Actueel
Verschrikkelijk nieuws over Youp van t´Hek: ´Met 60 km/u aangereden door fatbike!´
Youp van ’t Hek is in Amsterdam betrokken geraakt bij een ernstig verkeersincident. De cabaretier werd aangereden door een fatbike terwijl hij op zijn fiets door de grachtengordel reed. Het voorval liep gelukkig zonder ernstige verwondingen af, maar de verbale reactie van de bestuurder schoot bij Youp in het verkeerde keelgat.
Gevaarlijke situatie
Tijdens een optreden in de talkshow van Renze Klamer vertelde Youp over het incident. “Ik ben er laatst bijna door eentje d00dgereden,” zei hij met zijn kenmerkende gevoel voor drama. De tafelgenoten, inclusief gastheer Renze, schrokken zichtbaar van de onthulling. Youp gaf aan dat het ongeluk zich afspeelde op de hoek van de Spiegelstraat en de Prinsengracht, een druk kruispunt in het centrum van de stad.
Belediging na de klap
Wat de situatie voor Youp nog schrijnender maakte, was de reactie van de bestuurder. “En daarna riep-ie: ‘Hé, oude k@nkerbejaarde.’ En toen reed-ie door.” De cabaretier reageerde met cynisme en zelfspot: “Hij had misschien ook wel gelijk. Ik weet het niet.” Ondanks de klap wist Youp zichzelf weer op te rapen en zijn weg te vervolgen.
Hoge snelheid
Volgens Youp reed de fatbike-bestuurder met een snelheid van 50 tot 60 kilometer per uur op hem in. “Ik weet het niet, het ging heel snel,” verklaarde hij. Hoewel hij niet ernstig gewond raakte, was de impact groot genoeg om hem van zijn fiets te slaan. De cabaretier erkende dat hij mogelijk zelf ook niet helemaal goed uitkeek, maar benadrukte dat de snelheid van de fatbike veel te hoog was voor een drukke binnenstad.
Amsterdam en de fatbike-problematiek
Fatbikes zijn de laatste tijd steeds vaker in het nieuws vanwege gevaarlijke situaties in het verkeer. Vooral in Amsterdam zorgen de brede banden en hoge snelheden van deze fietsen voor problemen. Regelmatig worden voetgangers en fietsers geconfronteerd met jonge bestuurders die zich weinig aantrekken van verkeersregels.
Youp weigert een helm
Ondanks de schrik van het ongeluk blijft Youp trouw aan zijn principes. “Als ze een helmplicht gaan instellen, zie je mij niet meer op de fiets. Echt niet,” liet hij duidelijk weten. De mogelijke invoering van een helmplicht voor e-bikes en fatbikes is een veelbesproken onderwerp, maar Youp is niet van plan zich daaraan te conformeren.
Oproep tot maatregelen?
Het incident roept opnieuw vragen op over de verkeersveiligheid in Amsterdam en de rol van fatbikes. Moeten er strengere regels komen? Een maximumsnelheid? Of is het tijd om fatbikes uit de binnenstad te weren? Het debat hierover laait steeds vaker op, vooral nu bekende Nederlanders zoals Youp van ’t Hek ermee te maken krijgen.
Wat vindt het publiek?
De aanrijding met Youp van ’t Hek is een nieuw voorbeeld van de groeiende problemen rond fatbikes in Nederland. Zijn verhaal zal ongetwijfeld bijdragen aan de discussie over verkeersveiligheid en regelgeving rondom deze snelle tweewielers. Wat vindt u? Moet de overheid ingrijpen?
Actueel
Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden
Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.
Een diagnose die alles veranderde
In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.
Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.
Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen
Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.
Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.
Door het oog van de naald – keer op keer
De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.
In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.
Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.
Leven in verlengingen – een open blik naar binnen
In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.
De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.
Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.
Herval na herval
In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.
Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.
Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.
Omringd door liefde
Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.
VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.
Een blijvende indruk
Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.
Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.
Een gezin dat samen bleef staan
Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.
Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.
Een verhaal dat blijft
Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.
Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.
Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.