Actueel
Jongetje vindt bijzondere vis met mensentanden – hoe is dit mogelijk?
Janna Clinton genoot van een weekend in juli op haar achterporch, terwijl ze haar 11-jarige zoon zag vissen in de vijver achter hun huis in Oklahoma.
Toen Charlie begon te schr*euwen, sprong ze van haar stoel en rende naar haar zoon, die geschokt was door het wezen dat aan het einde van zijn vislijn hing.
Het buurtvijvertje achter het huis van de Clintons is een leuke plek om te vissen en weer vrij te laten voor baars en meerval. Maar in het weekend van 14 juli viste Charlie met alleen een stuk brood als aas een vreemd uitziend wezen op en riep zijn moeder Janna om hulp.
“Hij schre*uwde: ‘Oh my God, mam! Oh my God!’”, zei de moeder. “Ik dacht eerlijk gezegd dat hij gewoon dr*matisch deed.” Bij nader inzien ontdekte ze dat de vangst tanden had die leken op die van een mens. “Natuurlijk zijn we in een buurtvijver gewend om slechts een paar baarzen of meervallen te vangen… Ik bedoel, niets met tanden die op die van mensen lijken,” zei ze, eraan toevoegend dat de vis behoorlijk fel was. “(Charlie) zei dat het een behoorlijk gevecht leverde. Hij was de enige die daar beneden aan het vissen was en hij heeft het geweldig gedaan.”
De Clintons plaatsten een foto van de bizarre vis op hun buurt-Facebookpagina en plaatselijke bewoners die de post en foto’s zagen, deelden hun gedachten: “DAT ZIJN MENSELIJKE TANDEN,” zei de een, terwijl een ander schreef: “Wat in de wereld!?! Dat is eng!”
Sommigen suggereerden dat de familie contact opneemt met de natuurorganisatie. “Dat is absoluut geen ‘vangen en weer vrijlaten’! Bedankt dat je het serieus neemt,” zei een bewoner, terwijl een ander deelde: “Misschien moet je dat aan iemand bij de natuurorganisatie melden…”
Voordat ze contact opnamen met de natuurorganisatie over hun angstaanjagende vangst van de dag, hebben ze de vis teruggezet in de vijver. “Het is een vijver om te vangen en weer vrij te laten… dus hebben we het helaas weer vrijgelaten omdat we op dat moment niet beter wisten,” zei Janna. “We hebben daar een fout gemaakt.”
De familie kwam erachter dat de vis die Charlie had gevangen een pacu was, een neef van de piranha, die inheems is in Zuid-Amerika. In tegenstelling tot zijn omnivore verwanten met vlijmscherpe tanden en een onderbeet, is de pacu voornamelijk een vegetariër met vierkante tanden en een lichte overbeet.
Hoe het in de vijver in een buitenwijk ten noorden van Oklahoma City is terechtgekomen, is nog steeds een raadsel voor natuurbeheerders, die vermoeden dat het een huisdier was dat zijn aquarium ontgroeide en werd vrijgelaten in het wild.
In een boodschap aan de vorige eigenaar van de vis schreef het Oklahoma Department of Wildlife Conservation (ODWC) op Twitter: “Beste, degene die een hele Pacu (een Zuid-Amerikaanse vis nauw verwant aan de Piranha) heeft vrijgelaten in een buurtvijver; hoe durf je.”
De Tweet stimuleerde gesprekken in de cybergemeenschap, waar velen verrast waren door de tanden ervan. “WAAROM HEEFT HET MENSELIJKE TANDEN,” vroeg een verwarde gebruiker.
“IK WEET HET NIET, WE HEBBEN ZE NIET GEMAAKT,” antwoordde ODWC, dat een andere boodschap leverde: “Jouw vis werd gevangen door Charlie Clinton. Hij is 11. LAAT JE HUISDIEREN NIET LOS. ZE ZIJN EEN EXOTISCHE, INVASIEVE SOORT DIE SCHADE AAN ONZE LOKALE ECOSYSTEMEN KAN VEROORZAKEN.” Dit zou kunnen leiden tot een dergelijke verschrikkelijke situatie die zeer schadelijk zou kunnen zijn voor het milieu.
Dit was niet de eerste pacu die in Oklahoma werd gevangen. In juli 2018 haalde de 11-jarige Kennedy Smith een pacu uit Marina Cove bij Ft. Cobb Lake, minder dan twee uur bij de Clintons vandaan.
Op dat moment plaatsten de Game Wardens van Oklahoma een waarschuwing op Facebook die zei: “… Pacu’s zijn al in een paar visserijen in Oklahoma gevangen. De introductie van de niet-inheemse pacu in de wateren van Oklahoma is waarschijnlijk afkomstig van individuen die ze als huisdier kochten en ze vrijlieten toen ze te groot werden voor het aquarium waarin ze waren opgegroeid. Pacu’s kunnen een lengte van maximaal 3,5 voet en een gewicht van 88 pond bereiken.”
Hoewel deze lelijke vissen over het algemeen ongevaarlijk zijn voor mensen, hebben de pacu’s een verontrustende bijnaam verdiend, “de ballensnijders.” In 2011 werd een waarschuwing uitgevaardigd voor skinnydippende Zweden toen er een pacu werd gevonden in de Sont van Öresund.
“Er zijn incidenten geweest in andere landen zoals Papoea-Nieuw-Guinea, waar sommige mannen hun testikels zijn afgebeten,” zei visexpert Henrik Carl, die eraan toevoegde dat vissers naar verluidt zijn doodgebloed nadat hun testikels waren afgebeten. Carl ging verder: “Ze bijten omdat ze honger hebben, en testikels zitten lekker in hun mond…” Hij voegde eraan toe: “Normaal gesproken eten ze noten, fruit en kleine vissen, maar menselijke testikels zijn gewoon een natuurlijk doelwit.”
Ondertussen is Charlie in Oklahoma achter de pacu bij de vijver aan het jagen, hopend het nog een keer te kunnen lokken.
“Hij is behoorlijk laat bij de vijvers gebleven die avond en heeft geprobeerd om hem opnieuw te vangen,” zei Janna over haar zoon, die, in de hoop op een gewilde vangst, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat aan het vissen is. “Als hij hem opnieuw vangt, gaan we hem laten opzetten voor hem. Ik denk dat dat een geweldige prijs is en hij verdient het… Ik vertelde hem dat we ervoor zouden zorgen dat de vis glimlacht zodat je zijn tanden kunt zien.”
Actueel
Ianthe Tavernier deelt hartverscheurend nieuws over dochtertje Lélo
Ianthe Tavernier beseft dat nieuwe fase voor dochter Lélo extra aandacht vraagt
Voor Ianthe Tavernier en haar partner Joren Dumont breekt een bijzondere periode aan. Hun dochtertje Lélo ontwikkelt zich razendsnel en heeft inmiddels een belangrijke stap gezet: ze begint actief door het huis te kruipen. Die nieuwe vrijheid zorgt voor veel mooie momenten, maar laat het koppel ook beseffen dat hun woning dringend aangepast moet worden aan een nieuwsgierige ontdekkingsreiziger.
Lélo ontdekt haar omgeving
Zoals bij veel jonge gezinnen gaat de ontwikkeling van een baby vaak sneller dan verwacht. Waar een kindje eerst vooral afhankelijk is van zijn ouders, volgt na enkele maanden een fase waarin de nieuwsgierigheid steeds groter wordt.
Ook bij Lélo is dat duidelijk merkbaar. Nu ze zelfstandig begint rond te kruipen, ontdekt ze elke hoek van het huis. Voor Ianthe betekent dat dat ze haar vertrouwde woonomgeving plots met andere ogen bekijkt.
Voorwerpen en plekken die vroeger geen aandacht vroegen, blijken ineens mogelijke aandachtspunten te zijn voor een actieve baby die de wereld wil verkennen.
Oog voor veiligheid
In de podcast Oeps Baby vertelt Ianthe openhartig over de veranderingen die deze nieuwe fase met zich meebrengt. Volgens haar kwam het besef dat het huis veiliger moest worden sneller dan verwacht.
“Wow, wacht. We moeten dit hier echt kindvriendelijk beginnen maken”, vertelt ze eerlijk tijdens het gesprek.
Het moment waarop dat besef kwam, staat haar nog helder voor de geest.
Schrikmoment met een stopcontact
Ianthe geeft toe dat er een situatie was die haar en Joren wakker schudde. Hoewel er niets ernstigs gebeurde, zorgde het wel voor een duidelijke waarschuwing.
“Het is iets waar we niet trots op zijn,” vertelt ze. “Lélo kroop naar een stopcontact en probeerde er met haar vinger bij te komen.”
Dat moment maakte meteen duidelijk dat hun dochter steeds zelfstandiger wordt en dat veiligheid in huis vanaf nu een nog grotere rol zal spelen.
Nieuwe fase voor jonge ouders
Veel ouders herkennen dit soort momenten. Zodra een baby mobiel wordt, verandert de manier waarop je naar je woning kijkt.
Kabels die eerst nauwelijks opvallen, stopcontacten die jarenlang vanzelfsprekend waren en scherpe tafelhoeken krijgen plots alle aandacht. Waar volwassenen vooral gemak zien, ziet een nieuwsgierig kindje nieuwe ontdekkingen.
Juist daarom beginnen veel ouders in deze fase met het aanpassen van hun woning.
Tijd voor praktische maatregelen
Voor Ianthe en Joren is het nu tijd om verschillende veiligheidsmaatregelen te nemen. Daarbij denken ze onder meer aan het afdekken van stopcontacten en het beveiligen van scherpe hoeken aan meubels.
Ook andere onderdelen van het huis zullen waarschijnlijk onder de loep worden genomen naarmate Lélo steeds actiever wordt.
De veranderingen horen bij een nieuwe fase in het ouderschap, waarin niet alleen het kindje groeit, maar ook ouders voortdurend leren anticiperen op nieuwe situaties.
Elke dag nieuwe ontdekkingen
Ondanks de kleine schrik blijft het vooral een mooie periode voor het gezin. Het zien van een kindje dat steeds zelfstandiger wordt, brengt veel bijzondere momenten met zich mee.
Elke dag leert Lélo iets nieuws en ontdekt ze weer een stukje meer van haar omgeving. Voor Ianthe en Joren betekent dat genieten van haar ontwikkeling, terwijl ze tegelijkertijd zorgen voor een veilige omgeving waarin hun dochter onbezorgd kan opgroeien.
De komende maanden zullen ongetwijfeld nog meer verrassingen brengen. Eén ding is alvast duidelijk: Lélo is klaar om de wereld te ontdekken, en haar ouders zijn druk bezig om die ontdekkingsreis zo veilig mogelijk te maken.