Actueel
Vrouw Ron Brandsteder niet blij met optreden Patty Brard op sterfdag: ´Dit is gewoon heel raar!´
Patty Brard heeft bewust besloten om op de dag van het overlijden van haar ex-man, Ron Brandsteder, niet aan te schuiven bij Shownieuws. Vier dagen later sprak ze alsnog over haar gevoelens bij het programma. Ze vond het niet gepast om direct na het nieuws publiekelijk te reageren en hield rekening met Ron’s vrouw Yvonne en hun kinderen.
Een onverwachte schok
Het nieuws van Ron’s overlijden kwam voor Patty als een verrassing. Ze hoorde het via Privé-hoofdredacteur Evert Santegoeds. “Hij belde me en vroeg: ‘Hoe voel je je?’ Ik wist niet waar hij het over had, dus hij vertelde me wat er gebeurd was. Ik schrok er toch wel van,” vertelt Patty in Shownieuws.
Hoewel Patty wist dat Ron’s gezondheid achteruitging, had ze niet verwacht dat het zo snel fataal zou aflopen. “Ik wist dat hij niet helemaal kiplekker was, maar ik had geen idee hoe ernstig het was. We hadden al een tijd geen direct contact meer.” Toch had Patty nog wel af en toe contact met Ron’s vrouw Yvonne en zijn kinderen.
Ron als einzelgänger
Volgens Patty was het gebrek aan contact deels te wijten aan Ron’s karakter. “Hij was een einzelgänger. Dat is al vaker gezegd deze week. Hij hield niet zo van veel sociale interactie. Maar ondanks dat was het toch een schok. Het voelde heel raar,” vertelt ze.
Op de dag van het overlijden moest Patty een drukke televisiedag draaien. “Ik moest allerlei vrolijke dingen doen, maar ik voelde me helemaal niet blij. Dat was een hele rare situatie.”
Waarom Patty wegbleef bij Shownieuws
Het team van Shownieuws vroeg Patty die avond nog of ze langs wilde komen, maar dat sloeg ze af. “Ik vond het gewoon niet gepast. Ik weet niet… Voor mij was het een rollercoaster, maar het gaat niet om mij.”
Ze hield ook rekening met de nabestaanden. “Er is een vrouw en er zijn twee kinderen die het waarschijnlijk heel gek hadden gevonden als ik op de avond van zijn overlijden hier aan de desk zou zeggen hoe erg ik het vind. Die beurt heb ik even overgeslagen.”
Respect voor Yvonne Brandsteder
Patty denkt dat Ron’s vrouw, Yvonne, het niet fijn zou hebben gevonden als ze direct na het overlijden publiekelijk over hem zou praten. “Yvonne is goed bevriend met Leco van Zadelhoff, en ik denk dat zij het niet prettig had gevonden als ik daar meteen mijn emoties had gedeeld. Ik kan dat heel slecht, ik voel gewoon met hen mee.”
Een blijvende plek in haar hart
Ondanks het feit dat Patty en Ron geen contact meer hadden, koestert ze haar herinneringen aan hem. “Ik weet hoe belangrijk privacy voor hem was. Natuurlijk heb ik weleens een grap over hem gemaakt of een verhaal gedeeld, maar we zijn altijd goed met elkaar gebleven.”
Patty benadrukt dat Ron een speciaal plekje in haar hart heeft. “Ron was een geweldige kroegmaat, maar als partner bleek hij voor mij minder geschikt. Toch heb ik altijd warme gevoelens gehouden voor hem, zijn kinderen en zijn vrouw Yvonne.”
Actueel
Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden
Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.
Een diagnose die alles veranderde
In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.
Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.
Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen
Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.
Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.
Door het oog van de naald – keer op keer
De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.
In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.
Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.
Leven in verlengingen – een open blik naar binnen
In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.
De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.
Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.
Herval na herval
In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.
Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.
Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.
Omringd door liefde
Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.
VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.
Een blijvende indruk
Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.
Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.
Een gezin dat samen bleef staan
Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.
Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.
Een verhaal dat blijft
Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.
Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.
Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.