Actueel
Vrienden komen massaal op voor Nadège na verraad Meilandjes: ´Akelige mensen!´
Nadège Coffinet, de voormalige huishoudster van de familie Meiland, heeft haar teleurstelling over de Meilandjes gedeeld. Wat ooit leek op een warme vriendschap, bleek volgens Nadège slechts een façade voor het programma Chateau Meiland. Op haar Facebookpagina ontvangt ze steun van vrienden, die haar moed inspreken in haar strijd tegen wat zij als verraad ervaart.
Voor de show
In het eerste seizoen van Chateau Meiland groeide Nadège uit tot een geliefd gezicht bij de kijkers. De Meilandjes gaven haar het gevoel dat ze onderdeel was van de familie, maar volgens Nadège was dit slechts voor de camera’s. Buiten het programma hadden de Meilandjes weinig behoefte aan contact. Deze harde realiteit kwam aan het licht toen de familie na hun vertrek uit Frankrijk nauwelijks nog contact met haar zocht.
Minimale ontmoetingen
Sinds hun terugkeer naar Nederland hebben de Meilandjes Nadège slechts twee keer gezien. Eén keer bezochten ze haar tijdens een reis door Frankrijk, en een andere keer kwam Nadège naar Nederland. Beide ontmoetingen stonden volledig in het teken van de opnames. ,,Toen ze langskwamen, bleven ze hooguit tien minuten voor hun serie. Daarna vertrokken ze en heb ik niets meer van hen gehoord,” aldus Nadège in een interview met Shownieuws.
Gevoel van misbruik
Nadège voelde zich gebruikt door de manier waarop de familie met haar omging. Ze onthult dat ze een vergoeding vroeg voor haar medewerking aan het programma. Het bedrag dat ze kreeg, stelde haar diep teleur. ,,Ik vroeg aan het productieteam of ik betaald werd voor de opnames en ze gaven me honderd euro. Honderd euro? Ik voelde me echt in de zeik genomen.”
Geen reactie
Ondanks haar teleurstelling probeerde Nadège een vriendelijk gebaar te maken naar Erica Meiland toen ze hoorde over een ingrijpende operatie. ,,Ik stuurde Erica een bericht om te vragen hoe het met haar ging, maar ik kreeg nooit een antwoord,” vertelt ze. Deze reactie, of juist het gebrek daaraan, heeft Nadège extra gekwetst.
Steun van vrienden
Nadège besloot haar frustraties openbaar te delen via haar Facebookpagina. Haar berichten roepen veel reacties op, vooral van vrienden die haar willen troosten.
,,Maak je niet druk, Nadège,” schrijft iemand onder haar bericht. ,,Dit toont de ware aard van de familie Meiland. Ze denken alleen aan zichzelf en geld. Het is beter om zulke mensen uit je leven te bannen.”
Het masker valt
De situatie tussen Nadège en de Meilandjes heeft duidelijk gemaakt dat niet alles in reality-tv even oprecht is. Wat voor de kijker een warme band leek, was volgens Nadège slechts toneelspel. Dit heeft haar diep geraakt en een bittere nasmaak achtergelaten.
Een harde les
De ervaring heeft Nadège een harde les geleerd over vertrouwen en hoe mensen zich anders kunnen voordoen voor de camera. Hoewel het haar pijn doet, lijkt ze zich nu te richten op het loslaten van deze negatieve ervaring.
Actueel
Jean-Marie Pfaff geeft eerlijk update over zijn vrouw Carmen: “Nooit meer”
Het leven van de familie Pfaff, jarenlang gevolgd door miljoenen Vlamingen en Nederlanders, heeft de afgelopen jaren een ongekend zware wending genomen. Waar het gezin ooit symbool stond voor levenslust, humor en samenhorigheid, wordt het dagelijkse leven nu overschaduwd door zorg, herstel en blijvende beperkingen. In een openhartig en emotioneel gesprek met Het Nieuwsblad doet Jean-Marie Pfaff (72) een onthulling die diepe indruk maakt: zijn vrouw Carmen is officieel invalide verklaard. Het is een uitspraak die de ernst van wat het gezin heeft doorgemaakt in één klap duidelijk maakt.
Een vakantie die alles veranderde
De opeenvolging van drama’s begon in mei 2023, tijdens wat een ontspannen vakantie op Mallorca had moeten worden. Voor Carmen Pfaff sloeg het noodlot onverwacht toe: ze werd getroffen door een zware hersenbloeding. Plots stond het leven van het gezin volledig stil. Carmen belandde in kritieke toestand op de afdeling intensieve zorg, waar artsen dagenlang vreesden voor het ergste.
Voor Jean-Marie en hun dochters Debby, Kelly en Lyndsey brak een periode aan van angst, onzekerheid en machteloos wachten. De man die Vlaanderen jarenlang kende als de flamboyante, energieke doelman van de Rode Duivels, stond nu naast het ziekenhuisbed van zijn vrouw, niet wetend of ze het zou halen. “Dat waren de donkerste dagen van mijn leven,” liet hij eerder al doorschemeren.
Een loodzware revalidatie
Tegen alle verwachtingen in overleefde Carmen de hersenbloeding. Wat volgde, was echter geen snelle terugkeer naar het oude leven, maar een lange en slopende revalidatie. Ze moest opnieuw leren vertrouwen op haar lichaam, haar evenwicht hervinden en omgaan met vermoeidheid en beperkingen die haar dagelijks leven bepaalden.
In die periode speelde de familie een cruciale rol. De dochters Pfaff waren voortdurend aanwezig, boden emotionele steun en hielpen hun moeder door momenten van wanhoop heen. Jean-Marie noemt die familiale verbondenheid nog altijd de reden dat Carmen niet heeft opgegeven. “Zonder onze kinderen was dit niet gelukt,” zegt hij.
Langzaam leek er weer wat licht te komen aan het einde van de tunnel. Carmen boekte vooruitgang, het gezin begon voorzichtig te hopen dat het ergste achter de rug was. Maar het lot had andere plannen.
De klap van de homejacking
In augustus 2023 sloeg het noodlot opnieuw toe, en dit keer op een manier die diepe psychologische wonden naliet. Terwijl Jean-Marie afwezig was, drongen drie mannen de woning van de Pfaffs in Brasschaat binnen. Carmen, nog herstellende van haar hersenbloeding, was alleen thuis.
Wat volgde was een brute homejacking. Carmen kreeg slagen tegen het hoofd, werd aan haar arm meegesleurd over een marmeren trap en uiteindelijk opgesloten in het toilet. De daders gingen ervandoor met juwelen, maar de materiële schade verbleekt volledig bij wat dit incident emotioneel en fysiek heeft aangericht.
Jean-Marie vertelt er zichtbaar aangeslagen over: “Mijn vrouw was net aan het herstellen van haar beroerte, en dan gebeurt dit. Dat is niet te vatten.” De angst, het gevoel van onveiligheid en de hernieuwde lichamelijke schade maakten het herstel van Carmen opnieuw een stuk zwaarder.
Officieel invalide verklaard
De gevolgen van deze dubbele klap zijn blijvend. In het interview onthult Jean-Marie dat Carmen inmiddels voor 67 procent invalide is verklaard. Het is een harde realiteit, die bevestigt wat het gezin al langer voelde: het leven zal nooit meer worden zoals het was.
“Het gaat redelijk,” zegt Jean-Marie eerlijk, “maar we moeten aanvaarden dat het nooit meer hetzelfde wordt.” Die woorden dragen zowel verdriet als berusting in zich. Carmen kan niet meer alles wat ze vroeger deed, en eenvoudige dagelijkse handelingen vragen vaak meer tijd, energie en ondersteuning.
Leven met beperkingen
Toch weigert de familie Pfaff zich volledig te laten verlammen door het verdriet. Carmen probeert, binnen haar mogelijkheden, nog steeds van het leven te genieten. Kleine momenten krijgen een grotere betekenis: samen zijn met de kinderen, lachen met de kleinkinderen, een rustige dag thuis zonder stress.
Jean-Marie wijkt geen moment meer van haar zijde. Waar hij vroeger bekendstond om zijn drukke agenda en publieke optredens, ligt zijn focus nu volledig bij zijn vrouw. “Ik ben er meer dan ooit voor haar,” zegt hij. “Dat is mijn taak, mijn plicht, maar vooral mijn liefde.”
Angst en veiligheid
De homejacking heeft ook het gevoel van veiligheid voorgoed aangetast. Het huis in Brasschaat, ooit een veilige haven, draagt nu beladen herinneringen met zich mee. Jean-Marie geeft toe dat de angst soms nog aanwezig is, vooral bij Carmen. Slapen, alleen zijn, onverwachte geluiden – het zijn triggers geworden.
Toch probeert het gezin niet in die angst te blijven hangen. Met extra veiligheidsmaatregelen en de steun van elkaar zoeken ze een nieuw evenwicht. “Je kunt niet blijven leven in schrik,” zegt Jean-Marie. “Maar je neemt het wel mee, elke dag.”
Dankbaarheid ondanks alles
Wat opvalt in het verhaal van Jean-Marie Pfaff is de dankbaarheid die, ondanks alles, blijft doorschemeren. Dankbaarheid dat Carmen de hersenbloeding heeft overleefd. Dankbaarheid dat ze de homejacking heeft doorstaan. En vooral dankbaarheid voor de familieband die sterker is geworden door de tegenslagen.
“Onze juwelen zijn weg,” zei hij eerder al, “maar Carmen is er nog. Dat is wat telt.” Die zin vat perfect samen waar het voor hem om draait. Materiële zaken zijn vervangbaar, gezondheid en liefde niet.
Een ander leven, maar samen
Het leven van de familie Pfaff is onherroepelijk veranderd. De vrolijke televisiemomenten van vroeger maken plaats voor een stiller bestaan, waarin zorg en aandacht centraal staan. Maar de kern van het gezin – samen, loyaal en veerkrachtig – is intact gebleven.
Jean-Marie sluit af met woorden die zowel verdrietig als hoopvol zijn: “We maken er samen het beste van. Elke dag opnieuw.” Het is geen optimisme uit naïviteit, maar uit liefde. En misschien is dat, ondanks alles, de grootste kracht van de familie Pfaff.