Actueel
Trudy over het verlies van Jeffrey uit Over Mijn Lijk
Een jaar zonder Jeffrey: Hoe Trudy en haar kinderen omgaan met verlies
In november 2023 overleed Jeffrey, bekend van het programma Over Mijn Lijk, op 36-jarige leeftijd aan darmkanker. Hij liet zijn vrouw Trudy en hun twee kinderen, Max en Merel, achter. Nu, ruim een jaar later, vertelt Trudy openhartig over hoe zij en haar gezin omgaan met het verlies, hoe ze de herinnering aan Jeffrey levend houden en hoe kleine momenten van geluk hen helpen verder te gaan.
De feestdagen zonder Jeffrey
De feestdagen brengen veel herinneringen en gemis met zich mee, vertelt Trudy. “Het gaat eigenlijk wel oké met mij en de kinderen, maar deze periode blijft moeilijk. Jeff hield enorm van kerst. Hij genoot van de gezelligheid, de versieringen en de tijd samen. Voor mij is het besef dat hij er niet meer is, het moeilijkst.”
Hoewel Trudy probeert betekenis te geven aan de feestdagen, voelt het gemis tijdens deze periode extra zwaar. “Alle eerste keren zonder hem zijn nu geweest: de eerste kerst, zijn eerste verjaardag, onze trouwdag zonder hem. Maar nu lijkt het alsof hij steeds verder weg is.” Om Jeffrey dichtbij te houden, brengt ze een kleine kerstboom naar zijn graf. “Het voelt alsof hij er dan toch een beetje bij is.”
Verdriet mag er zijn
Voor Trudy is het belangrijk dat zij en haar kinderen hun emoties niet wegstoppen. “Het gemis is en blijft heftig, maar we hebben elkaar. Als we willen huilen, dan huilen we. Soms is dat tijdens een tranentrekker op tv, soms is het ineens omdat een herinnering bovenkomt. Alles mag er zijn, want het is niet niks wat we meemaken.”
Max en Merel hebben ook hun verdrietige momenten, en Trudy ondersteunt hen daarin. “We praten veel over Jeff en halen herinneringen op. Het helpt ons allemaal om hem in onze gedachten te houden.”
Ze vertelt ook over bijzondere momenten die haar kracht geven. “Jeff was dol op kerstbomen. Ik wilde dit jaar een kleine boom, maar dat is mislukt. Terwijl ik de boom optuigde, verscheen er een regenboog in de kamer. Het voelde alsof hij me toelachte, alsof hij liet weten dat het goed is.”
Een confronterende terugblik op Over Mijn Lijk
Jeffrey werd in de laatste maanden van zijn leven gevolgd voor het programma Over Mijn Lijk. Hoewel de opnames waardevolle herinneringen vastleggen, vindt Trudy het moeilijk om deze afleveringen terug te kijken.
“De eerste afleveringen laten Jeff zien zoals hij altijd was: energiek, vol humor en liefde. Maar later zie je hoe hij steeds meer achteruitgaat. Dat is zwaar en confronterend. De reünie-aflevering vond ik moeilijk. Het haalt alle emoties weer naar boven, ook bij de kinderen.”
De rouwverwerker adviseerde Trudy om vooral de mooie momenten terug te kijken. “Merel wordt helemaal blij als ze beelden ziet waarin Jeff haar optilt of haar laat lachen. Die momenten koesteren we. De beelden van de begrafenis kan ik niet kijken. Alleen al de muziek doet me in tranen uitbarsten.”
Herinneringen voor later
Trudy is dankbaar voor de tastbare herinneringen die ze heeft. “Merel was pas drie toen Jeff overleed. Dankzij de opnames van Over Mijn Lijk en de vele foto’s en video’s die we hebben, kan ze hem toch herinneren.”
Voor Trudy zijn het vooral de kleine details die ze het meest mist. “Jeffs lach was zo uniek en aanstekelijk. Gelukkig heb ik nog filmpjes waarop ik hem hoor lachen. Dat stemgeluid is onbetaalbaar, want je vergeet soms hoe iemand precies klonk.”
Lotgenoten als steun
Het programma bracht niet alleen herinneringen aan Jeffrey, maar ook een bijzondere band met andere deelnemers. Trudy vertelt dat ze veel steun vindt bij lotgenoten. “De band die we hebben, voelt als een tweede familie. We begrijpen elkaars verdriet, zonder dat je alles hoeft uit te leggen. Dat schept een bijzondere verbondenheid.”
Ze noemt specifiek hoe het overlijden van Eva, een andere deelnemer, hen allemaal heeft geraakt. “We kenden elkaar niet allemaal even goed, maar de pijn en het verlies voelen we samen. Dat maakt het contact heel waardevol.”
Kleine lichtpuntjes in het dagelijks leven
Ondanks het grote verlies weet Trudy kracht te halen uit kleine momenten van geluk met haar kinderen. “In de kerstvakantie slapen Max en Merel vaak bij mij in bed. We beginnen de dag relaxed met koffie en fruit. Het zijn zulke eenvoudige dingen, maar ze betekenen zoveel.”
De band met haar kinderen is hechter dan ooit. “We zijn echt een team geworden. Jeff zei altijd: ‘Steek energie in dingen die het teruggeven.’ Dat is een les die ik nu elke dag probeer toe te passen.”
Toekomst met een plek voor Jeffrey
Hoewel Trudy en haar kinderen een manier hebben gevonden om met hun verlies om te gaan, blijft het gemis groot. “Jeff was een geweldige vader en echtgenoot. Dat hij er niet meer is, heeft een gat achtergelaten dat niemand kan vullen.”
Toch probeert ze positief vooruit te kijken. “Ik wil dat Max en Merel een fijne jeugd hebben, ondanks alles. Dat ze weten dat het oké is om verdrietig te zijn, maar dat er ook ruimte is voor geluk.”
er is weer een nieuwe aflevering van Over Mijn Lijk – de Podcast. een bijzondere: Tibby en Trudie met delen hun ervaring met het verliezen van hun partners Patrick en Jeffrey. hoe zijn de laatste momenten? wat vertel je je kinderen? en is er ruimte voor een nieuwe partner? pic.twitter.com/zfqrIxWK3b
— Tim Hofman (@debroervanroos) March 19, 2024
De impact van herinneringen
De ervaring met Over Mijn Lijk heeft Trudy ook iets waardevols gegeven: het besef hoe belangrijk herinneringen zijn. Ze hoopt dat anderen hier ook iets van kunnen leren. “Maak filmpjes, leg stemgeluiden vast, bewaar de kleine momenten. Het zijn die dingen die je later het meest zult koesteren.”
Een boodschap van hoop
Trudy sluit af met een boodschap die ze van Jeffrey heeft geleerd: “Hij zei altijd dat je moet genieten van de kleine dingen in het leven. Dat probeer ik nu elke dag te doen, voor mezelf en voor de kinderen. Jeff zou niet willen dat we blijven hangen in verdriet. Hij zou willen dat we lachen, genieten en doorgaan.”
Met deze woorden blijft Jeffrey, ondanks zijn afwezigheid, een bron van kracht en inspiratie voor Trudy en haar gezin.
Over Mijn Lijk-deelnemer Jeffrey overleed aan de gevolgen van darmkanker. In de laatste aflevering zagen we zijn uitvaart. Tranen vloeiden bij kijkers. https://t.co/8hK1r0Z1AG
— Flair (@Flaironline) February 28, 2024
Monique Hansler is de afgelopen weken uitgegroeid tot een van de meest besproken gezichten van de Nederlandse realitytelevisie. Door haar prominente rol in zowel Winter Vol Liefde als de realityserie De Hanslers: Van de Piste naar de Playa ligt haar gedrag onder een vergrootglas. Kijkers laten zich massaal uit over haar houding binnen het gezin, waarbij woorden als dominant, controlerend en bemoeizuchtig regelmatig terugkeren op sociale media.
Een moeder die alles ziet en alles weet
Wat vooral opvalt, is hoe intens Monique betrokken is bij het leven van haar zoon Mike Hansler. In de programma’s lijkt zij voortdurend aanwezig, zowel letterlijk als figuurlijk. Ze geeft haar mening, stelt vragen, corrigeert en stuurt bij. Voor een deel van het publiek voelt dat alsof Mike nauwelijks ruimte krijgt om zelf beslissingen te nemen, zeker wanneer het om zijn liefdesleven gaat.
Kijkers hebben het idee dat Monique niet alleen meedenkt, maar actief probeert te bepalen wie wel en niet geschikt is voor haar zoon. Potentiële partners worden kritisch bekeken, beoordeeld en soms subtiel – of minder subtiel – ontmoedigd. Dat zorgt voor ongemakkelijke momenten op televisie en leidt tot veel discussie onder fans van de programma’s.
Liefde of controle?
Monique zelf benadrukt dat alles wat zij doet voortkomt uit liefde en bescherming. In interviews en fragmenten geeft ze aan dat ze haar gezin wil behoeden voor teleurstellingen en pijn. Vanuit haar perspectief is betrokkenheid een vorm van zorg: wie dichtbij staat, mag zich ermee bemoeien.
Toch ervaren veel kijkers haar gedrag anders. Zij zien hoe goedbedoelde zorg kan doorslaan in controle. Waar ligt de grens tussen een moeder die meeleeft en een moeder die het leven van haar kind overneemt? Die vraag wordt steeds vaker gesteld, niet alleen in relatie tot Monique, maar ook in bredere zin.
Spanningen binnen het gezin
De dynamiek binnen de familie Hansler roept bij het publiek het gevoel op dat er weinig ruimte is voor zelfstandigheid. Momenten waarin Monique corrigerend of emotioneel dwingend overkomt, blijven hangen. Sommige kijkers vinden dat ze Mike kleinerend benadert, anderen wijzen op situaties waarin ze hem nauwelijks laat uitpraten of zijn keuzes in twijfel trekt.
Dat zorgt niet alleen voor spanning tussen moeder en zoon, maar ook voor ongemak bij de kijker. Reality-tv draait vaak om emotie en conflict, maar hier lijkt het voor velen te dichtbij te komen. Het voelt niet als spel of drama, maar als een reële familiedynamiek waarin grenzen vervagen.
Sociale media ontploffen
Op platforms als X en Instagram wordt Monique uitvoerig besproken. Fragmenten worden gedeeld, geanalyseerd en becommentarieerd. Sommigen spreken hun afkeuring hardop uit, anderen proberen nuance aan te brengen. Er zijn ook kijkers die haar gedrag herkennen uit hun eigen omgeving en daar juist begrip voor tonen.
Wat opvalt, is hoe sterk de meningen uiteenlopen. Waar de ene groep Monique ziet als een moeder die haar kind geen ruimte gunt, ziet de andere groep een vrouw die simpelweg moeite heeft met loslaten. Die verdeeldheid maakt haar tot een fascinerend, maar ook polariserend figuur binnen de realitywereld.
Een breder maatschappelijk thema
De discussie rond Monique Hansler raakt aan een groter vraagstuk: hoe ver mag ouderlijke betrokkenheid gaan, zeker wanneer kinderen volwassen zijn? In een tijd waarin zelfstandigheid en persoonlijke vrijheid hoog in het vaandel staan, schuurt een controlerende ouderrol extra hard.
Realityprogramma’s als Winter Vol Liefde vergroten zulke spanningen uit, maar ze laten ook zien hoe herkenbaar dit soort situaties zijn. Veel kijkers spiegelen wat ze zien aan hun eigen ervaringen met ouders, schoonouders of familieleden. Dat verklaart waarom Monique zoveel reacties oproept: ze raakt een gevoelige snaar.
Terug in de tijd: Monique vroeger
Te midden van alle kritiek dook er recent iets opvallends op: oude beelden van Monique Hansler uit een ander tijdperk. Foto’s van haar jongere jaren circuleren online en zorgen voor verbazing. Kijkers reageren verrast op hoe zij er vroeger uitzag en hoe anders de dynamiek lijkt.
Reacties onder deze beelden zijn opvallend mild en soms zelfs lovend. “Beautiful girllll,” schrijft iemand. Een ander merkt op: “Mike mag van geluk spreken dat hij de looks van zijn vader heeft geërfd!” Tegelijkertijd zijn er ook mensen die Monique juist toen én nu aantrekkelijk vinden: “Wat is ze knap daar. En dat is ze nog steeds!”
Mens achter het beeld
Die oude beelden brengen nuance in het beeld dat veel kijkers van haar hebben gevormd. Ze herinneren eraan dat Monique niet alleen de strenge moederfiguur op televisie is, maar ook een vrouw met een eigen verleden, dromen en onzekerheden. Dat roept de vraag op of haar controlerende houding misschien voortkomt uit eigen ervaringen, angsten of teleurstellingen.
Of Monique vroeger ook zo sturend was, valt moeilijk te zeggen. Wat wel duidelijk is, is dat tijd en levensfases mensen veranderen. Ouderschap, zorgen en verantwoordelijkheden kunnen gedrag versterken of verharden, zeker wanneer loslaten moeilijk blijkt.
Reality-tv als vergrootglas
Het is belangrijk om te beseffen dat reality-tv nooit een volledig, objectief beeld geeft. Montage, selectie van fragmenten en verhaallijnen sturen de perceptie van de kijker. Monique wordt neergezet in een bepaalde rol, die wellicht sterker wordt aangezet omdat die discussie en kijkcijfers oplevert.
Toch blijft overeind dat haar optreden iets losmaakt bij het publiek. Of dat nu terecht is of niet, Monique Hansler is zonder twijfel een van de meest besproken personen van dit moment binnen de Nederlandse realitytelevisie.
Voorlopig middelpunt van discussie
Voorlopig lijkt de storm rond Monique Hansler nog niet te gaan liggen. Zolang Winter Vol Liefde en De Hanslers op televisie zijn, zullen kijkers haar gedrag blijven analyseren en becommentariëren. De vraag waar liefde eindigt en controle begint, blijft daarbij centraal staan.
Of Monique zelf iets met de kritiek doet, is afwachten. Voor nu staat vast dat zij, geliefd of verguisd, een blijvende indruk heeft achtergelaten. En misschien is dat wel precies wat reality-tv beoogt: mensen laten praten, discussiëren en zichzelf laten herkennen in wat ze zien.