Connect with us

Actueel

Trudy over het verlies van Jeffrey uit Over Mijn Lijk

Published

1 jaar ago

on

Een jaar zonder Jeffrey: Hoe Trudy en haar kinderen omgaan met verlies

In november 2023 overleed Jeffrey, bekend van het programma Over Mijn Lijk, op 36-jarige leeftijd aan darmkanker. Hij liet zijn vrouw Trudy en hun twee kinderen, Max en Merel, achter. Nu, ruim een jaar later, vertelt Trudy openhartig over hoe zij en haar gezin omgaan met het verlies, hoe ze de herinnering aan Jeffrey levend houden en hoe kleine momenten van geluk hen helpen verder te gaan.

De feestdagen zonder Jeffrey

De feestdagen brengen veel herinneringen en gemis met zich mee, vertelt Trudy. “Het gaat eigenlijk wel oké met mij en de kinderen, maar deze periode blijft moeilijk. Jeff hield enorm van kerst. Hij genoot van de gezelligheid, de versieringen en de tijd samen. Voor mij is het besef dat hij er niet meer is, het moeilijkst.”

Hoewel Trudy probeert betekenis te geven aan de feestdagen, voelt het gemis tijdens deze periode extra zwaar. “Alle eerste keren zonder hem zijn nu geweest: de eerste kerst, zijn eerste verjaardag, onze trouwdag zonder hem. Maar nu lijkt het alsof hij steeds verder weg is.” Om Jeffrey dichtbij te houden, brengt ze een kleine kerstboom naar zijn graf. “Het voelt alsof hij er dan toch een beetje bij is.”

Verdriet mag er zijn

Voor Trudy is het belangrijk dat zij en haar kinderen hun emoties niet wegstoppen. “Het gemis is en blijft heftig, maar we hebben elkaar. Als we willen huilen, dan huilen we. Soms is dat tijdens een tranentrekker op tv, soms is het ineens omdat een herinnering bovenkomt. Alles mag er zijn, want het is niet niks wat we meemaken.”

Max en Merel hebben ook hun verdrietige momenten, en Trudy ondersteunt hen daarin. “We praten veel over Jeff en halen herinneringen op. Het helpt ons allemaal om hem in onze gedachten te houden.”

Ze vertelt ook over bijzondere momenten die haar kracht geven. “Jeff was dol op kerstbomen. Ik wilde dit jaar een kleine boom, maar dat is mislukt. Terwijl ik de boom optuigde, verscheen er een regenboog in de kamer. Het voelde alsof hij me toelachte, alsof hij liet weten dat het goed is.”

Een confronterende terugblik op Over Mijn Lijk

Jeffrey werd in de laatste maanden van zijn leven gevolgd voor het programma Over Mijn Lijk. Hoewel de opnames waardevolle herinneringen vastleggen, vindt Trudy het moeilijk om deze afleveringen terug te kijken.

“De eerste afleveringen laten Jeff zien zoals hij altijd was: energiek, vol humor en liefde. Maar later zie je hoe hij steeds meer achteruitgaat. Dat is zwaar en confronterend. De reünie-aflevering vond ik moeilijk. Het haalt alle emoties weer naar boven, ook bij de kinderen.”

De rouwverwerker adviseerde Trudy om vooral de mooie momenten terug te kijken. “Merel wordt helemaal blij als ze beelden ziet waarin Jeff haar optilt of haar laat lachen. Die momenten koesteren we. De beelden van de begrafenis kan ik niet kijken. Alleen al de muziek doet me in tranen uitbarsten.”

Herinneringen voor later

Trudy is dankbaar voor de tastbare herinneringen die ze heeft. “Merel was pas drie toen Jeff overleed. Dankzij de opnames van Over Mijn Lijk en de vele foto’s en video’s die we hebben, kan ze hem toch herinneren.”

Voor Trudy zijn het vooral de kleine details die ze het meest mist. “Jeffs lach was zo uniek en aanstekelijk. Gelukkig heb ik nog filmpjes waarop ik hem hoor lachen. Dat stemgeluid is onbetaalbaar, want je vergeet soms hoe iemand precies klonk.”

Lotgenoten als steun

Het programma bracht niet alleen herinneringen aan Jeffrey, maar ook een bijzondere band met andere deelnemers. Trudy vertelt dat ze veel steun vindt bij lotgenoten. “De band die we hebben, voelt als een tweede familie. We begrijpen elkaars verdriet, zonder dat je alles hoeft uit te leggen. Dat schept een bijzondere verbondenheid.”

Ze noemt specifiek hoe het overlijden van Eva, een andere deelnemer, hen allemaal heeft geraakt. “We kenden elkaar niet allemaal even goed, maar de pijn en het verlies voelen we samen. Dat maakt het contact heel waardevol.”

Kleine lichtpuntjes in het dagelijks leven

Ondanks het grote verlies weet Trudy kracht te halen uit kleine momenten van geluk met haar kinderen. “In de kerstvakantie slapen Max en Merel vaak bij mij in bed. We beginnen de dag relaxed met koffie en fruit. Het zijn zulke eenvoudige dingen, maar ze betekenen zoveel.”

De band met haar kinderen is hechter dan ooit. “We zijn echt een team geworden. Jeff zei altijd: ‘Steek energie in dingen die het teruggeven.’ Dat is een les die ik nu elke dag probeer toe te passen.”

Toekomst met een plek voor Jeffrey

Hoewel Trudy en haar kinderen een manier hebben gevonden om met hun verlies om te gaan, blijft het gemis groot. “Jeff was een geweldige vader en echtgenoot. Dat hij er niet meer is, heeft een gat achtergelaten dat niemand kan vullen.”

Toch probeert ze positief vooruit te kijken. “Ik wil dat Max en Merel een fijne jeugd hebben, ondanks alles. Dat ze weten dat het oké is om verdrietig te zijn, maar dat er ook ruimte is voor geluk.”

De impact van herinneringen

De ervaring met Over Mijn Lijk heeft Trudy ook iets waardevols gegeven: het besef hoe belangrijk herinneringen zijn. Ze hoopt dat anderen hier ook iets van kunnen leren. “Maak filmpjes, leg stemgeluiden vast, bewaar de kleine momenten. Het zijn die dingen die je later het meest zult koesteren.”

Een boodschap van hoop

Trudy sluit af met een boodschap die ze van Jeffrey heeft geleerd: “Hij zei altijd dat je moet genieten van de kleine dingen in het leven. Dat probeer ik nu elke dag te doen, voor mezelf en voor de kinderen. Jeff zou niet willen dat we blijven hangen in verdriet. Hij zou willen dat we lachen, genieten en doorgaan.”

Met deze woorden blijft Jeffrey, ondanks zijn afwezigheid, een bron van kracht en inspiratie voor Trudy en haar gezin.

Related Topics:

Actueel

An Lemmens in tranen bij afscheid: “Het voelt definitief”

Published

24 uur ago

on

februari 20, 2026

By

Emotioneel afscheid van An Lemmens bij ‘Een Echte Job’: “Mag ik dit vaker doen?”

Voor de vele trouwe kijkers van Een Echte Job is het een moment vol gemengde gevoelens. De laatste aflevering van het veelbesproken programma is uitgezonden, en dat betekent ook het tijdelijke afscheid van An Lemmens als vroedvrouw. De presentatrice liet de afgelopen weken een diepe indruk achter met haar betrokkenheid, empathie en openhartigheid in de verloskamer. Op Instagram blikt ze nu terug – én vooruit.

Een programma dat raakte

In Een Echte Job draaide alles om het échte leven. Geen gescripte drama of opgelegde spanning, maar rauwe, pure verhalen recht uit het hart van de zorg. An Lemmens dompelde zich volledig onder in de wereld van de verloskunde. Kijkers zagen hoe ze meehielp bij bevallingen, meeleefde met ouders én stil werd bij momenten van verdriet.

Het programma wist niet alleen informatief te zijn, maar vooral ook emotioneel. Thema’s zoals geboorte, verlies, onzekerheid en hoop kwamen aan bod. En die openhartigheid van An maakte dat veel mensen zich in haar herkenden.

An Lemmens: “Deze ervaring heeft mij veranderd”

Na de uitzending van de laatste aflevering richtte An zich via sociale media tot haar volgers. In een persoonlijke boodschap op Instagram schreef ze hoe diep de ervaring haar heeft geraakt. “Wat een rollercoaster aan emoties, aan inzichten en aan levensverhalen”, begon ze. “Ik heb gehuild, gelachen, meegeleefd en vooral: geleerd.”

Ze benadrukt dat het niet enkel ging om het medische aspect van het werk als vroedvrouw, maar vooral om het menselijke: “Het wonder van nieuw leven, maar ook de angst, de twijfel en soms het afscheid. Alles zit in die eerste momenten.”

Open vraag aan haar volgers

Maar wat vooral opvalt in haar bericht, is de vraag die An haar kijkers stelt:
“Mag ik dit vaker doen?”
Een simpele, maar veelzeggende zin. Ze vraagt of mensen meer van dit soort programma’s willen zien. “Willen jullie dat ik vaker dit soort verhalen vertel? Echte mensen, echte emoties, echte ervaringen – dat is waar mijn hart sneller van gaat kloppen,” schrijft ze.

Het is een duidelijke indicatie dat An openstaat voor een vervolg. Niet alleen op Een Echte Job, maar misschien ook op andere projecten waarin het menselijke centraal staat.

Veel bijval op social media

De reacties onder haar bericht zijn hartverwarmend. Honderden volgers laten weten dat ze geraakt zijn door het programma en de rol die An daarin speelde. “Jij hebt mijn respect echt verdiend, An,” schrijft iemand. Een ander voegt eraan toe: “Zelden zo’n eerlijk programma gezien. Als dit de toekomst van televisie is, teken ik direct.”

Ook collega’s uit de media- en zorgsector reageren enthousiast. Een vroedvrouw schrijft: “Wat jij hebt laten zien, is zo herkenbaar voor ons in het veld. Bedankt dat je dit vak met zoveel liefde en respect hebt neergezet.”

Komt er een vervolg?

Of er een tweede seizoen van Een Echte Job komt, is op dit moment nog niet bevestigd door de zender. Maar insiders laten doorschemeren dat de kans groot is. De kijkcijfers waren solide en de online betrokkenheid is uitzonderlijk hoog. Als de publieke respons op An’s oproep positief blijft, lijkt een vervolg slechts een kwestie van tijd.

Televisiemakers houden de reacties in elk geval nauwlettend in de gaten. De combinatie van maatschappelijke relevantie, authentieke verhalen en een bekende presentatrice als gids door deze wereld blijkt een gouden formule.

Een nieuwe richting voor An Lemmens?

De vraag blijft: staat An Lemmens aan het begin van een nieuwe fase in haar carrière? In plaats van entertainment en talentenjachten lijkt ze zich steeds meer te profileren als een verteller van menselijke verhalen – een brug tussen de kijker en het leven van alledag.

In eerdere interviews gaf ze al aan steeds meer behoefte te voelen aan projecten met inhoud en impact. “Ik wil mensen raken. Ik wil iets vertellen dat blijft hangen,” zei ze vorig jaar nog in een gesprek met Het Laatste Nieuws. Een Echte Job past daar naadloos in.

Meer dan televisie alleen

Wat dit programma zo bijzonder maakt, is dat het verder gaat dan televisie. Het werpt licht op een sector die vaak onderbelicht blijft, maar een enorme impact heeft op het leven van mensen: de geboortezorg. De betrokkenheid van An Lemmens bij de gezinnen, de verpleging en de artsen zorgde voor meer bewustzijn, meer waardering en meer begrip.

In een tijd waarin de zorg onder druk staat, levert een programma als Een Echte Job ook een maatschappelijke bijdrage. Het maakt zichtbaar wat normaal achter gesloten deuren gebeurt – en het laat zien hoe kwetsbaar én krachtig die momenten zijn.

Een toekomst vol mogelijkheden

De komende weken zal duidelijk worden of de vraag van An Lemmens beantwoord wordt. Maar de eerste signalen wijzen erop dat het publiek snakt naar échte verhalen. Naar programma’s waarin empathie en verbondenheid centraal staan. En naar presentatoren die de moed hebben om zich kwetsbaar op te stellen.

Voor An lijkt de ervaring met Een Echte Job in ieder geval een kantelpunt te zijn geweest. Een ervaring die ze wil delen, herhalen en verder uitdiepen. Of dat opnieuw als vroedvrouw is, of in een ander menselijk project, dat zal de tijd uitwijzen.

Conclusie: Een programma dat blijft hangen

De laatste aflevering van Een Echte Job markeert het einde van een televisiereeks, maar mogelijk ook het begin van iets groters. Voor An Lemmens én voor de kijkers. Met haar oprechte vraag — “Mag ik dit vaker doen?” — raakt ze een snaar bij velen.

Het succes van het programma toont aan dat er behoefte is aan verhalen die raken, die verbinden en die tonen wat het betekent om mens te zijn. An Lemmens heeft dat talent – en de wil – om die verhalen te blijven vertellen.

Of er een tweede seizoen komt? Die beslissing ligt nu deels bij de kijker. Maar één ding is zeker: Een Echte Job heeft zijn sporen nagelaten. En als het aan An ligt, is dit pas het begin.

Continue Reading