Actueel
Eerste beelden: Honderden fans nemen afscheid van Rob de Nijs
Een laatste groet aan een icoon: Nederland neemt afscheid van Rob de Nijs
Vandaag staat Nederland stil bij het verlies van een muzikale grootheid. In het hart van Amsterdam, voor het DeLaMar Theater, verzamelen zich sinds de vroege ochtenduren honderden fans om afscheid te nemen van Rob de Nijs. De zanger, die vorige week zondag op 81-jarige leeftijd 0verleed, laat een onuitwisbare indruk achter in de Nederlandse muziekgeschiedenis. Zijn stem, zijn liedjes, zijn persoonlijkheid – het raakte generaties. En dat wordt vandaag zichtbaar in de lange rij mensen die hem hun laatste eer willen bewijzen.

Lange rijen voor het DeLaMar Theater
Vanaf 09.30 uur ging het theater open voor het publiek. Hoewel dit het geplande tijdstip was, bleek al snel dat de belangstelling zo groot was dat de deuren eerder open moesten. Honderden mensen stonden al klaar, sommigen met bloemen in de hand, anderen zichtbaar geëmotioneerd. Op beelden van onder andere het NOS Journaal en Hart van Nederland is de lange rij voor het theater duidelijk te zien. Mensen vertellen aan verslaggevers wat de muziek van Rob voor hen heeft betekend. Eén vrouw pinkt tranen weg als ze zegt: “Zijn muziek was alles. Hij was er altijd, op de radio, bij bijzondere momenten. Dit voelt als afscheid nemen van een vriend.”
Een nationale rouw
De sfeer rondom het DeLaMar Theater is ingetogen, maar warm. Er worden herinneringen opgehaald, liedjes zachtjes meegezongen en er heerst een gevoel van gedeeld verlies. Rob de Nijs was meer dan een artiest – hij was een vaste waarde in het leven van velen. Zijn liedjes als “Banger Hart”, “Malle Babbe” en “Zondag” zijn klassiekers geworden en worden vandaag opnieuw gezongen, als eerbetoon.

De organisatie verwacht dat er gedurende de dag duizenden mensen langskomen. Om alles in goede banen te leiden, is er veel beveiliging aanwezig en zijn er afgezette rijen langs de straat geplaatst. Binnen in het theater ligt Rob opgebaard in een serene ruimte, omringd door bloemen, foto’s en muziek die zachtjes speelt. Een waardige, ingetogen setting voor een indrukwekkend afscheid.
Besloten ceremonie voor vrienden en familie
Hoewel het publiek tot in de middag afscheid mag nemen, zal er om 14.30 uur een besloten plechtigheid plaatsvinden. Familieleden, intimi en goede vrienden van Rob de Nijs zullen dan in stilte afscheid nemen. Naar verwachting zal ook hier muziek een grote rol spelen – Robs leven was immers onlosmakelijk verbonden met zijn liedjes.

De plechtigheid wordt niet uitgezonden of gedeeld met de media. “Het is een moment voor de mensen die hem persoonlijk kenden,” aldus een woordvoerder van de familie. “Een gelegenheid om in kleine kring te rouwen, te herinneren en te vieren wat hij heeft betekend.”
Belinda Meuldijk en zoon Yoshi afwezig
Opvallend is de afwezigheid van Belinda Meuldijk, de ex-vrouw van Rob de Nijs, en hun zoon Yoshi. Hoewel ze waren uitgenodigd voor de plechtigheid, kiezen zij bewust voor een intiem, eigen moment van afscheid. Hun advocaat liet weten: “Belinda en Yoshi herdenken Rob op een persoonlijke wijze, op een plek en tijdstip dat voor hen goed voelt. Ze wensen iedereen vandaag een mooi en waardig afscheid toe.”

Belinda Meuldijk, zelf jarenlang nauw betrokken bij Robs carrière als tekstschrijver van vele hits, reageerde eerder al via Facebook op zijn 0verlijden. In een ontroerende post bedankte ze fans voor hun steun en bracht ze een bijzonder lied uit: “Ooit Zal Ik Een Herinnering Zijn.”
Het laatste lied
Het nummer werd speciaal voor Rob geschreven door Belinda en zou oorspronkelijk door Rob zelf gezongen worden. Helaas was hij daar fysiek niet meer toe in staat. De demo werd uiteindelijk ingezongen door Han Kooreneef, een goede vriend van het stel. Belinda noemde het lied een ‘laatste groet’ en een symbolisch afscheid van iemand die voor haar én voor velen zo belangrijk was.

“Rob vond het een prachtig nummer. Daarom is het voor mij een dierbare herinnering,” schreef ze op Facebook. “Ik deel het nu met de wereld, in de hoop dat mensen het met aandacht beluisteren. Het is goed zo.” Het lied is inmiddels duizenden keren beluisterd en gedeeld, en roept bij velen heftige emoties op. In de reacties onder het Facebookbericht stromen de berichten van steun, bewondering en verdriet binnen. “Ik kon het niet droog houden”, schrijft een volger. Een ander reageert: “Wat een prachtig eerbetoon. Wat moet dat veel voor jullie hebben betekend.”
Een leven vol muziek
Rob de Nijs begon zijn muzikale carrière in de jaren zestig en groeide al snel uit tot een van de meest geliefde zangers van het land. Zijn repertoire besloeg tientallen jaren en generaties. Van tieneridool tot volwassen chansonnier, hij wist zich altijd opnieuw uit te vinden. Zijn samenwerking met Belinda Meuldijk leverde hem veel van zijn grootste hits op. Later vond hij opnieuw geluk bij zijn tweede vrouw Henriëtte, met wie hij een zoon kreeg: Julius.

Zijn diagnose van de ziekte van Parkinson in 2019 bracht zijn carrière langzaam tot een halt. Toch gaf hij nog meerdere afscheidsoptredens, waaronder een groots slotconcert in de Ziggo Dome, dat door duizenden fans werd bijgewoond. Tot het allerlaatste moment bleef Rob de Nijs verbonden aan muziek. “Zingen is ademen, het is leven,” zei hij ooit in een interview.
Een icoon voor altijd
Met zijn 0verlijden verliest Nederland een icoon. Maar de muziek blijft. En dat is precies wat vandaag zo tastbaar wordt in Amsterdam. In de straten rondom het DeLaMar Theater klinkt zijn stem, uit telefoons, draagbare radio’s en de speakers in het theater zelf. De mensen in de rij – jong en oud – bewijzen dat Rob de Nijs veel meer was dan een zanger. Hij was een onderdeel van het collectieve geheugen.
Zijn nalatenschap leeft voort in de platenkasten, op streamingdiensten, in herinneringen en – vandaag – in de tranen van een land dat afscheid neemt van een dierbare stem.
Rust zacht, Rob. Je bent niet alleen een herinnering. Je bent muziek geworden.
Actueel
Heftig voor Viktor Verhulst tijdens opnames ‘Brieven aan Samson’: “Wisten we niet op voorhand”

Op 22 april gaat op Brieven aan Samson een bijzonder nieuw programma van start op Play. Voor Viktor Verhulst betekent dit een opvallende stap in zijn carrière. Waar hij eerder vooral bekend stond om entertainment en reality, kiest hij nu voor een meer persoonlijke en emotionele invalshoek.
Het programma markeert zijn eerste echte kennismaking met het genre human interest — en dat brengt niet alleen nieuwe ervaringen met zich mee, maar ook de nodige spanning.
Een nieuwe uitdaging voor Viktor
Voor Viktor Verhulst is deze stap allesbehalve vanzelfsprekend. Hij staat niet bekend als iemand die zich meteen volledig openstelt of gemakkelijk diepe gesprekken aangaat.
In interviews geeft hij zelf toe dat hij vooraf best wat zenuwen had. Het idee om mensen te ontmoeten die hun persoonlijke verhalen delen — vaak met veel emotie — bracht een zekere druk met zich mee.
Toch bleek die spanning al snel te verdwijnen zodra de eerste gesprekken op gang kwamen. Door echt te luisteren en de tijd te nemen, vond hij zijn eigen manier om met de situaties om te gaan.

De kracht van herinneringen
In Brieven aan Samson staat een bijzonder concept centraal. Mensen die vroeger als kind een brief schreven naar Samson, worden jaren later opnieuw opgezocht.
Die brieven vormen het vertrekpunt voor gesprekken over hun leven — toen en nu. Voor veel deelnemers roept dat een gevoel van nostalgie op.
Het zijn herinneringen aan een tijd waarin alles eenvoudiger leek: zondagochtenden voor de televisie, onbezorgdheid en kinderlijke dromen. Maar juist dat contrast met het volwassen leven van nu maakt de verhalen extra bijzonder.
Emotionele verhalen
Wat het programma zo krachtig maakt, is dat het niet alleen draait om nostalgie. In de loop van dertig jaar kan er veel gebeuren in een mensenleven — en dat komt ook in de gesprekken naar voren.
Viktor Verhulst ontmoet mensen die niet alleen mooie herinneringen delen, maar ook moeilijke momenten hebben meegemaakt.
Sommige verhalen blijken onverwacht zwaar. Zo vertelt hij over een ontmoeting met een vrouw die kort na het schrijven van haar brief meerdere familieleden verloor. Dat soort gesprekken vragen om empathie en aandacht — en laten zien dat het programma verder gaat dan alleen terugblikken.

Een andere kant van Viktor
Voor kijkers zal het programma vooral opvallen door de manier waarop Viktor Verhulst zich laat zien. Waar hij normaal eerder afstandelijk of nuchter overkomt, toont hij hier een meer betrokken en empathische kant.
Hij geeft zelf aan dat hij niet iemand is die snel emoties toont of fysiek contact zoekt, zoals iemand omhelzen. Toch zijn er momenten waarop hij voelt dat dat nodig is — en daar dan ook naar handelt.
Dat maakt zijn rol in het programma authentiek. Hij probeert niet iemand anders te zijn, maar blijft dicht bij zichzelf, terwijl hij zich wel openstelt voor de verhalen van anderen.
Groei en maturiteit
De afgelopen jaren heeft Viktor Verhulst al veel ervaring opgedaan voor de camera, onder meer in De Verhulstjes. Die ervaring lijkt hem te helpen in deze nieuwe rol.
Hij is zichtbaar gegroeid in hoe hij met situaties omgaat en hoe hij gesprekken voert. Waar hij eerder misschien terughoudender was, durft hij nu meer aanwezig te zijn in het moment.
Dat zorgt ervoor dat hij zich beter kan aanpassen aan de mensen die hij ontmoet — en dat komt de gesprekken ten goede.

Meer dan alleen televisie
Brieven aan Samson is meer dan een klassiek televisieprogramma. Het raakt aan thema’s die voor veel mensen herkenbaar zijn: herinneringen, verandering, verlies en groei.
Door terug te grijpen naar iets ogenschijnlijk eenvoudigs als een kinderbrief, ontstaat er ruimte voor diepere gesprekken. Het laat zien hoe het verleden doorwerkt in het heden.
Voor de deelnemers is het vaak een bijzonder moment om stil te staan bij hun eigen verhaal — en dat maakt het programma persoonlijk en oprecht.
De impact op de kijker
Voor het publiek belooft het programma een emotionele kijkervaring te worden. De combinatie van herkenbare herinneringen en persoonlijke verhalen zorgt voor momenten van ontroering, maar ook van reflectie.
Kijkers worden meegenomen in levensverhalen die laten zien hoe verschillend paden kunnen lopen — en hoe herinneringen een blijvende rol spelen.
Een nieuwe richting
Met dit programma laat Viktor Verhulst zien dat hij meer wil dan alleen entertainment. Hij verkent een andere kant van televisie, waarin inhoud en emotie centraal staan.
Die keuze past binnen een bredere trend waarin programma’s steeds vaker persoonlijke verhalen en menselijke connecties benadrukken.
Conclusie
Met Brieven aan Samson zet Viktor Verhulst een belangrijke stap in zijn carrière. Het programma laat een andere kant van hem zien — een kant die draait om luisteren, begrijpen en verbinden.
Wat begint met een simpele brief uit de kindertijd, groeit uit tot een reis door herinneringen en levensverhalen. En juist daarin schuilt de kracht van het programma.
Voor Viktor zelf is het een leerproces, maar ook een kans om zich verder te ontwikkelen. Voor de kijker biedt het een moment van herkenning en emotie — en misschien ook een herinnering aan hoe waardevol die onbezorgde momenten uit het verleden kunnen zijn.