Actueel
Ellen ten Damme onthult: ‘Boerderij Van Dorst is nep, alles in scène gezet’
Ellen ten Damme teleurgesteld in Boerderij Van Dorst: ‘Alles is in scène gezet’
Ellen ten Damme heeft haar teleurstelling uitgesproken over haar ervaring tijdens de opnames van het populaire televisieprogramma Boerderij Van Dorst. De zangeres en actrice onthulde in een recent interview dat ze het lastig vond om te navigeren in wat zij als een “gekunsteld” proces ervoer. “Ik vergeet altijd dat alles nep is op tv,” zei ze openhartig.
Een seizoen vol hoogtepunten
Het nieuwste seizoen van Boerderij Van Dorst, de BN’er-talkshow van Raven van Dorst, heeft ook dit jaar weer veel kijkers weten te boeien. De seizoensfinale, waarin Ellen ten Damme en Kaj Gorgels te gast waren, trok bijna 1,1 miljoen kijkers. In deze aflevering ging Ellen dieper in op haar carrière, de affaire rondom Ali B en haar relatie met een ruim dertig jaar jongere partner.
‘Niets is wat het lijkt’
Hoewel het programma bekendstaat om zijn ogenschijnlijk spontane en oprechte momenten, merkte Ellen dat er achter de schermen een andere realiteit schuilging. “Op zich was het leuk,” vertelde ze aan het AD, “maar ik vergeet altijd dat het om tv gaat en dat alles nep is.”
Volgens Ellen lijkt het alsof ze authentieke momenten beleefde, zoals koken en het samenstellen van een maaltijd. In werkelijkheid bleek dit anders. “Ik sneed wat groenten in beeld en vervolgens kwam er iets op tafel van de catering. Het idee dat ik een zorgvuldig uitgedacht menu had samengesteld, was dus puur voor de camera. En dan moet je vervolgens doen alsof je dat allemaal zelf hebt gedaan.”
‘Authenticiteit voelt gespeeld’
Ellen vond het lastig om zichzelf neer te zetten in deze geregisseerde setting. “Ik moet dan een soort versie van mezelf spelen, en zeggen: ‘Graag gedaan, vinden jullie het lekker?’ Dat voelt gewoon niet natuurlijk,” legde ze uit. “Ik raak dan helemaal in de war. Gek genoeg heb ik daar minder moeite mee als ik een rol speel of in de huid van een ander kruip. Dat acteren gaat me makkelijker af.”
Spijt van openheid over haar relatie
Tijdens de uitzending sprak Ellen ook openlijk over haar relatie met een veel jongere partner, wat veel aandacht trok in de media. Nu heeft ze daar spijt van. “Ik realiseer me achteraf dat ik beter niets had kunnen zeggen,” zei ze. “Voor je het weet, sta je weer in alle roddelrubrieken, en daar heb ik echt geen zin in.”
Ellen benadrukte dat ze niet graag haar persoonlijke leven breed uitgemeten ziet worden. “Ik wil mijn privéleven zoveel mogelijk beschermen. Daar hoort mijn relatie ook bij.”
Financiële onafhankelijkheid
Ondanks haar frustraties met het programma en de media-aandacht blijft Ellen actief in de entertainmentwereld, hoewel ze aangeeft dat ze dat puur uit passie doet. Financieel hoeft ze het niet meer te doen. “Ik heb woonboten in Amsterdam, een loods in Wormerveer, schuren en een huis in Frankrijk,” onthulde ze. “Als ik zou willen, zou ik met pensioen kunnen gaan. Maar dat wil ik niet; ik houd van mijn werk.”
Geen ambities voor het Songfestival
Ellen werd in het interview ook gevraagd of ze interesse heeft om Nederland ooit te vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival. Haar antwoord was resoluut: “Nee, nee, helemaal niet. Ik hoor dat heel vaak, maar ik ben niet speciaal fan. Het lijkt me een groot mediacircus, en ik wil geen marionet zijn die op afroep komt opdraven.”
Een les in verwachtingen
Ellen’s ervaring bij Boerderij Van Dorst is een herinnering aan hoe de werkelijkheid soms afwijkt van wat we op televisie zien. “Het is een goede les voor mezelf,” gaf ze toe. “Ik moet niet vergeten dat televisie altijd een geregisseerde versie van de werkelijkheid is.” Toch waardeert ze de ervaring en heeft ze bewondering voor Raven van Dorst en diens unieke stijl.
Met haar uitgesproken mening en levenservaring blijft Ellen ten Damme een opvallende verschijning in de Nederlandse entertainmentwereld, ongeacht de context waarin ze verschijnt.
Actueel
Heftig voor Viktor Verhulst tijdens opnames ‘Brieven aan Samson’: “Wisten we niet op voorhand”
Op 22 april gaat op Brieven aan Samson een bijzonder nieuw programma van start op Play. Voor Viktor Verhulst betekent dit een opvallende stap in zijn carrière. Waar hij eerder vooral bekend stond om entertainment en reality, kiest hij nu voor een meer persoonlijke en emotionele invalshoek.
Het programma markeert zijn eerste echte kennismaking met het genre human interest — en dat brengt niet alleen nieuwe ervaringen met zich mee, maar ook de nodige spanning.
Een nieuwe uitdaging voor Viktor
Voor Viktor Verhulst is deze stap allesbehalve vanzelfsprekend. Hij staat niet bekend als iemand die zich meteen volledig openstelt of gemakkelijk diepe gesprekken aangaat.
In interviews geeft hij zelf toe dat hij vooraf best wat zenuwen had. Het idee om mensen te ontmoeten die hun persoonlijke verhalen delen — vaak met veel emotie — bracht een zekere druk met zich mee.
Toch bleek die spanning al snel te verdwijnen zodra de eerste gesprekken op gang kwamen. Door echt te luisteren en de tijd te nemen, vond hij zijn eigen manier om met de situaties om te gaan.
De kracht van herinneringen
In Brieven aan Samson staat een bijzonder concept centraal. Mensen die vroeger als kind een brief schreven naar Samson, worden jaren later opnieuw opgezocht.
Die brieven vormen het vertrekpunt voor gesprekken over hun leven — toen en nu. Voor veel deelnemers roept dat een gevoel van nostalgie op.
Het zijn herinneringen aan een tijd waarin alles eenvoudiger leek: zondagochtenden voor de televisie, onbezorgdheid en kinderlijke dromen. Maar juist dat contrast met het volwassen leven van nu maakt de verhalen extra bijzonder.
Emotionele verhalen
Wat het programma zo krachtig maakt, is dat het niet alleen draait om nostalgie. In de loop van dertig jaar kan er veel gebeuren in een mensenleven — en dat komt ook in de gesprekken naar voren.
Viktor Verhulst ontmoet mensen die niet alleen mooie herinneringen delen, maar ook moeilijke momenten hebben meegemaakt.
Sommige verhalen blijken onverwacht zwaar. Zo vertelt hij over een ontmoeting met een vrouw die kort na het schrijven van haar brief meerdere familieleden verloor. Dat soort gesprekken vragen om empathie en aandacht — en laten zien dat het programma verder gaat dan alleen terugblikken.
Een andere kant van Viktor
Voor kijkers zal het programma vooral opvallen door de manier waarop Viktor Verhulst zich laat zien. Waar hij normaal eerder afstandelijk of nuchter overkomt, toont hij hier een meer betrokken en empathische kant.
Hij geeft zelf aan dat hij niet iemand is die snel emoties toont of fysiek contact zoekt, zoals iemand omhelzen. Toch zijn er momenten waarop hij voelt dat dat nodig is — en daar dan ook naar handelt.
Dat maakt zijn rol in het programma authentiek. Hij probeert niet iemand anders te zijn, maar blijft dicht bij zichzelf, terwijl hij zich wel openstelt voor de verhalen van anderen.
Groei en maturiteit
De afgelopen jaren heeft Viktor Verhulst al veel ervaring opgedaan voor de camera, onder meer in De Verhulstjes. Die ervaring lijkt hem te helpen in deze nieuwe rol.
Hij is zichtbaar gegroeid in hoe hij met situaties omgaat en hoe hij gesprekken voert. Waar hij eerder misschien terughoudender was, durft hij nu meer aanwezig te zijn in het moment.
Dat zorgt ervoor dat hij zich beter kan aanpassen aan de mensen die hij ontmoet — en dat komt de gesprekken ten goede.
Meer dan alleen televisie
Brieven aan Samson is meer dan een klassiek televisieprogramma. Het raakt aan thema’s die voor veel mensen herkenbaar zijn: herinneringen, verandering, verlies en groei.
Door terug te grijpen naar iets ogenschijnlijk eenvoudigs als een kinderbrief, ontstaat er ruimte voor diepere gesprekken. Het laat zien hoe het verleden doorwerkt in het heden.
Voor de deelnemers is het vaak een bijzonder moment om stil te staan bij hun eigen verhaal — en dat maakt het programma persoonlijk en oprecht.
De impact op de kijker
Voor het publiek belooft het programma een emotionele kijkervaring te worden. De combinatie van herkenbare herinneringen en persoonlijke verhalen zorgt voor momenten van ontroering, maar ook van reflectie.
Kijkers worden meegenomen in levensverhalen die laten zien hoe verschillend paden kunnen lopen — en hoe herinneringen een blijvende rol spelen.
Een nieuwe richting
Met dit programma laat Viktor Verhulst zien dat hij meer wil dan alleen entertainment. Hij verkent een andere kant van televisie, waarin inhoud en emotie centraal staan.
Die keuze past binnen een bredere trend waarin programma’s steeds vaker persoonlijke verhalen en menselijke connecties benadrukken.
Conclusie
Met Brieven aan Samson zet Viktor Verhulst een belangrijke stap in zijn carrière. Het programma laat een andere kant van hem zien — een kant die draait om luisteren, begrijpen en verbinden.
Wat begint met een simpele brief uit de kindertijd, groeit uit tot een reis door herinneringen en levensverhalen. En juist daarin schuilt de kracht van het programma.
Voor Viktor zelf is het een leerproces, maar ook een kans om zich verder te ontwikkelen. Voor de kijker biedt het een moment van herkenning en emotie — en misschien ook een herinnering aan hoe waardevol die onbezorgde momenten uit het verleden kunnen zijn.