Actueel
LEES 👀 | Catherine (58): “Ik raakte al mijn spaargeld kwijt aan een jonge Ghanees. Hij heeft mij KAPOT gemaakt.”
Op 58-jarige leeftijd bevond Catherine zich op een keerpunt in haar leven. Met haar kinderen uitgevlogen en haar huis stil en leeg, voelde ze de eenzaamheid sluipend haar dagen vullen. Haar leven leek een herhaling van dezelfde routines: wakker worden, een beetje lezen, wandelen en naar bed gaan. Financieel stond Catherine er goed voor; ze had altijd verstandig gespaard. Maar ondanks die zekerheid, voelde ze een leegte die moeilijk te vullen was.
Een Virtuele Ontmoeting die Alles Veranderde
Op een avond besloot Catherine uit nieuwsgierigheid een online platform te verkennen. Ze verwachtte weinig, maar werd verrast door een ontmoeting met Ameyo, een jongeman uit Ghana. Hun eerste gesprekken waren luchtig en vol humor, maar al snel ontstond er een diepere band.
Ameyo toonde oprechte interesse in Catherine en gaf haar het gevoel gehoord en gezien te worden zoals al jaren niet meer. Ze deelden verhalen over hun leven, dromen en worstelingen. Voor Catherine, die de warmte van gezelschap had gemist, voelde dit als een nieuw begin. De gesprekken met Ameyo werden het hoogtepunt van haar dagen, en ze begon zelfs te fantaseren over een toekomst met hem.
Het Onbekende: Een Avontuur naar Ghana
Na maanden van intensieve gesprekken stelde Ameyo voor dat Catherine naar Ghana zou komen om elkaar persoonlijk te ontmoeten. Hoewel het idee haar eerst ondenkbaar leek, trok haar verlangen naar avontuur en liefde haar over de streep.
Bij aankomst in Ghana voelde Catherine zich overweldigd door de schoonheid van het land en de warme ontvangst van Ameyo. Hij liet haar zijn cultuur zien, stelde haar voor aan vrienden en nam haar mee naar adembenemende plekken. De tijd die ze daar doorbracht, voelde als een droom. Catherine, die jarenlang had geleefd in stilte en routine, voelde zich weer levend en geliefd.
De Ommekeer: Verzoeken die Niet Ophielden
Na haar bezoek aan Ghana begon de dynamiek tussen Catherine en Ameyo te veranderen. Wat begon als kleine verzoeken om financiële hulp – geld voor een telefoonreparatie of een huurachterstand – groeide uit tot grotere bedragen.
Catherine, verblind door liefde en vertrouwen, stemde in met zijn verzoeken. Ze geloofde dat ze een toekomst samen opbouwden en dat dit een investering in hun gezamenlijke geluk was. Binnen enkele maanden had ze duizenden euro’s naar hem overgemaakt. Haar spaargeld slonk zienderogen, maar Catherine bleef hopen dat hun relatie stand zou houden.
Een Leegte Achtergelaten
Toen Catherine terugkeerde naar Nederland, merkte ze dat Ameyo’s houding veranderde. Zijn berichten werden kortaf en minder frequent, en telefoongesprekken voelden haastig en afstandelijk.
In het begin gaf Catherine hem het voordeel van de twijfel. Misschien was hij druk, dacht ze. Maar na verloop van tijd werd de realiteit onontkoombaar: Ameyo had haar verlaten, samen met een groot deel van haar spaargeld.
Het verlies was verwoestend. Niet alleen was ze haar financiële zekerheid kwijt, maar ook haar vertrouwen in de oprechtheid van hun band. De pijn van verraad sneed dieper dan ze had verwacht.
Een Openbaring: Lessen uit Liefde en Verlies
Catherine vond het ongelooflijk moeilijk om haar verhaal te delen met vrienden en familie, bang voor hun oordeel. Toch voelde ze de behoefte om zich uit te spreken. Tot haar verrassing kreeg ze vooral steun en begrip.
Veel mensen herkenden haar verhaal of kenden anderen die iets soortgelijks hadden meegemaakt. Ze realiseerde zich dat ze niet de enige was die haar kwetsbaarheid had blootgesteld in de zoektocht naar gezelschap.
Hoewel Catherine veel had verloren, ontdekte ze waardevolle lessen: liefde en vertrouwen zijn prachtig, maar ze moeten gepaard gaan met voorzichtigheid. Ze leerde waarschuwingssignalen te herkennen en niet langer blind te vertrouwen, hoe verleidelijk de droom ook leek.
De Weg naar Herstel
Ondanks haar pijnlijke ervaring weigerde Catherine haar toekomst te laten bepalen door wat er was gebeurd. Ze besloot opnieuw te beginnen en haar leven langzaam maar zeker weer op te bouwen.
Ze richtte zich op activiteiten die haar vreugde brachten: schilderen, reizen en tijd doorbrengen met vrienden. Deze bezigheden gaven haar niet alleen afleiding, maar ook een hernieuwd gevoel van zelfrespect en kracht.
Haar ervaring met Ameyo bracht haar waardevolle inzichten en herinnerde haar eraan dat ware liefde begint met liefde voor jezelf. Catherine voelde zich sterker dan ooit en was vastberaden om haar leven opnieuw in te richten, zonder spijt maar met wijsheid.
Belangrijke Inzichten uit Catherine’s Verhaal
- Zelfontdekking: Catherine ontdekte dat het zoeken naar liefde en verbinding haar leven nieuw leven inblies, maar haar ook kwetsbaar maakte.
- Waardevolle Lessen: Haar ervaring met verlies en teleurstelling leerde haar de waarde van waakzaamheid en het herkennen van waarschuwingssignalen.
- Emotionele Kracht: Door haar verhaal te delen, vond Catherine steun en begrip, wat haar hielp sterker terug te komen.
- Toekomstgerichtheid: Ondanks het verlies bleef Catherine vastberaden om haar leven opnieuw op te bouwen en met vertrouwen naar de toekomst te kijken.
Een Boodschap van Hoop
Catherine’s verhaal is een krachtig voorbeeld van hoe liefde en vertrouwen ons zowel kunnen inspireren als kwetsbaar maken. Hoewel ze door een moeilijke tijd ging, slaagde ze erin haar waardigheid en kracht te behouden.
Haar reis laat zien dat zelfs in tijden van verlies er ruimte is voor groei en veerkracht. Catherine’s vastberadenheid om haar leven opnieuw op te bouwen is een inspiratie voor iedereen die ooit te maken heeft gehad met teleurstelling in de liefde.
Het belangrijkste wat Catherine leerde? Dat liefde begint met jezelf waarderen. En dat is een les die ons allemaal sterker kan maken.
Actueel
Vreselijk nieuws voor Mathias Sercu: ´Zoon (27) overleden aan zeldzame kanker´
Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op 27-jarige leeftijd overleden na een langdurige strijd tegen een uiterst zeldzame en agressieve vorm van kanker. Tore werd in 2021 gediagnosticeerd met plasmablastair myeloom, een agressieve variant van de ziekte van Kahler, waarbij plasmacellen in het beenmerg ongecontroleerd groeien. Zijn artsen in het UZ Gent gaven aan dat zijn specifieke aandoening nog nooit eerder was beschreven.
Medisch wonder en zware behandelingen
Ondanks de aanvankelijke sombere prognose en het feit dat hij terminaal werd verklaard, bleef Tore vechten. Hij onderging meerdere zware behandelingen, waaronder stamceltransplantaties en immunotherapie. Hoewel de ziekte vaak op onverwachte momenten weer opspeelde – met tumoren in onder andere zijn hersenen, oog, kaak en teelbal – gaven de behandelingen telkens tijdelijke hoop. Mathias vertelde eerder: “Wonder boven wonder bleek de behandeling telkens aan te slaan.”
Leven in het nu en documentaire
Tore’s strijd werd vorig jaar vastgelegd in de VRT 1-documentaire ‘Leven in verlengingen’. In de documentaire kreeg het publiek een indringende blik op de rauwe werkelijkheid van het gezin Sercu, die ondanks de zware situatie geprobeerd hebben het leven te omarmen. “Meteen na de diagnose had Ilse (Tore’s moeder) de reflex: ‘Ik wil dit vastleggen’,” zei Mathias. Het gezin hoopte hiermee een boodschap van openheid te geven, vooral over de dood, zodat anderen zich minder geïsoleerd zouden voelen.
Nuchterheid en moedige keuzes
Tore had een bijzonder nuchtere kijk op de dood. “Ik geloof dat wanneer mijn leven stopt, ik nooit bestaan ga hebben, voor mij. Dat geeft een rust,” vertelde hij eerder in een interview. Hij weigerde vaak zware pijnstillers, zodat hij bewust zou blijven voelen wat er met zijn lichaam gebeurde. Dit getuigt van zijn vastberadenheid en zijn diepe kennis van zijn eigen lichaam.
Grote verliezen voor het gezin Sercu
Ondanks zijn ernstige ziekte, probeerde Tore zoveel mogelijk uit het leven te halen. Hij ging samenwonen met zijn vriendin Frauke, die hem onvoorwaardelijk steunde. Toch maakte hij geen grote plannen voor de toekomst, wetende dat zijn tijd beperkt was. “Voor hem was het: er is geen toekomst. Punt,” aldus Mathias. Het gezin heeft zich voortdurend voorbereid op het onvermijdelijke, maar in juni 2025 werd de angst werkelijkheid toen Tore opnieuw ernstig herviel.
Afscheid en het verlies
Mathias en Ilse, Tore’s ouders, hebben altijd in de achterhoofd geweten dat het verlies van hun zoon een kwestie van tijd zou zijn. In september 2025, na een zomerse periode van zware behandelingen, vierde Tore zijn 27ste verjaardag, maar enkele weken later verloor hij de strijd. Zijn overlijden markeert het einde van een moedige en inspirerende strijd tegen een onverbiddelijke ziekte.
Tore’s verhaal heeft vele mensen geraakt, en zijn moedige houding tegenover de dood zal voor altijd in het geheugen van zijn familie en vrienden blijven.