Actueel
Ex Sylvie Meis woedend op Johan Derksen: ´Dit is de waarheid!´
Wim Beelen, de ex-partner van Sylvie Meis, heeft scherp uitgehaald naar Johan Derksen en zegt dat hij graag zou willen aanschuiven bij Vandaag Inside. Wim is van plan om Derksen eens flink de waarheid te vertellen over de manier waarop er in het programma over Sylvie wordt gesproken.

Kritiek op de beeldvorming van Sylvie Meis
Hoewel Wim Beelen en Sylvie Meis slechts enkele maanden samen waren, blijft het hem dwarszitten hoe haar naam in de media wordt neergezet. In een interview met De Telegraaf vertelt Wim dat hij het niet eens is met de manier waarop Sylvie in Vandaag Inside wordt geframed. “Ze wordt helemaal verkeerd geframed,” zegt Wim. “Ze is een hele leuke, bijzondere, lieve vrouw. Ze verdient het niet dat zij zo slecht wordt neergezet.”

Wens om aan tafel te zitten bij Johan Derksen
Wim heeft duidelijk gemaakt dat hij wel degelijk in gesprek wil gaan met Johan Derksen. “Ik zou graag eens aan tafel zitten bij zo’n Johan Derksen, die allemaal nare dingen over haar zegt, en hem de waarheid vertellen,” aldus Wim. Het lijkt erop dat Wim geen blad voor de mond neemt en niet bang is om zijn mening te uiten over het programma en de manier waarop Sylvie wordt besproken.

Behoefte om Sylvie te verdedigen
De relatie tussen Wim en Sylvie mag dan wel kort geweest zijn, het is duidelijk dat Wim nog steeds veel respect voor haar heeft. Hij prijst haar kracht en carrière. “Het is superknap hoe zij in Duitsland zo’n carrière heeft opgebouwd,” zegt Wim. Hij merkt op dat Nederland het misschien lastig vindt om Sylvie’s succes volledig te accepteren. “Al zullen ze stiekem ook wel een beetje trots zijn, want zij hoeft maar te bewegen of het staat in alle kranten.”

Aankondiging van een onthullend boek
Wim heeft ook aangekondigd dat hij binnenkort met een onthullend boek zal komen. Het boek, dat hij samen met psycholoog Martin Appelo schrijft, belooft zijn levensverhaal te onthullen. Wim wil echter niet te veel details prijsgeven over de inhoud van het boek, vooral niet over de rol van Sylvie. “Ik ga verder niet vertellen wat er in mijn boek, dat volgend jaar verschijnt, komt te staan,” aldus Wim tegen Story.

Sylvie in Wim’s boek
Hoewel Wim niets specifieks wil delen over wat er in zijn boek over Sylvie staat, vertelt hij wel dat zij een bijzondere plaats in zijn leven heeft gehad. “Sylvie is een heel lief meisje,” zegt Wim. “Volgens mij is ze weer hartstikke verliefd. Dat is mooi.” Dit lijkt aan te geven dat er nog steeds een warme band is tussen Wim en zijn ex-vriendin.

De impact van Sylvie Meis’ carrière
Wim benadrukt ook hoe groot de impact van Sylvie’s carrière is, vooral in Duitsland. “Ze heeft zichzelf bewezen in Duitsland,” zegt hij trots. Hij erkent dat haar succes in Nederland vaak met gemengde gevoelens wordt ontvangen, maar hij gelooft dat de Nederlander in het geheim ook trots is op haar prestaties.

Toekomstige plannen van Wim Beelen
Wim is dus niet alleen bezig met zijn boek, maar ook met het beïnvloeden van het gesprek over zijn ex-partner. Zijn uitspraken over Johan Derksen en zijn wens om aan tafel te zitten bij Vandaag Inside laten zien dat hij niet bang is om voor Sylvie op te komen. Of dit daadwerkelijk zal gebeuren, is afwachten, maar het lijkt er op dat Wim vastbesloten is om zijn verhaal te vertellen en zich te verdedigen tegen de negatieve beeldvorming van Sylvie.
Actueel
Diep verdriet overspoelt Urk: Mathilde breekt helemaal – ‘Ik kan dit niet nóg eens aan’

Een diepe schok gaat door de gemeenschap van Urk. Mathilde, een vrouw die al jarenlang symbool staat voor veerkracht en doorzettingsvermogen, is opnieuw geconfronteerd met een harde realiteit. De z!ekte die haar als kind jarenlang in zijn greep hield, is teruggekeerd. Het nieuws kwam onverwacht en sloeg in als een mokerslag. Haar eerste woorden, uitgesproken met zichtbare emotie, zeggen alles: “Daar komt het weer.”

Het is een zin die niet alleen haar eigen angst en verdriet samenvat, maar ook de gevoelens weerspiegelt van iedereen die haar kent. Want Mathilde is niet zomaar iemand. Ze is een bekend en geliefd gezicht binnen Urk, iemand die ondanks een moeilijke start in het leven altijd bleef staan — voor zichzelf, maar ook voor anderen.
Een jeugd die allesbehalve zorgeloos was
Waar veel kinderen onbezorgd opgroeien, kende Mathilde al op jonge leeftijd een bestaan vol onzekerheid. Z!ekenhuisgangen, behandelingen en lange periodes van wachten bepaalden haar dagelijkse leven. De z!ekte liet weinig ruimte voor spontaniteit of plannen maken. Elke dag kon anders lopen dan gehoopt.
Toch herinneren mensen zich vooral haar houding. Ze klaagde weinig, bleef lachen wanneer dat kon en vond manieren om toch lichtpuntjes te zien. Die instelling maakte diepe indruk op haar omgeving. “Ze was altijd degene die anderen moed insprak,” vertelt iemand die haar al sinds haar jeugd kent. “Zelfs toen ze het zelf het zwaarst had.”
Die mentaliteit nam ze mee toen het uiteindelijk beter met haar ging. Stap voor stap bouwde ze een leven op waarin de z!ekte niet langer de hoofdrol speelde. Ze kreeg ruimte om te dromen, plannen te maken en vooruit te kijken. Het voelde als een hoofdstuk dat eindelijk afgesloten was.

Het nieuws dat alles weer op scherp zette
Juist daarom kwam het recente nieuws zo hard aan. Na jaren waarin het stabiel leek, volgde plots de boodschap die niemand wil horen: de z!ekte is terug. Voor Mathilde voelde het alsof de grond onder haar voeten wegzakte. “Ik had zó gehoopt dat dit voorgoed achter me lag,” vertelt ze openhartig. “Je denkt dat je het hebt gehad. Dat je eindelijk verder mag. En dan gebeurt dit.”
Haar woorden zijn rauw en eerlijk. Geen grootse verklaringen, geen maskers. Alleen de pijnlijke realiteit dat ze opnieuw een strijd moet aangaan waarvan ze hoopte dat die tot het verleden behoorde. “Het voelt alsof ik weer vanaf nul moet beginnen,” zegt ze. “Alsof alles opnieuw op tafel ligt.”

Urk leeft massaal mee
In Urk bleef het nieuws niet onopgemerkt. De gemeenschap reageerde met ongeloof, verdriet en vooral betrokkenheid. Familie, vrienden, buren en kennissen staken meteen de koppen bij elkaar. Hoe kunnen we helpen? Wat heeft Mathilde nodig?
Binnen korte tijd verschenen er steunbetuigingen op sociale media. Mensen deelden herinneringen, spraken hun bewondering uit en lieten weten dat ze achter haar staan. “Mathilde is iemand die altijd klaarstaat voor anderen,” schreef iemand. “Nu is het aan ons om er voor háár te zijn.”
Ook praktisch werd er direct actie ondernomen. Er zijn initiatieven gestart om haar en haar gezin te ondersteunen, zowel emotioneel als financieel. Niet omdat ze daarom vroeg, maar omdat de gemeenschap dat vanzelfsprekend vindt. Het past bij Urk: samen dragen wat te zwaar is voor één persoon alleen.

De kracht van saamhorigheid
Voor Mathilde zelf is die steun van onschatbare waarde. Ze geeft toe dat de angst soms overweldigend is, maar dat de reacties haar ook kracht geven. “Je voelt dat je dit niet alleen hoeft te doen,” zegt ze. “Dat maakt een wereld van verschil.”
Ze weet dat er moeilijke momenten zullen komen. Dagen waarop de onzekerheid overheerst, waarop herinneringen aan vroeger terugkomen. Maar ze weet ook dat ze niet alleen staat. “Ik heb dit eerder gedaan,” zegt ze vastberaden. “En ik ga het nu weer doen. Misschien niet zonder tranen, maar zeker niet zonder strijd.”
Die woorden raken veel mensen. Ze tonen geen ontkenning van de zwaarte, maar ook geen overgave. Het is een realistische houding: erkennen hoe moeilijk het is, terwijl je toch besluit om door te gaan.
Een bekend patroon, maar nooit makkelijk
Hoewel Mathilde ervaring heeft met z!ekte en herstel, betekent dat niet dat het deze keer eenvoudiger is. Integendeel. Juist omdat ze weet wat er kan komen, voelt het soms extra zwaar. De herinneringen aan haar jeugd liggen dicht onder de oppervlakte.
“Toch is het anders,” zegt iemand uit haar omgeving. “Ze is ouder, heeft een gezin, verantwoordelijkheden. De impact reikt verder dan alleen haarzelf.” Dat besef maakt de situatie complexer, maar ook de motivatie groter om te blijven vechten.
Hoop als stille motor
Wat opvalt in haar verhaal, is dat hoop niet luid aanwezig is, maar wel constant. Geen grote uitspraken over wonderen, geen valse geruststelling. Gewoon de overtuiging dat doorgaan de enige optie is. Dat elke dag telt, hoe onzeker die ook voelt.
“Ik kijk niet te ver vooruit,” zegt Mathilde. “Ik kijk naar vandaag. En morgen zien we dan wel weer.” Die nuchterheid helpt haar om niet te verdwalen in angstscenario’s, maar zich te richten op wat nu nodig is.
Een verhaal dat verder reikt dan één persoon
Het nieuws rond Mathilde raakt Urk diep, maar het raakt ook iets universeels. Het herinnert mensen eraan hoe kwetsbaar het leven is, hoe snel zekerheid kan verdwijnen. Tegelijk laat het zien hoeveel kracht er schuilt in verbondenheid.
Voor velen is Mathilde’s verhaal een spiegel. Een herinnering aan het belang van steun, begrip en samenhorigheid. “Dit laat zien waarom gemeenschap zo belangrijk is,” schrijft iemand. “Je hoeft het niet alleen te dragen.”
Samen vooruit, stap voor stap
Terwijl Mathilde zich voorbereidt op een nieuwe, moeilijke periode, staat Urk als één geheel achter haar. Niet met loze woorden, maar met daden, aanwezigheid en betrokkenheid. Ze weet dat de weg zwaar zal zijn, maar ook dat er mensen zijn die met haar meelopen.
Haar verhaal is er een van pijn, maar ook van kracht. Van terugslag, maar niet van opgeven. En misschien is dat precies waarom het zo raakt: omdat het laat zien dat moed niet betekent dat je nergens bang voor bent, maar dat je doorgaat, ondanks die angst.
Urk houdt de adem in, maar blijft staan. Voor Mathilde. Voor elkaar.