Actueel
Met dit nummer gaat Claude ons de winst bezorgen op Eurovisie
Het is officieel: de jonge zanger Claude zal Nederland vertegenwoordigen tijdens het Eurovisie Songfestival 2025 in Basel, Zwitserland. Claude, die al bekendstaat om zijn aanstekelijke nummers en unieke stijl, noemt zijn deelname een droom die uitkomt. Maar de grote vraag blijft: met welk nummer zal hij de Europese harten proberen te veroveren?

Een ‘betekenisvol en verbindend’ nummer
De details over het nummer waarmee Claude naar Basel gaat, zijn nog niet bekendgemaakt. Toch heeft de selectiecommissie hoge verwachtingen. Volgens een officiële verklaring gaat het om een lied dat zowel betekenisvol als hitgevoelig is en bedoeld is om een breed publiek aan te spreken. De commissie zegt dat het nummer een goede kans maakt om zowel jongeren als ouderen te raken, een belangrijke factor in een competitie die draait om universele aantrekkingskracht.
De selectiecommissie bestaat uit bekende namen zoals Cornald Maas, Jacqueline Govaert, Sander Lantinga, Hila Noorzai, Jaap Reesema, en Carolien Borgers. Zij hebben Claude gekozen na een intensieve selectieprocedure waarin maar liefst 331 inzendingen zijn beoordeeld.
De selectieprocedure: Wie vielen af?
Naast Claude deden tal van artiesten een gooi naar de felbegeerde plek op het Eurovisiepodium. Onder de inzendingen bevonden zich bekende namen zoals Anouk, Gerard Joling, en zelfs de Snollebollekes. Ook verrassende kandidaten zoals Michella Kox en andere realitysterren stuurden een nummer in. Volgens bronnen binnen AVROTROS had de omroep ook gehoopt op een tweede deelname van Joost Klein, die eerder indruk maakte met zijn creatieve optreden. Joost bedankte echter vriendelijk voor de eer.

De selectiecommissie benadrukt dat Claude’s nummer boven de rest uitstak vanwege de unieke combinatie van muzikale kwaliteit en verbindende boodschap. Het nummer wordt op een later moment onthuld, wat de spanning onder fans alleen maar vergroot.
Cornald Maas en de eerste reacties
Cornald Maas, een vaste waarde binnen het Eurovisie-universum, reageerde enthousiast op social media. Hij benadrukte dat Claude een uitstekende keuze is vanwege zijn talent en potentie om Nederland opnieuw goed op de kaart te zetten in de competitie.
Op platforms zoals Twitter en Instagram reageren fans en kenners overwegend positief. Waar eerdere jaren de keuze voor artiesten zoals Jeangu Macrooy en het duo Mia & Dion op verdeeldheid stuitte, lijken de verwachtingen rondom Claude unaniem hoog te zijn.

Een frisse wind na moeilijke jaren
De afgelopen jaren kende Nederland wisselend succes op het Eurovisiepodium. Duncan Laurence bracht in 2019 het felbegeerde goud mee naar huis met zijn nummer Arcade, maar opvolgende inzendingen wisten niet altijd indruk te maken. Vooral de prestaties van Mia & Dion in 2023, waarbij technische problemen en een gebrek aan chemie op het podium de Nederlandse deelname overschaduwden, zorgden voor kritiek.
Met Claude hopen de selectiecommissie en fans op een frisse start. Zijn populaire hits zoals Ladada (Mon Dernier Mot) hebben al bewezen dat hij in staat is om een groot publiek te bereiken en mee te slepen.

Basel 2025: Het decor van Eurovisie
Het Eurovisie Songfestival 2025 vindt plaats van 13 tot en met 17 mei in Basel, Zwitserland. Deze editie belooft een bijzondere te worden, met als thema “Unity Through Music”. Basel, bekend om zijn rijke culturele geschiedenis en bruisende kunstscene, is de perfecte locatie om dit thema tot leven te brengen.
Nederlandse fans kunnen zich alvast verheugen op een spectaculaire show, waarin Claude als één van de favorieten wordt gezien om hoog te eindigen. Of hij de verwachtingen kan waarmaken, zal afhangen van zijn nummer en de live-performance, die cruciaal is in een competitie waar emotie en presentatie een grote rol spelen.

Enthousiasme op social media
De keuze voor Claude wordt breed gedragen op sociale media. Onder de hashtag #Eurovisie2025 wordt massaal gespeculeerd over het nummer en de stijl die Claude zal presenteren. Veel fans zijn optimistisch en spreken van een veelbelovende keuze.
Een fan schrijft: “Eindelijk een artiest met hitpotentie! Dit kan weleens onze nieuwe Duncan Laurence worden.” Een ander reageert: “Claude heeft een internationale uitstraling. Dit is precies wat Nederland nodig heeft na een paar mindere jaren.”

Wat maakt Claude bijzonder?
Claude heeft in korte tijd een grote fanbase opgebouwd met zijn charisma, talent en catchy nummers. Zijn stijl is een mix van moderne pop met Franse invloeden, wat hem een unieke positie geeft in het Nederlandse muzieklandschap.
Daarnaast heeft hij een sterke podiumuitstraling en ervaring met grote optredens, wat hem goed van pas zal komen op het Eurovisiepodium. Met zijn natuurlijke charme en het vermogen om emoties over te brengen, lijkt Claude een uitstekende kandidaat om Nederland te vertegenwoordigen.
Een verbindende boodschap
Hoewel het nummer nog niet bekend is, benadrukt de selectiecommissie dat de boodschap van het lied centraal staat. Het Eurovisie Songfestival draait al sinds zijn ontstaan om het samenbrengen van mensen door muziek. Claude’s nummer zou volgens insiders perfect passen binnen dit thema en heeft het potentieel om kijkers uit heel Europa te raken.
Blik op de toekomst
Met nog enkele maanden te gaan tot het songfestival, is de spanning al voelbaar. De onthulling van Claude’s nummer wordt met smart afgewacht, en fans hopen dat het aan alle verwachtingen zal voldoen. Tot die tijd blijft het speculeren over de stijl, boodschap en presentatie waarmee Claude de Europese harten hoopt te veroveren.
Conclusie: Een nieuwe hoop voor Nederland
Claude’s deelname aan het Eurovisie Songfestival 2025 markeert een nieuw hoofdstuk in de Nederlandse songfestivalgeschiedenis. Met zijn unieke stijl, verbindende boodschap en sterke podiumuitstraling, lijkt hij de ideale kandidaat om Nederland te vertegenwoordigen. Of hij de verwachtingen kan waarmaken, zal blijken in mei, maar één ding is zeker: de keuze voor Claude brengt een golf van enthousiasme en optimisme met zich mee.
De komende maanden beloven spannend te worden, en fans zullen ongetwijfeld uitkijken naar de onthulling van zijn nummer. Kan Claude opnieuw goud naar Nederland brengen? Dat blijft nog even de grote vraag.
Actueel
Opnieuw schokkend nieuws opgedoken over moeder Monique

Wat begon als een noodoplossing uit medemenselijkheid, is inmiddels uitgegroeid tot een pijnlijk hoofdstuk vol verwijten, woede en ongemak. Monique Hansler ligt opnieuw onder vuur, ditmaal vanwege haar gedrag richting Marc Trines, de man die Denise van der Laan opving nadat zij abrupt uit het huis van de familie Hansler werd gezet in Altea. In een openhartig gesprek met weekblad Story doet Trines nu zijn verhaal – en dat schetst een beeld dat bij veel kijkers opnieuw vragen oproept over de manier waarop Mama Mo met anderen omgaat.

Van realitydrama naar rauwe werkelijkheid
Kijkers van De Hanslers: Van de Piste naar de Playa zagen het allemaal gebeuren: de situatie tussen Monique en Denise escaleerde in rap tempo. Wat begon als onderlinge spanningen, eindigde in een explosieve confrontatie waarin Denise letterlijk haar koffers moest pakken. Monique was woedend omdat Denise volgens haar “dingen had geroepen” over haar op de boulevard van Altea. In de serie werd duidelijk hoe hoog de emoties opliepen en hoe snel de situatie onhoudbaar werd.
Het gevolg: Denise stond plotseling op straat, zonder vaste verblijfplaats, in een vreemd land. Wat op televisie misschien leek op een dramatisch moment in een realityserie, bleek in werkelijkheid een zeer kwetsbare situatie.

Een toevallige ontmoeting met grote gevolgen
Marc Trines had op dat moment
geen enkele intentie om onderdeel te worden van dit conflict. Hij
ontmoette Denise een dag vóór de escalatie, toevallig, op het
terras van een beachclub in Altea.
“Toen leek er echt nog niets aan de hand,” vertelt Trines
aan Story. “We
raakten gewoon aan de praat. Ik vertelde wat ik hier deed, dat ik
samen met mijn partner caravans verhuur die we als B&B
gebruiken.”
Een onschuldig gesprek, zonder enig vermoeden dat hij een dag later een cruciale rol zou spelen in Denise’ leven.

“Ik ben eruit gezet en weet niet waar ik heen moet”
Die volgende dag kreeg Trines
plots een telefoontje van Denise.
“Ze klonk overstuur,” zegt hij. “Ze zei: ‘Ik ben op straat gezet en weet niet waar ik
naartoe moet.’ Dat komt natuurlijk keihard binnen.”
Trines hoefde niet lang na te
denken. Toevallig was er nog plek in één van de caravans die hij
verhuurt.
“Ik dacht: dan heeft ze in ieder geval een dak boven haar hoofd.
Van daaruit kunnen we verder kijken.”
Belangrijk detail: Denise
verbleef daar niet gratis.
“Ze heeft gewoon netjes betaald voor haar verblijf,” benadrukt
Trines. “Het was geen gunst zonder afspraken. Het was een
tijdelijke, eerlijke oplossing.”

Woede aan de andere kant van de lijn
Waar Trines dacht iets goeds te doen, bleek dat bij Monique Hansler totaal verkeerd te vallen. Volgens hem nam zij persoonlijk contact met hem op – en dat gesprek verliep allesbehalve vriendelijk.
“Ze belde me op en was woedend,” vertelt hij. “Ze begon me uit te schelden. Ze vroeg hoe ik het in mijn hoofd haalde om Denise op te vangen en haar te helpen.”
De toon van het gesprek maakte
diepe indruk.
“Het ging niet om een normaal meningsverschil. Het was echt
agressief. Ik werd voor van alles uitgemaakt.”
Volgens Trines probeerde
Monique hem ook emotioneel onder druk te zetten door te zeggen dat
zij toch “vrienden” waren.
“Maar dat vond ik echt onzin. Ik heb één keer bij haar op het
terras gezeten. Dat maakt ons geen vrienden.”
Medemenselijkheid versus loyaliteit
Wat deze situatie extra pijnlijk maakt, is de morele botsing die erin besloten ligt. Aan de ene kant een vrouw die plotseling dakloos is, aan de andere kant een familieconflict waarin loyaliteit wordt verwacht.
“Ik heb geen seconde getwijfeld,” zegt Trines. “Als iemand belt en zegt dat ze nergens heen kan, dan help je. Punt.”
Dat juist dát werd aangegrepen
als reden voor woede, begrijpt hij nog steeds niet.
“Het voelde alsof ik werd gestraft omdat ik gewoon menselijk
reageerde.”
Angstige nachten in de caravan
Hoewel Denise dankbaar was voor de opvang, voelde ze zich in de caravan allesbehalve veilig. Dat vertelde ze eerder al zelf, en Trines bevestigt dat beeld.
“Er stond wel een hekje om het terrein,” vertelt Denise elders, “maar ’s nachts hoorde ik scooters voorbijrijden. Dan dacht ik steeds: wat als er iemand het terrein op loopt?”
Voor iemand die net emotioneel
is uitgeput, in conflict ligt met een machtige familie én in een
vreemd land zit, waren die nachten zwaar.
“Het voelde doodeng,” gaf Denise toe. “Je bent constant alert.”
Een situatie die verder gaat dan televisie
Wat deze onthullingen vooral laten zien, is dat de impact van reality-tv niet stopt zodra de camera’s uitgaan. Achter de schermen spelen echte emoties, echte angsten en echte gevolgen.
Voor Marc Trines bleef er
vooral verbijstering achter.
“Ik ben geen onderdeel van hun familie, geen deelnemer aan dat
programma. Ik deed gewoon wat ik dacht dat juist was.”
Dat hij daar vervolgens persoonlijk op werd aangesproken – en volgens hem zelfs verbaal werd aangevallen – heeft zijn kijk op de situatie blijvend veranderd.
Publieke reacties en groeiende kritiek
Sinds het verschijnen van zijn verhaal reageren kijkers en lezers opnieuw fel. Op sociale media klinkt veel steun voor Trines en Denise. Veel mensen prijzen zijn keuze om te helpen, ongeacht de gevolgen.
Tegelijkertijd groeit de kritiek op Monique Hansler verder. Voor velen past dit gedrag in een patroon dat zij al langer menen te zien: weinig empathie, sterke controle en felle reacties wanneer iemand haar gezag lijkt te ondermijnen.
Geen vrienden, geen agenda
Voor Trines is één ding
duidelijk: hij had geen verborgen agenda.
“Ik wilde geen kant kiezen, geen partij zijn. Ik wilde gewoon
helpen.”
Of hij nog contact heeft met
Denise?
“We hebben elkaar nog gesproken, ja. Maar iedereen probeert nu
vooral zijn leven weer op te pakken.”
Een wrange nasmaak
Wat begon als een menselijke handreiking, eindigde in een conflict dat niemand had voorzien. Voor Marc Trines is het hoofdstuk afgesloten, maar de wrange nasmaak blijft.
“Ik zou het zo weer doen,” zegt hij. “Maar ik had nooit verwacht dat hulp bieden zoveel woede zou oproepen.”
En daarmee raakt dit verhaal aan een grotere
vraag die veel kijkers bezighoudt:
waar
ligt de grens tussen loyaliteit en menselijkheid – en wie bepaalt
die eigenlijk?