Actueel
“Heeft hij een kleine? Dan lig ik dezelfde week nog bij een ander” – Sophie Hilbrand snoeihard over vreemdgaan
Sophie Hilbrand, presentatrice van het populaire talkshowprogramma Bar Laat, heeft in een recent interview een opvallende en eerlijke onthulling gedaan over haar liefdesverleden. Ze vertelt openlijk dat ze in een eerdere relatie is vreemdgegaan en legt uit wat haar daartoe heeft bewogen. Haar verhaal is niet alleen persoonlijk, maar werpt ook een breder licht op hoe communicatieproblemen, onvervulde verlangens en emotionele afstand een relatie kunnen ondermijnen.
“Ik ben vreemdgegaan – maar niet zomaar”
De openhartigheid van Sophie is zeldzaam in de wereld van bekende Nederlanders, waar persoonlijke misstappen vaak worden weggemoffeld. In een interview met Flair gaat de presentatrice dieper in op wat er in haar vorige relatie is misgegaan. Ze bevestigt wat ze eerder al eens in Veronica Magazine liet doorschemeren: ze is vreemdgegaan, maar benadrukt dat het geen plotselinge of impulsieve beslissing was.
“Alleen tegen het einde van de relatie, zo eerlijk wil ik wel zijn,” zegt Sophie. “Ik kan dat niet stiekem, vreemdgaan. Dus meteen erna biechtte ik het op en dat betekende ook het einde van de toch al moeizame relatie.”
De affaire was volgens Sophie geen losstaand incident, maar het resultaat van een lange periode van afstand en gebrek aan emotionele connectie.
Gebrek aan communicatie en persoonlijke frustraties
Volgens Hilbrand speelde gebrekkige communicatie een grote rol in het uiteenvallen van haar vorige relatie. Ze noemt zichzelf “een beetje mannelijk” als het gaat om gevoelens uiten. “Ik zeg niet wat ik op m’n hart heb. Ik probeer het te laten merken, maar benoem het niet. Dat gaat me nu beter af.”
Maar dat was niet het enige. Sophie liet zich in het interview ook uit over een meer fysieke oorzaak van haar ontevredenheid. Ze erkent, zonder om de hete brij heen te draaien, dat haar vorige partner seksueel niet voldeed aan haar wensen.
“Het klinkt misschien hard, maar ja, het speelde mee. Ik hou van groter – en dat was er simpelweg niet. Zoiets kun je moeilijk veranderen, en het beïnvloedt toch hoe je elkaar ervaart.”
Door deze combinatie van fysieke mismatch, communicatieproblemen en emotionele afstand ontstond een kloof die uiteindelijk niet meer te overbruggen bleek.
Van verleden naar heden: de relatie met Waldemar Torenstra
Tegenwoordig is Sophie al achttien jaar samen met acteur Waldemar Torenstra. Samen hebben ze twee kinderen en een ogenschijnlijk stabiele relatie. Maar ook deze relatie is niet zonder uitdagingen, geeft ze toe.
In tegenstelling tot haar vorige relatie, verloopt de communicatie met Waldemar veel beter. Volgens Sophie komt dat deels doordat hij haar liefdevol confronteert. “Als ik mijn gelijk wil halen – en dat wil ik nogal graag – dan zegt hij: ‘Vind je het ook nog interessant wat ík erover te zeggen heb?’”
Waldemar helpt haar volgens eigen zeggen om op een gezondere manier met meningsverschillen om te gaan. “Hij leert me vragen te stellen in plaats van me aangevallen te voelen,” vertelt Sophie. “Ik denk vaak: je luistert niet naar mij als je mij geen gelijk geeft. Maar dat slaat natuurlijk nergens op.”
Werkdruk en mandarijnenschillen: ook lange relaties kennen wrijving
Hoewel het stel al bijna twee decennia samen is, is het niet altijd makkelijk geweest. In een interview met het AD zei Waldemar: “Ik ben godsdankbaar dat we elkaar in die achttien jaar niet hebben losgelaten. Dat wil niet zeggen dat we elkaar af en toe niet achter het behang kunnen plakken.”
Er zijn weinig grote conflicten, maar de dagelijkse beslommeringen en de werkdruk zorgen soms voor irritaties. Sophie’s drukke schema met talkshows, mediaverplichtingen en gezinsleven zorgt voor spanning. Waldemar noemt als voorbeeld: “Het zijn de mandarijnenschillen die niet van tafel worden gehaald. Kleine dingen stapelen zich op.”
Lessen uit het verleden: openheid en groei
De ervaring van vreemdgaan heeft Sophie niet alleen een relatie gekost, maar ook waardevolle inzichten opgeleverd. In plaats van zichzelf weg te cijferen of de schuld volledig bij haar ex-partner te leggen, durft ze nu eerlijk naar haar eigen rol te kijken.
“Ik heb geleerd dat eerlijkheid pijnlijk kan zijn, maar uiteindelijk de enige weg is naar iets wat wél werkt.”
Ze benadrukt dat open communicatie, ook over gevoeligheden zoals fysieke aantrekkingskracht en seksuele compatibiliteit, essentieel is voor een gezonde relatie.
Taboedoorbrekend en confronterend eerlijk
Het feit dat een bekende Nederlander als Sophie Hilbrand zo openlijk praat over onderwerpen als seksuele teleurstelling, vreemdgaan en relatieproblemen is op zichzelf al bijzonder. In de doorgaans gepolijste mediawereld waarin vooral succesverhalen gedeeld worden, kiest zij ervoor om ook haar minder fraaie kanten te tonen.
En dat doet ze met een doel: het gesprek over relatieproblemen normaliseren. Veel mensen worstelen met communicatie in relaties, voelen zich emotioneel niet begrepen of fysiek niet aangetrokken, maar durven die gevoelens niet te bespreken – laat staan toe te geven.
Sophie’s boodschap is helder: “Als je niets zegt, verandert er ook niets.”
Online reacties: begrip én kritiek
Na haar onthulling ontstond er op sociale media een golf van reacties. Sommige mensen prezen haar eerlijkheid, anderen vonden het “onnodig kwetsend” richting haar ex. Opvallend veel vrouwen gaven aan zich in haar verhaal te herkennen: het gevoel niet gehoord te worden, je schuldig voelen over je verlangens, en uiteindelijk een keuze maken die je achtervolgt – of bevrijdt.
Er zijn ook critici die vinden dat de opmerkingen over ‘groter willen’ niet in de media thuishoren. Toch zijn dit volgens relatietherapeuten juist de thema’s waar nog veel te weinig openlijk over wordt gepraat.
Conclusie: eerlijkheid is pijnlijk, maar bevrijdend
Sophie Hilbrand laat zien dat fouten maken menselijk is, en dat het erkennen ervan de eerste stap is naar persoonlijke groei. Haar openheid over vreemdgaan, teleurstellingen in de liefde en de zoektocht naar communicatie maakt haar verhaal niet alleen interessant, maar ook herkenbaar voor een breed publiek.
Ze bevestigt: het verleden definieert je niet, maar het kan je wél iets leren. En als er één boodschap uit haar verhaal naar voren komt, dan is het dat we eerlijk moeten durven zijn – naar anderen, maar vooral naar onszelf.
Actueel
Heftig voor Viktor Verhulst tijdens opnames ‘Brieven aan Samson’: “Wisten we niet op voorhand”
Op 22 april gaat op Brieven aan Samson een bijzonder nieuw programma van start op Play. Voor Viktor Verhulst betekent dit een opvallende stap in zijn carrière. Waar hij eerder vooral bekend stond om entertainment en reality, kiest hij nu voor een meer persoonlijke en emotionele invalshoek.
Het programma markeert zijn eerste echte kennismaking met het genre human interest — en dat brengt niet alleen nieuwe ervaringen met zich mee, maar ook de nodige spanning.
Een nieuwe uitdaging voor Viktor
Voor Viktor Verhulst is deze stap allesbehalve vanzelfsprekend. Hij staat niet bekend als iemand die zich meteen volledig openstelt of gemakkelijk diepe gesprekken aangaat.
In interviews geeft hij zelf toe dat hij vooraf best wat zenuwen had. Het idee om mensen te ontmoeten die hun persoonlijke verhalen delen — vaak met veel emotie — bracht een zekere druk met zich mee.
Toch bleek die spanning al snel te verdwijnen zodra de eerste gesprekken op gang kwamen. Door echt te luisteren en de tijd te nemen, vond hij zijn eigen manier om met de situaties om te gaan.
De kracht van herinneringen
In Brieven aan Samson staat een bijzonder concept centraal. Mensen die vroeger als kind een brief schreven naar Samson, worden jaren later opnieuw opgezocht.
Die brieven vormen het vertrekpunt voor gesprekken over hun leven — toen en nu. Voor veel deelnemers roept dat een gevoel van nostalgie op.
Het zijn herinneringen aan een tijd waarin alles eenvoudiger leek: zondagochtenden voor de televisie, onbezorgdheid en kinderlijke dromen. Maar juist dat contrast met het volwassen leven van nu maakt de verhalen extra bijzonder.
Emotionele verhalen
Wat het programma zo krachtig maakt, is dat het niet alleen draait om nostalgie. In de loop van dertig jaar kan er veel gebeuren in een mensenleven — en dat komt ook in de gesprekken naar voren.
Viktor Verhulst ontmoet mensen die niet alleen mooie herinneringen delen, maar ook moeilijke momenten hebben meegemaakt.
Sommige verhalen blijken onverwacht zwaar. Zo vertelt hij over een ontmoeting met een vrouw die kort na het schrijven van haar brief meerdere familieleden verloor. Dat soort gesprekken vragen om empathie en aandacht — en laten zien dat het programma verder gaat dan alleen terugblikken.
Een andere kant van Viktor
Voor kijkers zal het programma vooral opvallen door de manier waarop Viktor Verhulst zich laat zien. Waar hij normaal eerder afstandelijk of nuchter overkomt, toont hij hier een meer betrokken en empathische kant.
Hij geeft zelf aan dat hij niet iemand is die snel emoties toont of fysiek contact zoekt, zoals iemand omhelzen. Toch zijn er momenten waarop hij voelt dat dat nodig is — en daar dan ook naar handelt.
Dat maakt zijn rol in het programma authentiek. Hij probeert niet iemand anders te zijn, maar blijft dicht bij zichzelf, terwijl hij zich wel openstelt voor de verhalen van anderen.
Groei en maturiteit
De afgelopen jaren heeft Viktor Verhulst al veel ervaring opgedaan voor de camera, onder meer in De Verhulstjes. Die ervaring lijkt hem te helpen in deze nieuwe rol.
Hij is zichtbaar gegroeid in hoe hij met situaties omgaat en hoe hij gesprekken voert. Waar hij eerder misschien terughoudender was, durft hij nu meer aanwezig te zijn in het moment.
Dat zorgt ervoor dat hij zich beter kan aanpassen aan de mensen die hij ontmoet — en dat komt de gesprekken ten goede.
Meer dan alleen televisie
Brieven aan Samson is meer dan een klassiek televisieprogramma. Het raakt aan thema’s die voor veel mensen herkenbaar zijn: herinneringen, verandering, verlies en groei.
Door terug te grijpen naar iets ogenschijnlijk eenvoudigs als een kinderbrief, ontstaat er ruimte voor diepere gesprekken. Het laat zien hoe het verleden doorwerkt in het heden.
Voor de deelnemers is het vaak een bijzonder moment om stil te staan bij hun eigen verhaal — en dat maakt het programma persoonlijk en oprecht.
De impact op de kijker
Voor het publiek belooft het programma een emotionele kijkervaring te worden. De combinatie van herkenbare herinneringen en persoonlijke verhalen zorgt voor momenten van ontroering, maar ook van reflectie.
Kijkers worden meegenomen in levensverhalen die laten zien hoe verschillend paden kunnen lopen — en hoe herinneringen een blijvende rol spelen.
Een nieuwe richting
Met dit programma laat Viktor Verhulst zien dat hij meer wil dan alleen entertainment. Hij verkent een andere kant van televisie, waarin inhoud en emotie centraal staan.
Die keuze past binnen een bredere trend waarin programma’s steeds vaker persoonlijke verhalen en menselijke connecties benadrukken.
Conclusie
Met Brieven aan Samson zet Viktor Verhulst een belangrijke stap in zijn carrière. Het programma laat een andere kant van hem zien — een kant die draait om luisteren, begrijpen en verbinden.
Wat begint met een simpele brief uit de kindertijd, groeit uit tot een reis door herinneringen en levensverhalen. En juist daarin schuilt de kracht van het programma.
Voor Viktor zelf is het een leerproces, maar ook een kans om zich verder te ontwikkelen. Voor de kijker biedt het een moment van herkenning en emotie — en misschien ook een herinnering aan hoe waardevol die onbezorgde momenten uit het verleden kunnen zijn.