Actueel
Grote ophef: Wat doet deze man in Winter Vol Liefde?
Winter Vol Liefde blijft een kijkcijferhit
Winter Vol Liefde trekt dagelijks maar liefst 2,7 miljoen kijkers
en heeft zich bewezen als een van de meest geliefde programma’s op
de Nederlandse televisie. De unieke mix van romantiek, drama en
opvallende deelnemers zorgt voor een ongeëvenaard succes.
Spraakmakende deelnemers zorgen voor
dynamiek
De zes B&B-eigenaren, Adrienne, Judith, Jorik, Jan, Mike en
Maarten, brengen elk hun eigen charme en eigenaardigheden mee. Dit
levert een constante stroom van spraakmakende momenten op, die de
kijkers aan de buis gekluisterd houden.
Maarten, een opvallende verschijning
Een van de meest besproken deelnemers is Maarten, de 76-jarige
B&B-eigenaar. Zijn deelname valt op door zijn unieke kijk op
relaties en zijn vaak onhandige interacties met de vrouwen die hem
bezoeken.
Truus en Ria kiezen het hazenpad
Twee van Maartens potentiële liefdes, Truus en Ria, verlieten al
vroeg de B&B. Ze voelden zich niet op hun gemak bij Maarten,
die weinig oog leek te hebben voor hun behoeften en gevoelens.
Barbara blijft als laatste over
Na het vertrek van Truus en Ria leek Barbara een serieuze
kanshebber te worden. Ze bleef als enige vrouw over en er leek een
vonk te ontstaan tussen haar en Maarten.
Een confronterend avondmaal
Tijdens een avondmaal kwam de spanning tussen Barbara en Maarten
tot uiting. Barbara confronteerde Maarten met zijn gebrek aan
interesse in haar leven. Dit zorgde voor ongemakkelijke momenten
aan tafel.
Een pijnlijke fout van Maarten
Maarten beging een grote blunder toen hij vroeg of Barbara’s ex-man
nog in Rotterdam woonde. Barbara’s reactie, dat haar ex-man
overleden was, maakte de situatie pijnlijker dan ooit.
Barbara vertrekt uit Estland
Na het incident besloot ook Barbara haar koffers te pakken. Ze koos
ervoor om Maarten te verlaten en verliet Estland, net als Truus en
Ria eerder hadden gedaan.
Maarten blijft in verwarring achter
Maarten begrijpt niet waarom geen enkele vrouw bij hem wil blijven.
Hij lijkt zich niet bewust van zijn eigen rol in het falen van deze
connecties en vraagt zich hardop af: “Heb ik iets gemist?”
Gebrek aan zelfreflectie
Volgens showbizzkenner Charlotte Wijnen mist Maarten een belangrijk
aspect: zelfreflectie. Dit maakt hem een lastige deelnemer in een
programma dat draait om het opbouwen van relaties.
Een ongewoon visitekaartje
Maarten maakte zijn visie op vrouwen duidelijk door te zeggen dat
hij op zoek is naar “een vriend met borsten en een vagina.” Deze
opmerking, bedoeld als luchtig, heeft volgens Charlotte zijn kansen
ernstig geschaad.
De rol van zelfinzicht in relaties
Charlotte stelt dat Maarten geen idee lijkt te hebben wat vrouwen
nodig hebben in een relatie. Zijn gebrek aan empathie en interesse
in de ander staan volgens haar succes in de weg.
De kijkers reageren verdeeld
De reacties van kijkers op Maarten zijn wisselend. Sommigen voelen
medelijden, terwijl anderen vinden dat hij geen geschikte deelnemer
is voor een programma dat draait om liefde en connectie.
Barbara’s vertrek als wake-up call
Het vertrek van Barbara had voor Maarten een wake-up call kunnen
zijn, maar het lijkt erop dat hij de echte oorzaak van zijn falen
niet onder ogen wil zien.
Winter Vol Liefde als bron van discussie
De deelname van Maarten roept vragen op over de selectiecriteria
van het programma. Het lijkt soms meer gericht op entertainment dan
op het daadwerkelijk helpen vinden van liefde.
Een onvergetelijke dynamiek
Ondanks de kritiek zorgt Maarten met zijn unieke karakter voor
dynamiek in het programma. Zijn deelname levert gesprekken op die
de kijkcijfers alleen maar ten goede lijken te komen.
De vraag naar Maartens toekomst
De vraag blijft wat Maarten na Winter Vol Liefde zal doen. Zal hij
iets leren van zijn ervaringen of blijft hij hopen dat de perfecte
vrouw vanzelf op zijn pad komt?
Kijkcijferkanon blijft boeien
Winter Vol Liefde bewijst keer op keer waarom het zo populair is.
De mix van persoonlijke verhalen en opvallende deelnemers maakt het
programma een van de favorieten van de Nederlandse kijker.
De aantrekkingskracht van Maartens deelname
Hoewel Maarten wellicht niet de ideale kandidaat lijkt, zorgt zijn
deelname voor veel gespreksstof. Dit maakt hem onmisbaar in het
succes van dit seizoen.
Winter Vol Liefde levert onvergetelijke
momenten
Met Maarten en de andere deelnemers blijft Winter Vol Liefde een
bron van onvergetelijke televisie. Het programma biedt een kijkje
in de complexiteit van relaties en hoe persoonlijke
eigenaardigheden daarbij een rol spelen.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.