Connect with us

Actueel

Vrouw Ron Brandsteder niet blij met optreden Patty Brard op sterfdag: ´Dit is gewoon heel raar!´

Published

on

Patty Brard heeft bewust besloten om op de dag van het overlijden van haar ex-man, Ron Brandsteder, niet aan te schuiven bij Shownieuws. Vier dagen later sprak ze alsnog over haar gevoelens bij het programma. Ze vond het niet gepast om direct na het nieuws publiekelijk te reageren en hield rekening met Ron’s vrouw Yvonne en hun kinderen.

Een onverwachte schok

Het nieuws van Ron’s overlijden kwam voor Patty als een verrassing. Ze hoorde het via Privé-hoofdredacteur Evert Santegoeds. “Hij belde me en vroeg: ‘Hoe voel je je?’ Ik wist niet waar hij het over had, dus hij vertelde me wat er gebeurd was. Ik schrok er toch wel van,” vertelt Patty in Shownieuws.

Hoewel Patty wist dat Ron’s gezondheid achteruitging, had ze niet verwacht dat het zo snel fataal zou aflopen. “Ik wist dat hij niet helemaal kiplekker was, maar ik had geen idee hoe ernstig het was. We hadden al een tijd geen direct contact meer.” Toch had Patty nog wel af en toe contact met Ron’s vrouw Yvonne en zijn kinderen.

Ron als einzelgänger

Volgens Patty was het gebrek aan contact deels te wijten aan Ron’s karakter. “Hij was een einzelgänger. Dat is al vaker gezegd deze week. Hij hield niet zo van veel sociale interactie. Maar ondanks dat was het toch een schok. Het voelde heel raar,” vertelt ze.

Op de dag van het overlijden moest Patty een drukke televisiedag draaien. “Ik moest allerlei vrolijke dingen doen, maar ik voelde me helemaal niet blij. Dat was een hele rare situatie.”

Waarom Patty wegbleef bij Shownieuws

Het team van Shownieuws vroeg Patty die avond nog of ze langs wilde komen, maar dat sloeg ze af. “Ik vond het gewoon niet gepast. Ik weet niet… Voor mij was het een rollercoaster, maar het gaat niet om mij.”

Ze hield ook rekening met de nabestaanden. “Er is een vrouw en er zijn twee kinderen die het waarschijnlijk heel gek hadden gevonden als ik op de avond van zijn overlijden hier aan de desk zou zeggen hoe erg ik het vind. Die beurt heb ik even overgeslagen.”

Respect voor Yvonne Brandsteder

Patty denkt dat Ron’s vrouw, Yvonne, het niet fijn zou hebben gevonden als ze direct na het overlijden publiekelijk over hem zou praten. “Yvonne is goed bevriend met Leco van Zadelhoff, en ik denk dat zij het niet prettig had gevonden als ik daar meteen mijn emoties had gedeeld. Ik kan dat heel slecht, ik voel gewoon met hen mee.”

Een blijvende plek in haar hart

Ondanks het feit dat Patty en Ron geen contact meer hadden, koestert ze haar herinneringen aan hem. “Ik weet hoe belangrijk privacy voor hem was. Natuurlijk heb ik weleens een grap over hem gemaakt of een verhaal gedeeld, maar we zijn altijd goed met elkaar gebleven.”

Patty benadrukt dat Ron een speciaal plekje in haar hart heeft. “Ron was een geweldige kroegmaat, maar als partner bleek hij voor mij minder geschikt. Toch heb ik altijd warme gevoelens gehouden voor hem, zijn kinderen en zijn vrouw Yvonne.”

Actueel

Niels Destadsbader neemt afscheid: “Hier was ik niet klaar voor”

Published

on

Een bijzonder persoonlijk bericht van Niels Destadsbader heeft veel mensen geraakt. Op Instagram stond hij stil bij het afscheid van iemand die een blijvende invloed heeft gehad op zijn leven: zijn voormalige leerkracht, juffrouw Viviaene.

Zijn woorden tonen niet alleen verdriet, maar vooral ook diepe dankbaarheid voor de rol die zij in zijn jeugd speelde.


Een kleine les, een grote herinnering

In zijn bericht begint Niels met een ogenschijnlijk eenvoudige herinnering uit de klas. Een les Frans die velen misschien alweer vergeten zouden zijn, bleef hem altijd bij.

“Un professeur schrijf je met 1 F en 2 S’en,” schreef hij. Een kleine geheugensteun, maar eentje die volgens hem de hele klas is bijgebleven.

Het zijn juist die kleine momenten die soms de grootste indruk maken — en die jaren later nog steeds betekenis hebben.


Meer dan alleen een leerkracht

Maar zijn juf betekende veel meer dan alleen iemand die kennis overdroeg. In zijn verhaal beschrijft Niels hoe zij hem écht zag als kind.

Toen hij het als elfjarige moeilijk had om zijn aandacht bij de lessen te houden, koos ze niet voor een strenge aanpak. In plaats daarvan nam ze de tijd om met hem in gesprek te gaan.

Ze wilde begrijpen wat hem wél energie gaf, waar zijn interesses lagen en wat hem gelukkig maakte.


Het begin van iets groters

Dat gesprek bleek een kantelpunt. Zijn juf gaf hem een bijzondere afspraak: als hij zich een week lang inzette, kreeg hij op vrijdag een moment helemaal voor zichzelf.

Dat kwartier groeide uit tot iets veel groters dan zomaar een beloning.

Hij mocht optreden voor de klas — zingen, iets voordragen of een grap vertellen. Voor het eerst kreeg hij een publiek.


Een eerste podium

Voor Niels was dat moment van onschatbare waarde. Het was de plek waar hij zichzelf kon laten zien, waar hij ontdekte wat hij leuk vond en waar zijn talent tot bloei kwam.

Hij beschrijft hoe zijn juf hem met trots zag groeien, week na week. Dat kleine podium in de klas werd uiteindelijk de basis voor alles wat later zou volgen.

Volgens hem veranderde dat ene moment zijn leven.


De kracht van vertrouwen

Wat dit verhaal zo bijzonder maakt, is het vertrouwen dat zijn juf hem gaf. Ze keek niet naar wat er misging, maar naar wat er mogelijk was.

Die benadering gaf hem de ruimte om zichzelf te ontdekken en te ontwikkelen.

Het laat zien hoe groot de impact van een betrokken leerkracht kan zijn — niet alleen op school, maar ook ver daarbuiten.


Een afscheid dat binnenkomt

Het bericht eindigt met een moment van afscheid dat duidelijk zwaar valt. Niels geeft aan dat hij hier nog niet klaar voor was en dat het gemis groot is.

Toch probeert hij kracht te halen uit de woorden en lessen die hij van haar meekreeg.

Hij herinnert zich hoe zij waarschijnlijk zou reageren: nuchter, begripvol en met een blik op het leven zoals het is.


Dankbaarheid overheerst

Ondanks het verdriet overheerst vooral dankbaarheid. Voor de kansen die hij kreeg, voor het vertrouwen en voor de ruimte om zichzelf te zijn.

Hij benadrukt hoe bijzonder het was dat elk kind in haar klas mocht dromen en zich mocht ontwikkelen op zijn eigen manier.

 

 


Herkenning bij velen

Het verhaal van Niels raakt een snaar bij veel mensen. Iedereen herinnert zich wel een leraar of lerares die net dat beetje extra gaf.

Iemand die verder keek dan cijfers en prestaties, en die een blijvende indruk achterliet.


Conclusie

Met zijn openhartige woorden laat Niels Destadsbader zien hoe groot de invloed van één persoon kan zijn.

Een eenvoudige klas, een klein podium en een leerkracht die geloofde in haar leerlingen — het bleek de basis voor een toekomst vol muziek en optredens.

Een eerbetoon dat niet alleen ontroert, maar ook laat zien hoe belangrijk het is om gezien en gehoord te worden.

Continue Reading