Actueel
Broer Manuëla Kemp bleef weg bij uitvaart van zus Manuëla: Het is wel je zus he!
Iddo Kemp (63), de broer van de onlangs overleden Manuëla Kemp (61), heeft ervoor gekozen om niet aanwezig te zijn bij haar uitvaart. Hoewel hij zijn zus kort voor haar overlijden nog bezocht in het ziekenhuis, voelde hij zich niet op zijn plek tussen de vele bekende Nederlanders die bij de uitvaart aanwezig waren. Een moeilijke keuze, die hij ondanks aandringen van familie uiteindelijk toch maakte.
Twijfels over de uitvaart
Iddo had zijn zus al meer dan twintig jaar niet gezien toen hij haar twee weken geleden op de intensive care bezocht. In de tussentijd had hij een bewogen leven achter de rug, gekenmerkt door drugsverslavingen en zelfs een gevangenisstraf. Hierdoor was het contact met zowel Manuëla als zijn andere zus volledig verwaterd. Achteraf heeft hij daar veel spijt van.
Hoewel hij het belangrijk vond om afscheid van haar te nemen in het ziekenhuis, twijfelde hij over zijn aanwezigheid bij de uitvaart. In een interview met Story sprak hij openlijk over zijn dilemma: “Ik heb niets te zoeken tussen al die succesvolle tv-sterren. Ik denk niet dat ik me tussen hen op mijn gemak voel. (…) Ik twijfel over de uitvaart, al is het wellicht ook mooi om daar allemaal lieve dingen over Manuëla te horen.”
Op het laatste moment niet gegaan
Uiteindelijk heeft Iddo de knoop doorgehakt en besloten om niet naar de crematie te gaan. “Ik ben daar niet naartoe gegaan. Op het laatste moment durfde ik niet. Ik vond dat ik daar niet thuishoorde. Ik wilde niet in het middelpunt van de belangstelling staan. Ik heb dat ook aan Tjerk verteld.”
Zijn broer Tjerk probeerde hem nog over te halen. “Hij vond dat ik me daar niet veel van aan moest trekken en gewoon moest komen. ‘Het is wel jouw zus.’ Maar weet je, ik heb afscheid van Manuëla kunnen nemen in het ziekenhuis. Het was beter voor mijn gemoedsrust niet naar haar crematie te gaan.”
Spijt en gemiste tijd
Hoewel hij fysiek niet aanwezig was bij de uitvaart, heeft Iddo op zijn eigen manier stilgestaan bij het verlies van zijn zus. “Ik heb haar single Slapeloze Nachten gedraaid,” vertelt hij. Dit nummer, dat Manuëla bekendheid gaf, was voor hem een passende manier om haar te herdenken. “Het bracht herinneringen terug aan betere tijden, toen we nog een gezin waren.”
Toch blijft de spijt knagen. “Had ik maar eerder contact met Manuëla of Tjerk gezocht. Erg stom. Dat kunnen we nooit meer terugdraaien.”
De keuze van Iddo om niet aanwezig te zijn bij de uitvaart zal wellicht niet door iedereen begrepen worden, maar voor hem was het de juiste beslissing. Hij heeft op zijn eigen manier afscheid genomen van zijn zus en moet nu leren leven met de gemiste tijd die hij nooit meer kan inhalen.
Familiebanden en verstoorde relaties
De relatie tussen Iddo en zijn zussen was jarenlang moeizaam. Zijn verslavingen en problemen met justitie zorgden ervoor dat hij langzaam maar zeker uit hun leven verdween. “Toen ik in de gevangenis zat, hield ik mezelf voor dat het ooit weer goed zou komen. Maar als je eenmaal zo lang weg bent geweest, is het moeilijk om de draad weer op te pakken.”
Toen Manuëla ziek werd, besefte Iddo dat er weinig tijd over was om het contact te herstellen. “Ik dacht: dit is mijn kans om haar nog te zien, om nog iets goed te maken. Maar twintig jaar afstand kun je niet in een paar minuten overbruggen.” Zijn bezoek aan haar op de intensive care was emotioneel. “Ze lag daar, zo kwetsbaar. Ik wist niet of ze me hoorde, maar ik heb haar verteld dat het me spijt.”
Bekende Nederlanders en ongemak
Eén van de voornaamste redenen waarom Iddo uiteindelijk niet naar de uitvaart ging, was de aanwezigheid van bekende Nederlanders. “Ik had het gevoel dat ik er niet thuishoorde. Dit waren mensen uit haar leven, niet uit het mijne. Ze kenden haar als presentatrice, als zangeres, als publieke figuur. Maar ik kende haar als mijn zus.”
Hij was bang dat zijn aanwezigheid tot ongemakkelijke situaties zou leiden. “Wat moest ik zeggen tegen die mensen? ‘Hoi, ik ben de broer die twintig jaar niet in haar leven was?’ Ik voelde me er gewoon niet prettig bij.”
Hoe verder na het verlies?
Het overlijden van Manuëla heeft Iddo aan het denken gezet. “Ik wil niet nog een keer meemaken dat ik een geliefde verlies en spijt heb dat ik er niet voor ze was.” Hij heeft sindsdien meer contact gezocht met familie en vrienden. “Ik besef nu pas hoe belangrijk die banden zijn.”
Toch blijft het gemis groot. “Ik zal Manuëla nooit meer kunnen spreken. Dat is iets waar ik mee zal moeten leven.” Of hij achteraf toch liever naar de uitvaart was gegaan? “Misschien. Maar ik heb haar op mijn eigen manier herdacht. En ik hoop dat ze dat zou begrijpen.”
Actueel
D66 komt terug op verkiezingsbelofte: “Ongelooflijk”
Politieke rel rond Rob Jetten: “Kan je in een metafoor wonen dan?”
Nederland maakt zich op voor het eerste kabinet onder leiding van Rob Jetten, nadat D66 de verkiezingen overtuigend heeft gewonnen. Maar nog voordat het nieuwe kabinet officieel is gevormd, ligt de aanstaande premier al onder vuur. Een van zijn opvallendste verkiezingsbeloftes — het bouwen van tien nieuwe duurzame steden — blijkt volgens partijprominenten niet letterlijk bedoeld te zijn.
Die uitleg schiet bij politieke tegenstanders in het verkeerde keelgat. Vooral Mona Keijzer en Geert Wilders reageren fel. Volgens hen heeft Jetten zijn kiezers iets voorgespiegeld wat nu “slechts een metafoor” blijkt te zijn.
De belofte van tien nieuwe steden
Tijdens de verkiezingscampagne wist Rob Jetten met één boodschap veel jongeren te enthousiasmeren: hij beloofde het woningtekort aan te pakken door de bouw van tien nieuwe duurzame steden.
Deze steden moesten niet alleen woonruimte bieden, maar ook het toonbeeld worden van een moderne, groene samenleving. Jetten sprak over plekken met betaalbare woningen, scholen, zorgvoorzieningen, sportvelden en parken — duurzame gemeenschappen waar jong en oud samen konden leven.
Een van zijn meest besproken ideeën was de bouw van een “IJstad”: een volledig nieuwe stad op het water, tussen Amsterdam en Flevoland. Het plan was bedoeld als symbool van vooruitgang — en als oplossing voor het nijpende woningtekort.
Voor veel Nederlanders klonk dat als een frisse wind in de politiek. Jongeren, die vaak al jarenlang op wachtlijsten staan voor een woning, zagen eindelijk perspectief.
“Niemand wil op zolder blijven wonen tot zijn dertigste,” zei Jetten destijds in een campagnevideo. “We moeten durven dromen én bouwen.”
De boodschap sloeg aan. De belofte van tien nieuwe steden werd een van de meest geciteerde speerpunten van de D66-campagne.
De woningnood als centraal thema
De timing van Jettens belofte was niet toevallig. Nederland kampt al jaren met een ernstig tekort aan betaalbare woningen. In veel steden staan jongeren tien jaar of langer ingeschreven voordat ze in aanmerking komen voor een huurwoning.
Volgens recente cijfers van het CBS is het tekort opgelopen tot ruim 390.000 woningen. Daardoor blijven veel twintigers noodgedwongen thuis wonen, of moeten ze genoegen nemen met dure tijdelijke oplossingen.
Tijdens de campagne beloofde D66 de impasse te doorbreken met een combinatie van innovatieve bouwprojecten, ruimtelijke spreiding en duurzame investeringen. Het plan van de “tien nieuwe steden” moest daarvan het symbool worden — een groot, visionair idee dat liet zien dat Jetten groots durfde te denken.
Van droom naar ‘metafoor’
Die droom kreeg echter een koude douche tijdens de uitzending van WNL op Zondag, waar oud-minister en D66-prominent Roger van Boxtel een opmerkelijke uitspraak deed. Volgens hem was het plan van Jetten nooit letterlijk bedoeld.
“Wat hij daarmee wilde aangeven, is dat we vernieuwend moeten durven denken als het gaat om volkshuisvesting,” zei Van Boxtel. “Het was geen concreet bouwplan, maar veel meer een metafoor voor hoe je een probleem wilt aanpakken in de samenleving.”
Met andere woorden: er zouden geen echte steden komen, maar het idee moest inspireren tot creatief beleid.
Van Boxtel probeerde de uitspraak te nuanceren door te benadrukken dat Jetten breder wil denken dan partijpolitiek.
“Rob Jetten wil niet alleen een D66-premier zijn, maar iemand die er is voor alle Nederlanders,” verklaarde hij. “Dat vraagt om symbolische taal, om vergezichten.”
De verontwaardiging barst los
Die uitleg viel bij veel mensen verkeerd. Vooral op sociale media werd massaal gereageerd op het “metafoor”-verhaal.
Mona Keijzer, voormalig minister en partijleider van BBB, liet via X (voorheen Twitter) weten dat ze de uitleg van D66 onbegrijpelijk vindt. Ze deelde het fragment uit de uitzending met de bijtende tekst:
“Kan je in een metafoor wonen dan?”
Haar opmerking kreeg binnen enkele uren duizenden likes en reacties. Veel gebruikers deelden de boodschap met eigen variaties, zoals:
“Probeer maar eens een hypotheek te krijgen op symboliek.”
“Metaforen lossen de woningnood niet op.”
Ook Geert Wilders, leider van de PVV, greep het moment aan om uit te halen naar Jetten en zijn partij.
“Tien nieuwe steden bouwen was vóór de verkiezingen een belofte van D66,” schreef Wilders. “En nu ineens is het een metafoor. Ongelooflijk. Schaamteloos. Politiek maffia.”
Zijn reactie werd breed gedeeld en zorgde ervoor dat de hashtag #tiennieuwesteden trending werd.
Verwarring onder kiezers
Niet alleen politieke tegenstanders, maar ook veel D66-stemmers reageerden teleurgesteld. Tijdens de campagne was het plan herhaaldelijk gepresenteerd als een concrete ambitie, inclusief visuals en toelichtingen.
Volgens politicoloog Tom van der Meer (Universiteit van Amsterdam) is dit precies het risico van symbolische politiek.
“Politici gebruiken graag grootse beelden om kiezers te inspireren,” legt hij uit. “Maar zodra die beelden niet overeenkomen met concrete plannen, voelen mensen zich misleid.”
Van der Meer wijst erop dat het verschil tussen visie en belofte cruciaal is: “Een metafoor kan inspireren, maar een belofte schept verwachtingen. En die verwachtingen lijken hier te zijn geschonden.”
Reactie van D66
D66 zelf probeert de gemoederen te bedaren. In een korte verklaring laat de partij weten dat het idee van de “tien nieuwe steden” nog steeds symbool staat voor ambitieus woonbeleid.
“De woorden van de heer Van Boxtel zijn bedoeld om te benadrukken dat het niet gaat om exacte locaties of bouwtekeningen, maar om het lef om groot te denken,” aldus een partijwoordvoerder. “We blijven werken aan grootschalige woningbouwprojecten, met duurzaamheid en betaalbaarheid als kern.”
De partij benadrukt dat de aanpak van de woningnood één van de prioriteiten blijft van het komende kabinet-Jetten I.
“We willen dat iedereen een plek kan vinden om te wonen. Daar werken we hard aan — in samenwerking met gemeenten, provincies en projectontwikkelaars.”
Toch lijkt de schade al deels te zijn aangericht. Politieke tegenstanders grijpen de uitspraak aan om D66 neer te zetten als een partij van “mooie woorden en weinig daden”.
Een lastige start voor Jetten
Voor Rob Jetten, die nog niet eens officieel beëdigd is als premier, vormt deze rel een ongemakkelijke start van zijn nieuwe rol. Waar hij hoopte zijn kabinet te lanceren met optimisme en daadkracht, wordt nu vooral gesproken over zijn geloofwaardigheid.
Volgens politiek verslaggevers in Den Haag zal Jetten zich snel publiekelijk moeten uitspreken om duidelijkheid te scheppen. Doet hij dat niet, dan kan de kwestie uitgroeien tot een hardnekkig imago-probleem — vergelijkbaar met eerdere beloftes van politici die later “figuurlijk” bleken.
Een Haagse insider vat het samen:
“In een tijd van woningnood kun je beter geen metaforen gebruiken. Mensen willen bakstenen, geen beeldspraak.”
De balans tussen droom en daad
De discussie rond de “tien nieuwe steden” toont aan hoe dun de lijn is tussen idealisme en realisme in de politiek. Dromen mag, maar kiezers willen dat dromen ook handen en voeten krijgen.
Of Rob Jetten erin slaagt om dat vertrouwen terug te winnen, zal afhangen van zijn eerste beleidsdaden. Eén ding is zeker: de lat ligt hoog, zeker nu zijn woorden tot op de letter worden gewogen.
Wat vind
jij? Was het plan van Jetten een inspirerend idee of
een misleidende belofte? En kan een “metafoor” ooit een dak boven
je hoofd vervangen? Deel je mening in de reacties.