn, blijft zijn stem een warme, menselijke herinnering aan wat echt telt: erkenning, veiligheid en de vrijheid om jezelf te zijn.

Continue Reading