Actueel
Judith en Bart van Winter Vol Liefde samen onder de lakens: ´Jeuk is erger dan pijn!´
Judith en Bart, de Rotterdammers die te zien zijn in Winter Vol Liefde, lijken met de dag dichter naar elkaar toe te groeien. Nadat ze eerder al hun eerste kus hadden gedeeld en openhartig spraken over kinderen, blijkt hun band steeds sterker te worden. Vanavond bleek zelfs dat ze hun eerste nacht samen hadden doorgebracht, een belangrijke mijlpaal in hun prille relatie. Dit doet vermoeden dat hun liefde nauwelijks nog fout kan gaan, hoewel er toch een nieuwe uitdaging op hun pad komt.
Een intieme nacht
De avond voordat ze hun eerste nacht samen doorbrachten, had Judith een intieme avond met Bart. In de ochtend loopt de timmerman de keuken in en geeft zijn boerin een dikke kus. Judith heeft een glimlach op haar gezicht wanneer ze vertelt over die bijzondere nacht: “Er hangt vanochtend iets in de lucht tussen Bart en mij,” vertelt ze tegen de camera.
“Na het vertrek van Juulsz gisteren hadden we een avondje met zijn tweeën en toen heeft hij bij mij geslapen.” Het lijkt duidelijk dat er een sterke chemie tussen hen is, iets waar Judith zichtbaar van geniet.
De vonk sloeg over
Bart, die met een glimlach spreekt, noemt het een “kort boerennachtje” en houdt het in eerste instantie wat vaag. Wanneer hij echter tegenover de camera spreekt, lijkt hij te verwijzen naar een meer intiem moment: “Toen sloeg de andere vonk over, zal ik maar zeggen. Jeuk is erger dan pijn hè, dan kan je er weinig meer aan doen.” Hij geeft aan dat de aantrekkingskracht tussen hen groot is, en dat het moeilijk is om van Judith af te blijven. Bart lijkt voldaan te zijn, en de band tussen de twee lijkt inmiddels onbreekbaar.
De komst van Esther
Maar de relatie tussen Judith en Bart wordt meteen op de proef gesteld wanneer de laatste date van de show, klimaatactiviste Esther, arriveert in Frankrijk. Esther was eerder al de favoriet van Judith bij de aanmeldvideo’s, maar haar komst betekent een nieuwe uitdaging voor haar relatie met Bart. Bij de eerste ontmoeting komt de spanning al tot uiting wanneer Bart een opmerking maakt over de opwarming van de aarde, die Esther ergert.
Hij zegt dat de opwarming van de aarde onontkoombaar is, waarop Esther reageert met duidelijke irritatie. “Ik vind het een ongelofelijke onzinnige dooddoener,” zegt ze tegen de camera.
De spanningen tussen Bart en Esther
Esther’s scherpe reactie laat Bart niet onberoerd. “Ik denk niet dat wij snel een klik zullen hebben met elkaar, nee,” zegt hij. Het lijkt duidelijk dat de sfeer tussen de twee al snel gespannen is. De vraag is of deze spanning het einde betekent voor de kansen van Esther om een relatie met Bart op te bouwen, of dat Judith zich kan openstellen voor haar nieuwe date.
Judith blijft open
Ondanks de nieuwe dynamiek, besluit Judith haar gevoelens voor Bart niet volledig geheim te houden. Ze vertelt Esther dat er al iets speelt tussen haar en Bart.
“Er speelt wel al een beetje iets tussen Bart en mij,” deelt Judith eerlijk. Toch kiest ze ervoor om haar nacht samen met Bart niet te delen, wat duidelijk maakt dat ze haar relatie nog niet helemaal openbaar wil maken. Esther lijkt echter niet echt overtuigd of het nog zin heeft om in de show te blijven. “Maar als ik hier dan blijf, is dan jouw insteek om te voelen of er liefde in zit?” vraagt ze Judith.
Toekomstige keuzes voor Judith
Judith blijft vaag in haar antwoorden en laat open of ze zich verder voor Esther zal openstellen. “Ik vind het fijn om je gewoon op een luchtige manier te leren kennen,” zegt ze. Of ze zich echt open kan stellen voor Esther, is nog maar de vraag. Judith heeft duidelijk gevoelens voor Bart, en het is de vraag of deze gevoelens sterker zijn dan haar nieuwsgierigheid naar Esther.
De onzekerheid blijft
De komende weken zullen duidelijk maken of Judith en Bart hun relatie kunnen versterken, of dat Esther toch nog roet in het eten gooit. Judith heeft duidelijk geen haast om een keuze te maken, maar het lijkt erop dat haar gevoelens voor Bart voorlopig de overhand hebben. De vraag is of ze haar hart verder kan openen voor Esther of dat haar band met Bart te sterk is om verder te kijken.
Actueel
Steffi Mercie (23) getroffen door ernstige gezondheidsproblemen – ambulance moet meteen ingrijpen
Geen grootse verklaringen, geen emotionele uitbarstingen voor de camera. Birgit Van Mol kiest haar woorden zorgvuldig. Rustig, beheerst, bijna zacht. Maar wie goed luistert, hoort tussen de zinnen door hoe zwaar het leven met een ernstig z!eke partner op haar weegt. In haar openhartige relaas vertelt ze over liefde die blijft, maar ook over een huwelijk dat tot het uiterste wordt getest door onzekerheid, angst en een toekomst die niet langer vanzelfsprekend is.
“Het is niet dat de liefde verdwenen is,” benadrukt Birgit. “Maar z!ekte verandert alles. Ze neemt ruimte in, elke dag opnieuw. En daardoor is niets nog vanzelfsprekend.”
Leven van dag tot dag
Voor de buitenwereld oogt Birgit sterk. Ze blijft glimlachen, presenteert, praat helder en dankbaar over haar leven. Ze noemt elke dag die ze samen met haar man René heeft “een cadeau”. Maar achter dat woord schuilt een andere realiteit. Want cadeaus zijn normaal gesproken iets om naar uit te kijken. Dit cadeau komt met een constante schaduw.
De z!ekte van René verloopt grillig. Er zijn betere dagen, waarop hoop voorzichtig opflakkert, gevolgd door momenten waarop alles weer instort. Die voortdurende onzekerheid zet het leven op pauze. Plannen maken voelt bijna zinloos. Vooruitkijken wordt vervangen door overleven.
“Je denkt niet meer in maanden of jaren,” legt Birgit uit. “Je denkt in dagen. Soms zelfs in uren. Het leven bestaat uit fragmenten.”
Wanneer z!ekte het huwelijk overneemt
Wat veel mensen onderschatten, is hoe diep z!ekte kan ingrijpen in een relatie. Niet alleen praktisch – z!ekenhuisbezoeken, vermoeidheid, zorg – maar vooral emotioneel. Birgit beschrijft hoe haar huwelijk langzaam van vorm is veranderd.
Gesprekken worden functioneel. Het gaat over medicijnen, afspraken, energie. Toekomstplannen verdwijnen geruisloos naar de achtergrond. Discussies worden ingeslikt, niet omdat ze er niet zijn, maar omdat de rust bewaard moet blijven.
“Je wil elkaar sparen,” zegt ze. “Je denkt: dit is het moment niet. Maar als je te veel inslikt, blijf je ook vastzitten.”
Het huwelijk wordt een plek waar liefde en zorg hand in hand gaan, maar waar ook stilstand kan ontstaan. Niet uit onwil, maar uit angst. Angst om elkaar te belasten. Angst om het fragiele evenwicht te verstoren.
Eerlijkheid met grenzen
Birgit staat bekend als iemand die eerlijkheid hoog in het vaandel draagt. Ook in haar relatie wil ze niets onuitgesproken laten. Toch erkent ze dat zelfs eerlijkheid zijn grenzen kent.
“Sommige gedachten spreek je niet uit,” geeft ze toe. “Niet omdat ze er niet zijn, maar omdat ze te zwaar zijn om samen te dragen.”
Die woorden raken een gevoelige snaar. Want wat is beter in een huwelijk dat onder druk staat: alles delen, of soms zwijgen uit liefde? Birgit heeft daar geen pasklaar antwoord op. Ze weet alleen dat ze elke dag opnieuw moet afwegen wat ze deelt en wat ze voor zichzelf houdt.
“Zwijgen is niet altijd afstand,” zegt ze. “Soms is het bescherming.”
De rol van angst
Angst is een stille, maar constante aanwezigheid. Angst voor wat komt. Angst voor verlies. Angst om straks alleen verder te moeten. Birgit benoemt die gevoelens voorzichtig, maar ze zijn er.
“Je wordt geconfronteerd met vragen waar je geen antwoord op wilt,” zegt ze. “En toch dringen ze zich op.”
Wat als het erger wordt? Wat als dit het moment is dat alles kantelt? Die gedachten sluipen binnen op momenten dat niemand het ziet: ’s nachts, in de auto, tijdens een ogenschijnlijk gewone dag.
Kleine gebaren, grote betekenis
Te midden van die onzekerheid zijn het juist de kleine momenten die tellen. Geen grote liefdesverklaringen, maar een blik, een aanraking, een onverwacht gebaar.
Birgit vertelt over een eenvoudig kaartje dat ze ontving. Geen lange tekst, geen dramatische woorden. Juist die eenvoud raakte haar diep.
“Het herinnerde me eraan waarom we dit samen doen,” zegt ze. “Maar ook hoe broos alles is.”
Dat kaartje werd een symbool. Van verbondenheid, maar ook van vergankelijkheid. Het besef dat alles wat vanzelfsprekend leek, dat niet meer is.
De buitenwereld begrijpt het niet altijd
Hoewel Birgit veel steun ervaart, merkt ze ook dat de buitenwereld niet altijd begrijpt wat het betekent om te leven met een ernstig z!eke partner. Goedbedoelde opmerkingen als “je moet positief blijven” of “geniet van elk moment” kunnen soms juist extra druk leggen.
“Mensen bedoelen het lief,” zegt ze. “Maar soms mag het ook gewoon zwaar zijn.”
Want naast dankbaarheid is er ook verdriet. Naast liefde is er ook rouw om het leven dat niet meer geleefd kan worden zoals ooit gedacht.
Liefde zonder garanties
Wat Birgit’s verhaal zo krachtig maakt, is de eerlijkheid waarmee ze erkent dat liefde geen garanties biedt. Liefde kan veel dragen, maar niet alles oplossen. Het kan z!ekte niet wegnemen, angst niet volledig stillen en onzekerheid niet laten verdwijnen.
“Liefde is er,” zegt ze. “Maar ze moet soms vechten tegen dingen die groter zijn dan wij.”
En toch blijft ze. Elke dag opnieuw. Niet uit plicht, maar uit verbondenheid. Uit een keuze die steeds opnieuw gemaakt moet worden.
Een huwelijk in een andere vorm
Het huwelijk dat Birgit en René nu leven, lijkt niet meer op het huwelijk dat ze ooit begonnen. Het is soberder, fragieler, intenser. Minder toekomstgericht, meer gericht op het nu.
“Het is anders,” zegt Birgit. “Maar het is nog steeds van ons.”
Misschien is dat wel de kern van haar verhaal: liefde verandert van vorm, maar verdwijnt niet. Zelfs wanneer z!ekte alles overschaduwt, blijft er iets overeind. Soms klein, soms breekbaar, maar aanwezig.
Geen afgerond verhaal
Birgit Van Mol presenteert geen afgerond verhaal met een duidelijke conclusie. Er is geen oplossing, geen moraal, geen belofte dat alles goed komt. Haar relaas is juist zo aangrijpend omdat het onaf is. Omdat het leven dat zij beschrijft, zich nog steeds afspeelt.
“Je leert leven met onzekerheid,” zegt ze. “Niet omdat je het wilt, maar omdat je geen keuze hebt.”
En misschien is dat de meest eerlijke boodschap die ze kan geven. Dat liefde niet altijd groots en meeslepend is, maar soms stil, moe en kwetsbaar. En dat ook dát liefde is.