Actueel
Vreselijk nieuws over voetballer Bas Dost (35)
Het leek een dramatische wending in de carrière van oud-international Bas Dost: volgens NEC-directeur Wilco van Schaik zou de spits per direct stoppen met voetbal vanwege hartproblemen. Deze uitspraken, gedaan tijdens het programma Goedemorgen Eredivisie, veroorzaakten een golf van verdriet en verbazing in de voetbalwereld. Maar inmiddels blijkt dat de situatie veel gecompliceerder is.
De Hartproblemen van Bas Dost
Het nieuws over Bas Dost’s hartproblemen kwam voor het eerst naar buiten in oktober 2023. Tijdens een wedstrijd tegen AZ in Alkmaar zakte de 35-jarige spits plotseling in elkaar in de slotfase van de wedstrijd. Medespelers, tegenstanders en supporters keken met afgrijzen toe, terwijl hulpd!ensten hem op het veld moesten rean!meren.
Later bleek uit onderzoeken dat Dost kampte met een ontstoken hartspier, een serieuze medische aandoening die zijn voetbalcarrière direct in gevaar bracht. Na zijn ontslag uit het z!ekenhuis begon Dost aan een langdurig herstelproces, waarbij hij hoopte ooit weer het veld op te kunnen.
Uitspraken NEC-Directeur Wilco van Schaik
In het programma Goedemorgen Eredivisie bracht NEC-directeur Wilco van Schaik vanmorgen naar buiten dat Bas Dost definitief stopt met voetbal. “Bas Dost zal niet meer voetballen. Dat zal hij nooit meer doen. Het is echt ongelooflijk zonde wat hem is overkomen,” zei Van Schaik. Zijn woorden klonken als een definitieve klap voor fans van de boomlange spits en de voetbalwereld in het algemeen.
De aankondiging van Van Schaik veroorzaakte een stortvloed aan reacties. Supporters en oud-teamgenoten spraken hun verdriet uit, en social media stroomde vol met steunbetuigingen voor Dost. Zijn indrukwekkende carrière leek abrupt ten einde gekomen.
Een Indrukwekkende Loopbaan
Bas Dost heeft een rijk gevulde voetbalcarrière achter de rug. Hij begon bij FC Emmen, gevolgd door periodes bij Heracles Almelo en SC Heerenveen. Zijn indrukwekkende prestaties in Nederland leverden hem een transfer op naar het Duitse VfL Wolfsburg, waar hij zijn reputatie als doelpuntenmaker verder uitbouwde.
Na Wolfsburg volgden succesvolle jaren bij Sporting Portugal, waar Dost meerdere keren topscorer werd en nationale titels won. Hij speelde later nog voor Eintracht Frankfurt, Club Brugge, FC Utrecht en recentelijk NEC Nijmegen. In totaal scoorde Dost 269 doelpunten in 540 wedstrijden, een ongelooflijk gemiddelde dat hem een van de meest efficiënte spitsen van zijn generatie maakt.
Daarnaast speelde Dost 18 interlands voor het Nederlands Elftal, waarin hij één keer wist te scoren.
Een Verrassende Ontwikkeling: Bas Dost Ontkent Stoppen
Terwijl de voetbalwereld rouwde om het vermeende einde van Dost’s carrière, volgde een verrassende wending. In een reactie via zijn zaakwaarnemer René Oosterhof liet Dost weten dat de uitspraken van Wilco van Schaik niet kloppen. “Er is niets definitief besloten,” verklaarde Oosterhof. “Als er ontwikkelingen zijn, is het aan Bas zelf om die naar buiten te brengen. Deze uitspraken zijn zeer voorbarig.”
De situatie zorgde voor verwarring en ongeloof. Hoe kon de directeur van NEC zulke stellige uitspraken doen, terwijl de speler in kwestie hier niets over heeft bevestigd? Het conflict tussen de verklaringen van Van Schaik en Dost werpt een schaduw over het nieuws en maakt de situatie onduidelijk.
Een Dubbele Reactie: Support en Speculatie
De tegenstrijdige berichten zorgden voor gemengde reacties onder fans en analisten. Velen spraken hun steun uit voor Dost, terwijl anderen zich afvroegen of de NEC-directeur te snel conclusies had getrokken. Op sociale media spraken supporters hun frustratie uit over de onduidelijkheid. “Dit is geen manier om met iemand als Bas om te gaan,” schreef een fan. “Wacht gewoon tot hij zelf met nieuws komt.”
De zaak benadrukt hoe gevoelig communicatie rond spelersgezondheid kan zijn, vooral bij een geliefde speler als Dost. Het is duidelijk dat supporters en media met spanning afwachten op een definitieve verklaring van Dost zelf.
Wat Brengt de Toekomst voor Bas Dost?
Het blijft voorlopig onduidelijk of Dost daadwerkelijk terugkeert op het veld. Zijn medische situatie is zonder twijfel ernstig, en de mogelijkheid dat hij stopt, blijft reëel. Tegelijkertijd heeft Dost vaker laten zien over een enorme wilskracht te beschikken, wat hoop geeft voor een eventuele terugkeer.
Wat wel vaststaat, is dat Bas Dost een blijvende indruk heeft achtergelaten in de voetbalwereld. Of hij nu doorgaat of niet, zijn indrukwekkende carrière en impact op het Nederlandse en internationale voetbal zijn onmiskenbaar.
Een Les in Geduld
De verwarring rondom de verklaringen van Wilco van Schaik en Bas Dost benadrukt het belang van zorgvuldige communicatie, vooral in situaties die betrekking hebben op persoonlijke en medische kwesties. Voorlopig blijft de toekomst van Dost ongewis, en het is aan hem om op zijn eigen tijd en wijze duidelijkheid te geven.
De komende weken zullen cruciaal zijn om te zien hoe deze situatie zich ontwikkelt. Fans van Dost hopen dat hij, ongeacht zijn beslissing, een gezonde en gelukkige toekomst tegemoet gaat. Tot die tijd blijft de voetbalwereld met spanning afwachten.
Eén ding is zeker: Bas Dost heeft zijn plaats in de geschiedenisboeken van het Nederlandse voetbal al ruimschoots verdiend.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.