Actueel
Gordon sliep met Ajax-speler: “Hij heeft een vrouw en kinderen” 🧐
Zanger Gordon is terug van weggeweest en laat dat luid en duidelijk merken. In een openhartig interview met Andy van der Meijde in zijn populaire YouTube-show Bij Andy in de Auto, deed hij enkele spraakmakende onthullingen.
Zo bekende hij intieme relaties te hebben gehad met meerdere voetballers, waaronder een speler van Ajax. Daarnaast gaf hij eindelijk opheldering over zijn veelbesproken breuk met Gerard Joling.
Gordon en voetballers: ‘Ook een Ajacied’
Gordon staat bekend als iemand die geen blad voor de mond neemt. Dat levert hem soms kritiek op, maar zorgt er ook voor dat hij altijd oprecht is. Tijdens het gesprek met Andy werd er dan ook niet omheen gedraaid: Gordon gaf toe dat hij het bed had gedeeld met enkele voetballers.
Andy vroeg hem recht op de man af:
“Heb jij weleens iets gehad met een voetballer?”
Gordon gaf zonder aarzelen toe:
“Ja, het zijn er wel een paar geweest. Ook van Ajax, ja. Wanneer? Een tijd terug.”
Andy’s ogen werden groot van verbazing en hij kon zijn lachen niet inhouden. Maar Gordon ging nog verder:
“Een paar jaar geleden kwam ik hem weer tegen op Mykonos. Hij was daar met zijn vrouw en kinderen…”
Hierop barstte Andy in lachen uit en riep:
“Dat meen je niet… Wat erg, hè?!”
Gordon lachte mee, maar gaf ook toe dat hij soms moeite heeft om deze situaties te begrijpen:
“Het merendeel van mijn vriendjes heeft vrouwen en kinderen. Ik snap dat eigenlijk nooit zo goed. Ik denk dat ik gewoon een cockblocker ben.”
Zijn opmerking zorgde voor hilariteit in de auto, maar liet ook een diepere laag zien in hoe hij naar zijn liefdesleven kijkt.
Gerard Joling: ‘Hij naaide me keihard’
Naast zijn onthullingen over voetballers, sprak Gordon ook over zijn slechte band met Gerard Joling. Jarenlang waren de twee onafscheidelijk en vormden ze een iconisch duo in de showbizz, maar tegenwoordig kunnen ze elkaar niet meer luchten of zien.
Volgens Gordon ligt de oorzaak van hun breuk volledig bij Joling.
“We zouden samen overstappen naar SBS, maar hij is achter mijn rug om naar RTL gegaan en heeft daar gewoon getekend.”
Dat zat Gordon dwars, omdat ze eerder afspraken hadden gemaakt.
“Ik had nee gezegd tegen RTL, en we zouden samen ‘Geer en Goor’ blijven doen. Maar toen ik niet meeging, is hij gewoon in zijn eentje gegaan.”
Alsof dat nog niet genoeg was, voelde Gordon zich ook financieel bedrogen:
“Wat ik ook later hoorde: hij heeft jarenlang extra geld gekregen voor het werk dat we samen deden, terwijl dat nooit de afspraak was. Dat is gewoon gebeurd, zonder dat ik het wist.”
Dit soort zaken zorgden ervoor dat hun vriendschap uiteindelijk definitief op de klippen liep.
‘Ik ben klaar met neppe mensen’
Gordon lijkt tegenwoordig geen behoefte meer te hebben aan vriendschappen die niet oprecht zijn. Hij benadrukte in het interview dat hij in zijn leven vaak teleurgesteld is door mensen die alleen maar aan zichzelf denken.
Zijn openhartige gesprek met Andy van der Meijde gaf niet alleen inzicht in zijn liefdesleven, maar ook in de complexiteit van zijn carrière en vriendschappen.
“Ik zeg altijd wat ik denk. Dat vinden mensen niet altijd leuk, maar ik ben liever eerlijk dan nep.”
Met deze uitspraken bewees Gordon wederom dat hij een van de meest uitgesproken persoonlijkheden in de Nederlandse showbizz blijft. Of het nu over voetballers, showbizzvrienden of oude liefdes gaat: Gordon neemt geen blad voor de mond en blijft het gesprek domineren.
Actueel
Diep verdriet overspoelt Urk: Mathilde breekt helemaal – ‘Ik kan dit niet nóg eens aan’
Een diepe schok gaat door de gemeenschap van Urk. Mathilde, een vrouw die al jarenlang symbool staat voor veerkracht en doorzettingsvermogen, is opnieuw geconfronteerd met een harde realiteit. De z!ekte die haar als kind jarenlang in zijn greep hield, is teruggekeerd. Het nieuws kwam onverwacht en sloeg in als een mokerslag. Haar eerste woorden, uitgesproken met zichtbare emotie, zeggen alles: “Daar komt het weer.”
Het is een zin die niet alleen haar eigen angst en verdriet samenvat, maar ook de gevoelens weerspiegelt van iedereen die haar kent. Want Mathilde is niet zomaar iemand. Ze is een bekend en geliefd gezicht binnen Urk, iemand die ondanks een moeilijke start in het leven altijd bleef staan — voor zichzelf, maar ook voor anderen.
Een jeugd die allesbehalve zorgeloos was
Waar veel kinderen onbezorgd opgroeien, kende Mathilde al op jonge leeftijd een bestaan vol onzekerheid. Z!ekenhuisgangen, behandelingen en lange periodes van wachten bepaalden haar dagelijkse leven. De z!ekte liet weinig ruimte voor spontaniteit of plannen maken. Elke dag kon anders lopen dan gehoopt.
Toch herinneren mensen zich vooral haar houding. Ze klaagde weinig, bleef lachen wanneer dat kon en vond manieren om toch lichtpuntjes te zien. Die instelling maakte diepe indruk op haar omgeving. “Ze was altijd degene die anderen moed insprak,” vertelt iemand die haar al sinds haar jeugd kent. “Zelfs toen ze het zelf het zwaarst had.”
Die mentaliteit nam ze mee toen het uiteindelijk beter met haar ging. Stap voor stap bouwde ze een leven op waarin de z!ekte niet langer de hoofdrol speelde. Ze kreeg ruimte om te dromen, plannen te maken en vooruit te kijken. Het voelde als een hoofdstuk dat eindelijk afgesloten was.
Het nieuws dat alles weer op scherp zette
Juist daarom kwam het recente nieuws zo hard aan. Na jaren waarin het stabiel leek, volgde plots de boodschap die niemand wil horen: de z!ekte is terug. Voor Mathilde voelde het alsof de grond onder haar voeten wegzakte. “Ik had zó gehoopt dat dit voorgoed achter me lag,” vertelt ze openhartig. “Je denkt dat je het hebt gehad. Dat je eindelijk verder mag. En dan gebeurt dit.”
Haar woorden zijn rauw en eerlijk. Geen grootse verklaringen, geen maskers. Alleen de pijnlijke realiteit dat ze opnieuw een strijd moet aangaan waarvan ze hoopte dat die tot het verleden behoorde. “Het voelt alsof ik weer vanaf nul moet beginnen,” zegt ze. “Alsof alles opnieuw op tafel ligt.”
Urk leeft massaal mee
In Urk bleef het nieuws niet onopgemerkt. De gemeenschap reageerde met ongeloof, verdriet en vooral betrokkenheid. Familie, vrienden, buren en kennissen staken meteen de koppen bij elkaar. Hoe kunnen we helpen? Wat heeft Mathilde nodig?
Binnen korte tijd verschenen er steunbetuigingen op sociale media. Mensen deelden herinneringen, spraken hun bewondering uit en lieten weten dat ze achter haar staan. “Mathilde is iemand die altijd klaarstaat voor anderen,” schreef iemand. “Nu is het aan ons om er voor háár te zijn.”
Ook praktisch werd er direct actie ondernomen. Er zijn initiatieven gestart om haar en haar gezin te ondersteunen, zowel emotioneel als financieel. Niet omdat ze daarom vroeg, maar omdat de gemeenschap dat vanzelfsprekend vindt. Het past bij Urk: samen dragen wat te zwaar is voor één persoon alleen.
De kracht van saamhorigheid
Voor Mathilde zelf is die steun van onschatbare waarde. Ze geeft toe dat de angst soms overweldigend is, maar dat de reacties haar ook kracht geven. “Je voelt dat je dit niet alleen hoeft te doen,” zegt ze. “Dat maakt een wereld van verschil.”
Ze weet dat er moeilijke momenten zullen komen. Dagen waarop de onzekerheid overheerst, waarop herinneringen aan vroeger terugkomen. Maar ze weet ook dat ze niet alleen staat. “Ik heb dit eerder gedaan,” zegt ze vastberaden. “En ik ga het nu weer doen. Misschien niet zonder tranen, maar zeker niet zonder strijd.”
Die woorden raken veel mensen. Ze tonen geen ontkenning van de zwaarte, maar ook geen overgave. Het is een realistische houding: erkennen hoe moeilijk het is, terwijl je toch besluit om door te gaan.
Een bekend patroon, maar nooit makkelijk
Hoewel Mathilde ervaring heeft met z!ekte en herstel, betekent dat niet dat het deze keer eenvoudiger is. Integendeel. Juist omdat ze weet wat er kan komen, voelt het soms extra zwaar. De herinneringen aan haar jeugd liggen dicht onder de oppervlakte.
“Toch is het anders,” zegt iemand uit haar omgeving. “Ze is ouder, heeft een gezin, verantwoordelijkheden. De impact reikt verder dan alleen haarzelf.” Dat besef maakt de situatie complexer, maar ook de motivatie groter om te blijven vechten.
Hoop als stille motor
Wat opvalt in haar verhaal, is dat hoop niet luid aanwezig is, maar wel constant. Geen grote uitspraken over wonderen, geen valse geruststelling. Gewoon de overtuiging dat doorgaan de enige optie is. Dat elke dag telt, hoe onzeker die ook voelt.
“Ik kijk niet te ver vooruit,” zegt Mathilde. “Ik kijk naar vandaag. En morgen zien we dan wel weer.” Die nuchterheid helpt haar om niet te verdwalen in angstscenario’s, maar zich te richten op wat nu nodig is.
Een verhaal dat verder reikt dan één persoon
Het nieuws rond Mathilde raakt Urk diep, maar het raakt ook iets universeels. Het herinnert mensen eraan hoe kwetsbaar het leven is, hoe snel zekerheid kan verdwijnen. Tegelijk laat het zien hoeveel kracht er schuilt in verbondenheid.
Voor velen is Mathilde’s verhaal een spiegel. Een herinnering aan het belang van steun, begrip en samenhorigheid. “Dit laat zien waarom gemeenschap zo belangrijk is,” schrijft iemand. “Je hoeft het niet alleen te dragen.”
Samen vooruit, stap voor stap
Terwijl Mathilde zich voorbereidt op een nieuwe, moeilijke periode, staat Urk als één geheel achter haar. Niet met loze woorden, maar met daden, aanwezigheid en betrokkenheid. Ze weet dat de weg zwaar zal zijn, maar ook dat er mensen zijn die met haar meelopen.
Haar verhaal is er een van pijn, maar ook van kracht. Van terugslag, maar niet van opgeven. En misschien is dat precies waarom het zo raakt: omdat het laat zien dat moed niet betekent dat je nergens bang voor bent, maar dat je doorgaat, ondanks die angst.
Urk houdt de adem in, maar blijft staan. Voor Mathilde. Voor elkaar.