Connect with us

Actueel

Broer Manuëla Kemp bleef weg bij uitvaart van zus Manuëla: Het is wel je zus he!

Published

on

Iddo Kemp (63), de broer van de onlangs overleden Manuëla Kemp (61), heeft ervoor gekozen om niet aanwezig te zijn bij haar uitvaart. Hoewel hij zijn zus kort voor haar overlijden nog bezocht in het ziekenhuis, voelde hij zich niet op zijn plek tussen de vele bekende Nederlanders die bij de uitvaart aanwezig waren. Een moeilijke keuze, die hij ondanks aandringen van familie uiteindelijk toch maakte.

Twijfels over de uitvaart

Iddo had zijn zus al meer dan twintig jaar niet gezien toen hij haar twee weken geleden op de intensive care bezocht. In de tussentijd had hij een bewogen leven achter de rug, gekenmerkt door drugsverslavingen en zelfs een gevangenisstraf. Hierdoor was het contact met zowel Manuëla als zijn andere zus volledig verwaterd. Achteraf heeft hij daar veel spijt van.

Hoewel hij het belangrijk vond om afscheid van haar te nemen in het ziekenhuis, twijfelde hij over zijn aanwezigheid bij de uitvaart. In een interview met Story sprak hij openlijk over zijn dilemma: “Ik heb niets te zoeken tussen al die succesvolle tv-sterren. Ik denk niet dat ik me tussen hen op mijn gemak voel. (…) Ik twijfel over de uitvaart, al is het wellicht ook mooi om daar allemaal lieve dingen over Manuëla te horen.”

Op het laatste moment niet gegaan

Uiteindelijk heeft Iddo de knoop doorgehakt en besloten om niet naar de crematie te gaan. “Ik ben daar niet naartoe gegaan. Op het laatste moment durfde ik niet. Ik vond dat ik daar niet thuishoorde. Ik wilde niet in het middelpunt van de belangstelling staan. Ik heb dat ook aan Tjerk verteld.”

Zijn broer Tjerk probeerde hem nog over te halen. “Hij vond dat ik me daar niet veel van aan moest trekken en gewoon moest komen. ‘Het is wel jouw zus.’ Maar weet je, ik heb afscheid van Manuëla kunnen nemen in het ziekenhuis. Het was beter voor mijn gemoedsrust niet naar haar crematie te gaan.”

Spijt en gemiste tijd

Hoewel hij fysiek niet aanwezig was bij de uitvaart, heeft Iddo op zijn eigen manier stilgestaan bij het verlies van zijn zus. “Ik heb haar single Slapeloze Nachten gedraaid,” vertelt hij. Dit nummer, dat Manuëla bekendheid gaf, was voor hem een passende manier om haar te herdenken. “Het bracht herinneringen terug aan betere tijden, toen we nog een gezin waren.”

Toch blijft de spijt knagen. “Had ik maar eerder contact met Manuëla of Tjerk gezocht. Erg stom. Dat kunnen we nooit meer terugdraaien.”

De keuze van Iddo om niet aanwezig te zijn bij de uitvaart zal wellicht niet door iedereen begrepen worden, maar voor hem was het de juiste beslissing. Hij heeft op zijn eigen manier afscheid genomen van zijn zus en moet nu leren leven met de gemiste tijd die hij nooit meer kan inhalen.

Familiebanden en verstoorde relaties

De relatie tussen Iddo en zijn zussen was jarenlang moeizaam. Zijn verslavingen en problemen met justitie zorgden ervoor dat hij langzaam maar zeker uit hun leven verdween. “Toen ik in de gevangenis zat, hield ik mezelf voor dat het ooit weer goed zou komen. Maar als je eenmaal zo lang weg bent geweest, is het moeilijk om de draad weer op te pakken.”

Toen Manuëla ziek werd, besefte Iddo dat er weinig tijd over was om het contact te herstellen. “Ik dacht: dit is mijn kans om haar nog te zien, om nog iets goed te maken. Maar twintig jaar afstand kun je niet in een paar minuten overbruggen.” Zijn bezoek aan haar op de intensive care was emotioneel. “Ze lag daar, zo kwetsbaar. Ik wist niet of ze me hoorde, maar ik heb haar verteld dat het me spijt.”

Bekende Nederlanders en ongemak

Eén van de voornaamste redenen waarom Iddo uiteindelijk niet naar de uitvaart ging, was de aanwezigheid van bekende Nederlanders. “Ik had het gevoel dat ik er niet thuishoorde. Dit waren mensen uit haar leven, niet uit het mijne. Ze kenden haar als presentatrice, als zangeres, als publieke figuur. Maar ik kende haar als mijn zus.”

Hij was bang dat zijn aanwezigheid tot ongemakkelijke situaties zou leiden. “Wat moest ik zeggen tegen die mensen? ‘Hoi, ik ben de broer die twintig jaar niet in haar leven was?’ Ik voelde me er gewoon niet prettig bij.”

Hoe verder na het verlies?

Het overlijden van Manuëla heeft Iddo aan het denken gezet. “Ik wil niet nog een keer meemaken dat ik een geliefde verlies en spijt heb dat ik er niet voor ze was.” Hij heeft sindsdien meer contact gezocht met familie en vrienden. “Ik besef nu pas hoe belangrijk die banden zijn.”

Toch blijft het gemis groot. “Ik zal Manuëla nooit meer kunnen spreken. Dat is iets waar ik mee zal moeten leven.” Of hij achteraf toch liever naar de uitvaart was gegaan? “Misschien. Maar ik heb haar op mijn eigen manier herdacht. En ik hoop dat ze dat zou begrijpen.”

Actueel

Astrid Coppens moet iets van het hart over haar man: “Heb het opgegeven”

Published

on

Astrid Coppens openhartig over moederschap: “Als ik weg ben, moet alles perfect geregeld zijn”

Sinds 2016 is Astrid Coppens gelukkig getrouwd met regisseur Bram Coppens. Samen hebben ze twee dochtertjes, Billie-Ray en Joey-Lee, die het gezin compleet maken. In de podcast Ongefilterd moederschap deelt Astrid deze week openhartig haar ervaringen over het moederschap, met al zijn mooie en minder mooie kanten.

Eerlijke blik achter de schermen

Astrid Coppens staat bekend om haar glamoureuze uitstraling en veelzijdige carrière, maar in de podcast laat ze een andere kant zien. Ze vertelt eerlijk hoe het moederschap haar leven veranderd heeft en hoe ze daar elke dag haar weg in zoekt. “Moeder zijn is het mooiste dat er is, maar het brengt ook heel wat zorgen en onzekerheden met zich mee,” zegt ze.

Voor Astrid is er één angst die haar altijd bezighoudt: de gezondheid van haar kinderen. “Ik maak me voortdurend zorgen over wat er kan gebeuren,” geeft ze toe. “Als mijn kinderen ziek zouden worden, zou ik dat verschrikkelijk vinden. Dat idee blijft altijd ergens in mijn hoofd zitten.”

Wat als er iets met haarzelf gebeurt?

Naast de angst voor haar kinderen, denkt Astrid ook regelmatig aan wat er zou gebeuren als er iets met haarzelf zou gebeuren. “Als ik in een vliegtuig zit, denk ik altijd: als dat hier neerstort, wat gaat er dan gebeuren thuis?” zegt ze openhartig. Het idee dat haar kinderen zonder haar verder zouden moeten, is iets waar ze niet te lang bij stil wil staan, maar het blijft een reële angst.

Praktisch alles op orde

Astrid vertelt dat ze niet alleen nadenkt over de emotionele gevolgen, maar ook over de praktische kant van het moederschap. Ze is degene die thuis alles regelt en organiseert. “Als ik weg ben voor drie dagen of zo, heb ik alles voorbereid,” legt ze uit. “Het eten is geregeld, de ijskast zit vol, alle kleren zijn gewassen en alles staat gepland. Ik wil dat het thuis blijft draaien, ook als ik er even niet ben.”

Dat perfectionisme zit diep bij Astrid. Ze wil ervoor zorgen dat haar gezin niets tekortkomt, zelfs als ze zelf even weg is. “Ik wil niet dat er stress is als ik weg ben,” zegt ze. “Dus ik doe er alles aan om alles in goede banen te leiden. Dat geeft me rust.”

Telefoontjes van Bram

Toch gaat dat niet altijd vanzelf. Astrid lacht als ze vertelt over de telefoontjes die ze tijdens haar afwezigheid van Bram krijgt. “Zelfs als alles geregeld is, belt Bram me nog omdat hij iets niet kan vinden,” zegt ze met een glimlach. “Dat kan soms wat frustrerend zijn, maar ik probeer me er niet meer boos om te maken. Ik heb dat opgegeven.”

Het is een situatie die veel moeders zullen herkennen: alles tot in de puntjes regelen en toch nog telefoontjes krijgen over waar iets ligt of hoe iets werkt. Astrid kan er inmiddels mee lachen. “Het hoort erbij,” zegt ze. “En het is beter voor iedereen als ik me er niet druk over maak.”

Steun bij haar moeder

Gelukkig kan Astrid altijd rekenen op de steun van haar eigen moeder. Ze vertelt dat ze regelmatig bij haar moeder langsgaat om stoom af te blazen of gewoon even te praten. “Ons moeder zegt altijd: ‘Een vent, da’s iets anders, iets speciaals.’ En dat heb ik pas beseft toen ik zelf moeder werd,” zegt Astrid. Haar moeder herinnert haar eraan dat het soms gewoon is zoals het is – en dat het oké is om af en toe je frustraties te delen.

Tijd voor zichzelf

Ondanks haar drukke gezinsleven probeert Astrid ook tijd te maken voor zichzelf. Ze weet hoe belangrijk het is om even adem te halen en haar eigen batterij op te laden. “Als moeder ben je snel geneigd om jezelf weg te cijferen,” zegt ze. “Maar ik heb geleerd dat ik zelf ook moet opladen. Dat maakt me uiteindelijk een betere moeder.”

Daarom probeert ze bewust momenten voor zichzelf te creëren. Of dat nou een wandeling is, een uurtje yoga of gewoon even ongestoord lezen: Astrid ziet het als een manier om weer nieuwe energie op te doen. “En daarna kan ik er weer volop zijn voor mijn kinderen,” zegt ze.

Balans vinden

De balans tussen werk en gezin is voor Astrid een constant aandachtspunt. Als mode-icoon, actrice en onderneemster heeft ze een drukke agenda, maar haar gezin komt altijd op de eerste plaats. “Mijn kinderen zijn het belangrijkste in mijn leven,” zegt ze vastberaden. “Alles wat ik doe, doe ik uiteindelijk voor hen.”

Toch geeft ze eerlijk toe dat het niet altijd makkelijk is. “Soms voelt het alsof ik op tien plekken tegelijk moet zijn,” zegt ze. “Maar ik probeer zoveel mogelijk te focussen op het moment zelf. Als ik thuis ben, wil ik er ook echt zijn.”

De kracht van kwetsbaarheid

Wat Astrid bijzonder maakt, is haar openheid over de uitdagingen van het moederschap. In een wereld waarin vaak vooral de perfecte plaatjes worden gedeeld, laat zij zien dat het niet altijd vanzelf gaat. “Ik vind het belangrijk om eerlijk te zijn,” zegt ze. “Moederschap is prachtig, maar het is ook hard werken. En dat mag je best toegeven.”

Die eerlijkheid wordt gewaardeerd door haar fans en volgers. Veel moeders herkennen zich in haar verhaal en vinden steun in haar woorden. “Het is fijn om te weten dat je niet de enige bent die zich zorgen maakt of die worstelt met de balans,” zegt Astrid. “We moeten dat meer met elkaar delen.”

Genieten van de kleine dingen

Ondanks alle zorgen en onzekerheden, kan Astrid ook volop genieten van de mooie momenten met haar dochters. “Ze maken mijn leven zoveel rijker,” zegt ze stralend. “Hun lachjes, hun knuffels, de manier waarop ze de wereld ontdekken… dat is onbetaalbaar.”

Ze probeert dan ook zoveel mogelijk in het moment te leven en te genieten van de kleine dingen. “Dat zijn uiteindelijk de herinneringen die blijven hangen,” zegt ze. “En die geven me de kracht om door te gaan, ook als het even moeilijk is.”

Toekomstplannen

Voor de toekomst hoopt Astrid vooral dat haar gezin gezond en gelukkig blijft. “Dat is het allerbelangrijkste,” zegt ze. Daarnaast kijkt ze uit naar nieuwe projecten op professioneel vlak. “Ik heb nog zoveel dromen,” zegt ze. “Maar mijn gezin zal altijd de basis blijven. Daar kan ik op bouwen, wat er ook gebeurt.”

Een krachtige boodschap

Met haar openhartige verhaal in de podcast laat Astrid zien dat moederschap niet perfect hoeft te zijn. Het draait niet om een vlekkeloos huishouden of om altijd alles onder controle te hebben. Het draait om liefde, toewijding en het vermogen om je kwetsbaar op te stellen.

Astrid Coppens is daar een prachtig voorbeeld van. Haar verhaal is een reminder dat zelfs in een wereld vol verwachtingen en drukte, het uiteindelijk de kleine dingen zijn die er écht toe doen.

Continue Reading