Actueel
Vriend (42) Samantha Steenwijk plots heengegaan 💔😔
Samantha Steenwijk, de bekende zangeres, heeft via Instagram gedeeld dat ze een groot verlies te verwerken heeft. Een van haar goede vrienden, Philip, is op slechts 42-jarige leeftijd 0verleden. In een emotioneel bericht laat ze weten hoeveel hij voor haar betekende en hoe zwaar dit verlies voor haar is.
Een moeilijk afscheid
Op sociale media schrijft Samantha openhartig over haar gevoelens. Ze vertelt dat ze vandaag misschien wel het moeilijkste optreden uit haar carrière heeft gegeven. “Maar voor jou en je mooie familie doe ik alles,” aldus Samantha.
Ze beschrijft Philip als een bijzonder mens. “Je was nog maar 42 jaar, lieve Philip! We hebben zoveel mooie feestjes mogen meemaken waarin we je al snel in onze harten sloten. Altijd blij, altijd positief en altijd aardig voor iedereen.”
Samantha vertelt verder hoe Philip ondanks zijn z!ekte altijd optimistisch bleef. “Hoe z!ek je ook was, je bleef maar zeggen dat het goed met je ging, en dat altijd met die vriendelijke glimlach op je gezicht.” Ze sluit haar bericht af met een hartverscheurend afscheid: “We gaan je hier missen, fijne gozer. Tot ooit.”
Een jaar vol tegenslagen
Het nieuwe jaar begint op een verdrietige manier voor Samantha, die in 2024 al meerdere zware momenten doormaakte. Een van de grootste klappen was het verlies van haar veulentje Bobby. Het paard, dat haar dierbaar was, 0verleed afgelopen zomer aan een zware long0ntsteking. Samantha gaf toen aan hoe groot het verdriet was om afscheid te moeten nemen van een dier dat zo dichtbij haar stond.
Naast het verlies van Bobby kreeg Samantha vorig jaar ook zelf te maken met serieuze gezondheidsproblemen. In september belandde ze in het z!ekenhuis nadat ze zich dagenlang slecht voelde. Op de eerste h*lp werd vastgesteld dat ze een nierbekkenontsteking had. Ze moest direct worden opgenomen en heeft daarna tijd nodig gehad om volledig te herstellen.
Een bijzondere vriendschap
De band tussen Samantha en Philip ging veel verder dan gewone vriendschap. In haar bericht benadrukt ze hoe waardevol de momenten met hem waren. “Altijd die feestjes, altijd die positieve energie. Dat ga ik nooit vergeten,” schrijft ze. “Het is onwerkelijk dat je er nu niet meer bent.” Voor Samantha blijft Philip een bron van inspiratie. “Je kracht en je lach zullen altijd bij ons blijven.”
De reacties op Samantha’s bericht stromen binnen. Fans en volgers leven massaal met haar mee. “Heel veel sterkte in deze zware tijd,” schrijft een fan. Een ander reageert: “Wat een verdrietig nieuws, Samantha. Ik hoop dat je steun vindt bij je familie en vrienden.”
De kracht van doorgaan
Ondanks het verdriet probeert Samantha door te gaan. Haar optreden vandaag, dat ze opdroeg aan Philip en zijn familie, laat zien hoe sterk ze is. “Ik weet dat hij het zo gewild zou hebben,” zegt ze. Het verdriet is groot, maar Samantha blijft geloven in de mooie herinneringen en de kracht van liefde.
Een jaar vol emoties
Voor Samantha belooft 2025 een jaar te worden waarin ze opnieuw moet leren omgaan met verlies. Ze laat echter zien dat ze, ondanks alles, blijft vechten voor de mooie dingen in het leven. Haar fans en volgers blijven haar steunen in deze moeilijke tijd.
Laten we Samantha en iedereen die Philip liefhad veel sterkte toewensen. Deel je steun in de reacties. ❤️
Actueel
Jean-Marie Pfaff geeft eerlijk update over zijn vrouw Carmen: “Nooit meer”
Het leven van de familie Pfaff, jarenlang gevolgd door miljoenen Vlamingen en Nederlanders, heeft de afgelopen jaren een ongekend zware wending genomen. Waar het gezin ooit symbool stond voor levenslust, humor en samenhorigheid, wordt het dagelijkse leven nu overschaduwd door zorg, herstel en blijvende beperkingen. In een openhartig en emotioneel gesprek met Het Nieuwsblad doet Jean-Marie Pfaff (72) een onthulling die diepe indruk maakt: zijn vrouw Carmen is officieel invalide verklaard. Het is een uitspraak die de ernst van wat het gezin heeft doorgemaakt in één klap duidelijk maakt.
Een vakantie die alles veranderde
De opeenvolging van drama’s begon in mei 2023, tijdens wat een ontspannen vakantie op Mallorca had moeten worden. Voor Carmen Pfaff sloeg het noodlot onverwacht toe: ze werd getroffen door een zware hersenbloeding. Plots stond het leven van het gezin volledig stil. Carmen belandde in kritieke toestand op de afdeling intensieve zorg, waar artsen dagenlang vreesden voor het ergste.
Voor Jean-Marie en hun dochters Debby, Kelly en Lyndsey brak een periode aan van angst, onzekerheid en machteloos wachten. De man die Vlaanderen jarenlang kende als de flamboyante, energieke doelman van de Rode Duivels, stond nu naast het ziekenhuisbed van zijn vrouw, niet wetend of ze het zou halen. “Dat waren de donkerste dagen van mijn leven,” liet hij eerder al doorschemeren.
Een loodzware revalidatie
Tegen alle verwachtingen in overleefde Carmen de hersenbloeding. Wat volgde, was echter geen snelle terugkeer naar het oude leven, maar een lange en slopende revalidatie. Ze moest opnieuw leren vertrouwen op haar lichaam, haar evenwicht hervinden en omgaan met vermoeidheid en beperkingen die haar dagelijks leven bepaalden.
In die periode speelde de familie een cruciale rol. De dochters Pfaff waren voortdurend aanwezig, boden emotionele steun en hielpen hun moeder door momenten van wanhoop heen. Jean-Marie noemt die familiale verbondenheid nog altijd de reden dat Carmen niet heeft opgegeven. “Zonder onze kinderen was dit niet gelukt,” zegt hij.
Langzaam leek er weer wat licht te komen aan het einde van de tunnel. Carmen boekte vooruitgang, het gezin begon voorzichtig te hopen dat het ergste achter de rug was. Maar het lot had andere plannen.
De klap van de homejacking
In augustus 2023 sloeg het noodlot opnieuw toe, en dit keer op een manier die diepe psychologische wonden naliet. Terwijl Jean-Marie afwezig was, drongen drie mannen de woning van de Pfaffs in Brasschaat binnen. Carmen, nog herstellende van haar hersenbloeding, was alleen thuis.
Wat volgde was een brute homejacking. Carmen kreeg slagen tegen het hoofd, werd aan haar arm meegesleurd over een marmeren trap en uiteindelijk opgesloten in het toilet. De daders gingen ervandoor met juwelen, maar de materiële schade verbleekt volledig bij wat dit incident emotioneel en fysiek heeft aangericht.
Jean-Marie vertelt er zichtbaar aangeslagen over: “Mijn vrouw was net aan het herstellen van haar beroerte, en dan gebeurt dit. Dat is niet te vatten.” De angst, het gevoel van onveiligheid en de hernieuwde lichamelijke schade maakten het herstel van Carmen opnieuw een stuk zwaarder.
Officieel invalide verklaard
De gevolgen van deze dubbele klap zijn blijvend. In het interview onthult Jean-Marie dat Carmen inmiddels voor 67 procent invalide is verklaard. Het is een harde realiteit, die bevestigt wat het gezin al langer voelde: het leven zal nooit meer worden zoals het was.
“Het gaat redelijk,” zegt Jean-Marie eerlijk, “maar we moeten aanvaarden dat het nooit meer hetzelfde wordt.” Die woorden dragen zowel verdriet als berusting in zich. Carmen kan niet meer alles wat ze vroeger deed, en eenvoudige dagelijkse handelingen vragen vaak meer tijd, energie en ondersteuning.
Leven met beperkingen
Toch weigert de familie Pfaff zich volledig te laten verlammen door het verdriet. Carmen probeert, binnen haar mogelijkheden, nog steeds van het leven te genieten. Kleine momenten krijgen een grotere betekenis: samen zijn met de kinderen, lachen met de kleinkinderen, een rustige dag thuis zonder stress.
Jean-Marie wijkt geen moment meer van haar zijde. Waar hij vroeger bekendstond om zijn drukke agenda en publieke optredens, ligt zijn focus nu volledig bij zijn vrouw. “Ik ben er meer dan ooit voor haar,” zegt hij. “Dat is mijn taak, mijn plicht, maar vooral mijn liefde.”
Angst en veiligheid
De homejacking heeft ook het gevoel van veiligheid voorgoed aangetast. Het huis in Brasschaat, ooit een veilige haven, draagt nu beladen herinneringen met zich mee. Jean-Marie geeft toe dat de angst soms nog aanwezig is, vooral bij Carmen. Slapen, alleen zijn, onverwachte geluiden – het zijn triggers geworden.
Toch probeert het gezin niet in die angst te blijven hangen. Met extra veiligheidsmaatregelen en de steun van elkaar zoeken ze een nieuw evenwicht. “Je kunt niet blijven leven in schrik,” zegt Jean-Marie. “Maar je neemt het wel mee, elke dag.”
Dankbaarheid ondanks alles
Wat opvalt in het verhaal van Jean-Marie Pfaff is de dankbaarheid die, ondanks alles, blijft doorschemeren. Dankbaarheid dat Carmen de hersenbloeding heeft overleefd. Dankbaarheid dat ze de homejacking heeft doorstaan. En vooral dankbaarheid voor de familieband die sterker is geworden door de tegenslagen.
“Onze juwelen zijn weg,” zei hij eerder al, “maar Carmen is er nog. Dat is wat telt.” Die zin vat perfect samen waar het voor hem om draait. Materiële zaken zijn vervangbaar, gezondheid en liefde niet.
Een ander leven, maar samen
Het leven van de familie Pfaff is onherroepelijk veranderd. De vrolijke televisiemomenten van vroeger maken plaats voor een stiller bestaan, waarin zorg en aandacht centraal staan. Maar de kern van het gezin – samen, loyaal en veerkrachtig – is intact gebleven.
Jean-Marie sluit af met woorden die zowel verdrietig als hoopvol zijn: “We maken er samen het beste van. Elke dag opnieuw.” Het is geen optimisme uit naïviteit, maar uit liefde. En misschien is dat, ondanks alles, de grootste kracht van de familie Pfaff.