Actueel
Prins Harry heeft grote spijt dat hij over Kate Middleton heeft geschreven
Kate Middleton was slechts een van de vele leden van de koninklijke familie die kritiek kreeg in het boek van Prins Harry, Reserve. De Prinses van Wales kwam onder vuur te liggen voor hoe ze naar verluidt Meghan Markle behandelde, vooral vóór de bruiloft van de voormalige actrice, waarbij Harry beweert dat ze zijn toen toekomstige vrouw aan het huilen maakte.
×
Nu, terwijl Kate Middleton, evenals Koning Charles, behandeld wordt voor k@nker, kan de relatie tussen hen en Harry en Meghan voor het beter veranderen. Echter, aangezien het al jarenlang op het dieptepunt ligt, is de vraag hoe verzoening eruit zou zien, vooral omdat Prins William er volgens de berichten geen interesse in heeft.
Sommigen beweren dat Prins Harry Kate onder de bus gooide met wat hij over haar schreef in Reserve. En terwijl ze door deze zeer uitdagende tijd gaat, beweert een expert nu dat hij misschien spijt heeft van zijn beslissing.
Prins Harry en Meghan Markle verlieten jaren geleden de koninklijke familie. Echter, ook al zullen ze altijd geassocieerd worden met The Firm, deden ze niets om zich ver van hen te houden. In maart 2021 zaten de Sussexes neer voor een onthullend interview met Oprah Winfrey. Daarin legden ze verschillende beschuldigingen tegen leden van de koninklijke familie bloot en onthulden ze nieuwe details over hun leven met The Firm, die niet al te mooi waren.
Weinigen hadden het voorspeld op hun trouwdag, maar Harry en Meghan begonnen de royals verbaal aan te vallen in het jaar na hun vertrek.
___
In haar nu beruchte interview met Oprah Winfrey beweerde Meghan dat ze slecht behandeld werd, zelfs bewerend dat The Firm, zoals ze zichzelf noemen, haar niet hielp toen ze mentale problemen had. Intussen onthulde de Hertogin verschillende schokkende dingen in het interview met Oprah, bijvoorbeeld hoe een onbenoemde royal commentaar leverde over de huidskleur van Archie.
___
“Rond die maanden dat ik zwanger was, dus rond dezelfde tijd. Dus we hebben in tandem het gesprek van ‘hij zal geen beveiliging krijgen, hij zal geen titel krijgen’ en ook zorgen en gesprekken over hoe donker zijn huid kan zijn als hij wordt geboren,” herinnerde Meghan Markle zich.
Naarmate ze een werkende royal werd, voelde Meghan dat ze voortdurende kritiek en seksisme moest doorstaan, evenals racistische opmerkingen van de media. Haar mentale gezondheid ging achteruit, maar, zoals eerder vermeld, voelde ze dat ze geen steun kreeg van de leden van de koninklijke familie.
Het ging zelfs zo ver dat Meghan s0ïcidaal werd. “Ik zag gewoon geen oplossing. Ik zou ’s nachts wakker liggen, en ik was gewoon, zoals, ik begrijp niet hoe dit allemaal wordt geproduceerd. En, nogmaals, ik zag het niet, maar het is bijna erger als je het voelt via de uitdrukking van mijn moeder of mijn vrienden, of hen die me bellen huilend, gewoon, zoals, ‘Meg, ze beschermen je niet’. En ik realiseerde me dat het allemaal gebeurde alleen omdat ik ademde,” legde ze uit.
Kate MIddleton speelde een ‘cruciale rol’ in reactie op Harry & Meghan, zegt de expert De beschuldigingen aan het adres van de koninklijke familie over hoe er “zorgen en gesprekken waren over hoe donker” de huid van Archie “zou kunnen zijn wanneer hij geboren wordt” was iets wat het Paleis niet kon negeren.
Kort daarna bracht het Paleis een 61-woordige verklaring uit als reactie. “De hele familie is bedroefd om de volledige omvang te leren van hoe uitdagend de laatste paar jaar zijn geweest voor Harry en Meghan,” luidde de verklaring, uitgebracht door Buckingham Palace namens koningin Elizabeth.
×
13s
“De opgebrachte kwesties, met name die van ras, zijn zorgwekkend. Hoewel sommige herinneringen kunnen verschillen, worden ze zeer serieus genomen en zullen ze door de familie privé worden aangepakt. Harry, Meghan en Archie zullen altijd zeer geliefde familieleden zijn,” vervolgde de verklaring.
Hoewel er op dat moment niet veel bekend was over de relatie van Kate Middleton met Harry of Meghan, zou later blijken dat zij en de Hertogin niet bepaald de beste vrienden waren.
×
Het Paleis voelde de noodzaak om de verklaring over mogelijk racisme vrij te geven, beweerde echter een koninklijke expert dat Kate Middleton een cruciale rol speelde bij het gebruik van de woorden “sommige herinneringen kunnen verschillen” daarin.
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.