Actueel
Julie Van den Steen doet onthullingen over vader van haar ongeboren kind
Julie Van den Steen heeft de voorbije jaren een periode doorgemaakt die haar leven ingrijpend veranderde. In twee openhartige podcasts kijkt ze nu voor het eerst uitgebreid terug op wat er zich toen écht heeft afgespeeld, niet alleen voor de buitenwereld, maar vooral achter gesloten deuren. Waar ze eerder al sprak over het verlies van haar ongeboren kindje, vertelt ze nu ook hoe complex, pijnlijk en verwarrend die periode was op relationeel vlak – en welke rol de vader daarin speelde.

Zwanger op het slechtst denkbare moment
Het begon op een moment waarop Julie emotioneel al op losse schroeven stond. Slechts een week nadat haar relatie was stukgelopen, ontdekte ze dat ze zwanger was. Die timing voelde voor haar bijna onwerkelijk. In plaats van vreugde of hoop overheerste er vooral schaamte en onzekerheid. Ze omschrijft zichzelf in die periode als iemand die het gevoel had compleet te falen in het leven. Alles wat ze dacht op orde te hebben, leek in één klap weg te vallen.
De zwangerschap kwam niet voort uit een stabiele, veilige situatie. Integendeel: de relatiebreuk was nog rauw, onaf en emotioneel. Toch stond Julie al snel voor een levensbepalende keuze. Ondanks haar angst en verdriet besloot ze het kindje te willen houden. Dat besluit nam ze niet lichtzinnig, maar vanuit een diep gevoel dat dit, hoe ingewikkeld ook, haar pad was.
Een onverwachte wending in de relatie
Na enkele gesprekken met haar ex-partner ontstond er voorzichtig iets dat leek op hoop. Hoewel ze geen koppel meer waren, groeide bij hem eveneens het besef dat hij een rol wilde spelen in het leven van het kind. Ze spraken af om samen ouders te worden, zonder de druk of verwachting om opnieuw een romantische relatie aan te gaan. Het was een fragiel compromis, maar op dat moment voelde het als het beste wat ze konden doen.
Die keuze bracht rust, maar ook nieuwe spanningen. Het idee om samen een kind op te voeden terwijl de relatie voorbij was, vroeg om duidelijke grenzen, vertrouwen en emotionele volwassenheid. Toch probeerden ze het, ieder vanuit zijn eigen kwetsbaarheid. Julie beschrijft hoe ze hoopte dat deze nieuwe gezamenlijke verantwoordelijkheid hen misschien dichter bij elkaar zou brengen, al durfde ze die gedachte nauwelijks toe te laten.
![]()
Het verlies dat alles veranderde
Toen het uiteindelijk misging en Julie haar baby verloor, kwam de wereld opnieuw tot stilstand. Het verlies was intens, rauw en allesoverheersend. Wat het extra ingewikkeld maakte, was dat ze dit verdriet niet alleen droeg. Ook haar ex-partner rouwde, ieder op zijn eigen manier. Omdat ze dicht bij elkaar woonden, zochten ze elkaar in die periode vaak op. Niet als geliefden, maar als twee mensen die samen iets onvervangbaars hadden verloren.
Julie kijkt verrassend warm terug op die tijd, ondanks de pijn. Ze beschrijft hoe ze elkaar vasthielden, letterlijk en figuurlijk. Er was verdriet, maar ook zorg, aandacht en verbondenheid. In een periode waarin alles donker voelde, was die wederzijdse steun van onschatbare waarde. Ze benadrukt dat het een van de meest intense, maar ook meest menselijke fases uit haar leven was.
Samen, maar toch apart
In de maanden daarna bleven ze elkaars leven kruisen. Er werd gepraat, verhuisd, opnieuw geprobeerd om een vorm te vinden waarin ze verder konden. Soms leek het alsof ze dichter naar elkaar toe groeiden, dan weer leek alles definitief voorbij. Het was een emotionele achtbaan, waarin hoop en realiteit elkaar voortdurend afwisselden.
Julie vertelt hoe moeilijk het was om afscheid te nemen van het idee van een gezamenlijke toekomst. Niet alleen van de relatie, maar ook van het leven dat ze zich had voorgesteld met hun kind. Elk afscheid voelde als een nieuw verlies. Toch kwam er langzaam het besef dat vasthouden aan iets wat er niet meer was, haar alleen maar verder zou breken.

De stilte na de storm
Uiteindelijk doofde het contact uit. Niet met ruzie of drama, maar met stilte. De gesprekken werden minder, de ontmoetingen stopten. Wat overbleef, was acceptatie. Julie benadrukt dat dit geen bitter einde was, maar een noodzakelijk besluit om verder te kunnen. Soms is loslaten de enige manier om te overleven.
Ze zegt nu, met afstand en reflectie, dat ze vrede heeft met het feit dat ze geen contact meer hebben. Het hoofdstuk is afgesloten, hoe pijnlijk dat ook was. Wat blijft, is de herinnering aan een periode die haar gevormd heeft, haar grenzen heeft laten zien en haar uiteindelijk sterker maakte.
Een verhaal dat blijft resoneren
Door haar verhaal te delen, hoopt Julie niet alleen zichzelf te helen, maar ook anderen te bereiken die zich herkennen in verlies, complexe relaties en rouw die niet altijd zichtbaar is voor de buitenwereld. Ze laat zien dat verdriet vele vormen kent en dat liefde soms blijft bestaan, zelfs wanneer een relatie eindigt.

Haar openheid maakt duidelijk dat sommige levenslessen niet voortkomen uit succes of geluk, maar uit momenten waarop alles instort. En dat juist daar, in die kwetsbaarheid, ruimte kan ontstaan voor groei, zelfinzicht en uiteindelijk rust.
Julie Van den Steen sluit dit hoofdstuk niet af met grote woorden of definitieve conclusies. Ze laat het bestaan zoals het is: een deel van haar leven dat pijn deed, maar ook betekenis gaf. En soms is dat precies genoeg.
Actueel
Zeker 12 doden en 48 gewonden bij ernstig verkeersongeval

In Bulgarije heeft zich dinsdagochtend een enorme verkeersramp voltrokken. Op de belangrijke Trakia-snelweg botsten bij twee grote kettingbotsingen tientallen auto’s, vrachtwagens en andere voertuigen op elkaar. Volgens de laatste berichten zijn zeker twaalf mensen om het leven gekomen en tientallen anderen gewond geraakt.
De omvang van het ongeluk is enorm. Bij de twee botsingen zouden in totaal ongeveer 86 voertuigen betrokken zijn geweest.
Dichte mist speelde volgens de eerste bevindingen een belangrijke rol. De zichtbaarheid zou vlak voor het ongeluk in korte tijd dramatisch zijn afgenomen.
Twee enorme kettingbotsingen
Het drama gebeurde dinsdagochtend op de Trakia-snelweg in de omgeving van Yambol.
De snelweg vormt een belangrijke verbinding tussen de Bulgaarse hoofdstad Sofia en de kustplaats Burgas.
Rond 07.00 uur ging het volledig mis.
Op beide rijbanen ontstonden grote kettingbotsingen, waardoor de snelweg uiteindelijk in beide richtingen moest worden afgesloten.
Auto’s en vrachtwagens botsten achter elkaar op elkaar.
De ravage die achterbleef is enorm.
Ongeveer 86 voertuigen betrokken
Volgens de meest recente informatie waren bij de twee ongevallen samen ongeveer 86 voertuigen betrokken.
Daaronder bevonden zich veel zware vrachtwagens.
Op beelden vanaf de snelweg zijn zwaar beschadigde voertuigen te zien. Sommige auto’s en vrachtwagens kwamen dwars op de weg terecht of kantelden.
Ook ontstond op verschillende plaatsen brand.
Hulpdiensten moesten daardoor onder extreem moeilijke omstandigheden proberen om slachtoffers uit de wrakken te bevrijden.
Zeker twaalf mensen overleden
De Bulgaarse autoriteiten hebben inmiddels bevestigd dat het dodental is opgelopen tot twaalf.
Tien slachtoffers overleden op de plaats van het ongeluk.
Twee andere slachtoffers bezweken later aan hun verwondingen terwijl zij naar medische hulp werden gebracht.
Daarnaast zijn tientallen mensen gewond geraakt.
Over het exacte aantal gewonden lopen de meest recente cijfers nog enigszins uiteen.
Er wordt gesproken over ongeveer 46 tot 50 gewonden.
Slachtoffers naar verschillende ziekenhuizen
Vanwege het grote aantal slachtoffers werden gewonden verdeeld over verschillende ziekenhuizen.
Onder meer ziekenhuizen in Yambol, Sliven en Burgas vingen slachtoffers op.
De omvang van de ramp zorgde ervoor dat grote aantallen ambulances, brandweerlieden, politieagenten en andere hulpverleners naar de snelweg werden gestuurd.
Ook het leger werd ingezet om de hulpverlening te ondersteunen.
Mist kwam plotseling opzetten
De weersomstandigheden lijken een belangrijke factor te zijn geweest.
In het gebied hing dinsdagochtend zeer dichte mist.
Volgens getuigen was het zicht aanvankelijk nog ongeveer 70 tot 80 meter.
Dat veranderde vervolgens razendsnel.
De zichtbaarheid zou plotseling zijn teruggelopen tot slechts ongeveer 10 meter.
Voor automobilisten betekende dit dat voertuigen en obstakels voor hen nauwelijks nog zichtbaar waren.
Eerste botsing richting Burgas
Volgens de eerste reconstructie van de Bulgaarse autoriteiten begon de ramp op de rijbaan richting Burgas.
Een vrachtwagen zou daar in de baan van een bus terecht zijn gekomen.
Vervolgens ontstonden meerdere botsingen.
Een andere vrachtwagen, die graan vervoerde, raakte betrokken bij het ongeval.
Daarna botste ook een personenauto achterop en volgden steeds meer voertuigen.
Binnen korte tijd ontstond een enorme kettingbotsing.
Ook aan andere kant gaat het mis
Alsof de situatie nog niet ernstig genoeg was, ontstond vrijwel op dezelfde locatie ook op de tegenovergestelde rijbaan een groot ongeluk.
Daar reden voertuigen richting Sofia.
De Bulgaarse autoriteiten onderzoeken nog precies hoe deze tweede kettingbotsing ontstond.
Een van de mogelijke verklaringen is dat bestuurders werden afgeleid door de enorme ravage aan de andere kant van de snelweg, terwijl ook daar het zicht door de mist bijzonder slecht was.
Het definitieve onderzoek naar de oorzaak moet daar meer duidelijkheid over geven.
Ooggetuige redt chauffeur uit brandende vrachtwagen
Een ooggetuige vertelde aan de Bulgaarse televisie hoe chaotisch de eerste minuten na de botsing waren.
Hij zag onder meer een brandende vrachtwagencabine.
De man besloot niet af te wachten en gebruikte een krik om een ruit van de cabine kapot te slaan.
Vervolgens wist hij een inzittende uit het brandende voertuig te halen.
Terwijl hij daarmee bezig was, hoorde hij achter zich opnieuw harde klappen.
„Toen hoorde ik alle auto’s op de andere rijstrook op elkaar botsen.”
Volgens de getuige was de mist op dat moment zo dicht dat hij niet verder dan ongeveer vijftig meter kon kijken.
Honderden hulpverleners ingezet
De omvang van de ramp leidde tot een enorme hulpverleningsoperatie.
Honderden politieagenten werden naar het gebied gestuurd.
Ook tientallen ambulances kwamen ter plaatse.
Daarnaast werden volgens de Bulgaarse autoriteiten vijftien brandweervoertuigen ingezet.
Brandweerlieden moesten niet alleen branden bestrijden, maar ook proberen om mensen uit zwaar beschadigde voertuigen te bevrijden.
Mensen zaten vast in voertuigen
De eerste uren lag de absolute prioriteit bij het redden van slachtoffers.
Door de enorme hoeveelheid beschadigde auto’s en vrachtwagens konden hulpverleners niet onmiddellijk overal bij.
Sommige inzittenden zaten bekneld in hun voertuig.
De Bulgaarse autoriteiten maakten daarom duidelijk dat het onderzoek naar de precieze oorzaak pas volledig kon beginnen nadat de reddingsoperatie voldoende was gevorderd.
Het redden van levens had eerst prioriteit.
Vliegtuigen ingezet voor gewonden
Vanwege de omvang van de ramp werden ook vliegtuigen beschikbaar gesteld.
Het Bulgaarse regeringsvliegtuig werd naar Burgas gestuurd zodat het indien nodig kon worden gebruikt voor het vervoeren van gewonden.
Daarnaast werd ook een militair transportvliegtuig van het type Spartan ingezet.
Zo konden slachtoffers indien noodzakelijk snel naar andere ziekenhuizen in Bulgarije worden gebracht.
Premier Rumen Radev naar rampplek
De Bulgaarse premier Rumen Radev paste vanwege de tragedie zijn programma aan.
Hij vertrok richting de plaats van het ongeluk om zich daar te laten informeren over de situatie.
Ook andere officiële activiteiten werden vanwege de omvang van de ramp aangepast of geannuleerd.
De Bulgaarse autoriteiten activeerden bovendien het waarschuwingssysteem BG-ALERT om automobilisten in de omliggende regio’s te informeren over de gevaarlijke omstandigheden en omleidingen.
Snelweg volledig afgesloten
De Trakia-snelweg werd na de ongelukken in beide richtingen afgesloten.
Verkeer moest via alternatieve routes worden omgeleid.
Dat was noodzakelijk vanwege de enorme hoeveelheid wrakken, de reddingswerkzaamheden en het politieonderzoek.
Het zal bovendien tijd kosten om alle beschadigde voertuigen weg te halen en het wegdek volledig vrij te maken.
Onderzoek naar exacte oorzaak
Hoewel de dichte mist een belangrijke rol lijkt te hebben gespeeld, is de definitieve oorzaak nog onderwerp van onderzoek.
De eerste bevindingen wijzen op een combinatie van plotseling sterk verminderd zicht, een nat wegdek en mogelijk snelheden die niet voldoende waren aangepast aan de omstandigheden.
Onderzoekers zullen moeten reconstrueren hoe de eerste botsing precies kon gebeuren en waarom vervolgens zoveel voertuigen bij de kettingbotsingen betrokken raakten.
Ursula von der Leyen reageert
Ook voorzitter van de Europese Commissie Ursula von der Leyen heeft gereageerd op de tragedie.
Zij was op het moment van de ramp voor een werkbezoek in Bulgarije.
Door het ernstige ongeluk werd haar programma aangepast.
Von der Leyen betuigde haar medeleven aan de nabestaanden van de slachtoffers en aan de Bulgaarse bevolking.
Ook sprak zij haar steun uit voor de mensen die gewond raakten en de hulpverleners die op de rampplek actief zijn.
Een van de zwaarste verkeersrampen van Bulgarije
De enorme hoeveelheid betrokken voertuigen maakt duidelijk hoe uitzonderlijk de situatie is.
Tientallen personenauto’s, vrachtwagens en andere voertuigen raakten binnen zeer korte tijd betrokken bij de twee kettingbotsingen.
De komende uren en dagen zal waarschijnlijk steeds meer duidelijk worden over de identiteit van de slachtoffers en de exacte toedracht.
Voorlopig richten de Bulgaarse autoriteiten zich vooral op de gewonden en het onderzoek naar de oorzaak.
De balans van de enorme verkeersramp op de Bulgaarse Trakia-snelweg is bijzonder zwaar. Zeker twaalf mensen zijn overleden en tientallen anderen raakten gewond nadat bij twee grote kettingbotsingen ongeveer 86 voertuigen betrokken raakten. Volgens de eerste bevindingen speelde plotseling opkomende dichte mist een belangrijke rol: het zicht zou op sommige momenten zijn teruggelopen tot slechts ongeveer 10 meter. Honderden hulpverleners zijn ingezet en zelfs regerings- en militaire vliegtuigen werden beschikbaar gesteld voor het vervoer van gewonden.