Actueel
“Sinds de diagnose heb ik nachtenlang gehuild” – vrouw van Mathias Sercu breekt na dood van zoon Tore Sercu na vijf jaar strijd tegen agressieve kanker
Het huis van de familie Sercu voelt anders nu. Stilller. Leeg op een manier die niet met woorden te vangen is. Die stilte is niet zomaar afwezigheid van geluid, maar een constante aanwezigheid van wat er niet meer is. Voor moeder Ilse Sercu is dat misschien wel het zwaarste om te dragen.
“Die stilte komt binnen,” vertelt ze met brekende stem. “Soms harder dan alles wat we de afgelopen jaren hebben meegemaakt.”
Haar zoon Tore is niet langer fysiek bij hen. Vijf jaar lang stond het leven van het gezin volledig in het teken van vechten, hopen, wachten en loslaten. Vijf jaar waarin elke dag tegelijk een geschenk én een dreiging was.
Van zorgeloze jeugd naar medische realiteit
Nog geen maand vóór alles veranderde, was Tore gewoon een jonge man zoals zovelen. Hij skatet met vrienden, maakt plannen, denkt niet verder dan het volgende weekend. “Hij was sterk, energiek, onbezorgd,” zegt Ilse. “En toen, van de ene dag op de andere, was niets nog vanzelfsprekend.”
Wat begon met vage klachten, mondde uit in onderzoeken, scans en uiteindelijk een diagnose die het gezin compleet uit balans bracht. Zeldzaam. Agressief. Onverbiddelijk. Artsen waren eerlijk, soms pijnlijk eerlijk. De boodschap kwam hard binnen: de tijd zou beperkt zijn.
“Vanaf dat moment,” zegt Ilse, “leef je in een parallelle wereld. De wereld draait door, maar bij jou staat alles stil.”
Leven in verlengingen
Toch gaf Tore zich niet zomaar gewonnen. Integendeel. Dankzij zware behandelingen, experimentele trajecten en een stamceltransplantatie met hulp van zijn zus, kreeg hij iets wat het gezin later ‘tijd in verlengingen’ noemde. Geen genezing, maar tijd. Tijd om samen te zijn. Tijd om te praten. Tijd om herinneringen te maken.
“Die extra tijd was alles,” zegt Ilse. “Sommigen zagen alleen de medische kant. Wij zagen een zoon die nog lachte, nog grapjes maakte, nog genoot.”
Elke gewonnen maand voelde als een overwinning, maar ook als een nieuwe confrontatie. Want elk moment kon het omslaan. En dat deed het ook. Meerdere keren.
Een bestaan zonder ‘later’
Wat Ilse het meest raakte, was het besef dat Tore geen toekomst meer had om naartoe te leven. Geen ‘later’, geen lange plannen, geen verre dromen. “Dat is iets wat je als ouder bijna niet kan verdragen,” zegt ze. “Je kind hoort vooruit te kijken. Niet aftellen.”
Tore zelf ging daar anders mee om. “Hij leefde in het nu,” vertelt Ilse. “Vandaag was genoeg. Dat gaf hem rust, maar het maakte het voor ons soms nog moeilijker.”
Het gezin leefde in een constante staat van bewustzijn: elk moment kon een afscheid zijn. Dat besef sluipt in alles. In gesprekken, in stiltes, in kleine alledaagse dingen.
Prerouw: samen zijn en tegelijk loslaten
Ilse noemt het ‘prerouwen’: rouwen terwijl iemand er nog is. “Je weet dat je afscheid moet nemen, maar je doet het terwijl je samen eet, samen lacht, samen leeft. Dat is een onmenselijke tegenstelling.”
Toch koestert ze die periode. “We hebben dingen gezegd die anders misschien nooit uitgesproken zouden zijn. Liefde werd concreet. Niet groot of dramatisch, maar in kleine gebaren.”
Spanningen rond keuzes
Niet alles verliep zonder twijfel of spanning. Ilse vertelt openlijk over de moeilijke gesprekken met artsen. Over de vraag: hoe ver ga je nog? Wanneer is genoeg genoeg?
“Er waren momenten dat sommigen zeiden: stoppen,” zegt ze. “Maar hoe doe je dat, als je kind nog wil leven? Als hij nog energie heeft, nog plezier voelt?”
Die keuzes waren zwaar en blijven dat, ook achteraf. Toch staat Ilse achter wat ze deden. “Dankzij die extra tijd hebben we herinneringen die niemand ons ooit kan afnemen. Dat weegt voor mij zwaarder dan alles.”
De stilte na de storm
Nu is het stil. Anders dan tijdens de ziekte. Niet langer gespannen, maar leeg. “De nachten zijn het moeilijkst,” zegt Ilse. “Niet meer uit angst, maar uit gemis.”
Ze laat Tore’s kamer voorlopig zoals hij was. Zijn spullen, zijn geur, zijn aanwezigheid in afwezigheid. “Sommige dingen kan ik nog niet aanraken. En dat is oké.”
Rouw heeft geen handleiding, weet ze inmiddels. Het komt in golven, onverwacht, soms op de meest banale momenten.
Waarom ze nu spreekt
Ilse twijfelde lang of ze haar verhaal moest delen. Maar zwijgen bleek zwaarder dan spreken. “Als ons verhaal ook maar één gezin helpt zich minder alleen te voelen, dan had Tore dat gewild.”
Ze wil geen medelijden. Geen sensatie. Alleen erkenning voor wat zoveel gezinnen meemaken, vaak in stilte. “Er zijn zóveel mensen die dit pad bewandelen. Maar je ziet ze niet altijd.”
De boodschap van Tore
Als Ilse één boodschap mag doorgeven, dan is het die van haar zoon zelf. Geen grote levenswijsheden. Geen clichés.
“Geniet van elkaars aanwezigheid,” zei hij. “Zolang het kan.”
Dat is wat blijft. Niet de ziekte. Niet de pijn. Maar de liefde, de nabijheid, en de momenten die ertoe deden.
En in die diepe stilte in huis, klinkt die boodschap nog elke dag na.
Actueel
Vreselijk nieuws voor Rob Jetten: ”Een enorme klap!”
D66 verliest terrein in peilingen: vertrouwen in kabinet onder druk
De politieke verhoudingen in Nederland lijken opnieuw te verschuiven. Waar partijen na verkiezingen vaak profiteren van een periode van vertrouwen en stabiliteit, laat de huidige situatie een ander beeld zien. Met name Democraten 66, beter bekend als D66, ziet zijn positie in de peilingen snel veranderen. Uit recent onderzoek van EenVandaag blijkt dat de partij in korte tijd aanzienlijk terrein heeft verloren.
Daling in zetels zet toon voor politieke onzekerheid
Volgens de nieuwste peiling zou D66 momenteel nog slechts 17 zetels behalen als er nu verkiezingen zouden plaatsvinden. Dat is een fors verschil met de 31 zetels die de partij kort na de verkiezingen nog wist te noteren in digitale peilingen. Deze daling betekent bijna een halvering van de steun in relatief korte tijd.
De cijfers zijn gebaseerd op een uitgebreide enquête onder ruim 21.000 leden van het Opiniepanel van EenVandaag. Daarmee geeft het onderzoek een breed beeld van hoe Nederlanders momenteel naar het kabinet en de betrokken partijen kijken.
Afname van vertrouwen in het kabinet
Niet alleen de zetelaantallen staan onder druk, ook het vertrouwen in het kabinet neemt zichtbaar af. In februari en maart gaf nog ongeveer 30 procent van de ondervraagden aan vertrouwen te hebben in het kabinet onder leiding van Rob Jetten. Inmiddels is dat percentage gedaald naar 26 procent.
Hoewel het verschil op het eerste gezicht beperkt lijkt, wijst deze daling op een duidelijke trend. Het vertrouwen neemt geleidelijk af, wat kan wijzen op groeiende zorgen onder kiezers over de prestaties en koers van de regering.
Ook coalitiepartners verliezen steun
D66 staat niet alleen in deze ontwikkeling. Ook andere coalitiepartijen, zoals Christen-Democratisch Appèl en Volkspartij voor Vrijheid en Democratie, zien hun steun teruglopen.
Binnen de achterban van het CDA spreekt nog 57 procent vertrouwen uit in het kabinet. Bij de VVD ligt dat percentage aanzienlijk lager: slechts 31 procent van de eigen kiezers geeft nog aan vertrouwen te hebben in de huidige koers.
Opvallend is dat D66-kiezers zelf nog relatief positief blijven. Ongeveer 74 procent van hen steunt het kabinet nog. Toch is ook daar een lichte daling zichtbaar, aangezien dit percentage een maand eerder nog op 81 procent lag.
Minderheidskabinet zorgt voor uitdagingen
Een belangrijke factor die door respondenten wordt genoemd, is de politieke constructie van het kabinet. Omdat het gaat om een minderheidskabinet, is er voortdurend steun nodig van oppositiepartijen om plannen door te voeren.
Veel kiezers ervaren dit als een rem op de slagkracht van de regering. Besluiten kosten meer tijd en vereisen complexe onderhandelingen, wat het beeld kan versterken dat er weinig vooruitgang wordt geboekt.
Deze dynamiek speelt al sinds het begin van de kabinetsperiode en lijkt steeds duidelijker zichtbaar te worden in de publieke opinie.
Twijfels over aanpak van belangrijke thema’s
Naast de politieke structuur spelen ook inhoudelijke thema’s een grote rol in het afnemende vertrouwen. Kiezers geven aan weinig vertrouwen te hebben in de manier waarop het kabinet omgaat met belangrijke vraagstukken.
Zo is er scepsis over het vermogen van het kabinet om grip te krijgen op migratie. Slechts 12 procent van de ondervraagden denkt dat het aantal asielzoekers onder leiding van Rob Jetten aanzienlijk zal afnemen.
Ook op andere dossiers, zoals de woningmarkt, energieprijzen en de capaciteit van het stroomnet, zijn de verwachtingen laag. Veel mensen hebben het gevoel dat deze problemen complex zijn en niet snel opgelost zullen worden.
Lichtpuntje: vertrouwen in overheidsfinanciën
Er is echter ook een gebied waarop het kabinet nog enig vertrouwen geniet. Een kleine meerderheid van 56 procent van de ondervraagden heeft vertrouwen in het beheer van de overheidsfinanciën.
Dit wordt gezien als een relatief stabiel onderdeel van het beleid, al is ook hier het vertrouwen niet overweldigend groot. Het laat zien dat kiezers onderscheid maken tussen verschillende beleidsterreinen.
Nieuwe krachtsverhoudingen in de peilingen
De verschuivingen in de peilingen beperken zich niet tot de coalitiepartijen. Ook andere partijen profiteren van de veranderende politieke dynamiek.
Zo blijft Partij voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling volgens de peiling stabiel op 24 zetels. Daarmee is deze partij momenteel de grootste in de peilingen.
De Partij voor de Vrijheid volgt als tweede met 20 zetels. Daaronder bevindt zich een groep van middelgrote partijen die dicht bij elkaar liggen in zetelaantal. Dit wijst op een versnipperd politiek landschap waarin meerdere partijen een belangrijke rol spelen.
Versnippering maakt coalitievorming complexer
De huidige peilingen laten zien dat het politieke landschap steeds gefragmenteerder wordt. Waar vroeger enkele grote partijen het toneel domineerden, is er nu sprake van een bredere spreiding van zetels.
Dit kan gevolgen hebben voor toekomstige coalitievormingen. Met meer partijen die vergelijkbare aantallen zetels behalen, wordt het lastiger om stabiele meerderheden te vormen. Dat kan leiden tot langere onderhandelingen en complexere samenwerkingen.
Publieke verwachtingen en politieke realiteit
De ontwikkelingen in de peilingen laten zien dat er een verschil bestaat tussen verwachtingen en realiteit. Kiezers hopen vaak op snelle oplossingen voor maatschappelijke vraagstukken, terwijl politieke processen tijd kosten.
Wanneer resultaten uitblijven of minder zichtbaar zijn, kan dat leiden tot teleurstelling. Dit lijkt momenteel een rol te spelen in de afname van vertrouwen in het kabinet.
Tegelijkertijd is het belangrijk om te erkennen dat veel van de genoemde problemen – zoals woningtekorten en energievraagstukken – structureel en complex zijn. Oplossingen vereisen vaak langdurige inzet en samenwerking tussen verschillende partijen.
Vooruitblik: herstel of verdere daling?
De komende periode zal bepalend zijn voor de positie van D66 en de andere coalitiepartijen. Het kabinet heeft aangekondigd met nieuwe plannen te komen, onder andere op het gebied van migratie en economie.
Of deze plannen het vertrouwen van kiezers kunnen herstellen, is nog onzeker. Veel zal afhangen van de mate waarin het kabinet erin slaagt om concrete resultaten te laten zien en duidelijk te communiceren over zijn koers.
Voor D66 betekent dit dat de partij zich mogelijk opnieuw moet profileren en duidelijk moet maken waar zij voor staat binnen het kabinet.
Conclusie: politieke dynamiek blijft in beweging
De recente peiling van EenVandaag onderstreept hoe snel politieke verhoudingen kunnen veranderen. D66 ziet zijn steun afnemen, terwijl ook andere coalitiepartijen terrein verliezen.
Tegelijkertijd ontstaan er nieuwe machtsverhoudingen, met partijen die profiteren van de onvrede onder kiezers. Dit alles wijst op een dynamisch politiek landschap waarin vertrouwen, prestaties en communicatie een cruciale rol spelen.
Voor kiezers blijft het afwachten hoe de situatie zich verder ontwikkelt. Eén ding is zeker: de komende maanden zullen bepalend zijn voor de richting van de Nederlandse politiek.