Actueel
Gordon sliep met Ajax-speler: “Hij heeft een vrouw en kinderen” 🧐
Zanger Gordon is terug van weggeweest en laat dat luid en duidelijk merken. In een openhartig interview met Andy van der Meijde in zijn populaire YouTube-show Bij Andy in de Auto, deed hij enkele spraakmakende onthullingen.
Zo bekende hij intieme relaties te hebben gehad met meerdere voetballers, waaronder een speler van Ajax. Daarnaast gaf hij eindelijk opheldering over zijn veelbesproken breuk met Gerard Joling.
Gordon en voetballers: ‘Ook een Ajacied’
Gordon staat bekend als iemand die geen blad voor de mond neemt. Dat levert hem soms kritiek op, maar zorgt er ook voor dat hij altijd oprecht is. Tijdens het gesprek met Andy werd er dan ook niet omheen gedraaid: Gordon gaf toe dat hij het bed had gedeeld met enkele voetballers.
Andy vroeg hem recht op de man af:
“Heb jij weleens iets gehad met een voetballer?”
Gordon gaf zonder aarzelen toe:
“Ja, het zijn er wel een paar geweest. Ook van Ajax, ja. Wanneer? Een tijd terug.”
Andy’s ogen werden groot van verbazing en hij kon zijn lachen niet inhouden. Maar Gordon ging nog verder:
“Een paar jaar geleden kwam ik hem weer tegen op Mykonos. Hij was daar met zijn vrouw en kinderen…”
Hierop barstte Andy in lachen uit en riep:
“Dat meen je niet… Wat erg, hè?!”
Gordon lachte mee, maar gaf ook toe dat hij soms moeite heeft om deze situaties te begrijpen:
“Het merendeel van mijn vriendjes heeft vrouwen en kinderen. Ik snap dat eigenlijk nooit zo goed. Ik denk dat ik gewoon een cockblocker ben.”
Zijn opmerking zorgde voor hilariteit in de auto, maar liet ook een diepere laag zien in hoe hij naar zijn liefdesleven kijkt.
Gerard Joling: ‘Hij naaide me keihard’
Naast zijn onthullingen over voetballers, sprak Gordon ook over zijn slechte band met Gerard Joling. Jarenlang waren de twee onafscheidelijk en vormden ze een iconisch duo in de showbizz, maar tegenwoordig kunnen ze elkaar niet meer luchten of zien.
Volgens Gordon ligt de oorzaak van hun breuk volledig bij Joling.
“We zouden samen overstappen naar SBS, maar hij is achter mijn rug om naar RTL gegaan en heeft daar gewoon getekend.”
Dat zat Gordon dwars, omdat ze eerder afspraken hadden gemaakt.
“Ik had nee gezegd tegen RTL, en we zouden samen ‘Geer en Goor’ blijven doen. Maar toen ik niet meeging, is hij gewoon in zijn eentje gegaan.”
Alsof dat nog niet genoeg was, voelde Gordon zich ook financieel bedrogen:
“Wat ik ook later hoorde: hij heeft jarenlang extra geld gekregen voor het werk dat we samen deden, terwijl dat nooit de afspraak was. Dat is gewoon gebeurd, zonder dat ik het wist.”
Dit soort zaken zorgden ervoor dat hun vriendschap uiteindelijk definitief op de klippen liep.
‘Ik ben klaar met neppe mensen’
Gordon lijkt tegenwoordig geen behoefte meer te hebben aan vriendschappen die niet oprecht zijn. Hij benadrukte in het interview dat hij in zijn leven vaak teleurgesteld is door mensen die alleen maar aan zichzelf denken.
Zijn openhartige gesprek met Andy van der Meijde gaf niet alleen inzicht in zijn liefdesleven, maar ook in de complexiteit van zijn carrière en vriendschappen.
“Ik zeg altijd wat ik denk. Dat vinden mensen niet altijd leuk, maar ik ben liever eerlijk dan nep.”
Met deze uitspraken bewees Gordon wederom dat hij een van de meest uitgesproken persoonlijkheden in de Nederlandse showbizz blijft. Of het nu over voetballers, showbizzvrienden of oude liefdes gaat: Gordon neemt geen blad voor de mond en blijft het gesprek domineren.
De toon is ogenschijnlijk geruststellend, maar onder de oppervlakte wringt er iets. Met een nieuwe boodschap op zijn eigen platform, Truth Social, probeert Donald Trump Europese bondgenoten kalm te houden over de toekomst van de NAVO. Tegelijkertijd zaait hij twijfel over de wederzijdse loyaliteit binnen het bondgenootschap. Het resultaat is een boodschap die zowel geruststelling als ondermijning in zich draagt — en die in Europa met argusogen wordt gelezen.
Een belofte met een voorbehoud
Trump schrijft dat de Verenigde Staten “er altijd zullen zijn” voor de NAVO, zelfs in het hypothetische geval dat het bondgenootschap er niet zou zijn voor Amerika. Op het eerste gezicht klinkt dat als een verzekering van solidariteit. Maar juist die toevoeging roept vragen op. Want waarom zo expliciet benadrukken dat die steun mogelijk eenrichtingsverkeer is?
Met die formulering lijkt Trump niet alleen bondgenoten te willen geruststellen, maar ook een boodschap af te geven aan zijn eigen achterban: dat de Verenigde Staten zich niet vanzelfsprekend afhankelijk moeten voelen van anderen. Het is een subtiel, maar betekenisvol verschil in toon dat past bij zijn bredere visie op internationale samenwerking.
Twijfel over wederkerigheid
Centraal in Trumps boodschap staat zijn twijfel over de vraag of de NAVO de Verenigde Staten daadwerkelijk zou steunen als het land in een ernstige crisis zou belanden. Hij stelt die vraag openlijk, zonder nuance of diplomatieke omweg. Daarmee suggereert hij dat solidariteit binnen het bondgenootschap volgens hem geen vanzelfsprekend gegeven is.
Voor veel Europese landen is juist dat principe — “één voor allen, allen voor één” — de kern van de NAVO. Het openlijk ter discussie stellen daarvan raakt aan het fundament van het bondgenootschap. Ook al zegt Trump niet letterlijk dat Amerika zich zou terugtrekken, de suggestie alleen al kan het gevoel van zekerheid aantasten.
De Verenigde Staten als spil van afschrikking
Trump benadrukt in zijn bericht opnieuw dat de Verenigde Staten volgens hem de enige echte militaire afschrikking vormen tegenover grootmachten als China en Rusland. In zijn visie worden deze landen vooral geïmponeerd door Amerikaanse militaire macht, en niet door het collectieve vermogen van de NAVO als geheel.
Daarmee plaatst hij Amerika nadrukkelijk boven de andere lidstaten. Europese landen zouden volgens die redenering vooral meeliften op de kracht en investeringen van Washington. Het is een beeld dat Trump al vaker heeft geschetst en dat aansluit bij zijn kritiek op landen die volgens hem te weinig bijdragen aan gezamenlijke defensie-uitgaven.
Kritiek op Europese defensie-inspanningen
Volgens Trump zou zonder Amerikaanse betrokkenheid de militaire afschrikking van de NAVO grotendeels verdwijnen. Hij suggereert dat Rusland en China in dat scenario nauwelijks respect of vrees zouden hebben voor het bondgenootschap. Dat is een stevige uitspraak, die voorbijgaat aan decennia van Europese defensieopbouw en gezamenlijke militaire capaciteiten.
Hoewel het waar is dat de Verenigde Staten een cruciale rol spelen binnen de NAVO, beschikken Europese landen samen over aanzienlijke middelen, technologie en expertise. De NAVO is juist ontworpen als collectief, waarin krachten worden gebundeld. Door die gezamenlijke kracht te reduceren tot vooral Amerikaanse macht, ontstaat een eenzijdig narratief.
Europese reacties: voorzichtig en bezorgd
In Europese hoofdsteden wordt Trumps boodschap met gemengde gevoelens ontvangen. Officieel overheerst voorzichtigheid: diplomaten en regeringsleiders benadrukken dat de NAVO sterker is dan individuele uitspraken en dat samenwerking de kern blijft. Tegelijk klinkt er achter de schermen bezorgdheid.
Want uitspraken als deze hebben impact, ook als ze niet gepaard gaan met direct beleid. Ze voeden twijfel, niet alleen bij regeringen, maar ook bij burgers. De vraag of de Verenigde Staten onder een mogelijk toekomstig presidentschap van Trump onvoorwaardelijk achter Europa blijven staan, wordt steeds vaker hardop gesteld.
Strategische communicatie of politieke druk?
Critici zien in Trumps woorden een vorm van strategische druk. Door twijfel te zaaien over Amerikaanse steun, zou hij Europese landen willen aansporen om meer te investeren in defensie en minder afhankelijk te worden van Washington. In dat licht is zijn boodschap minder een waarschuwing en meer een onderhandelingstactiek.
Tegelijkertijd is het risico van die benadering groot. Het herhaaldelijk ter discussie stellen van solidariteit kan juist datgene ondermijnen wat de NAVO sterk maakt: vertrouwen. En vertrouwen is in internationale veiligheid net zo belangrijk als tanks en vliegtuigen.
Het bredere plaatje
Trumps uitspraken passen in een langere lijn van sceptische opmerkingen over multilaterale samenwerking. Hij bekijkt internationale verbanden vooral door een kosten-batenbril, waarbij directe voordelen voor de Verenigde Staten centraal staan. Dat botst met de Europese visie, waarin stabiliteit, voorspelbaarheid en langdurige samenwerking vaak zwaarder wegen.
Voor Europa is de NAVO niet alleen een militair bondgenootschap, maar ook een politiek symbool van trans-Atlantische verbondenheid. Elke suggestie dat die verbondenheid conditioneel is, raakt aan dat beeld.
Een boodschap met dubbele bodem
Wat Trump precies beoogt met zijn recente uitlatingen, blijft onderwerp van interpretatie. Voorstanders zien een realist die duidelijke vragen stelt en eerlijk is over machtsverhoudingen. Tegenstanders zien een politicus die bewust onzekerheid creëert en daarmee geopolitieke stabiliteit onder druk zet.
Feit is dat zijn woorden, hoe kort ook, een lange schaduw werpen. In een tijd waarin internationale verhoudingen al gespannen zijn, worden uitspraken over loyaliteit en steun extra zwaar gewogen.
Conclusie
Donald Trumps boodschap aan Europa is allesbehalve eenduidig. Hij belooft steun aan de NAVO, maar koppelt die belofte aan twijfel en voorwaarden. Daarmee probeert hij tegelijkertijd gerust te stellen én zijn kritische visie op het bondgenootschap te benadrukken. Voor Europa is het opnieuw een herinnering aan hoe afhankelijk internationale veiligheid kan zijn van politieke toon en persoonlijke overtuigingen.
Of deze woorden uiteindelijk vooral bedoeld zijn als verkiezingsretoriek of als voorbode van concreet beleid, zal de toekomst uitwijzen. Maar duidelijk is dat ze het debat over de rol van de Verenigde Staten binnen de NAVO opnieuw hebben aangewakkerd — en dat debat zal voorlopig niet verstommen.