Actueel
Geert Wilders komt met een nieuwe reactie en zegt iets opvallends
Geert Wilders reageert teleurgesteld maar strijdlustig op exitpolls: “We hebben nog geen echte uitslag gezien”
Na weken van intensieve campagne en een verkiezingsavond vol spanning, heeft Geert Wilders voor het eerst gereageerd op de voorlopige uitslagen van de Tweede Kamerverkiezingen. Volgens de eerste exitpolls van de NOS en Ipsos I&O lijkt D66 de grootste partij te worden, met de PVV daar vlak achter.
Voor de PVV-leider, die hoopte zijn overwinning van twee jaar geleden te herhalen, is het resultaat een teleurstelling. Toch klinkt er in zijn woorden ook veerkracht en vertrouwen in de toekomst.
“We hebben nog geen echte uitslag gezien”
In een kort interview na het bekendmaken van de eerste cijfers sprak Wilders zichtbaar aangeslagen, maar beheerst. Hij benadrukte dat het nog te vroeg is om definitieve conclusies te trekken.
“Ik had graag een ander resultaat gezien,” zei hij. “We zijn nog steeds de tweede, en misschien zelfs nog de grootste partij. Dat zullen we moeten afwachten. Het is een nek-aan-nekrace met D66 om wie de grootste wordt. We hebben nog geen echte uitslag gezien.”
Volgens Wilders is er nog ruimte voor verschuivingen zodra de definitieve tellingen binnen zijn. Hij verwijst daarbij naar eerdere verkiezingen waarin de exitpolls niet volledig overeenkwamen met de eindstand.
“Het blijft afwachten tot de officiële telling. In Nederland hebben we vaker gezien dat de laatste zetels pas na middernacht vallen.”
Minder zetels dan gehoopt
Hoewel de PVV in de peilingen lange tijd aan kop ging, lijkt de partij in de laatste week terrein te hebben verloren. Wilders had duidelijk op meer gerekend.
“Ik had liever 30 of meer zetels willen zien,” zegt hij. “Aan de andere kant hebben we onze rug recht gehouden. U weet dat we uit het kabinet zijn gestapt omdat we vonden dat afspraken niet zijn nagekomen. Daar heb ik geen spijt van. Ik wist dat dit de consequentie kon zijn.”
De PVV stapte enkele maanden geleden uit het kabinet nadat interne spanningen opliepen over asiel en begroting. Volgens Wilders moest de partij trouw blijven aan haar principes, ook al zou dat stemmen kunnen kosten.
“We konden niet blijven zitten in een kabinet dat niet deed wat we hadden afgesproken,” herhaalt hij. “Dan moet je kiezen voor je overtuiging. Dat hebben we gedaan.”
“We zijn nog steeds een hele grote partij”
Ondanks zijn teleurstelling over de cijfers, blijft Wilders strijdbaar. Hij benadrukt dat zijn partij nog altijd een enorme achterban heeft.
“We hebben nog steeds bijna twee miljoen kiezers. We zijn nog steeds een hele grote partij waar veel steun voor is,” zegt hij met nadruk. “Dat mogen we niet vergeten. We hebben nog steeds het tweede beste resultaat ooit.”
De PVV-leider belooft dat zijn partij zich ook vanuit de oppositie duidelijk zal laten horen. “We zullen ons flink laten gelden in de Kamer,” zegt hij. “We blijven vechten voor onze kiezers, zoals we dat altijd doen.”
Uitsluiting door andere partijen
Wilders wijst er ook op dat zijn partij vooraf door meerdere andere partijen werd uitgesloten van regeringsdeelname. Volgens hem heeft dat invloed gehad op het stemgedrag.
“Dan hebben mensen misschien gedacht: nou ja, dan stemmen we op een andere partij die wél kan regeren,” legt hij uit. “Dat ziet u ook: dat is gebeurd. Sommige mensen willen graag dat hun stem ook echt meetelt in een nieuwe regering.”
In de weken voor de verkiezingen lieten verschillende partijen, waaronder D66, VVD en GroenLinks-PvdA, weten niet te willen samenwerken met de PVV. Volgens Wilders creëert dat een gevoel van machteloosheid bij zijn achterban.
“Het is jammer dat kiezers telkens te horen krijgen dat hun stem niet mag meetellen,” zegt hij. “Dat is niet goed voor de democratie.”
Een felle campagne
Wilders kijkt desondanks met trots terug op de campagne. De PVV voerde een duidelijke en zichtbare strijd, met scherpe debatten en goed bezochte bijeenkomsten door het hele land.
“Ik heb stevige debatten gevoerd,” aldus Wilders. “Ook gister nog, bij het slotdebat. Daar stonden we recht tegenover elkaar. En ik heb niets laten liggen.”
Hij zegt dat de PVV het zwaar te verduren kreeg in de publieke arena. “Bij elk debat waar ik aanwezig was, leek iedereen vooral bezig met vuren op de PVV,” zegt hij. “Maar dat hoort bij het spel. Wij kunnen daar tegen.”
Een nek-aan-nekrace met D66
De voorlopige exitpolls laten een bijzonder beeld zien. D66, onder leiding van Rob Jetten, lijkt voor het eerst in de Nederlandse geschiedenis de grootste partij te worden. De PVV volgt met een klein verschil.
Politiek analisten spreken van een nek-aan-nekrace die symbool staat voor de verdeeldheid in het land. Waar D66 vooral kiezers trok in de Randstad, behield de PVV haar traditionele aanhang in de meer landelijke regio’s.
Volgens Wilders is die kloof tussen stad en regio precies waar zijn partij zich zorgen over maakt.
“Er zijn veel mensen in Nederland die zich niet gehoord voelen,” zei hij eerder deze week. “Wij blijven hun stem vertolken, wat de uitslag ook wordt.”
Hoop op de definitieve uitslag
Hoewel D66 in de voorlopige telling iets groter lijkt, houdt Wilders de hoop dat de PVV in de officiële uitslag nog kan stijgen.
“We moeten afwachten. Soms komen er nog zetels bij. Hopelijk hebben we er straks toch nog eentje extra, en dan zijn wij de grootste,” zegt hij optimistisch.
Mocht dat gebeuren, dan wil hij proberen de leiding te nemen in de formatie.
“Als wij de grootste zijn, dan gaan we natuurlijk proberen te formeren,” zegt hij. “Maar vooralsnog is dat niet aan de orde, want volgens de exitpolls zijn wij de tweede partij.”
Wat betekent dit voor de formatie?
De uitslag, hoe nauw ook, maakt de komende kabinetsformatie opnieuw complex. Geen enkele partij lijkt in haar eentje de meerderheid te kunnen vormen, wat betekent dat samenwerking onvermijdelijk wordt.
Als D66 daadwerkelijk de grootste blijkt, zal de partij het voortouw nemen. Maar ook dan blijft de vraag: met wie kunnen ze samenwerken? De PVV lijkt voorlopig buiten de boot te vallen, tenzij er alsnog een politieke doorbraak komt.
Voor Wilders is het duidelijk: hij wil niet aan de zijlijn blijven staan.
“Of we nu eerste of tweede zijn, we blijven strijden voor onze idealen. We laten ons niet wegzetten.”
Een verkiezingsavond met gemengde gevoelens
Op de verkiezingsavond heerste bij de PVV een mix van spanning, teleurstelling en hoop. Aanvankelijk was er stilte in de zaal toen de exitpolls verschenen, gevolgd door applaus toen bleek dat de partij toch stevig op de tweede plaats stond.
Wilders sprak zijn achterban later toe met een boodschap van dankbaarheid.
“Ik ben ongelooflijk trots op onze kiezers. Jullie zijn trouw gebleven, door dik en dun. Wat er ook gebeurt: we blijven jullie stem vertegenwoordigen.”
Samenvatting
-
De exitpolls laten een nek-aan-nekrace zien tussen D66 en de PVV.
-
Geert Wilders is teleurgesteld, maar benadrukt dat de definitieve uitslag nog niet bekend is.
-
Hij wijt het lagere resultaat deels aan het feit dat andere partijen hem vooraf uitsloten van samenwerking.
-
De PVV behoudt met bijna twee miljoen stemmen een grote achterban.
-
Wilders blijft strijdbaar en hoopt dat de partij in de officiële telling nog kan stijgen.
-
De komende formatieperiode belooft complex te worden, met een politiek landschap dat meer verdeeld is dan ooit.
Gioia, de geliefde hond van Monique Westenberg, zet onverwachte stap richting herstel na zware periode
De afgelopen maanden stonden voor Monique Westenberg volledig in het teken van zorg, angst en hoop. Haar hond Gioia, al jaren een belangrijk en geliefd deel van haar gezin, ging door een extreem zware tijd. Wat begon als een medische tegenslag, groeide uit tot een rollercoaster van emoties waarin Monique – openhartig zoals we haar kennen – haar volgers stap voor stap meenam.
Het verhaal van Gioia raakte duizenden mensen, niet alleen omdat het gaat om een huisdier, maar vooral door de manier waarop Monique beschrijft hoe diep de band tussen mens en dier kan zijn. En hoe broos het leven soms aanvoelt wanneer een dierbare onverwachts verzwakt. Toch kwam er een wending die niemand had durven voorspellen.
Een tweede diagnose die alles veranderde
In september deelde Monique een bericht dat insloeg bij haar volgers: bij Gioia was opnieuw een mastceltumor gevonden. Dat betekende dat de hond, voor de tweede keer, een intensieve chemobehandeling van acht weken moest ondergaan.
Wie Monique langer volgt, weet hoe groot haar liefde is voor haar dieren. De diagnose kwam dan ook als een schok. Maar Monique besloot er vol voor te gaan, samen met haar gezin en de dierenartsen die Gioia al langere tijd begeleiden.
De behandeling was zwaar, maar Gioia zette door. Toch bleef Monique eerlijk over haar zorgen: ze wist dat zo’n kuur veel vraagt van het lichaam van een hond. De weken daarna leefde ze tussen hoop en realiteit, vastbesloten om Gioia door deze moeilijke periode heen te helpen.
Een Halloweenavond die anders liep dan verwacht
Aanvankelijk leek Gioia de behandeling redelijk te verdragen, maar enkele dagen geleden sloeg de stemming volledig om. Monique vertelt op Instagram dat wat een gezellige Halloweenavond had moeten worden, ineens in het teken kwam te staan van grote zorgen.
Gioia kreeg hoge koorts, had duidelijk pijn en reageerde nauwelijks nog. Monique reed onmiddellijk naar de dierenkliniek, waar de hond direct aan het infuus werd gelegd. Een angstige nacht volgde – een nacht vol onzekerheid, waarin Monique moest toezien hoe haar trouwe viervoeter zichtbaar aan kracht verloor.
Pas de volgende dag kwam er duidelijkheid. Gioia bleek een ontsteking te hebben. Een op zichzelf behandelbare complicatie, maar door de chemobehandeling was haar lichaam zo verzwakt dat ze nauwelijks weerstand had om deze nieuwe tegenslag aan te kunnen.
Monique schreef dat ze haar
hondje niet meer herkende:
“Toen ik haar zag, keek ze
dwars door me heen. Ze piepte, was gedesoriënteerd, wilde niet eten
en kon nauwelijks staan. Met een gebroken hart ging ik naar huis,
met in mijn gedachten dat ik de volgende dag misschien een
onmogelijke keuze moest maken.”
Het zijn woorden die door merg en been gaan, herkenbaar voor iedereen die ooit een dier heeft zien worstelen met gezondheid.
De dag waarop alles nóg slechter leek te worden
De daaropvolgende dag verslechterde Gioia’s toestand verder. Ze was volledig uitgeput en reageerde nauwelijks meer op prikkels. Volgens de artsen was het enorm spannend welke kant het zou opgaan. Monique hield rekening met élk scenario, al wilde ze dat eigenlijk niet.
Toch bleef ze bij haar hond, bleef ze praten, bleef ze hopen – hoe klein de kans ook leek. En toen gebeurde iets wat niemand had verwacht.
Een onverwacht teken van leven
Op een moment waarop Monique geen enkel signaal meer kreeg dat Gioia zich beter voelde, ontving zij plots een filmpje van de kliniek. Tot haar verbazing zag ze haar hond staan. Niet stevig, niet stabiel, maar ze stond.
Dat kleine moment betekende
alles.
“Ze probeerde te lopen, maar
ze stond. Ze was tot leven gekomen. Met tranen ben ik gaan slapen.
Zou ze het dan toch redden?”
De antibiotica die ze had gekregen, bleek aan te slaan. Eindelijk kwam er een beetje lucht.
De dag erna gebeurde opnieuw iets hoopgevends: Gioia kwispelde en probeerde naar Monique toe te komen. Ze at zelfs een stukje rosbief – haar eerste hapje in dagen. Monique schreef dat haar meisje een beetje terugkwam, en dat moment gaf haar nieuwe kracht om door te gaan.
De koorts zakt en de sprankeling keert terug
Weer een dag later bleek de koorts verdwenen. Het was alsof er langzaam een gordijn werd geopend en de lichtstraal van herstel naar binnen viel. Toen Monique die avond de kliniek binnenstapte, zag ze Gioia al op haar wachten.
“Haar reactie was onbeschrijflijk. Mijn meisje had weer sprankeling in haar ogen.”
Na vijf dagen vol tranen, slapeloze nachten, onmacht en diepe angst, volgde eindelijk goed nieuws: Gioia mocht mee naar huis.
Monique in tranen van opluchting: ‘Welkom thuis, mijn hart’
Monique sloot haar update af
met woorden die de opluchting en dankbaarheid perfect
samenvatten:
“Vandaag mocht ik haar
ophalen, met tranen van geluk. Welkom thuis, mijn hart.”
De periode die achter hen ligt, was intens en emotioneel. Niet alleen voor Monique en haar gezin, maar ook voor de duizenden mensen die op sociale media met haar meeleefden. Het verhaal van Gioia toont opnieuw aan hoe bijzonder de band is tussen mens en dier, en hoe hoop soms precies op het moment komt waarop je het niet meer verwacht.
Waarom dit verhaal zoveel mensen raakt
De openheid van Monique zorgt ervoor dat velen zich herkennen in haar emoties. Het gaat niet alleen over een z!eke hond, maar over liefde, loyaliteit, zorg en de angst om iets dierbaars kwijt te raken.
Bovendien laat dit verhaal zien hoe belangrijk goede veterinaire zorg is en hoe intensief herstel voor dieren kan zijn. Door haar verhaal te delen, helpt Monique anderen die in soortgelijke situaties zitten zich minder alleen te voelen.
Voorzichtig vooruit kijken
Hoewel Gioia nu weer thuis is, zal haar herstel aandacht en rust vragen. Monique benadrukt dat dit pas het begin is van een langere fase van zorg en monitoring. Maar dat Gioia overeind krabbelde op een moment dat niemand het nog verwachtte, geeft hoop voor de komende tijd.
Haar veerkracht en het doorzettingsvermogen van Monique vormen samen een indrukwekkend verhaal — één dat laat zien hoe sterk de band tussen mens en dier kan zijn.