Actueel
Dit betaal je voor één nachtje in de achtertuin van Roy Donders: ‘Krankzinnig!’
Roy Donders en zijn vriendin Michelle kwamen eerder dit jaar in een lastige situatie terecht. Roy moest zijn kliniek sluiten omdat hij niet over de juiste diploma’s beschikte om cosmetische ingrepen uit te voeren.
Hij heeft zijn kliniek namelijk omgebouwd tot een Bed & Breakfast, compleet met een spa en wellnessruimte.
Ontbijtje op bed van Roy Donders?
Vanaf 15 juni openen de deuren van de nieuwe B&B van Roy en Michelle. Hoewel er maar één kamer beschikbaar is, wat betekent dat slechts één stel per nacht kan blijven, is de ruimte in de schuur achter hun huis voorzien van alle luxe die je je kunt voorstellen.
Voor 360 euro per nacht kunnen gasten genieten van een verblijf in de achtertuin van Roy en Michelle. Dat klinkt misschien als een fors bedrag, maar volgens Roy krijg je er veel voor terug.
Luxe Faciliteiten en Exclusieve Beleving
De schuur is omgetoverd tot een luxueuze suite, compleet met een
stoombad en sauna. Gasten kunnen zich volledig ontspannen en
genieten van de wellnessfaciliteiten die beschikbaar zijn.
Dit maakt de B&B niet alleen een plek om te overnachten, maar ook een kleine wellnesservaring. Bovendien zorgt Roy persoonlijk voor een heerlijk ontbijt op bed de volgende ochtend, een extra touch die bijdraagt aan het exclusieve gevoel van het verblijf.
Reacties uit het Publiek
Ondanks de luxe en de extra’s, hebben sommige kijkers van Shownieuws kritiek op de hoge prijs van de overnachting.
Ze noemen het bedrag van 360 euro per nacht ‘krankzinnig’. Toch gelooft Roy dat de ervaring het geld waard is.
Hij benadrukt dat gasten niet alleen betalen voor de overnachting, maar voor een complete beleving inclusief wellness en een persoonlijk ontbijt.
Innovatie en Ondernemerschap
Roy Donders staat bekend om zijn ondernemerschap en creativiteit. Toen hij zijn kliniek moest sluiten, liet hij zien dat hij niet bij de pakken neer gaat zitten.
De transformatie van zijn kliniek naar een B&B is daar een perfect voorbeeld van. Roy heeft niet alleen een nieuwe inkomstenbron gecreëerd, maar ook een unieke plek gecreëerd waar mensen kunnen ontspannen en genieten van luxe faciliteiten.
Wat kun je verwachten?
Gasten van de B&B kunnen rekenen op een warm welkom en een persoonlijke benadering. De suite is uitgerust met alle nodige voorzieningen voor een comfortabel verblijf.
Het stoombad en de sauna bieden een ideale manier om te ontspannen, terwijl het persoonlijke ontbijt op bed een heerlijk begin van de dag garandeert.
Of Roy zelf het ontbijt komt brengen, of Michelle, is nog even afwachten, maar de ervaring zal ongetwijfeld onvergetelijk zijn.
Een Stap Vooruit
Hoewel de sluiting van de kliniek een tegenslag was, heeft Roy dit omgezet in een kans. Zijn vermogen om zich aan te passen en nieuwe ideeën te ontwikkelen, toont zijn veerkracht en vastberadenheid als ondernemer.
Met de opening van zijn B&B laat hij zien dat hij altijd manieren vindt om zijn dromen waar te maken, zelfs in uitdagende tijden.
Conclusie
Roy Donders en zijn vriendin Michelle hebben met hun nieuwe Bed & Breakfast een uniek concept gelanceerd.
Ondanks de hoge prijs per nacht, bieden ze een luxe en exclusieve ervaring die zeker aantrekkelijk zal zijn voor mensen die op zoek zijn naar een bijzondere overnachting.
De combinatie van wellnessfaciliteiten en een persoonlijk ontbijt maakt de B&B van Roy en Michelle een plek waar gasten echt in de watten worden gelegd.
Het is een mooi voorbeeld van hoe je van een tegenslag een nieuwe kans kunt maken, en hoe ondernemerschap en creativiteit altijd leiden tot nieuwe mogelijkheden.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.